Verhaal ~ Verbonden elementen 16+

Hallootjes, na een hele tijd begin ik toch maar weer een verhaal op het forum. Ik ben al eens een verhaal begonnen op GS, maar ik heb deze nooit afgemaakt, omdat ik geen duidelijk plot kon bedenken. Ik ben van plan om dit verhaal wél af te maken!

[i][size=8pt]Gemaakt door Suusieee

http://imageshack.com/a/img912/1195/TaLL7Z.png

‘The most powerfull weapon on earth is a soul on fire’

Proloog

Onze wereld, zoals wij die kennen, is er één van mysteries en wonderen. De aarde en het leven heeft een verleden en een toekomst.
Alles bestaat uit lagen: Steden, bevolking, macht en zo ook de waarheid.
Het hangt af van de laag, welke waarheid je krijgt. De waarheid over de aarde is daarbij geen uitzondering.
Zonder ons bestond deze aarde niet, want wij zijn de aarde.
Het stromende water, het frisse ochtendbriesje, het knisperende haardvuur en de bloemen in het veld.
Wij houden de aarde in balans, om ander leven een kans te bieden.
Stiekem heb ik hoop, dat we worden opgehaald, ook al is de kans na miljoenen jaren erg klein.
De aarde zit dus met ons opgescheept of mag nog even van ons genieten. Alles is natuurlijk maar relatief.

Dit verhaal schrijf ik vanuit Harper. Verder zijn andere belangrijke personages: Dux, Cruz en Aura.

Belangrijk:

  • Ik ben VERLIEFD op hulp, tips en commentaar, dus graag als je me corrigeert of denkt dat iets beter kan!
  • De achtergrond van de personages komt wel aan bod, maar ik ga er niet te veel over uitweiden.
  • Dit verhaal is 16+ i.v.m. eventuele seksueel getinte scenés.
  • Ik probeer regelmatig te schrijven, als het iets langer duurt dan zal ik het laten weten!

Ik heb alle rechten van dit verhaal. Wil je (delen van) dit verhaal ergens voor gebruiken, mag dit niet zonder mijn toestemming. De groffe lijn van dit verhaal is gedroomt door maartje en ik mag het gebruiken voor dit verhaal.

En nog een vraagje: Zouden jullie het leuk vinden als ik de omschrijvingen en foto’s van de personages ook hierbij zet? Of liever ergens anders en dan met een link? X

EDIT: De foto’s van de personages zijn hier te vinden:
http://www.pinterest.com/suusvaniterson/verbonden-elementen/

Klinkt spannend, ik volg! :upside_down_face:

Ik ben benieuwd! :slightly_smiling_face:

Ik zou een link doen, dan kunnen de mensen die interesse hebben kijken, en als je zelf een beeld wilt vormen niet.

Ik bedoel naar het verhaal. Omschrijvingen van personages en foto’s skip ik altijd, ik bedenk dat altijd veel liever zelf. :slightly_smiling_face:

^weet ik, dat was gewoon een citaat met een toevoeging van mij :stuck_out_tongue:

Lui persoon enzo

Ik ben luier, want ik las je bericht slecht.

Maar ik ben serieus benieuwd naar een stukje verhaal. :slightly_smiling_face: Ik zou het alleen wel fijn vinden als je dat niet gecentreerd plaatst, ik vind het het fijnst lezen als de tekst gewoon links begint. :slightly_smiling_face:

JEEEEJ :upside_down_face: :upside_down_face: Al volgers en ik heb nog niet eens iets geplaatst!
Ik heb de link naar de foto’s in de beginpost gezet. Weet toevallig iemand een betere site dan pinterest? Ik vind dit zo ongestructureerd…
Hier het eerste stukje!

Hoofdstuk 1
De dikke waterdruppels vallen op het gras. De vrouw op de radio praat over de plotselinge storm, die menig boeren in de problemen brengt.
Het water komt met bakken uit de lucht en tikt met een constant ritme op het dak.
Ik tik met mijn pen in hetzelfde ritme op het papier onder mij.
Ik heb het al enkele maanden klaarliggen, maar nog steeds is het papier wit, vol met de ongeschreven regels.
De bomen buiten waaien vervaarlijk en het geluid van de takken op het raam brengt mijn gedachtes weg naar andere tijden.
Ik ben Harper Dawson, een doorsnee meisje van 21 jaar, zo lijkt althans op het eerste gezicht.
De wereld om ons heen is complexer dan jij ooit voor mogelijk hebt kunnen houden, maar dat is iets voor een andere keer.
Er ging iets mis, want ik ben nog hier en ik kan hier nooit meer weg, of terug, het is maar hoe je het ziet.
De brief, die voor mij ligt is bedoeld voor Calidos, niet dat hij hem ooit zal krijgen, maar ik moet mijn gevoelens kwijt.
Ik kan mijn emoties niet met mij mee dragen, want dat kan levens kosten.
Ik loop al veel te lang in mijn eentje met mijn gedachtes rond.
Wat zal het zijn? Miljoenen jaren? Honderden miljoenen jaren?
Na een tijdje ben ik gestopt met tellen, ik heb de hoop opgegeven.
Weer staar ik naar het lege blaadje voor me. Ik pak het op en verkreukel het, waarna ik het achter me in de prullenbak gooi.
k heb er dan wel niets opgeschreven, mijn gedachtes hebben erboven gehangen en ik moet er niet aan denken, dat hij dit papier ooit in zijn handen houdt.
Een liefdesbrief schrijven, of wat dit dan ook is, is niets voor mij.
Ik sta op en loop naar de keuken.
De afwas van het diner staat nog in de gootsteen, dus ik pak het sop en sla de theedoek om mijn schouder, alles om mijn gedachtes te kunnen verzetten.
Boven me hoor ik gestommel en vervolgens hard gelach.
Rey, een van mijn huisgenoten, kwam net binnen met haar nieuwe vriend en ze renden bijna de trap op.
Hoofdschuddend kijk ik naar het vieze water in de gootsteen.

Nogmaals, tips en suggesties of kritiek is ALTIJD welkom! X :flushed:

Ja, dat vind ik zelf ook fijner! Vind je het storen in de beginpost? Zal ik het daar ook normaal doen? :blush:

EDIT: Ik heb de proloog alvast naar de zijkant gedaan, want ik vond het lelijk, haha! :flushed:

Klinkt leuk, ik volg!

2.
Hoofdschuddend kijk ik naar het vieze water in de gootsteen.
‘ Hey.’
Ik kijk op en zie Mila staan, een ander huisgenootje. Ze loopt op me af en trekt de theedoek van mijn schouder, waarna ze begint af te drogen.
‘ Hey.’ antwoord ik.
‘ Ga je vanavond nog naar James?’
Ik knik en ze begint al gauw te lachen. Ik kijk haar spottend aan en geef haar een speelse duw.
‘ Ik had ook niet anders verwacht, hoor. Ik wilde gewoon je gezicht zien, bij het horen van zijn naam.’
Mila is één van de velen, die vinden dat James en ik een perfect koppel zijn. Natuurlijk hebben wij wat nachtelijke avonturen gehad, maar om dit nou liefde te noemen. Menselijke liefde misschien.
Ik grinnik en haal mijn schouders op.
‘ Volgens mij heb ik al vaak genoeg gezegd, dat hij en ik nooit iets meer worden dan elkaars flirt voor de nacht.’
‘ Zeg nooit, nooit.’
Ik haal mijn schouders op. ‘Nooit’ betekent voor een mens iets anders dan voor mij.
Mila loopt naar de radio, waar de vrouw het nog steeds heeft over de storm. Ze draait aan een paar knopjes en in plaats van de eentonige stem van de nieuwsvrouw, schalt er nu luide popmuziek door de keuken.Neuriënd loopt ze weer terug naar het aanrecht.
Zwijgend werken we de verdere afwas af, waarna ik de trap opga, naar mijn kamer. Ik verzamel wat toiletspullen, pak mijn badjas en loop op een drafje naar de gezamenlijke badkamer.
De badkamer is zoals gewoonlijk één grote troep, niet geheel onverwachts als je met 10 meiden in één huis woont. De badkamer is redelijk groot, gelukkig, want de badkamer is nu al druk bezet.
Ik zie Casey, Laura, Ann en Rey staan praten in een hoekje. Ze lachen, terwijl Rey grote gebaren maakt en ik kan opmaken dat het gaat over Rey’s nieuwe vriendje.
Gelijktijdig scheert Ann haar benen, doet Casey nog wat meer make-up op en inspecteert Laura haar huid in de grote spiegel, die bijna een hele wand beslaat. De badkamerradio staat op hetzelfde kanaal als in de keuken, op volumestand 100.
Ik stap in een van de drie douches en ga onder de hete straal staan.
Vanavond is er een feest bij James, als vanzelf ga ik heen met de rest van mijn huisgenoten, maar ik heb eigenlijk niet echt zin.
James zal me wel de hele avond volgen, waardoor ik mij vast niet zal vervelen, maar ik zit met mezelf in de knoop, al een tijd en dat is geen goed teken.
Ik moet mijn gedachtes op een rijtje hebben, anders gaat het levens kosten.

mooi!! ik volg!

i like it. je schrijf fijn en leest lekker weg :slight_smile:

Ik vind het ook fijn lezen! Gevoelsmatig zou ik iets minder gebruikmaken van enters, maar dat is vooral een kwestie van smaak. Je kunt er in elk geval beter te veel dan te weinig hebben. :slightly_smiling_face: Ik volg!

In het laatste stukje heb ik wat minder enters gedaan. Is het nu beter? Ik lees bij heel veel verhalen dat mensen enters juist fijn vinden, vandaar dat ik het zo execessief gebruik, haha! Mijn persoonlijke voorkeur is, echter, ook soms wat langere stukken. X

:upside_down_face: :upside_down_face: :upside_down_face: :upside_down_face: :upside_down_face: :upside_down_face: :upside_down_face: :upside_down_face: ← trouwens. :flushed:
Want wat een lieve reacties :slightly_smiling_face: Ik vind andere verhalen op GS altijd zo goed en nu reageren jullie op mij! Ik fangirl bijvoorbeeld op nien, na encore! :flushed: :flushed:

Ik hou ook van enters, en dan wel precies het aantal dat jij gebruikte in het laatste stukje, meer of minder enters is niet meer mooi of leuk om te lezen :slightly_smiling_face:

Hmm, ik ga er nog even over nadenken. :slightly_smiling_face: Fijn dat je het iniedergeval zegt x

hey ben benieuwd hoe dit verhaal gaat lopen :grinning:

zag één mini foutje (dubbele spatie) in stukje één
Ik ben Harper Dawson,

Een nieuw stuk! Laat me weten wat je ervan vind!:slight_smile:
3.

Ik moet mijn gedachtes op een rijtje hebben, anders gaat het levens kosten.

Ik heet Harper, maar die naam heb ik gekozen om niet op te vallen. Mijn echte naam is Marinell, Latijn voor ‘van de Zee’, want dat ben ik, van de zee.
De wereld bestaat uit elementen: Water, Aarde, Vuur en Lucht.
Ik ben Water, grof gezegd, en ik zit gevangen op deze wereld, net zoals de rest van de Elementen, maar ik ga niet echt met hen om. Onze persoonlijkheden horen bij het element.

De jongen waar ik eerder een brief aan wilde schrijven?
Dat is dus Calidos, latijn voor ‘heet’. Hij is het element Vuur. Misschien dat je nu kan begrijpen, wat hij met mijn hart doet. Alhoewel dat heel knap zou zijn, want ik begrijp het niet eens en ik loop al een tijdje mee op deze wereld.
Ik zet de douche uit en droog me af. Een douche of bad doet me altijd erg goed.
Ik kan zelf wel een beetje water aansturen, maar als je niets hoeft te doen voor een straal, is dat altijd meer ontspannen.

Ik stap uit de douche en een rilling trekt over mijn rug. Een koud briesje komt door het raam naar binnenen ik hoor de takken tegen het raam zwiepen. Het is gelukkig wel opgehouden met regenen.
Ik loop naar het raam en trek aan het koordje om het raam te laten zakken.
Rey en de andere meiden zijn weg uit de badkamer en de stilte overvalt me een beetje.

Ik loop naar de spiegel en staar naar mijn eigen gezicht. Niets vreemds aan te zien, het enige wat zou kunnen opvallen zijn mijn helderblauwe ogen. Verder heb in een lichte huid, die een beetje bruiner is geworden sinds ik hier woon. Al die uren buiten, die ik heb doorgebracht in het water werpen hun vruchten af.

Ik open mijn potje met cremé en veeg een klodder op mijn gezicht. Langzaam wrijf ik het over mijn gezicht en ik kijk weer in de spiegel. Ik woon nu iets minder dan een jaar in dit huis en al vanaf het begin vind ik het geweldig.

Toch is het lastig. Ik ben dan wel jong, maar mijn ziel is ouder dan bijna alles wat zich nog op aarde bevind.
Ik pak mijn wimperkrullen, mascara en nog wat andere spulletjes uit mijn tasje en merk dan dat de radio nog op het popkanaal staat.
Ik draai aan een knopje en al gauw komt er rockmuziek uit de boxen. Ik glimlach en begin mijzelf op te maken.

Make-up laat me anders voelen. Jonger, vrijer en normaler.