{ Verhaal } Voor het leven getekend!

Ik word bezweet wakker met bonkende hoofdpijn en tranen over mijn wangen. Als ik op de klok kijk zie ik dat het pas 03:43 is.
Boosheid, verdriet en woede komt naar boven borrelen als ik alleen al denk aan wat ze mij heeft aangedaan. Hoe kon ze zoiets doen? Waarom ik? Ik dacht dat ik haar kon vertrouwen. Ben ik zo naïef geweest?

Ik zal beginnen bij het begin.

Dit is mijn eerste verhaal. Opbouwende kritiek mag, tips en tops zijn welkom!
Veel lees plezier

Thanks! Nieuw stukje?

jaa
+1 volger

Jaa! :upside_down_face:

Een nieuw stukje ladies!

Gefrustreerd loop ik door mijn kamer te ijsberen. Ik twijfel heel erg, vanavond wel of niet naar het feest van Claire moet gaan. Terwijl ik loop te ijsberen licht mijn Iphone op. Ik kijk en zie dat ik een berichtje heb van Claire, ze vraagt of ik kom. Ik spreek me zelf moed toe en zeg Lizz kop op en stel je niet zo aan. Wat heb je te verliezen? Met dat idee spit ik mijn kleren kast door naar mijn aller mooiste jurkje en spring onder de douche. Na het douche doe ik mijn jurkje aan en kijk ik de spiegel, daar sta ik dan, met mijn platte futloze haar en mijn bleke huid. Ik wil er ook zo uit zien als Claire zij is een van de mooiste meisjes van school . Ik ga wild aan de slag met make-up en mijn krultang maar als ik in de spiegel kijk ben ik nog niet tevreden. Beneden hoor ik mam schreeuwen die vraagt hoe laat ik thuis kom. Ik schreeuw terug: “om drie uur een keer”. Ik hoor mam nog wat mompelen maar besteed er weinig aandacht aan. Als ik binnen kom is het feest al in volle gang, het valt ineens stil en ik hoor iedereen smiespelen en giechelen. Was ik maar nooit gegaan, ik heb er nu al spijt van. Als ik Claire gefeliciteerd heb zie ik een nieuw meisje staan, ze loopt om me af en vraagt wie ik ben, waarop ik zenuwachtig zeg: “Lizz”, het meisje stelt zich voor als Vanessa. Ik vraag me af waarom ze zo aardig tegen me doet, ze is absoluut een mooi meisje met merk kleren en het perfecte uiterlijk. Gelukkig weet zei niets af van wat er tussen mij en mijn vader gespeeld heeft.

Bedankt voor de tips! Ik heb ze meteen aangepast!

upje! :wink:

Nieuw stukje!

Als ik s ’morgens wakker word heb ik meteen spijt dat ik naar het feest ben gegaan. Toen ik binnen kwam was iedereen ineens stil het leek wel of het op voorhoofd geschreven stond. Iedereen weet het behalve Vanessa. Althans dat idee kreeg ik. Terwijl ik rustig in mijn bed ligt komt mam de kamer op gestormd en begint te schreeuwen: “en wat denk jij wel niet dat je zomaar om 3uur s’nachts thuis kunt komen je bent verdomme naar een verjaardagsfeest geweest. “ Ik negeer het geschreeuw en draai me om in bed ik word echt moe van al dat geschreeuw en geruzie van mijn moeder. Dat zei depressief is kan ik niks aan doen. Ze schreeuwt nog: ” ik zou me ook omdraaien ja, negeer me maar” ze loopt mokkend mijn kamer uit en gooit de deur heel hard dicht. Ik word echt gek thuis mam is alleen maar depressief en papa ja papa……… ik begin heel hard te huilen.

Ben benieuwd wat er met haar vader is!

Ik denk dat je zij bedoelt :slightly_smiling_face:
Verder!!

Thaanks! En bedankt voor de tip! (: