Verhaal: The shooter

The Shooter.

Hallo girlsceners,

Ik heb besloten om het over een andere boeg te gooien. Ik wil mijn psychologische thriller posten :slightly_smiling_face:
Hier alvast het proloog.

Alvast: dit proloog gaat over ballet, maar het verhaal gaat daar helemaal niet over.

Het publiek breekt in een groot en luid applaus uit, rode rozen worden op het podium gegooid en de grote, zware, rood fluwelen gordijnen vallen achter Natalya dicht. Natalya staat daar in haar spierwitte ballet pak met prachtige tutu met ingelegde stenen. Met een grote bos rode rozen in haar rechterhand maakt ze drie diepe buigingen naar haar publiek. Met haar vrije hand trekt ze het elastiek uit haar dikke, ravenzwarte haar en ze schud haar hoofd zodat de haren op zijn plek vallen. Het publiek juicht nog steeds en Natalya wordt bedolven onder de rode rozen. Met haar linkerhand wuift ze naar de overvolle zaal en ze wordt verblind door het felle licht van de spots. Langzaam vervagen de laatste piano noten en Natalya maakt nog een laatste buiging. Haar dieprood gestifte lippen staan in een trotse glimlach. Als ze overeind komt wordt ze overvallen door een drukkend gevoel op haar borst. Ze snakt naar adem maar het publiek juicht door. Happend naar wat lucht laat ze zich op haar knieën in een bed vol rozen vallen. Nu pas ziet de eerste rij dat het serieus is. Er breekt paniek uit, de nooduitgang deuren worden open geduwd door de enorme mensen massa. Als een groep wilde dieren dringen de mensen zich een weg naar buiten. Natalya houd haar hand op haar borst en laat zich op haar zij vallen. De spotlichten zijn nog steeds op haar gericht en haar ogen kijken recht voor zich uit en hoewel ze open zijn, is het duidelijk dat het leven dat er in zat is verdwenen. Het licht dooft.

Licht uit, spot aan!

Lijkt het jullie wat?
Kritiek en tips, altijd welkom!

Lijkt een beetje op het eind van Black Swan. En sorry maar ik kan je titel niet serieus nemen. ^^

Ik heb black swan nog nooit gezien, (I swear) en het wordt een verhaal dat eigenlijk NIETS met ballet te maken heeft.

Ik vind de titel ook niet goed, maar weet nog niets anders dus dit is “voorlopig.” :slightly_smiling_face:

Het lijkt inderdaad heel erg op het einde van de Black Swan - aangezien dat meisje ook Nina heet…

Dat wist ik ook niet!
Ik wou een russische of Oekraïnse naam, maar die waren amper te lezen in latijns alfabet.
Mijn zusje is overleden toen ze 10 was en die heette Nina, daarom heb ik het zo genoemd,
Ik zal een andere naam kiezen.

Ik heb het gelijk aangepast!

Black swan was wel goed :slightly_smiling_face:

Verbeterpuntje: rood gelakte lippen. Over het algemeen lak je lippen niet. Ik raad iedereen ten sterkste af nagellak op je lippen te smeren aangezien het redelijk giftig is. Lippenstift is beter.

Ik zou het toch nog wat aanpassen , het lijkt echt nogal op black swan…

Ik haak af, aangezien je andere verhaal ‘plagiaat’ was en dit ontzettend veel lijkt op de Black Swan, sorry.

De houten planken kraken onder het gewicht van een persoon. De zware, blauwe deur van Natalya’s kleedkamer wordt opengeduwd. Met regelrechte passen loopt het in zwart gehulde personage op de roze spiegel af. In de roze spiegel zitten zilveren steentjes en aan de boven kant zit een lichtje. Het gestalte raakt met een in leren handschoenen gehulde wijsvinger de bovenkant van de spiegel aan. Langzaam glijd de vinger naar beneden. Bij het eerste diamandje houd de vinger even stil.
“Een.”
Langzaam glijd de vinger weer naar beneden.
“Twee. Drie. Vier.”
De vinger drukt de vierde diamand goed in. Een zachte klik is duidelijk hoorbaar. Het gestalte grinnikt even en trekt dan aan de rechterkant van de spiegel. Er ontstaat een kleine opening in de bovenkant. Het gestalte wringt de vinger er tussen en langzaam opent de spiegel zich helemaal. Er bevindt zich een holle ruimte met drie planken. Op de middelste plank ligt een rolletje. Het gestalte maakt het langzaam open. Met sierlijke letters staat er bovenaan de lijst een naam geschreven.
Jill mcRight.

