[Verhaal] Van Jimmy Choo naar Kangoeroe

Hoofdstuk 1
Het is donderdag nacht. We zijn met z’n allen in club Space en het feest gaat flink los. ‘Zo Jack, een betere avond om je 21ste levensjaar te beginnen kan volgens mij niet!’ Tarik prikt plagerig in mijn zij. Tarik is één van mijn beste vrienden. Hij is half Iraans en meisjes vallen met bosjes voor zijn diep donker bruine puppy ogen en zijn zwarte, wilde haar. Zijn vaal verwassen Yves Saint Lauren T-shirt en zwarte leren jasje staan hem ontzettend goed. Ondanks dat ik niet zo’n grote fan ben van skinny’s voor mannen heeft Tarik een ontzettend lekker kontje in zijn zwarte. De zwarte vans maken het af. Hoe hij eruit ziet boeit hem helemaal niks en toch krijgt hij het voor elkaar de perfecte outfit bij elkaar te zoeken. ‘Champagne!’ schreeuwt Hannah en ze schiet de kurk van de peperdure fles Armand de Brignac gold weg. Op datzelfde moment verschijnt in grote letters op het scherm achter de DJ: Gefeliciteerd Jacky Montana, met je 21ste verjaardag! De DJ Bas, die een goede vriend van mij is, knalt mijn favoriete plaat door de speakers. Ik kijk de tafel rond. Al mijn vrienden en vriendinnen zijn er. Wauw, even besef ik wat een geweldig leven en wat een geweldige vriendengroep ik heb. Niet wetend dat binnen een week alles anders zal zijn…
‘Kijk eens babe, hier is je vodka lime.’ Niels drukt het ijskoude drankje in mijn handen en ik geef hem een ondeugend handkusje. Wat is het toch een leukerd. Hij is lang, heeft een brede kaak, bruin halflang haar en felgroene ogen. Met zijn kraakhelder witte Ralph Lauren overhemd en versleten jeans met een gat in de knie is hij is de meest sexy jongen in de hele club. Behalve ik denken heel veel meisjes daar net zo over. Maar helaas voor hen hoort hij bij mij. ‘Waar is Bridge?’ vraag ik. ‘Haha, waar denk je dat ze is? Die staat natuurlijk aan de bar haar volgende slachtoffer te versieren.’ Niels wijst naar de bar. Inderdaad, daar staat ze. Blond lang haar, enorme blauwe ogen en benen die tot aan de hemel reiken. Haar recept voor succes bij elke man. Dat is Bridget, mijn beste vriendin. Ze had ooit een relatie met Tarik, maar toen hij erachter kwam dat ze vreemdging heeft hij het uitgemaakt. Gelukkig kon Tarik haar wel vergeven als vriend en nu is onze vriendengroep nogsteeds super close. Niels slaat zijn brede arm om mij heen en haalt een zwart doosje uit zijn broekzak. ‘Toen ik deze zag moest ik meteen aan jou denken, baby’. Ik maak het doosje open en er schittert een zilveren ring met een enorme roze steen. ‘Oh mijn God! Dit is geen diamant?!’ gil ik uit. ‘Oh dat is het zeker wel! Minder zou ik jou toch niet durven geven,’ antwoordt Niels lachend. Feit. Hij kent me goed. Soms zelf beter dan ik mezelf ken. Tarik werpt een blik op de gigantische steen om mijn ringvinger en roept: ‘Slijm, kwijl, super enig en schattig enzo, maar nu is het tijd voor het cadeau van de echte baas. Van mij krijg je echt geen zoetsappige roze diamanten Jack, maak je geen zorgen! ’Wat is het ook een patser, die Tarik. Ik wil net mijn mond opentrekken om er een stevig betoog uit te gooien, als hij iets uit zijn zak trekt. Ik verstar van schrik en ongeloof…

Ik volg !
Je hebt een hele fijne schrijfstijl en het onderwerp spreekt mij wel aan dus verder :slightly_smiling_face:

Dankjewel! Fijn om te horen. Dit is het eerste echte verhaal dat ik schrijf, dus het is nog een beetje uitproberen en zoeken. Ik heb al een heel groot stuk af en zal steeds kleine stukjes plaatsen. De intro heb ik trouwens veranderd. Ik hoop dat dat een beter idee geeft van waar het verhaal heen zal gaan, zonder al teveel te verklappen hihi.

