[VERHAAL] V.I.J the Story

Hallo hallo!

Dit verhaal hebben mijn 2 vriendinnetjes en ik geschreven.
Het verhaal heeft verschillende vertellers, het wordt telkens vanuit een ander ik-persoon beschreven. Daarom staan er ook namen boven, dat is dan op dat moment de ‘verteller’.

Nou, leesze en hopelijk veel plezier! :grinning:

p.s Het kan trouwens zijn dat er hele rare spelfouten inzitten zoals; Berry je hem wel?
We hebben alle namen veranderd, maar Word had elke ken in het verhaal veranderd in Berry. Dan krijg je dus ook dit; bekeBerry.

----------------------------------------------
Ilse

En daar zaten we dan in de computerkamer bij mij achter de PC, like duh wat doe je anders in een computerkamer, no promises mee te zingen. Ik zat op internet en Vera las in een tijdschrift (BRAVO). Alle kleine dingetjes die we vinden over sterren vertellen we, rare dingen, grappige dingen, lieve dingen, alles.
‘Ie!!! Die Miley heeft net zo’n lelijke broer’ roept Vera uit.
‘Echt wel, eng met al die lelijke tattoos’ zeg ik terug. ‘Stefani Joanne Angelina Germanotta, dat is de echte naam van Lady gaga’ zeg ik en laat de Wikipedia pagina zien. ‘maar ze kan wel vet goed zingen’ voeg ik eraan toe. En ik zet de akoestische versie van pokerface op. Alweer zingen we mee en doen we blij mee met de leuke stukjes.
‘En Miley heet in het echt Destiny Hope’ zegt Vera verbaasd.
‘Hoeveel stomme dingen kun je over 1 beroemd persoon wel niet melden?’ vraag ik aan Vera en met een dom gezicht kijk ik haar aan. ‘Kijk dan!!!’ Ik laat allemaal links zien van sites die over 1 persoon gaan. Zoals over de Jonas Brothers, Miley Cyrus, Demi Lovato, Pink, Robert Pattinson en ga maar zo verder. ‘Zullen we een website maken over alle sterren en bla, bla, bla?’ vraag ik op mijn liefst. Ze kijkt me raar aan, maar na 5 minuten stilte en het horen van Veras hersenen die moeizaam tot leven komen stemt ze toe. ‘Okay, een website klinkt goed’ zegt ze en ze lacht er (gelukkig) bij.

Alles wat ik vond op het web zette ik in een word bestandje en alles dat Vera vond konden we makkelijk terug vind omdat ze er ezelsoortjes aan maakte, dus het hele blad was omgevouwen, nee ze kan goed kiezen.

Maandag op school. We staan bij het vriendje van Vera, nou ja, van 2 dagen, maar toch we staan dus bij Joris, ohja het zit ook nog bij mij in de klas, en we vertellen hem over het idee (van Nederland). Berry staat er ook bij want nou ja dat zijn vrienden, en mensen uit mijn klas. Opeens gaan mijn hersenen werken, op de vroege ochtend (10 uur ongeveer), hij is namelijk een computer nerd (bingo!!!).
‘Berry dude/dudin/kerel/like girl,… wil jij iets voor ons doen?’ vraag ik en wijs naar Vera en mij ‘een site aanmaken…, en uitleggen hoe het werkt’ maak ik de zin af en ik kijk hem op mijn liefst aan met een big smile. Hij denkt na, ik hoor de nerdo hersens heel hard kraken, en ze denken “is dat wel cool?” nou zou ik je wat vertellen Berry je bent NIET cool, alsjeblieft dude/dudin/kerel/like girl and like duh-hu dat is zo obvious… na 5 minuten geeft hij antwoord: ‘Okay, maar waarvoor?’ vraagt hij. En ik leg het uit, wel serieus anders snapt hij het niet en weet hij het verschil tussen grapje en waarheid niet. PAM, PAM.
De hele verdere dag hoor ik allemaal nieuwtjes aan van mensen die ik Berry, maar het interesseert me niet, ben te moe.

Eenmaal thuis plof ik op mijn bank en hoor dat mijn mobiel een berichtje krijgt. Joris? Ik lees het: “Hoi, Berry en ik gaan die site maken. Hij is over een uurtje wel af maar jij moeten even komen helpen. Ik heb Vera vanuit school al meegenomen. Fiets naar de Hema en ik ben daar dan wel over 10 minuutjes. Tot zo. Groetjes.” Ik sms terug “Okay tot zo, als mijn ouders het goed vinden… vast wel. Groetje”. Ik zeg het tegen mijn vader hij vind het een leuk idee, en hij geeft me toestemming om er heen te gaan (zo dat is ook de eerste keer dat het zo makkelijk gaat). Ik stap op mijn fiets en fiets naar de stad. Joris, Vera en Berry staan al te wachten.

