[Verhaal] Two survivors

Dit verhaal is géén vervolg op I just killed my boyfriend, mijn vorige verhaal. Waarover dit gaat, merk je vanzelf wel. Tips en kritiek zijn welkom. Enjoy! (:

Rivka
De stilte maakt me gek. Ik lig op mijn luchtbed en staar naar de bovenkant van de tent. De tent die mij, pardon, ons, moet beschermen tegen de boze buitenwereld. Ik geloof niet dat het dunne zeil regenbuien en dronken mannen buiten kan houden. Dat kunnen de stenen muren van mijn huis veel beter.
Het is gek dat de anderen wel kunnen slapen. Ze zijn ongetwijfeld moe van de vliegreis en van de stress die de uitreiking van ons laatste rapport met zich meebracht, maar dat ben ik ook. Denken zij niet aan thuis? Aan hun ouders, huisdieren, broers en zussen?
Ik slik even. Elke keer als ik aan thuis denk, heb ik spijt dat ik naar Italië ben gevlogen. Nog veertien nachten moet ik in deze tent liggen voordat ik mijn familie weer zie. Die gedachte kan ik bijna niet aan. Even overweeg ik om één van de anderen wakker te maken, maar dat durf ik niet. Mijn vrienden zijn heel lief, maar ze zullen niet begrijpen dat ik naar huis wil. Bovendien kunnen ze niets voor me doen. En ergens schaam ik me wel, omdat ik de enige ben die hier wakker ligt vanwege iets stoms als heimwee.
Op dat moment hoor ik geritsel. Het is buiten de tent en ik spits mijn oren. Heb ik ergens een hockeystick of iets dergelijks liggen voor het geval een dronken vent probeert binnen te komen?

Verder!

Verder natuurlijk! :grinning:

Jayden
Het liefst wil ik tegen Marissa zeggen dat ze moet oprotten, maar dat kan ik niet maken. Het is niet haar schuld dat ik een kuthumeur heb. Dat ik geen zin heb om haar borsten aan te raken en mijn broek uit te trekken. Ik weet dat zij zich zo op deze vakantie heeft verheugd en ik kan het niet maken om nu te zeggen dat ik liever bij de anderen in de tent slaap.
De anderen hebben ons namelijk gedwongen om in een aparte tent te slapen, omdat ze geen last willen hebben van ons ‘geneuk’, zoals ze dat zo mooi noemden.
Neuken is precies het goede woord voor wat ik nu ga doen. Niet nadenken, rammen en lieve woordjes in Marissa’s oor fluisteren tot ze haar nagels in mijn rug duwt en schreeuwt dat ze gaat komen.
Eigenlijk is seks zo saai. Ik bedoel, het is elke keer hetzelfde. En ik houd er elke keer een bloedende rug en een verschrikkelijke vermoeidheid aan over.
Ik ruk Marissa’s lange slaapshirt uit en maak haar bh behendig los. Hoe sneller ik werk, hoe eerder het voorbij is.
Mijn vriendin kreunt zachtjes en begint mijn broek los te maken. We schuiven op en neer op ons luchtbed en schuren tegen het tentdoek aan. Op dat moment begint Katy Perry over één of andere aliën te blèren.
‘Je telefoon gaat,’ zeg ik opgelucht tegen Marissa.
‘Dat hoor ik ook wel!’ snauwt ze, kennelijk geïrriteerd omdat het moment voorbij is. Ze graait naar haar mobieltje, dat onder ons luchtbed is geschoven, en kijkt op het schermpje. ‘O, het is een sms’je. Rivka zegt dat ze last van ons heeft en niet kan slapen.’
Ik ken die hele Rivka amper, maar ik besluit dat ik haar aardig vind. Ze heeft zojuist mijn nachtrust gered. ‘Nou, dan zullen we er maar mee ophouden voor vanavond.’
Marissa gromt iets onverstaanbaars. Zonder verder nog iets te zeggen trekt ze haar bh en shirt weer aan en kruipt onder de dekens, met haar rug naar me toe.
‘Welterusten,’ zeg ik vriendelijk tegen haar.
Ik krijg geen antwoord.

Jeeeej!
Dit verhaal ga ik natuurlijk volgen :'D
Leuk dat je uit verschillende personen schrijft. (:

Hihi, ik vind Jayden grappig.
Verder please!

geweldig:D

Verder!

MEEEEEER

Haha, leuk! Je maakt het nu wel moeilijk voor jezelf denk ik, maaar dat kan jij wel aan!
Komen er nog meer personen bij, of blijft het bij deze twee? Want bij te veel personen kan ík het niet meer volgen. :stuck_out_tongue:

meeeer ! ;d

verder!

Rivka
Marissa geeft geen reactie op mijn sms’je, maar ik ga ervan uit dat ze het heeft gelezen. Godzijdank is het nu stil in de tent naast die van ons. Ik moet er niet aan denken dat ik mijn beste vriendin de hele nacht hoor kreunen.
Sinds ze verkering heeft met Jayden, die bijna drie jaar ouder is dan wij, is ze veranderd. Eerst was ze een wat onzekerder meisje, iemand die zonder mij onzichtbaar zou zijn. Ik was de sociale van ons en zij was degene die ervoor zorgde dat we altijd voldoendes haalden op school. Een paar maanden geleden veranderde dat. Ze leerde Jayden kennen, een jongen die al studeerde. Sindsdien lijkt ze niet meer op het meisje dat mijn beste vriendin was.
Ik houd niet van veranderingen, geloof ik.
Langzaam doe ik mijn ogen dicht en probeer te gaan slapen. Het is zinloos. Ik zie de gezichten van mijn vader en stiefmoeder – die veel te lief is voor zo’n naam – voor me, die van mijn twee stiefbroertjes en stiefzus. Waren ze maar hier. Was ik maar thuis.
‘Stel je niet zo aan,’ mompel ik tegen mezelf. Ik weet best dat ik me aanstel, dat ik heel veel geluk heb omdat ik met vrienden in Italië zit. Maar het depressieve gevoel is sterker dan mijn stem.
Eindelijk voel ik dat ik in slaap ga vallen. De duisternis omringt me en dankbaar laat ik me in de warmte zakken. Morgen zal de zon schijnen. Dan gaan we zwemmen en zal ik de hele dag niet aan thuis denken.
Dan klinkt er een enorme knal, alsof er een caravan ontploft. Ik hoor mezelf schreeuwen en schiet overeind. In de tent van Jayden en Marissa klinkt ook gegil.
‘Onweert het?’ hoor ik een stem naast me vragen. Jimmy. Homo, gek op eten en ongelooflijk aardig.
‘Ik weet het niet. Misschien viel er iets om.’ Ik doe mijn best om kalm te klinken. ‘Zullen we gaan kijken?’
‘Ja, is goed,’ antwoordt Jimmy, die zo te horen nog half slaapt. Ik hoor aan het gefluister dat de anderen ook wakker moeten zijn, maar niemand maakt aanstalten om met ons mee te gaan.
We wurmen ons uit onze slaapzakken en kruipen over de anderen heen naar de opening van de tent. Mijn hand ligt op de rits als er opnieuw een knal klinkt. En nog een. Nog een. Nog een. Een reeks ontploffingen.
Ik weet zeker dat ik gil, maar ik kan mijn stemgeluid niet horen. Met mijn handen over mijn oren laat ik me op de grond zakken, maar ik kan het geluid niet buiten sluiten.
Wat is er in godsnaam aan de hand?

Lol verder! :slightly_smiling_face: ik volg :slightly_smiling_face:

spannend, ik volg je weer !

Ik volg ook :grinning:

en dees volg ik natuurlijk ook weer!,
verder:D

Meeer! :grinning:

Spannend! Snel verder! (:

Je schrijft echt superleuk. Goed idee van je dat je uit het oogpunt van verschillende personen schrijft, dat maakt het extra leuk en spannend. Ik ga dit zeker volgen!