Verhaal van tesszzss

Nevermind

niet mis :slightly_smiling_face:
maar je zinnen kloppen niet echt vind ik .

de zinnen kloppen niet echt, er zijn best wel wat spelfouten. voor de restweet ik nog niet of het een leuk verhaal is omdat er nog maar zo’n klein stukje is geschreven. dus ga verder zou ik zeggen, maar let wel op je spelling/schrijfstijl. :grin:

Misschien kun je de titel van dit topic aanpassen, want hij is nogal shocking :wink:

. lama, ik vind m niet eens bij het verhaal passen :pensive:

Allemaal fouten, de titel geeft alles weg en het lijkt me een saai verhaal.

De titel is misschien wel een beetje te veel in een keer, anorexia is niet zomaar een onderwerp om een verhaaltje over te schrijven.

Het gaat over boulimia…

Sorry, inderdaad. Vertypt. Maar alsnog, het is niet zomaar een onderwerp.

Nee, en vooral niet als je er zomaar middenin terecht komt.

Het was avond, we zaten in een tentje in haar tuin. Ik greep naar wat marshmallows die op de grond lagen en keek haar aan. Ze zag er bleek uit, maar ondanks dat had ze wel rode wangetjes. Ik kende haar al sinds ik peuter was, en we zijn sindsdien steeds betere vriendinnen geworden. ‘Ik had vanavond niet gegeten’, zei ze, terwijl ze een marshmallow in haar mond propte. Ik vroeg me af waarom, en ze legde uit dat ze ruzie had gehad met haar ouders. Alweer. Haar moeder had geschreeuwd dat ze niks meer om haar gaf. Ik had medelijden met haar. We praatten nog even door en we hadden het over onze problemen.
Voor deze avond had ik haar gekend als het vrolijke, lieve en blije meisje. Maar na deze avond is dat beeld van haar totaal veranderd. Ik wil niet echt alle details vertellen, dat komt nog wel.
Ik schrok toen ze vertelde dat ze weleens had geprobeerd haar vinger in haar keel te steken, maar ik schrok nog meer toen ze bekende dat het niet bij één keer is gebleven. Langzaam maar zeker drong het tot me door, ze had een eetstoornis. Hád, dat is wat ik dacht, want toen ik vroeg wanneer ze voor het laatst had overgegeven, zei ze; ‘Een tijdje geleden’, en ze keek me zielig aan. Ik wist dat het niet klopte, en inderdaad, daarna kwam hoorde ik al snel, ‘Om eerlijk te zijn, vandaag nog’, en ze bloosde.

Ik vindt het geen goed verhaal. Volgens mij heb ik nog een paar spelfouten laten zitten, en over een moeilijk onderwerp kun je inderdaad niet zo makkelijk schrijven, omdat het dan niet meer reëel overkomt.