Vind het tot nu toe super leuk! Ben echt heel erg benieuwd wat Tarik heeft…

 ’Wat is het ook een patser, die Tarik. Ik wil net mijn mond opentrekken om er een stevig betoog uit te gooien, als hij 6 vliegtickets uit een gouden enveloppe trekt. ‘Vegas better be ready for us baby!’ schreeuwt hij met een grijns die breder is dan het achterwerk van Trijntje Oosterhuis. ‘Tarik, dit méén je niet?!’ zeg ik vol ongeloof. ‘Hier kijk dan. Ik maak geen grapje! Jij, Niels, Hannah, Bas, Bridget en ik. En alsof dat niet goed genoeg is, slapen we in de master suites van het Four Seasons hotel. Eén van de beste hotels daar!’ antwoord hij, terwijl hij de kaartje bijna in mijn gezicht drukt. Hij is zo enthousiast als een kleuter is de nacht voor pakjesavond. Typisch Tarik. ‘Wat kost zo'n reis wel niet?!’ vraag ik ontzet. ‘Weet ik veel en wat maakt het uit. Die ouwe betaald toch.’ Tarik haalt onverschillig zijn schouders op. De vader van Tarik is rijk. Héél rijk. Hij heeft is topman bij shell. Ik weet niet precies wat hij doet, maar hij heeft een salaris waar je u tegen zegt. Althans, dat kan ik opmaken uit de Porsche, bescheiden Mini Cooper van zijn zusje en dan de Bentley van Tarik zelf die op de oprit staan te shinen. De oprit van één van de mooiste huizen die je ooit hebt gezien. Op datzelfde moment komt de gastvrouw richting onze viptafel gelopen. ‘Is alles nog naar wens hier?’ vraagt ze met de meest neppe glimlach die ik ooit heb gezien. Wat een irritant wijf zeg. Hannah bestelt een nieuwe fles moët en een rondje B52. Ai, morgen sta ik vast op met hoofdpijn. ‘Waar is Bridge eigenlijk? Ze mist alle gezelligheid’ merkt ze dan ontzet op. Hannah is een engeltje. Ze is ontzettend lief. De liefste van het stel eigenlijk. Bij ruzies is zij altijd de bemiddelaar en zorgt dat iedereen happy is. Handig om zo’n vriendin te hebben binnen een vriendengroep waar nogal vaak drama is. Zij is bijvoorbeeld de reden dat Tarik en Bridget elkaar nogsteeds kunnen verdragen. Ondanks het feit dat Bridget iets heel laags heeft geflikt. En ze heeft Niels en mij gekoppeld. Niels en zij zijn buren en kende elkaar al jaren. ‘Ach, je kent Bridget. Die zit waarschijnlijk al in de jacuzzi in het Amstel hotel’ zegt Niels. Ik zie dat Tarik schrikt. Niels kan soms zo onsubtiel zijn. Maar het is nu eenmaal over tussen Tarik en Bridget, dus het wordt tijd dat hij zich erover heen zet. Dan hoor ik mijn Iphone rinkelen. Ik tover hem gracieus tevoorschijn uit mijn mini Chanel clutch. Het is een app van Bridget:

Nog een klein stukje vanavond! Veel leesplezier xxx

‘Ik ben zo terug.’ Zodra ik opsta merk ik dat ik mijn evenwicht een beetje kwijt ben. De kleine smalle gouden bandjes van mijn Jimmy Choo’s zijn schitterend, maar geven niet echt veel steun. Of het is de drank. Ja. Het is waarschijnlijk de drank. Ik trek mijn met goude glitters bezaaide mini Versace jurkje omlaag en wankel mijn weg naar het toilet. ‘Oh daar ben je eindelijk. Wat een freak zeg. Ik kwam gewoon niet meer van hem af’ zegt Bridget terwijl ze op de marmeren wasbak steunt. ‘Ik snap niet waarom je zo nodig op jacht moet,’ antwoord ik. ‘Het is wel míjn verjaardag. Je doet het alleen maar om Tarik een rotgevoel te geven. Dat verdient Tarik gewoon niet.’ ‘Tarik boeit me niks.’ Ik weet dat ze liegt. ‘Hij neemt ons anders wel mee naar Vegas!’ ‘Maak je een grapje?’ ‘Nee…’ ‘Oke, dat is wel echt onwijs, super, ontzettend, helemaal gewéldig!’ Bridget begint spontaan te springen. ‘I know right?!’ Ik vlieg haar om de hals. Soms lijken we net een stel jonge pubers van 12. ‘Kom gewoon gezellig bij ons aan tafel zitten. We hebben dure champagne en met Bas achter die tafel gaat iedereen helemaal los.’ ‘Jij hebt makkelijk praten Jack. Jij hebt Niels. Een beter vriendje kun je je eigenlijk niet wensen.’ ‘Wat jij en Tarik hadden was ook speciaal, maar dat heb je zelf weggegooid,’ zeg ik terwijl ik haar een beetje beschuldigend aankijk. ‘Blijkbaar was hij toch niet de ware voor mij dan’ zegt Bridget en ze steekt haar tong uit. Ze leunt voorover richting de enorme ronde spiegel en werkt haar lippen bij met haar Dior ‘nude’ lipgloss. Dat doet ze altijd als ze zich ongemakkelijk voelt. Het is een soort tik. ‘Kom, jij hebt alcohol nodig en laat Hannah nou net een ronde B52 hebben besteld bij die ik-ben-stik-jaloers-dat-ik-daar-niet-bij-hoor chick.’ Giechelend lopen Bridget en ik hand in hand terug naar onze tafel.

