' verhaal ' : Vonda's Voice.

Ik moet voor nederlands een opdracht doen waarin ik het verhaal vertel vanuit een andere personage. dus ik heb Vonda gekozen, zij is de zangeres van het groepje. In het oorspronkelijke verhaal lees je mee via Tycho, die ook in het groepje Vonda’s Voice zit. maar het gaat me nu even om gewoon het verhaal zelf. wat vinden jullie ervan? Oh en als er spelfouten instaan, gerust zeggen!

Wat van te voren gebeurde:
Het groepje Vonda’s Voice heeft net opgetreden op het Nederlandse Songfestival. Zijn heel benieuwd hoe hoog ze eindigen en of ze Colin verslaan, de zanger die favoriet is op het festival.

verhaal:
(Fragment is vanuit Vonda gezien)
En de winnaar is… VONDA’S VOICE! Er brak een oorverdovend gejuich los, die ik zelfs nog in de coulissen kon horen. Van alle kanten stormden fotografen op en vormden een muur waar ik met geen mogelijkheid doorheen kon komen. Ik liet het maar allemaal op me af komen en werd verblind door de flitsen. Toen mijn ogen eindelijk weer een beetje gewend waren aan de flitsen en iedereen me gefeliciteerd hadden werd ik meegetrokken door Irene die ons naar het podium leidde. Heel de zaal gilde en juichte. De spandoeken hielden mensen nog hoger als bij ons optreden. Ik bleef als versteend kijken naar al die mensen die voor mij klapte, voor mij! Vonda’s Voice had gewonnen, ik had gewonnen! Langzaam drong het tot me door dat we naar Riga gingen, voor het internationale songfestival. Voordat ik uit gedacht was moesten werden we weer aangekondigd om ons lied ‘We All Together’ opnieuw op te voeren. Ik kreeg de microfoon in mijn handen geduwd en de muziek werd ingezet. Nu zong ik de woorden niet omdat ik ze moest zingen, nee, ik zong ze vanuit mijn hart. We All Together. Tycho zou me niet inruilen voor iemand anders na Riga. Nee, hij zou me voor altijd steunen, hij zou voor altijd bij me blijven, wij hadden dit samen bereikt. Hij zou me voor altijd dankbaar zijn. Toen ons lied was afgelopen ontwaakte ik uit de gelukzalige roes waarin ik verkeerde toen ik het lied had gezongen. Het publiek was weer gewoon publiek, het lied was weer gewoon een lied en de mensen op het podium waren weer gewoon de mensen op het podium. Wel was ik er zeker van dat de dingen die ik gedacht had de waarheid waren: Tycho en ik waren voor altijd samen, niets dat ons kon scheiden. Hij zou me tegen alles beschermen.
Toen de zaal leegstroomde en de fotografen zich terug hadden getrokken sloot ik me op in mijn kleedkamer. Ik veegde alle make-up van mijn gezicht en was weer gewoon Vonda. Maar tegelijkertijd dat ik weer gewoon Vonda werd kwamen de twijfels ook weer terug. Zou Tycho wel voor altijd bij me blijven? Keek hij wel tegen me op? Vond hij wel goed wat ik deed? Ik wist het niet en ik durfde het niet te vragen, bang voor de antwoorden. Misschien zou hij me wel in de steek laten net zoals Serge. ‘Geen dingen denken die je niet zeker weet Vonda’, sprak ik mezelf streng toe. Ik moest juist blij zijn, we hadden net het Songfestival gewonnen, we gingen naar Riga! Snel spoelde ik mijn gedachten even terug naar het moment waarop we te horen kregen dat we hadden gewonnen. Ik had nauwelijks de tijd gekregen om te beseffen wat er allemaal gebeurde, het ging ook zo snel.
Nadat de fotografen hun gewenste kiekjes hadden kwam stormde Colin als eerste op me af, die lieverd. Hij kon goed tegen zijn verlies en zei dat we eerlijk hadden gewonnen. Hij kreeg zijn kansen nog wel. En die gunde ik hem ook van harte, hij had hier zo hard voor gewerkt, hij verdiende het. Daarna kwamen de andere artiesten die mee hadden gedaan naar me toe om te feliciteren. Sommige van hen konden hun jaloezie nauwelijks verbergen. Wat ik ook wel weer snapte. Tot slot vielen Tycho en Moritz me in de armen. De felicitaties en het gevoel van blijheid duurde voor mij wel een eeuwigheid, maar in werkelijkheid had het nauwelijks een minuut of twee geduurd. Toen sleurde Irene ons mee naar het podium voor nog een optreden. En nu zit ik hier, in mijn kleedkamer, de werkelijkheid. Wat kan de werkelijkheid soms mooi zijn.

ik ga t lezen en je plat terroren (6)
anke je bent lief [a]

haha, wacht, ik ga t nu fftjes lezen =)

En de winnaar is… VONDA’S VOICE! —> aanhalingstekens toevoegen
iedereen me gefeliciteerd hadden —> had
voor mij klapte —> klapten
Nadat de fotografen hun gewenste kiekjes hadden kwam stormde Colin —> één werkwoord te veel, of fout vervoegd kan ook

Verder zijn er geen fouten die ik heb opgemerkt. Succes!

haha jaa die laatste fout had ik zelf ook al gezien, dankje voor de verbeteringen!

nini,
wa bende geweldig<3

je bent lief
xdxdxd is wel hoor :relieved:

ik vind dat boek zo geweldig <3 ons derde lichaam heet het toch?

jaaaa dat klopt (:
ik vind het ook echt een heel leuk boek (L)