Er zitten naar mijn mening te veel haakjes. ()

No0b; oké bedankt voor de tip :slightly_smiling_face:

-------------------------------------

Vera

‘Ilse!’ roep ik als ik haar zie staan. Ik laat Joris’ hand los en ren naar Ilse toe. ‘Ilsetjee! De website is bijna af, maar dat had je vast al gelezen in Joris’ sms’je?’ Ik kijk haar vragend aan. Ilse knikt en zet haar fiets op slot. ‘Is er iets?’ Vraag ik bezorgd. ‘Nee… Nou… Ja… Maar ik vertel het je later wel.’ Zegt Ilse met en veelbetekenende blik op Joris en Berry die iets proberen op te vangen van ons gesprek. Ik knik. ‘Oké, maar je moet het me wel vertellen hoor!’ Ik geef haar een klopje op haar schouder en ik ren weer terug naar Joris. ‘Oké, we kunnen gaan’ roep ik iets te blij. Ilse kijkt raar langs me heen. En omdat zij zo raar staat te kijken, kijken Berry en Joris ook raar. WTF, denk ik. ‘Wat?’ vraag ik verbaasd. Ik kijk boven me heen en kan niets vreemds ontdekken aan de omgeving. Dan kijk ik achter me en zie hem staan. Robert Pattinson. OMG! Mijn hersenen maken overuren. Wat doet dé hunk van de wereld hier in Deventer? OMGOMGOMGOMGOMGOMG! Hoe kan dit? Ik kijk Ilse vragend aan. Het zal niet de eerste keer zijn dat we een zogenaamde beroemdheid op bezoek krijgen. Zoals op Ilse ’s verjaardag, twee jaar geleden. Toen kregen we zogenaamd Tom Kaulitz op bezoek. Yeah sure…
Maar dit keer is het volgens mij geen afgesproken werk, aangezien ze hem allemaal aanstaren. Dus doe ik mee. Ik staar hem aan, tot Robert zelf zijn mond opentrekt. ‘Ehm, hoi allemaal’ zegt hij. Mijn mond valt nog een stukje verder open. Robert Pattinson praat Nederlands? Hoe kan dat? Robert Pattinson hoort geen Nederlands te praten. Hij hoort Brits te praten, WAT IS DIT VOOR ONZIN? Ik loop naar hem toe en geef hem een hand. ‘Hoi, ik ben Vera. En wie ben jij?’ Hij kijkt me raar aan. ‘Ehm… weet je zeker dat je een meisje bent? Want alle meisjes van jouw leeftijd weten dat ik Robert Pattinson ben en dat ik in Twilight speel als Edward Cullen. Trouwens, waar zijn alle meisjes? Hebben ze die niet in Deventer?’ vraagt hij met een geamuseerde glimlach rond zijn lippen. Ik haal diep adem en antwoordt: ‘Oké, wie je ook bent, jij bent in ieder geval NIET Robert Pattinson. Robert Pattinson praat geen Nederlands namelijk, hij zou mij geen hand geven en hij zou niet zo kwallig zijn!’ Ik kijk hem boos aan en hij doet een stap naar achter. Hij kijkt hulpzoekend naar Joris en Berry. Die kijken hem meewarig aan. Ik werp een blik achterover en zie dat Ilse nog steeds met haar mond open naar Robert staat te staren. Ik loop naar haar toe, pak haar hand en doe daarmee haar mond dicht. ‘Ilse, lieverd, wakker worden!’ toeter ik in haar oor. Ze kijkt me geïrriteerd aan en zegt: ‘Dat was niet nodig, weet je! Dat Robert Pattinson hier nou toevallig staat, hoeft nog niet te zeggen dat ik niet meer normaal kan functioneren!’ Ze zet een stap naar voren en struikelt over haar eigen voeten. Ik gier het uit. ‘Ja, je kunt nog prima functioneren. Ik zie het!’ Ik probeer haar overeind te helpen. Het lukt niet echt ik en kijk de wannabe Robert Pattinson aan. ‘Als jij vindt dat jij Robert Pattinson bent, mag je wel even helpen hoor!’ Hij komt in actie en voor Ilse het weet hangt ze in de armen van de wannabe Robert Pattinson. Ze kijkt me dromerig aan en nestelt zich tegen zijn borst aan… Ik probeer me om te draaien en val over iets wat aanvoelt als voeten. Ik voel dat ik val en dat ik mijn hoofd stoot.

Ik word wakker en kijk verdwaasd om me heen. ‘Goedemiddag, schoonheid!’ zegt Joris opgelucht. Hij reikt langs me heen en pakt een glas water dat op het kastje naast me staat. Ik probeer overeind te komen, maar de pijn in mijn hoofd dwingt me weer te gaan liggen. ‘Auw! Wat is er gebeurd?’ vraag ik geschokt. Joris reikt me het glas drinken aan. Ik probeer het te pakken, maar ik grijp ernaast. Ik kijk Joris hulpeloos aan en hij helpt me te drinken. Terwijl hij me daarmee helpt, vertelt hij wat er is gebeurd: ‘Je bent over Berry z’n voeten gevallen en je hebt je hoofd gestoten toen je viel. Toen hebben we je naar Ilse ’s huis gebracht, want dat was het dichtst bij’ Ik kijk om me heen en zie de wannabe Robert Pattinson naast mijn bed zitten. Ik kijk hem aan met een vies gezicht en draai me naar Joris. ‘Is die er nou ook nog?’ vraag ik verongelijkt. Joris kijkt naar de wannabe Robert en zucht diep. ‘Ik geloof wel dat het de echte uhm hoe heet hij? Robert? Nou ja, however, hij is het wel. Ilse heeft het gecontroleerd.’ ILSE! Ik herinner me ineens dat zij er ook bij was. Waar is ze? Ik vraag aan Joris waar ze is en er verschijnt een bezorgde glinstering in zijn ogen. ‘Uhm… Ze heeft zichzelf opgesloten in de WC en ze wil er niet meer uitkomen.’ Hij kijkt me voorzichtig aan. Ik kijk hem verbijsterd aan en begin te lachen. Eerst zachtjes, maar dan steeds harder, tot mijn hoofd begint te protesteren. Ik veeg de tranen van mijn wangen, kijk Robert aan en zeg: ‘Als jij Ilse nou eens even van het toilet gaat halen, dan kunnen Ilse en ik even met elkaar praten.’ Robert staat op en loopt de kamer uit.

Ilse

Na een kwartier protesteren en schreeuwen tegen Robert kom ik het toilet uit, en loop straal langs hem heen. ‘Vera’ schreeuw ik door de kamer heen als ik binnen loop ‘alles goed?’ voeg ik eraan toe. ‘Het gaat’ komt er moeizaam bij Vera uit. Ze werpt een blik op Joris en Berry en ze snappen dat ze weg moeten. Joris geeft Vera nog een knuffel en geeft mij om de een of andere reden een schouderklopje… ‘Is hij het echt?’ vraagt ze stomverbaasd. ‘Ik denk het, alles klopt… Het is eng’ zeg ik en ga naast Vera liggen op het bed van mijn zus. ‘Wat een rare dude’ zegt ze. ‘Nou dan past hij goed tussen ons’ zeg ik als grapje en we moeten lachen. ‘Maar je hebt wel gelijk, hij is echt over het paard getild’ zeg ik en staar naar het plafond. ‘Dat is dan wel een echte afknapper.’ antwoordt Vera ‘Maar weet je het echt zeker’ voegt ze er vragend aan toe. ‘Vraag het hem zelf anders’ zeg ik en ik sta op om hem op te halen. Ze knikt en ik loop de deur uit, en ik loop naar beneden. ‘Hoi’ zeg ik tegen Joris, Berry en Robert. Joris wil opstaan om naar Vera te gaan, maar ik schud mijn hoofd en zeg: ‘Alleen Robert even’ en kijk Robert aan. Hij staat op en loopt achter mij aan, ik kijk nog even achterom en geef ze een blik toe van “OMG nee ik wil dit niet” en ze kijken mij bangig aan met de vraag over hun gezicht “Zo ze is niet eens blij om Robert nog iets”. Ik loop zwijgend naar boven en Robert zei denk ik iets, maar ik luisterde niet, niet geïnteresseerd. We lopen naar binnen ik wijs de bank voor Robert en ik ga naast Vera liggen, zodat ik hem niet hoef te zien. Hij is dan wel een kwal, maar wel een HEEL mooie kwal. ‘Zo Robert, als dat je echte naam is, hoe kom jij in Nederland en waarom kan jij Nederlands?’ vraagt Vera, het lijkt een film denk ik bij mezelf en er verschijnt een glimlach op mijn gezicht (binnen pretje). ‘Nou ik zeg het snel’ begint Robert ‘ik ben op familiebezoek, en ik ben half Nederlander. Mijn oma en opa en nog wat nichtjes en neefjes, tantes en ooms wonen hier in de buurt van Deventer.’ Ik zie Vera geïnteresseerd luisteren. En hij gaat verder met zijn verhaal. ‘Niemand weet dat ik half Nederlands ben, buiten mijn familie om. En nou ja het is ook niet iets dat ik gelijk zeg.’ Zegt hij en hij kijkt naar de grond. ‘Is Nederlands zijn niet goed genoeg…’ vraag ik boos, als ik half dood overeind kom. De moeheid slaat toe, wees maar niet bang. Nog steeds kijkt hij naar de grond nu vol schaamte en hij knikt langzaam. ‘Maar niemand kwam op je af…’ zegt Vera verbaasd. Hij kijkt op. ‘Dat is omdat niemand durft en omdat niemand gelooft dat ik het ben.’ Zegt Robert. Ik kijk hem onderzoekend aan, ik heb dit al 2 keer aangehoord maar ik ben nog steeds niet overtuigd. Ik sta op en wil naar beneden lopen, ik heb dorst en ik wil niet bij die Nederland hater zijn. ‘Ilse wat ga je doen?’ vraagt Vera. ‘Iets drinken’ zeg ik en loop verder. ‘Ilse, ga niet alsjeblieft.’ Smeekt Vera. En ik kijk naar Vera en daarna naar Robert die mij doordringend aankijkt. ‘Ik wil meer weten over de site’ antwoord ik snel en loop toch weg. Niet naar beneden, maar naar MIJN kamer. Ik plof op mijn bank en ga de dag even door in mijn hoofd. Er wordt geklopt. Wie kan het zijn, niemand is thuis behalve Vera, Joris, Berry en Robert. ‘Nee!’ roep ik. Maar ik hoor dat de deur open gaat. ‘Ik zei toch nee’ zeg ik nog een keer, maar de persoon luistert niet naar me, het doet de deur dicht en ik zie Robert die naast me gaat zitten op de bank. ‘Wat moet je!’ zeg ik bot. ‘Wat heb jij? Wat heb ik gedaan?’ vraagt hij en hij kijkt me aan, alsof hij het erg vindt dat ik boos op hem ben. Echt een goede acteur. ‘Nou ik heb geen enge ziekte’ zeg ik zo droog mogelijk. ‘En nou jij bent hier gewoon, en ik geloof je niet. Dat heb jij gedaan’ voeg ik eraan toe. Hij lacht scheef, net als in Twilight, en kijkt me aan en daarna naar de grond denkend over wat hij nu moet zeggen. ‘Ooh’ is het eerste zinnige wat uit hem komt. ’Is Vera nu alleen?’ vraag ik even snel tussendoor. En hij schudt zijn hoofd ‘Joris is bij haar, leuk stel’ zegt hij. En ik haal opgelucht weer adem, over dat onderwerp. Hij pakt mijn handen en kijkt me in mijn ogen aan en zegt: ‘Je kan me vertrouwen, echt waar, ik Berry je nog niet zo lang maar ik weet wel dat ik jou geen pijn wil doen. En ja, ik ben een halve Nederlander.’ Ik kijk hem in zijn mooie ogen aan en ik geloof hem, maar hij moet het nog iets meer bewijzen. Ik glimlach en zeg: ‘Okay, je krijgt een kans maar je moet jezelf bewijzen.’ Ik ga niet zeggen dat ik hem vertrouw, dat is zo desperate gelijk. Hij laat rustig mijn handen los en we zijn eerst even stil en kijken elkaar alleen aan, alweer uit Twilight.
‘Hoe oud ben je eigenlijk? Ik weet namelijk niets over jou en jij misschien iets over mij.’ Zegt hij met een lieve glimlach. ‘Ik ben 17, en zeventien augustus word ik 18’ zeg ik. ‘Nou, ik ben 20 en ben dat geworden op dertien mei, niet zo lang geleden dus’ zegt hij en we lachen. Zo gaat het gesprek door voor ongeveer een uur.
Zijn mobiel gaat na een uur en de mijne ook, toevallig. Mijn ouders. ‘Hoi pap’ neem ik op. ’Okay, tot over een kwartier’. En ik hang op. Robert is nog even aan het praten. Ik sta op en loop naar de deur, ik werp een blik op Robert en hij merkt dat ik even naar beneden ga om te checken of alles nog heel is. Als ik benden kom staan er 3 glazen, maar iedereen is weg voor de rest. Snel pak ik mijn mobiel en bel Vera. ‘Waar zijn jullie dan?’ vraag ik als ze opneemt. ‘Ik wou naar huis, en we wouden jullie niet storen, jullie mogen wel wat privacy’ ‘Okay doei Vera en dankje, het was gezellig, en morgen hoor je alles’ ‘Okay dat moet ook wel. Welterusten Ilse.’ Ik hang op en staar naar mijn schermpje en ik schrik me dood als Robert zijn hand op mijn schouder legt. ‘Rustig, ik ben het maar’ zegt hij lachend en ik lach ook. ‘Je moet gaan, mijn ouders komen zo thuis’ zeg ik en loop naar de voordeur. ‘Okay, maar wanneer zie ik je weer?’ vraagt hij als hij zijn jas pakt. Ik gris zijn mobiel uit zijn handen en toets mijn nummer in. ‘Hier, mijn nummer’ zeg ik en geef de mobiel terug. Ik zie het nu pas maar hij is echt lang… ‘Doei Ilse, tot snel. En welterusten’ zegt Robert als hij in deuropening staan. ‘Doei, leuk je te ontmoeten. En nou ja, ik hoor van je’ zeg ik en lach. Hij buigt zich naar voren, iets wat ik niet verwachte, en hij kust me zachtjes op mijn wang. Hij glimlacht en loopt weg ‘Doei’ zegt hij nog voordat ik deur dicht doe. Snel ruim ik de glazen op en ga onder de douche, zodat mijn ouders niets door hebben.

Vera

Ik loop vanuit Ilse ’s achtertuin haar huis in. Het is nog maar een dag geleden dat ik Robert Pattinson in levenden lijve heb gezien, maar het lijkt veel langer. Ik kan het ook nog steeds niet geloven…
Ik word bijna omvergekwispeld door Zosja, en ik geef haar wat aandacht. Ik vraag aan Wilco waar Ilse is en hij vertelt dat ze op haar kamer is. Ik bedank hem en loop door naar Ilse ’s kamer. ‘ILSE! Je moet en zal me alles vertellen!’ roep ik terwijl ik de deur van haar kamer opengooi. Ik kijk in twee geschokte gezichten, van Robert en van Ilse. Ilse zit bij hem op schoot en probeert er nu op topsnelheid van af te kruipen, terwijl Robert haar vasthoudt. Ze geeft het op en kijkt me beschaamd maar voldaan aan. Ik moet mezelf bedwingen om niet in lachen uit te barsten. Ik haal diep adem en zeg: ‘Ilse, kan ik je even spreken? ALLEEN?!’ Ik werp een dodelijke blik op Robert, die niet weet hoe snel hij Ilse op de bank moet neerzetten en er vandoor moet gaan. Ilse kijkt hem een beetje beteuterd na. ‘Wat is er?’ vraagt ze met een onschuldig glimlachje rond haar lippen. Ik kijk haar boos aan. ‘Doe nou maar niet alsof je van niks weet, Ilse van Zee! Je kent die jongen pas sinds gister, verdorie! En voor zover ik weet vond je het echt een kwal! Of dat nou ineens ook niet meer?’ Ik kijk haar beschuldigend aan. Ilse haalt diep adem en zegt: ‘Nou, hij is eigenlijk geen kwal, weet je… Hij is eigenlijk een hele leuke jongen, dat kwallerige gedrag deed hij alleen maar om zichzelf een houding te geven… Ik heb gister een heel lang gesprek met hem gehad en hij is echt heel leuk. Ik geloof dat ik verliefd op hem ben.’ Ze kijkt me een beetje hulpeloos aan en ik moet me weer inhouden om niet in lachen uit te barsten. Het lukt niet en ik schater het uit. ‘Je zoekt hem d’r ook wel op uit hè?’ zeg ik hikkend van de lach. ‘De jongen die zo ’n beetje het bekendste van de hele wereld is… En jij bent verliefd op hem!’ Ik kijk haar aan en ze moet ook lachen. Dan bedenk ik me dat Robert waarschijnlijk mee staat te luisteren aan de andere kant van de deur. Ik word weer serieus, en ik kijk Ilse ernstig aan. ‘Maar dan moet er nog wel iets gebeuren, voordat je met hem mag uitgaan/verkering hebben…’ Ik kijk haar veelbetekenend aan. Ilse snapt het niet en kijkt me raar aan. ‘Wat dan?’ Ik tover een papiertje en een pen tevoorschijn en begin te schrijven.