Een nieuw stukje voor de dinsdagavond. Veel leesplezier.

 De volgende ochtend word ik wakker met een enorme kater. Naast me ligt Niels knock-out te snurken. Bij mij was alles misschien een beetje wazig, maar Niels kon bijna niet meer lopen. Tarik en Bas moesten hem zelfs samen naar onze limo begeleiden. Ondanks dat werd in de limo trouwens de vierde fles champagne alsnog geopend. Ja, dit was met afstand de beste verjaardag ooit. Ik sluip langzaam het enorme bed uit en trek mijn zijden kamerjas aan. Ik schuif mijn voetjes in mijn zijde zachte Dior pantoffeltjes en loop richting de keuken. De enorme marmeren trap en marmeren vloeren zijn prachtig, maar erg koud. Shit, het is alweer één uur. Ik wil net een glas water inschenken als ik een harde donkere stem achter me hoor. Het is de stem van Willem, de vader van Niels. Ik schrik ervan. ‘Zo mis Montana, nu al wakker? Dat ben ik niet gewend van jou op de zondag,’ en hij begint luid te lachen. Hij heeft zo’n gemene donkere lach, net als de gemenerik in een Disney film. Wat een lul is het toch. ‘Eh, tja ik had dorst en Niels ligt nog te slapen.’ ‘Ja vertel mij wat, vroeger ging hij elke zondag ochtend om tien uur mee naar de golf, maar sinds jou is dat verleden tijd’, hij sluit af met zijn Disney-gemenerik-lach. Klets, eerste belediging. ‘Nu zuipt hij zich liever lazarus in één of andere exclusieve club. Het kost mij kapitalen!’ Klets, tweede ‘’klap’’ in mijn gezicht. ‘Voor je het weet zitten jullie aan de drugs of andere troep. Al die publieke aandachttrekkerij helpt mijn reputatie naar de knoppen.’ Klets, derde belediging. Ik blijf demonstratief naar mijn glas water staren in de hoop dat hij weggaat. Dit gebeurt namelijk meestal als hij zijn portie Jacky-op-de-kast-jagen voor de zondag heeft gehad. Deze man is met afstand de grootste lul op aarde. Je zou bijna denken dat hij dit zegt omdat hij het beste voor heeft met zijn zoon, maar op het laatste moment gaat het toch weer om hemzelf. Willem en zijn goede reputatie. Willem en zijn carrière. Willem die maar wat graag wil dat Niels in zijn voetstappen treed. De vader van Niels is namelijk één of andere hoge pief bij de EU. Doordeweeks zit hij (gelukkig) in Brussel, maar elk weekend heb ik weer met hem te dealen. Hij verwijt het mij dat Niels een leven lijdt met wild feesten en geld vergooien, terwijl hij dat voor mijn tijd ook al deed. Misschien zelf wel erger. Daar heeft zijn pa nooit iets tegen gedaan. Het enige verschil is dat Willem toen elke week een ander meisje door de achterdeur naar buiten zag vluchten en ik het nu ben. Zijn vriendin. Ik sta op zondag ochtend in de keuken, zit naast Niels bij familie diners, en loop aan zijn arm bij publieke gelegenheden die vaak ter eren van zijn vader georganiseerd worden. Hoe ik ook mijn best doe, ik ben niet het type meisje waarmee zijn vader Niels graag had gezien. Jammer voor hem, moet hij er toch maar mee dealen. Eindelijk gaat die kwal weg. Hij vertrekt in zijn Audi richting de golfclub. De moeder van Niels zit daar waarschijnlijk al vanaf vanochtend wijn te drinken met haar vriendinnen. Ze komen ‘s avonds samen weer bezat terug en toch klagen ze constant over het drinkgedrag en de levensstijl van Niels. Van wie zou hij dat nou hebben?

En daar is weer een nieuw stukje! Ik ga mijn volgende stukje pas ergens dit weekend plaatsen, aangezien ik alvast een groot stuk af wil hebben, zodat het verhaal lekker blijft lopen.

Als ik terug kom in zijn kamer is Niels al wakker. Ik schuif de zware gordijnen van de hoge raampartij open, zodat het felle zonlicht de kamer kan verlichten. Ik kruip tegen Niels aan. ‘Goedemorgen prinsesje,’ zegt Niels. Hij pakt mijn hand en kust mijn vingers. De enorme roze steen zit nogsteeds om mijn vinger. Ik staar in zijn groene ogen en even staat de tijd stil. ‘Ik hou van jou,’ zeg ik met een zachte lichte stem. Niels glimlacht naar me en drukt een kus op mijn neus. ‘Ik ook van jou Piep,’ antwoord hij dan. Niels’ koosnaampje voor mij is Piep. Ik heb zelf geen idee waar het vandaan komt, maar vind het heel schattig. Hij heeft heel veel koosnaampjes voor me, zoals prinses, babe en ga zo maar door. Piep zegt hij alleen als we samen zijn, wat het speciaal maakt. Het is iets van ons samen. Als ik bij Niels ben, leef ik het sprookje. Ik check mijn Iphone. Vijf nieuwe appjes. Eén voor één scroll ik ze door:

Wat een avond! Het ging los! Vond het super Jacky. Enneh, hoe is het met Niels en z’n katertje muahaha. Geef hem maar een lekkere dikke smakkert van me! –xx. Bas

Jackyyyy. Eindelijk 21!! En wat een avond. Bedankt dat je mijn liefste vriendin bent en ik altijd op je kan rekenen. Kan niet wachten tot Vegas, dan doen we het nog even dunnetjes over. Thanks for being my wingwoman. Love youuuuuuu –xx. Bridget

Liefje, nog heel veel plezier vandaag. Geniet ervan en kus aan Niels –xx. Hannah

Yooo slaapkopjes, feestbeestjes, liefdes van mijn leven en nog veel meer… MORGEN vertrekken we naar Vegas. Ik heb trouwens geregeld dat we in een vliegtuig van mijn pa vliegen. Hij heeft hem toch niet nodig. Je mag me later kussen, hou ook van jullie. Doe geen dingen die ik ook niet zou doen… –xx. Tarik

Ik voel een brede glimlach op mijn gezicht. Het was een geweldige avond en ik heb geweldige vrienden. ‘Schat, we gaan morgen al naar Vegas. Ik kreeg net een appje van Tarik.’ ‘Geweldig! Hij is helemaal gek, maar dit tripje wordt echt geweldig. Casino’s, shows, luxe hotels, feesten… en mooie vrouwen,’ sluit Niels plagerig af en hij begint me te kietelen. Ik scrol nog een klein stukje naar beneden en zie de afzender van het laatste appje. Plotseling verstijf ik. Er loopt een koude rilling over mijn rug. Het laatste wat ik nu nodig heb is een appje van haar. Háár!

Lieve Jacky…

Verderrrrr :slightly_smiling_face:

Oké, het is misschien nog geen weekend, maar wel BIJNA. Dus toch een nieuw stukje… Ik kan het niet laten hihi. Veel leesplezier en laat me weten wat jullie er van vinden, dan weet ik of het zin heeft om verder te schrijven, lijkt me wel zo handig.

