[Verhaal] twee jongens, één hart.

Hey meiden!
dit word mijn eerste verhaal op girlscene.
en ben ook pas sinds vandaag geregistreerd, maar ik lees al wat langer de verhalen hierzo, en nu ga ik het zelf proberen.
dit verhaal gaat over een meisje, wat eerst een ‘perfect’ leven had, tot er een nieuwe jongen op school komt.
De rest lezen jullie zelf wel.
ik pak even mijn laptop, en begin aan m’n eerste stukje
:relieved:
xx

Ik ben benieuwd!

ps; de ik-vorm in het verhaal is Denise, een meisje van 15 jaar oud, in 3Havo, redelijk populair &knap.

[i]Ik laat me neervallen op m’n bed en zet de tv aan.
‘‘Hmm, TMF superchart’’ mompel ik. Ik sta weer op en probeer de moves van Britney Spears na te doen, maar het lukt niet echt. Ik heb jaren op streetdance gezeten, maar daar kun je nu niet meer zoveel van zien. Op dat moment, trilt mijn mobiel. Een smsje van Vincent. Hij is m’n vriendje, we hebben nu 2 maanden en het gaat best goed vind ik. Alleen de laatste tijd is er iets veranderd, ‘het gevoel’ is er gewoon niet meer. Ik heb erover nagedacht om het uit te maken, maar ik wil nog even kijken of dat gevoel weer terugkomt. In het smsje staat:
lieve schat,
ik wil niet dat je die roddels gelooft die er rondgaan op school,
ik ga niet vreemd, ik ben van jou, alleen van jou.
xkus je boy.

Ja, de laatste tijd gingen er roddels over Vincent dat hij zou hebben gezoend met Marissa, een meisje uit de 2e klas.
Ik wist niet wie ik moest geloven, Vincent, of die andere 80%.
Ik negeerde het smsje, zette de tv uit, en ging slapen.

M’n wekker ging. Ik keek op de klok, en zag dat het al 07:00 was.
Ik sprong letterlijk uit m’n bed en deed mijn kleren aan. Snel nog wat make-up op, en klaar.
Toen ik beneden kwam, zei m’n moeder iets te overdreven: ‘‘Goeiemorgen honnepon.’’
En zoals ze van mij gewend was, zei ik knorrig: ‘‘Ja, goeiemorgen.’’
M’n ouders zijn gescheiden, en ik woon alleen bij mijn moeder met haar vriend Jack en m’n zusje Daisy.
Ik propte snel een boterham in mijn mond, pakte mijn jas, en sprong op de fiets.
Aangekomen op school, kwam Kim, mijn beste vriendin, op me afrennen.
‘‘Denise, Denise!’’ riep ze. Ik gaf haar snel een knuffel en vroeg: ‘‘wat is er, mop?’’
‘‘Er is een nieuwe jongen op school! hij is zó knap!’’ antwoordde ze, met een bijna kwijlende mond.
‘‘Oh leuk’’ zei ik droog.
Direct daarna vroeg ze wat er met me was. Ik zei maar dat ik een ochtendhumeur had, want ik wou niet dat straks de hele school wist over dat ik twijfel tussen mij en Vincent.
Kim haalde haar schouders op, en liep met me mee naar het lokaal.

[/i]Straks weer meer, want ik heb het gevoel, dat dit ‘stukje’ al een stuk is geworden. :grinning_face_with_smiling_eyes:

Beetje standaard.
Dat laatste stukje heb ik al zó vaak gelezen als begin van een verhaal.

Ja, ik weet het.
Maar ik kan niet zomaar ergens midden in het verhaal beginnen. :stuck_out_tongue:
Dit was trouwens ook een beetje een soort inleiding van het verhaal.
Beetje kennismaken met de personages snap je?
Maar de volgende keer zou ik erop letten :ok_woman:

even klein stukje, want ik ga zo eten.
Morgen langer stuk! :slightly_smiling_face:

Na twee lange uren geschiedenis te hebben gehad, was het eindelijk pauze.
We gingen zitten in ‘ons’ hoekje. Een paar mensen zaten te fluisteren, en wezen en keken af en toe naar mij. Kim keek me aan, alsof ze wist waar het over ging maar het niet wou vertellen. ‘‘Waarom doet iedereen zo geheimzinnig?’’ vroeg ik zwaar geïrriteerd. Waarop ze kortaf antwoordde: ‘‘Loop maar mee.’’
Ik liep achter Kim aan, maar ik zag aan haar dat er iets niet goed was, ze keek angstig mijn kant op.
Toen had ik door waar we naar toe liepen, de wc. ‘‘Ik had wel iets spannenders verwacht hoor dan de wc’s!’’ zei ik lacherig. Maar mijn lachende blik verstijfde toen ik twee mensen zoenend zag staan.
Het was Vincent, Míjn Vincent!

