[Verhaal] Vecht

https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRUuzG_5IIhJtrhOPvE-L9G3aXhaRVCAhsklW_YFEFq9rAv9-s71A

Hey girls!!!
Ik heb al een ander verhaal hier op girlscene, Dance, Drugs & Cola Light
Nu begin ik met deze, maar ik kan niet beloven dat ik het lang volhoud ermee door te gaan. Het is overigens nogal een ander genre.

Vecht

Synopsis:
2078. 3e Wereldoorlog. Iedereen in Engeland vanaf 18 wordt gekeurd - ook de meisjes - voor het leger. Wie geschikt is, is verplicht in het leger te gaan. Ook Evangeline, kortweg Eva. Na een training wordt ze met veel anderen overgezet naar het vasteland van Europa

Hoofdstuk 1
“Verdomme,” vloekt Noah als hij voor de derde keer over een steen struikelt en dit keer met zijn gezicht in de modder belandt. Ik lach. Dit zijn van die kleine dingetjes die mijn dag weer goed maken. Ik ben hier nu een maand en het is een hel.
Met een zure blik veegt Noah de troep van zijn gezicht. Het zit overal, zelfs in zijn haar.
Een klap in mijn rug zorgt dat ik me weer op mijn omgeving richt. Hoe verzinnen ze het, trainen met paintball. Die dingen komen gemeen hard aan. Kogels ook overigens. We zitten beide al helemaal onder de verfspetters. Groen, blauw, geel, oranje. Ik kijk om me heen, maar zie nergens een dader. Het eindsignaal klinkt. Noah maakt een vreugdedansje.

Ik roer in de prut die mijn eten zou moeten voorstellen. Meredith schuift haar bord van zich af. Marcus kijkt met al net zo’n vies gezicht als ik naar zijn bord.
Noah ploft op een stoel naast me neer. Snel stopt hij me een stuk brood toe. Handig als een van je vrienden keukenhulp is. Dit is zo veel beter dan het ondefinieerbare goedje op mijn bord.
Het is hem gelukt de modder uit zijn blonde haar te wassen.
“Vanavond feesten?” vraagt hij. Marcus knikt: “Ik heb wel weer eens zin om lekker los te gaan.”

Ik neem een slok van de cocktail die Meredith me geeft. “Ik hou van je, Mer,” zucht ik en ik neem nog een slok. Dit is nou een van de illegale feestjes die we hier geven.
“Wie is dat?” vraagt Meredith. Ik kijk wie ze bedoelt. Een jongen - man - van een jaar of twintig staat nonchalant tegen de muur geleund. Hij draagt een zwart hemd en een zwarte legerbroek. Standaard uitrusting hier, maar meestal in het groen. Het hemd spant strak om zijn borst. Ik haal mijn schouders op. “Ik weet het niet. Nog nooit eerder gezien.”
Ik begin mijn blaas te voelen. “Ik ga even naar de wc,” zeg ik tegen Meredith en Noah.
Op de terugweg bots ik tegen de onbekende jongen aan. Hij kijkt me even doordringend aan. Ik sta aan de grond genageld. Het lijkt wel alsof de blauwe ogen dwars door me heen kijken. Hij glimlacht. Ik kijk verleidelijk tussen mijn wimpers door omhoog. Elk feestje een andere vent, zo gaat dat hier. En zo denkt iedereen erover. Als je naar het front moet kan het niet meer.
Hij buigt zich langzaam voorover en druk dan zijn lippen vol op die van mij. Hij duwt me klem tegen de muur, zijn ene hand tegen mijn schouder, de andere achter mijn hoofd en zijn knie tussen mijn benen. Ik voel zijn tong mijn mond binnen drinken. Ik proef alcohol, hij heeft al gedronken. Hoeveel? Geen idee. Wie dit is? Geen idee.
Er wordt geroepen dat er iemand aankomt en iedereen moet wegwezen. Hij kijkt even op, drukt nog een laatste kus op mijn lippen en gaat er vandoor.
Ik wankel even en dan haast ik me naar mijn slaapzaal.