 [i]<small>[size=2]Kus Mamma</small>[/i]

Ik blijf naar het heldere scherm van mijn telefoon staren. Ik weet even niets meer te zeggen. Mijn ogen rollen steeds weer over dezelfde twee zinnen: Sorry dat ik er soms zo’n puinhoop van maak. Je weet dat ik mijn best doe. Het blijft door mijn hoofd spoken. Je weet dat ik mijn best doe… ik maak er soms een puinhoop van. Soms? Ik doe mijn best? Plotseling maakt het koude gevoel plaats voor vurige woede. ‘Mijn best doe?!’ schreeuw ik uit. ‘Ze maakt er een puinhoop van!’ en dan begin ik te huilen. De tranen rollen over mijn wangen. Niels kijkt me verschrikt aan. Hij zit meteen rechtop in bed. ‘Liefje, wat is er?’ vraagt hij met lichte paniek in zijn stem. ‘Hier, kijk dan! Lees wat ze schrijft!’ Ik duw de Iphone in Niels’ handen. In plaats van het berichtje te lezen legt Niels de telefoon weg en slaat zijn armen om mij heen. Dit is nu precies wat ik nodig heb. Híj is wat ik nodig heb. Een tijdje zitten we daar. In Niels’ bed. We zeggen niets. We zitten daar gewoon. Het voelt heerlijk. ‘Kom, we gaan wat leuks doen. Ik weet precies wat jij nodig hebt.’

Een paar uur later zitten we op een kleedje bij de boom achter in de gigantische tuin van Niels. Een tuin kun je het eigenlijk niet noemen. Het is eerder een landgoed ofzo. Deze boom is ons favoriete plekje. Het is er rustig en niemand kan ons vanuit het huis bekijken. Hier was ook onze eerste keer. De wereld is hier van ons alleen. Dit stukje wereld is van ons. Niels is heel romantisch. Hij had een hele picknick voor ons klaargezet. Het is al half november en dus een beetje koud, maar we zitten samen knus onder een dekentje en houden elkaar op die manier warm. Ik neem nog een nipje van de rode wijn en voer Niels nog een stokbroodje met brie. Even was ik de ellende van thuis vergeten. Dan werp ik een blik op mijn Gucci horloge. ‘Het is al bijna zeven uur. Ik ga vanavond met de meiden cocktails drinken in de stad en wil nog even dat nieuwe paar Jimmy Choo’s thuis ophalen.’ Als ik wil opstaan grijpt Niels me om mijn middel vast. ‘Nee, ik laat je niet gaan. Het is net zo gezellig. Je hebt genoeg kleren en schoenen hier staan. Meer dan thuis.’ ‘Ja dat weet ik, maar ik wil dát paar aan.’ Ik vecht me los uit zijn greep. ‘Ik ben en blijf een vrouw’. Ik pak mijn Birkin look-a-like tas geef Niels een lange kus. ‘Ik moet echt gaan.’ ‘Je slaapt vanavond wel gewoon hier toch?’ ‘Ja tuurlijk, dan kunnen we morgen samen inpakken voor Vegas.’ ‘Veel plezier vanavond. Doe de meiden de groetjes van me,’ antwoord Niels en hij geeft me een laatste kus op mijn kruin. Ik loop de achtertuin door naar de voorkant van het huis, zoek mijn autosleutels en stap in mijn Fiat 500. In een heel rustig tempo rij ik richting de Verhoudtstraat. Ik parkeer de auto voor de deur en zet de motor uit. Even staar ik naar de witte voordeur van mijn huis. Ik rammel met mijn huissleutels. Voordat ik ze in het slot steek schiet de gedachte door mijn hoofd: Alsjeblieft mam, niet vanavond. Beter heb je je gewoon sterk gehouden en dan open ik de deur…

Bedankt voor de reacties tot nu toe! Fijn om te horen dat jullie het iig leuk vinden om te lezen. Geeft mij weer een beetje zelfvertrouwen :flushed:

Een lekker lang stukje voor de zondag. Happy lazy sunday meiden en veel leesplezier -xx.

‘Jacky, ben jij dat? Oh Jacky je bent er! Wat ben ik blij je te zien, maar wat ben je dun geworden. Gefeliciteerd lieverd.’ Mijn moeder vliegt me om de hals. Een walm van whisky en wijn heeft haar gevangen. Het maakt me misselijk. Ik duw haar weg. ‘Je hebt het weer gedaan. Je hebt wéér gedronken,’ roep ik boos uit. Ik voel de tranen achter mijn ogen prikken, maar slik ze weg. Ik moet me groot houden. Wees sterk Jacky, is wat er door mijn hoofd schiet. ‘Jacky, liefje, stel je niet zo aan. Ik heb een klein neutje genomen, meer niet. Echt niet,’ antwoord mijn moeder. Ik zie de wanhopige blik in haar ogen. ‘Van een klein neutje ruik je niet zo, mam!’ Ik wil langs haar de hal in lopen als ze mijn arm pakt. ‘Doe nou niet zo,’ probeert mijn moeder nog, maar ik ruk me los uit haar greep en storm de trap op. Ik loop naar mijn kamer, pak mijn Jimmy Choo’s en loop weer richting de voordeur. ‘Waar ga je heen? Ik heb taart voor je gebakken,’ hoor ik achter me. ‘Hoe denk je dat ik zo dun blijf?! Ik hoef je ranzige appeltaart niet,’ schreeuw ik naar haar. Ik voel dat ik rood word van woede. Ik heb zin om iets stuk te gooien of iemand te slaan. Of gewoon heel hard te huilen. ‘Het is niet meer hetzelfde als vroeger. Wanneer ga je dat nou eindelijk accepteren. Jij bent niet meer dezelfde!’ schreeuw ik uit. ‘Nee Jacky, het is niet meer hetzelfde. Je vader is weg! Dood!’ snauwt mijn moeder terug en ze begint te huilen. Ik kijk haar aan. Ze ziet er zo hulpeloos uit. Ze draagt een vaal vies jogginspak en haar haar is ongekamd. ‘Wanneer ga je nou eens accepteren dat hij niet meer terug komt. Je hoeft niet zo te zijn. Wij kunnen het weer gezellig maken thuis. Samen. Met pappa die naar ons kijkt. Maar dat kan pas als je mij verkiest boven die stomme drank. Tot die tijd ben ik bij Niels.’ Met een klap sla ik de voordeur achter me dicht. Ik stap mijn auto in en scheur met veel lawaai weg.

Mijn moeder was niet altijd zo. Sterker nog, ze was een hele modebewuste, stijlvolle, chique vrouw. Alle mannen op straat keken haar altijd na, terwijl ze trots in de arm van mijn vader liep. Mijn vader. Mijn vader was ons alles. We waren het perfecte gezin. We waren zo gelukkig. Tot die ene dag… We waren op vakantie in Australië. Het was perfect weer. Thuis in Nederland was mijn vader altijd een serieuze zakenman. Hij had een eigen mediabedrijf en was een echte guru in het vak. Op vakantie was hij anders. Elk jaar gingen we vier weken naar Australië. We reisden rond in een camper. Dan maakte het perfect gesneden zwarte Hugo Boss pak van mijn vader plaats voor een bloemetjes zwembroek en wijd T-shirt. Zijn half lange blonde haren wapperden dan slordig langs zijn gezicht. Mijn moeder zat op het strand naar ons te kijken, terwijl wij we in het water vermaakten. Mijn vader had namelijk een passie voor surfen. We surften altijd samen. Tot die ene dag. De golven waren ontzettend mooi, maar heel hoog. Er waren geen andere surfers in het water en mijn vader wilde bewijzen dat hij wel even zo’n grote golf kon pakken. Dat was de laatste golf die hij ooit zou pakken, want het werd hem fataal. Ik was mijn vader verloren. Ik zag hoe de golven hem opzogen, alsof hij een klein hulpeloos poppetje was. Mijn grote voorbeeld, de man die ik aanbad, de man die zo groot en sterk was dat niemand hem iets kon maken, verdween in de golven en kwam niet meer boven. Ik krijg het beeld nogsteeds niet van mijn netvlies verdrongen. Mijn wereld stortte in. Na die dag heb ik nooit meer een surfplank aangeraakt. Het zou nooit meer hetzelfde zijn. Gelukkig had ik Bridget, die me steunde. Ze was er altijd voor me. Via haar leerde ik Tarik en Hannah kennen en daarna weer Niels. Als zij er niet waren geweest weet ik niet waar ik nu zou zijn. Ik heb het gelukkig een plaats kunnen geven. Begrijpen doe ik het nog niet. Want waarom moest het mijn vader zijn? Mijn moeder kon dat niet. Het een plek geven, bedoel ik. Het verlies van mijn vader heeft haar zoveel verdriet gedaan, dat ze aan de alcohol verslaafd is geraakt. Ze ontkent echter dat ze een probleem heeft en het is lastig haar te helpen. Ze doet net of er niets aan de hand is. Dat kan ik niet aanzien. Mijn oma heeft het inmiddels al opgegeven en ik ben naar Niels gevlucht. Zolang zij niet in wil zien dat pappa nooit meer terug komt en zij door moet gaan met haar leven heeft het geen enkele zin. Het doet me veel verdriet om haar zo te zien, maar ik heb alles gedaan om haar te helpen. Het zal nu uit haarzelf moeten komen.