leuk, schrijf verder :slightly_smiling_face:

wil wel weten hoe het verder gaat. Eet smakelijk trouwens :stuck_out_tongue:
VERDER

xx

Morgen zal ik verder schrijven,
ik ga nu gezellig naar het paasvuur
:grinning:
iedereen trouwens ook een fijna Pasen ! :stuck_out_tongue:

verderrr! haha het eindigt te spannend ;p

[i]Toen ik wat dichterbij ging staan, zag ik dat het die 2e klasser Marissa was waarmee hij lekker aan het zoenen was. Er kwamen meerdere mensen op ons aflopen. Ik hoorde mensen tegen me praten, maar ik kon geen woord uitbrengen. Míjn Vincent met een andere, voor mijn neus! Er gingen allerlei vragen door m’n op hol geslagen hoofd heen. Ik besloot maar één ding te vragen. ‘‘Ben ik niet goed genoeg voor je, liefje?’’ vroeg ik op een iets gemene toon. Ik deed me stoer voor, maar ik ging van binnen kapot.
‘‘Je bent wel goed genoeg voor me hoor, maar ik had gewoon wat afwisseling nodig’’ antwoordde hij bot. Het leek wel of de wereld onder m’n voeten wegzakte. Hoe kon hij dit zeggen?! Ik wou niet huilen, maar ik voelde al wat nats langs mijn wangen stromen. Zonder iets terug te zeggen, draaide ik me om en liep terug naar de aula.
Ik zat in elkaar gedoken en huilde. Ik hoorde, door mijn gehuil door, dat Mevrouw Janssen de kinderen bij de wc’s had weggestuurd. De pauze was bijna afgelopen. Ik liep naar de congierce en melde me ziek.
Het regende, maar dat maakte me niets uit. Het enige wat mij nog boeide was Vincent. Afwisseling nodig, hoe durfde hij me zo voor gek te zetten? Was ik dan echt geen goeie vriendin? En die Marissa, volgens mij word ze keihard gebruikt door Vincent. Ik was zo diep in gedachte dat ik niet doorhad, dat er een auto tegemoet kwam rijden. Ik zag nog twee felle lampen, en toen werd alles zwart.

Ik deed met moeite mijn ogen open. Ik keek een tijdje recht voor me uit. Toen besefte ik waar ik was: het ziekenhuis.
‘‘Ze is wakker’’ hoorde ik een opgeluchte stem zeggen. Opeens bogen er twee hoofden over mij heen. Eén van mijn moeder en één van de arts.
‘‘Je bent aangereden en je hebt lichte hersenschudding.’’ zei de arts.
‘‘En je bent er goed vanaf gekomen schat.’’ vulde mijn moeder aan.
Het enige woord wat ik kon uitbrengen was ‘Vincent’. Dat was de rede waarom ik hier lag. Als hij niet zo nodig vreemd moest gaan, zat ik niet zo met mijn gedachte bij hem op de fiets en kon ik tenminste opletten.
Ik had besloten om maar weer te gaan slapen, ik barste namelijk van de hoofdpijn.

Drie uur later werd ik wakker gemaakt door Kim. ‘‘Gaat het lieve schat?’’ vroeg ze bezorgd. ‘‘Ja gaat wel, alleen hersenschudding.’’ zei ik, alsof het niks was. ‘‘Ik heb Vincie eens even duidelijk gemaakt wat hij jou heeft aangedaan.’’ zei Kim met een iets boze stem. Er kwam weer woede op, toen ze erover begon, maar ik kon er gewoon niet over praten. ‘‘Hij zal er veel spijt van hebben!’’ vervolgde ze. '‘Laat het nou maar gaan, als hij bij haar gelukkiger is zal ik ‘em niet in de weg zitten.’’ Ik wist dat ik het niet kon laten gaan, maar dan moest ik mezelf maar dwingen. ‘‘Er zijn tenslotte genoeg andere leuke jongens’’ zei ik met een lachje. ‘‘Maar van die nieuwe blijf je af hoor!’’ zei Kim en begon ook te lachen.

Na 2 dagen in het ziekenhuis, mocht ik naar huis. Ik mocht nog niet naar school, waar ik eigenlijk ook wel blij mee was. Dan hoefde ik Vincent tenminste niet tegen te komen. De hele week was doodsaai. Maar net op de laatste dag, kreeg ik een sms. ‘1 Nieuw bericht van: Vincent’ stond er op m’n mobiel. Ik twijfelde. Zal ik het lezen? Of toch maar niet? Ik besloot om hem toch maar te lezen.
Denise,
Ik weet dat ik fout ben geweest.
Maar ik kan gewoon niet verder met je.
Ik heb ook niks met Maris. Ik wil gewoon ff single zijn weetjewel.
Beterschap nog. & t spijt me. <3

Ik voelde weer tranen opkomen. Wat dacht hij dan? Dat ik nu nog verder met hém wou? Ik stuurde een sms terug:
waar ben je?
ik wil ff praten.
xDenise.
[/i]

Leest iemand het eigenlyk wel? :stuck_out_tongue:

ga maar verder hoooor.

ik lees het! :grinning:
tis echt een leuk verhaal tot nu toe vind ik!

Ik vind het wel een leuk verhaal, al ben ik wel wat foutjes tegengekomen zoals dit: M’n ouders waren gescheiden, en ik woonde alleen bij mijn moeder met haar vriend Jack en m’n zusje Daisy. Je praat in de verleden tijd alsof dat nu niet meer aan de orde is, alsof haar ouders weer bij elkaar zijn en alsof ze nu ergens anders woont. Verder heb je affentoe aanhalingstekens waar ze niet moeten. En verder moet een gesprek onder elkaar.
Als je het even verbeterd en er voortaan op let weet ik zeker dat dit nog eens een leuk verhaal gaat worden, dus schrijf maar gauw verder.

Ik vind het een leuk verhaal tot nu toe, leest lekker snel.
Ik blijf het volgen :grin:

Vincent is een een klootzakje leef helemaal met denise mee,haha

Ik vind het leeeuk en ik wil meer ! :grinning:

leuk meer!

oeps, daar had ik nog niet op gelet! :blush:
ik zal het wel ff veranderen.
volgende keer zou ik er zeker op letten (:
&trouwens, bedankt voor jullie reacties allemaal, super om ze te lezen :grinning: