[Verhaal] Waarom?

[b]Keihard kwam hij aangereden. Pats, boem en het was gebeurd. In een klap. Een gil. Een gevoel van angst bespringt me.
Terwijl alles zwart wordt voor mijn ogen hoor ik nog een auto die wegrijdt. Niet zomaar een auto maar die auto.
‘Waar is hij, waar is hij!’ Dat schreeuwde ik tegen mijn ouders in het ziekenhuis.

Ik schrik bezweet wakker. Ik zie nog de auto voor me terwijl het lievenlings liedje van Maaikel zich afspeeld in mijn hoofd. Verschrikt kijk ik mijn kamer rond. Mijn ogen glijden naar de foto van ons op mijn nachtkastje. Ik voel weer tranen opkomen in mijn ogen. Ik kan er niet meer tegen.[/b]

Het is nog maar een klein stukje maar verder of niet?

verder!

Alles was daar nog normaal. Maaikel was mijn vriendje, 1 jaar en 2 maanden hadden we al verkering. Hij was niet zo maar een jongen voor mij was hij speciaal. Terwijl ik naar mijn lachende gezicht op de foto kijk stroomt de eerste traan over mijn wang. Daar was alles nog normaal. Op vakantie ontmoette ik Maaikel voor het eerst. Zijn ouders hadden een camper naast ons tentje. Ik en mijn vriendin Laura sliepen samen in een tentje op een camping in de buurt. Zonder ouders. Maaikel was samen met zijn ouders op dezelfde camping. Wij waren er twee dagen eerder dan hij. We gingen veel met hem om en ik werd verliefd op hem. Uiteindelijk was hij het die bekende dat hij verliefd op me was…
Verder?

ja!

Ik was natuurlijk in de wolken. Na twee weken moesten ik en Laura weer terug naar huis. Gelukkig woonde Maaikel niet zo ver bij mij vandaan en binnen een half uurtje was ik bij hem. Dat betekende dat ik niet bij hem op school zat natuurlijk geen probleem. Op school wist niemand in het begin dat ik met Maaikel verkering had maar al snel kwam daar verandering in. Ik ging heel veel met hem om en soms ging ik ook mee met zijn vriendin en hij met mijn vrienden. We paste gewoon precies bij elkaar! Maar toen was er die dag, we waren op weg naar het strand en toen kwam die auto. Hij was op slag dood…

Dit was zegmaar een soort van voor stukje :stuck_out_tongue:

Verder?

moest even lachen om de naam.

verder! =)

ik ook.

Hoezo ? xD

verderrrr

Ik zet mijn fiets in het fietsenrek. Trek mijn tas van mijn rekje en loop met een bonzend hoofd het schoolplein over. De begrafenis is drie dagen geleden en ik voel me behoorlijk slecht maar toch wou ik naar school. Ik mocht thuis blijven van mijn vader en moeder maar ik moet toch een keer naar school. ‘Roos!’ Die stem herken ik uit duizenden het is de stem van Laura. Zij was ook op zijn begrafenis. Alles doet me aan hem denken. Ik draai me om. ‘Hee.’ Meer weet ik niet te zeggen. ‘Gaat het weer een beetje?’ In mijn hoofd vind ik het een stomme vraag maar ik probeer normaal te antwoorden. ‘Het gaat wel, ik heb alleen hoofdpijn maar dat gaat vast wel over.’ Er verschijnt een flauwe glimlach op mijn gezicht. ‘We komen er wel doorheen samen.’ Ik antwoord niet want ik voel de tranen alweer komen. Snel loop ik weer verder naar de ingang van de school.

Gelukkig weet alleen Laura het. Anders zou er vast veel geroddel komen. Een paar vrienden uit mijn klas kende hem ook wel maar ze beginnen vast niet over hem. Mijn hoofd bonst nog steeds terwijl ik de school binnen loop. ‘Heb je niet meer over hem gedroomd?’ Ik slik. ‘Nee.’ ‘Gelukkig maar. Zullen we anders na schooltijd naar het strand gaan?’ Het strand. Er komt een steek in mijn buik. Daar ging ik heen met Maaikel voor hij aangereden werd. Ik voel dat ik boos word…

UP?

maaikel xd nog nooit van gehoord…?

leuk! maar een paar dingen: het is wegrijdt ipv weg rijd, en zomaar ipv zo maar, en nachtkastje ipv nacht kastje. maar dat is verder niet erg of zo!

Uhm nou niks bijzonders ofzo?

Bedankt ik ga het even veranderen :wink:

up