Leuke stukjes!
Ik vind dat je een fijne schrijft stijl hebt!

Verder :grinning:

Leuk! Ik volg!

Verder :slightly_smiling_face:

Heel fijn om te horen! Er komt meer, maar pas morgen weer hifi. Dankjullie wel -xx.

 [b]De vrienden zijn onderweg naar Las Vegas! Wat Jacky alleen nog niet weet, is dat dit tripje alles zal veranderen...[/b]

Veel leesplezier en laat me weten wat je ervan vindt :slightly_smiling_face: .

‘Daar zijn jullie eindelijk.’ Tarik wuift ons vanaf de trap die voor de deur van het vliegtuig staat. Ik geef mijn rolkoffertje van Louis Vuitton aan een man onderaan de trap. Hij draagt een rood jasje en ziet eruit als zo’n gastheer die je bij het theater met extreem veel enthousiasme ontvangt. ‘Wauw Tarik, ik moet bekennen dat je jezelf weer overtroffen hebt,’ zegt Niels terwijl hij zijn ogen uitkijkt als we de cabine in stappen. Het lijkt wel het privéjet van een popster, maar deze is helemaal van ons alleen. Ik heb nu al zin in dit tripje. ‘We stijgen over 5 minuten op,’ horen we de piloot vanuit de cockpit omroepen, waarop Bridget reageert: ‘Ah, ik heb er zo super veel zin in. Het wordt geweldig lieverds. En remember; What happens in Vegas, stays in Vegas.’ Het vliegtuig stijgt op… binnen no-time zijn we in de City of Lights; Sin City: Las Vegas!
In de lobby van ons hotel staat een gigantische fontein en er is een zee aan bloemen die in de meest kolossale, chique vazen staan te schitteren. Het is er ongelofelijk mooi. Nadat we vriendelijk ontvangen zijn door het beeldschone meisje bij de receptie gaan we richting de kamer waar we de komende 3 nachten zullen slapen. We hebben een onwijs luxe suite met 3 slaapkamers. Tarik slaapt in een kamer met Bas, Hannah en Bridget slapen samen en Niels en ik delen natuurlijk een kamer. Zodra Tarik de deur van onze suite opent valt er een spontane stilte. We weten allemaal even niets te zeggen. We zijn wel gewend aan luxe, maar dit is zelfs voor ons bizar. De ramen van onze suite rijken van de grond tot aan het plafond, waardoor je een adembenemend uitzicht hebt over de stad. Het is duidelijk waaraan de bijnaam ‘’City of Lights’’ is ontleend, want wat valt er veel te zien! Het krioelt van de neonlichten en mensen buiten. Enorme gebouwen, gigantische casino’s en prachtig uitziende hotels vullen de anders zo lege woestijn. ‘Wauw,’ doorbreekt Hannah dan de stilte. ‘Ik ben er zelf ook een beetje stil van,’ antwoord Tarik terwijl hij op de enorme bankpartij midden in de kamer neerploft. ‘Ik moet even bijkomen van deze eerste indruk geloof ik. Ik moet even alles verwerken tijdens een klein napje.’ ‘Jij grijpt elke gelegenheid aan om te kunnen pitten,’ plaagt Bridget hem. Hij steekt zijn tong naar haar uit. ‘We worden om 7 uur in de lobby verwacht. Daar zal een taxi ons ophalen en ons in stijl naar het grootste casino van de stad rijden. Daar gaan we eerst een hapje eten en daarna kunnen we flink wat geld vergokken. Dat is mijn cadeautje voor jullie,’ zegt Hannah terwijl ze een vette knipoog aan Tarik geeft. ‘Of ons eerste miljoen helemaal zelf verdienen,’ vult Bas haar aan. ‘Top geregeld Han,’ zegt ik terwijl ik haar een knuffel geef. ‘Jullie zijn de beste vriendjes die ik me kan wensen.’ ‘Zullen we ons dan maar even opfrissen, douchen, tutten en aankleden. Dan kunnen we kwart voor zeven hier meeten en vertrekken.’ We trekken ons allemaal terug in onze kamers om uit te pakken. Op Tarik na dan, want die ligt al te snurken op de bank.

ik volg!