[verhaal] The truth

Leuk! :slightly_smiling_face:
Beterschap!!

Dankjewel (:

Als ik thuis kom gooi ik mijn kleine sleutelbos op de donker houten eettafel, ik loop naar de koelkast en drink wat drinkyoghurt uit het kartonnen pak. Ik ga op de witte bank zitten en staar gedachteloos voor me uit, ik kijk uit het raam de grote tuin in, ik zie vogels vliegen, vrijheid, ja dat zou ik ook wel willen, lekker ergens heen kunnen vliegen wanneer je dat zou willen. Mijn blik valt op een klein gestippeld katje in het midden van ons grote grasveld, nieuwsgierig kijk ik ernaar, het katje miauwt en kijkt bang om zich heen. Ik besluit te gaan kijken en ik sta op, langzaam loop ik de tuin in, het katje begint steeds harder te miauwen, ik loop naar het beestje toe en kniel bij hem neer. Zachtjes aai ik het beestje over zijn zachte kopje, en onderzoek zijn lichaam om erachter te komen waarom het beestje zo hard miauwt. Ineens zie ik een grote rode vlek op het pootje van de kat, ik laat heel zacht mijn hand over het pootje glijden en het katje krimpt in elkaar van de pijn. Ik pak het katje op en loop naar binnen. Ik twijfel wat ik moet doen en ik kijk op de klok, over een halfuurtje komt mijn broer thuis, maar ik weet niet zeker of het katje dat redt. Ik bijt op de binnenkant van mijn wang terwijl ik nadenk. Ik besluit te wachten en loop naar de rode verbandtrommel, ik haal er wat verband uit, en wikkel dat voorzichtig om het pootje van het katje. Ik zet het beestje op de grond, en zet er een bakje water bij. Dan pak ik mijn telefoon en ga ik op de bank zitten. Ik bekijk mijn whatsapp berichten, 1 bericht van iemand die ik niet ken.
Pas maar op, ik krijg je nog wel.

Spannend stukje ik vraag me echt af wat er gaat gebeuren. Voel je je al beter?

Hihi, ik weet zelf nog niet eens wat er gaat gebeuren haha. Mwah, niet echt helaas.

spannend! ik volg :upside_down_face:

Welkom (:

Ben benieuwd naar het volgende stukje!

Ik heb zelf een plaatje gemaakt voor het verhaal, het staat bij de beginpost, ben benieuwd wat jullie er van vinden (: Foto is ook zelf gemaakt.

Ik weet nog niet waar het verhaal echt over gaat(de kern). Dus ik weet niet goed of het er goed bij past

Nee dat snap ik, maar ik bedoelde meet het plaatje zelf haha.

Een deur slaat hard dicht en ik kijk verschrikt op, de houten deur naar de gang vliegt open en een lange gespierde jongen met zwart haar komt de kamer in, het is mijn broer, David.
“Jij bent vroeg,” zeg ik zacht. David knikt en loopt snel door naar de keuken, hij kijkt in kastjes, zoekend naar iets.
“Wat doe je?” Vraag ik terwijl ik hem vragend aan kijk.
“Papa komt zo,” een reeks vloeken volgen en hij gaat door met zoeken.
“Wat… Nee…” Stamel ik en ik loop naar David toe, om te kijken of hij een grapje maakt, maar tot mijn ongenoegen knikt hij. Ik zucht. Ik zie Davids blik gaan naar het katje.
“Wát is dat Grace!” Roept hij vol walging.
“Hij heeft pijn…” Mompel ik zacht.
“Net nu, net nu hè Grace!” Zegt David woedend, en mijn ogen vullen zich met tranen. Ik pak het katje op.
“Ik zal hem verstoppen…” Zeg ik schor, terwijl David me kwaad aan kijkt.
“Doe dat maar snel ja,” zegt hij wat rustiger “dan zal ik al het drank wel weghalen…”
Ik knik en loop de grote donker houten trap op, met het katje in mijn armen, als ik mijn kamer in loop hoor ik de bel gaan, angst vult mijn lichaam en ik doe het katje in mijn kleding kast.
“Sorry…” Zeg ik nog snel als ik de deur dicht en op slot doe. Beneden hoor ik geschreeuw en vallend glas. Het is weer begonnen…
Ik loop langzaam naar beneden, en ik probeer mijn gedachten op nul te zetten. Als ik de kamer in kom ligt overal glas en David zit ineengedoken tegen een muur aan.
“Grace, waar is de vodka?” Papa loopt dreigend naar mij toe, ik durf niks te zeggen en ik loop in kleine stapjes achteruit.
“Antwoord als ik je iets vraag!” Schreeuwt mijn vader en hij loopt steeds meer naar me toe, hij kijkt dreigend op mij neer. Ik haal mijn schouders op en kijk naar de grond. Ik voel een scherpe pijn door mijn hoofd en het laatste wat ik hoor is een dichtslaande deur…

Heeft iemand trouwens toch tips oid?

Spannend!
Nee ik heb tot nu toe nog geen tips :slightly_smiling_face:

Hihi oke (:

Sorry dat ik niet verder kan schrijven, maar ik heb wat persoonlijke problemen en heb dus niet zoveel tijd… Het spijt me zo. Ik schrijf zo snel mogelijk verder!

Geeft niet hoor!
Sterkte en wij wachten wel! :slightly_smiling_face:

Het is heel mooi geschreven. Ik heb wel een tip, het gaat allemaal opeens heel snel dat haar vader binnenkomt enz. Maar verder heel goed

Dat was de bedoeling, het is vanuit haar geschreven, en voor haar ging het allemaal heel snel.

Hoofdstuk 4
Regen druppels tikken tegen het raam naast mijn bed, ik probeer me te concentreren om het rustgevende geluid, maar beelden spoken door mijn hoofd. Steken pijn vullen mijn lichaam, en ik geef over in een teiltje dat naast mij staat.
“Nee, nee hou op, doe me geen pijn meer,” beelden flitsen weer door mijn hoofd en ik sluit mijn ogen in de hoop dat de beelden verdwijnen. Tranen rollen over mijn wangen, en ik veeg ze van mijn wangen, mijn bleke huid voelt kokend heet aan.
“Nee, niet mama, nee doe mama niks,” angst, vult mijn lichaam steeds meer, een stemmetje In mijn hoofd zegt dat het niet echt is. Ik gil, en mijn kamerdeur vliegt open.
“Grace, gaat het wel?” Dylan loopt naar mijn bed en voelt voorzichtig mijn kokende voorhoofd.
“Mama,” zeg ik hees, en als er weer beelden door mijn hoofd flitsen knijp ik mijn ogen heel hard dicht.
“Ik mis haar ook lieve Grace, echt waar…” Dylan kijkt me uitdrukkingloos aan, en ik sluit mijn ogen weer.
“Het komt goed meisje,” hoor ik hem zeggen, dan verlies ik mijn bewustzijn weer en word ik opgeslokt door vreselijke nachtmerries.