Als ik wakker wordt geschud door Ann is bijna iedereen al klaar om te gaan. Snel spring ik mijn bed uit en schiet ik mijn kleren aan. Ik sjok achter de rest aan naar de trainingszaal. Ik ga met de rest op een van de banken zitten. Ik staar naar mijn nagels. Er zitten zwarte randjes onder.
Iemand kucht.
“Ik ben Ezra Carter, jullie trainer” zegt een stem. Ik kijk op. Mijn hart slaat een slag over. Het is de jongen van gisteren. Nu weet ik tenminste hoe hij heet.
Hij staat voor de groep. Het lemmet van een mes tussen zijn vingers geklemd. Hij gooit het mes in de lucht en vangt het aan het handvat weer op. Er klinken wat oh’s en ah’s.
Hij kijkt de groep rond. Zijn blik blijft even steken bij mij. Voor wie er niet op let is het bijna onmerkbaar.
“Ik ga jullie leren meswerpen,” zegt hij. Hij gooit het mes richting een doelwit aan de muur. De punt blijft in het materiaal steken, midden in de roos. Het mes trilt nog even na.
Hij gaat het rijtje af. De meesten missen, een paar raken de rand van het bord. Mijn beurt. Ik slik. Mijn handen trillen een beetje als ik het mes van hem aanneem. Hij glimlacht naar me en er verschijnt een kuiltje in zijn wang.
Ik negeer het. Als ik gegooid heb, knijp ik mijn ogen dicht. Ik wacht op het kletterende geluid van staal dat op beton valt. Het komt niet. Voorzichtig doe ik mijn ogen open. Het mes zit ergens halverwege het bord. Niet heel dicht bij de roos, maar ook niet echt dicht bij de rand.

Dat was het eerste stuk :wink:
Hope you’ll like it!! :flushed:

Interessant…Ik volg!

Leuk! :slightly_smiling_face: Ik vind het alleen wel een beetje snel gaan…

ik snap je wel. Ik moet er ook nog een zinnetje tussenuit halen. Het komt hierop neer:
op die (illegale) feestjes op de legerbasis zoent ze gewoon alles wat los.(kon je een beetje opmaken uit het verhaal) en vast zit want ze denkt dat als ze naar het front moet kan dat nooit meer. De kans op overleven is klein. Ze komt er de volgende dag achter dat het haar trainer is, verboden terrein dus. Ze is niet verliefd ofzo, het is meer de schok van de herkenning :wink: het gaat aan de ene kant best snel, aan de andere kant is er een verklaring voor
okay?

klinkt heeeeel leuk!
dit soort verhalen trekken me wel

maar denk dat infy bedoeld dat het miss iets uitgebreider beschreven kan worden.

je springt van scene naar scene… tis nog niet heel erg beeldend!

die drie stukjes zouden samen wel 5 blz kunnen zijn als je het wat uitgebreider beschrijft.

Eens met dat het snel gaat, maar zeker wel leuk!

Ik volg.

Ga het morgen in tussenuren uitwerken. Ik wou gewoon weten wat jullie ervan vonden. Had heel veel in mijn hoofd, maar mijn ouders liepen aan mijn kop te zeiken dus heb er weinig tijd voor gehad…

Ja precies! Probeer eens wat omgeving en uiterlijk beschrijvingen.

Ik vind het erg leuk weer! Je hebt een fantastische schrijfstijl en ik ben het ermee eens dat het allemaal erg snel gaat maar op zich maakt het mij niet zoveel uit.

Heb het wat bijgewerkt en aangepast, maar ik heb nogal veel huiswerk, dus meer kon ik er niet van maken…

Beter zo!!
Doet me stiekem klein beetje denken aan Four en Tris haha!

Hahaa oepss dat is dan wel onbewust als het daar soms op lijkt :cold_sweat:
het is al zeker een jaar geleden dat ik dat boek gelezen heb :wink:
Ga deel drie nog kopen. Maar nu je het zegt, ik kan me wel zoiets herinneren ja…

Ik hoop niet dat het die kant op gaat, want ik heb een bekel aan Divergent en The Hungergames etc.