[i]Overdracht

Ik, Vera Lisa Vermeer, geef Ilse Versluis toestemming om uit te gaan en misschien verkering/relatie met Robert Pattinson aan te gaan.
Ik geef gelijk Robert in kwestie ook toestemming om uit te gaan en misschien verkering/relatie aan te gaan met de Ilse in kwestie.[/i]

Ik geef het papiertje aan Ilse en ze leest het. Als ze het uit heeft, moet ze lachen. Ze loopt naar me toe en we knuffelen elkaar. ‘Ik hoop dat je een beetje veel gelukkig met hem wordt, en als hij je pijn doet, weet ik hem te vinden.’ Zeg ik. Ilse knikt en ik roep Robert. Ik wens ze veel plezier toe en nadat ik Zosja met een strenge blik heb verteld dat ze niet Ilse ’s kamer in mag, loop ik, met het gevoel dat ik iets goeds heb gedaan, het huis uit en fiets naar Joris’ huis, waar hij op me wacht.
Ik zet mijn fiets in de garage en Joris loopt naar buiten. ‘Waar was je? Ik was ongerust’ zegt hij nadat hij me een zoen op mijn mond heeft gegeven. Ik vertel hem over mijn goede daad en hij moet lachen. ‘Dus nu moeten we eigenlijk alleen voor Cassidy nog een vriendje zoekend, en dan zijn we allemaal gelukkig…’ Ik knik en leun tegen hem aan. Ik voel me gelukkig en schrik me kapot als mijn telefoon overgaat. Het is Ilse. Ik neem op en zeg: ‘Hoi hoi, wat is er aan de hand? Kan hij goed zoenen?’ En ik schrik me kapot als ik Roberts stem hoor. ‘Dat is niet iets waar ik over praat met meisjes die het niet ervaren hebben.’ Ik schreeuw in de telefoon: ‘WAT HEB JE MET ILSE GEDAAN, JIJ KWAL? ZIJ MAG JOU DAN WEL VERTROUWEN, MAAR IK VERTROUW JOU VOOR GEEN CENT!’ Robert moet lachen en ik wens dat ik iets scherps in mijn handen heb waar ik hem hard mee kan slaan. ‘Rustig Vera, ze is in orde. Ze is op de wc en ze is vast heel gelukkig. Maar ik vond hier een overdracht…? Wat is dat en sinds wanneer moet een vriendin toestemming geven om verkering te nemen of om uit te gaan?’ Ik word rood en ben heel blij dat Robert me nu niet in het echt kan zien. ‘Oh dat. Uhm. Dat is iets tussen Ilse en mij. Maak je er maar niet druk om, Ilse heeft ook zo ’n overdracht voor mij gemaakt. Het is gewoon een meidending.’ Ik ga steeds zachter praten en ik schaam me dood. Ik word ook altijd boos op de verkeerde mensen, denk ik. Robert moet lachen en zegt: ‘Ja, zoiets vermoedde ik al. Maar goed, Ilse is terug van de wc, te oordelen naar het geschreeuw dat ze is gevallen op de overloop.’ Ik haal diep adem en zeg: ‘Uhm Robert? Het spijt me dat ik zo tegen je uitviel, dat was niet aardig van me. Sorry.’ Ik wacht gespannen af tot Robert weer iets zegt. ‘Oh, al goed. Als Ilse mijn beste vriendin zou zijn, zou ik haar ook met man en macht verdedigen. Maar ik val best mee hoor, Vera, en ik zal het bewijzen.’ Ik wil zeggen dat hij zich niet hoeft te bewijzen en dat ik hem zo ook wel geloof, maar Joris vindt dat ik lang genoeg heb gepraat, dus pakt hij mijn telefoon uit mijn handen en drukt hem uit. Hij geeft mijn telefoon terug en knuffelt me. Ik knuffel hem terug en we gaan zijn huis binnen.