Hm, ik geef nog wel een kans… Denk ik

Jill kijkt in de spiegel en spuit een bus haarlak in haar lange, blonde haar. Ze smeert de laatste laag mascara op haar lange wimpers en trekt een zwart lijntje onder haar grote blauwe ogen. Ze smakt nog een enkele keer met haar volle lippen en loopt de gammele caravan uit. De mooie zilveren cabrio staat mooi in contrast met de armoedige caravan. Ze bind haar blonde haar in een hoge staart en zet de zwarte zonnebril op haar ogen. Ze probeert zo elegant als mogelijk is, achter het stuur te gaan zitten. Het gaat nog niet makkelijk met het rode, weinig verhullende latex jurkje. Ze start de auto die een rommelend geluid maakt en trekt op. Ze laat de bekiezelde oprit achter zich en draait de strakke snelweg van Las Vegas op. Ze draait de radioknop aan en trommelt mee op het mooi beklede stuur. De bekleding van de auto is verder alles behalve rustig. De stoelen hebben een vrolijke tijgerprint kleur en het dashbord, geheel in stijl, is van een zilverkleurige, gladde stof. Jill fluit met vrolijk mee op het nummer. Heuvelachtig rijd ze door de woestijnachtige omgeving. Een groot knipperbord in de verte is zichtbaar.
Jill pakt een pakje sigaretten uit haar bh en stopt er een in haar mond. Door de lange nagels is het moeilijk de aansteker in een rijdende cabrio aan te krijgen.
Jill vloekt zachtjes en mindert wat vaart. Opgelucht haalt ze adem als de sigaret wordt aangestoken. Ze zet haar knipperlicht uit en slaat de afslag in. Vrijwel direct slaat ze de parkeergelegenheid in dat voor het grote grijze gebouw gelegen is.

Up :upside_down_face:

hm, ik ben wel benieuwd naar meer.

Wanneer Jill de deur opent draaien de mannen om.
“Hi guys.”
Met snelle passen loopt ze naar de groep mannen toe. Ze draagt een grote draagtas uit Parijs en stopt voor een grote, half naakte man bedekt met de meest kunstzinnige tatoeages. “Rits.” Zegt ze kortweg en ze draait haar rug naar de man toe. De man knipoogt naar zijn vrienden achter hem terwijl hij de staart optilt en de rits van het jurkje naar beneden doet. Jill draait zich om, knikt als teken van dank en laat haar jurk naar beneden zakken. Daar staat ze dan. Een gebruind lichaam slechts gekleed in een koraalblauwe string. Haar (volledig onbedekte) borsten pronken boven haar gespierde, strakke buik uit. Ver boven haar rechterborst, zit een tatoeage van een bos met rode rozen. De mannen staan nutteloos om haar heen terwijl ze toekijken hoe ze haar donkere sportbh aandoet. Ze werpt hen een arrogante blik toe.
“Wat staan jullie nou te kijken, joh?”
Even wenden de mannen hun blik af. Dat is precies genoeg tijd voor Jill om haar korte broek aan te doen. Snel bind ze haar handen en polsen in, ze trekt de rekbare stof over haar enkels heen en kijkt naar een stel mannen die in de ring met elkaar aan het vechten zijn. Een irritant getril overstemd het geluid van klappen en kreunen. Snel graait Jill in haar tas en haalt haar witte smartphone uit het voorvakje. Gehaast neemt ze op.
“Ja?”
Jills ogen worden groot en een klein lachje verschijnt op haar rode lippen.
“Ze is omgelegd?”
Jill lacht hardop wanneer ze de telefoon weer terug in haar tas stopt.

“Nou, wie durft?”
Jill staat in de ring met gebalde vuisten en kijkt uitdagend naar de jongens op de vloer. Een van de mannen haalt zijn gespierde schouders op en loopt de ring in. Jill lacht haar dodelijk verleidelijke lach naar hem en ze schudden elkaar de hand. Ze gaan tegen over elkaar staan en wachten tot een van de mannen het startsign geeft. Dit komt vrijwel onmiddellijk en ze lopen op elkaar af. De man doet de eerste zet en hij haalt uit richting haar gezicht. Bliksemsnel reageert ze door zich door haar knieën te laten zakken. Vrijwel even snel schiet ze weer overeind en handelt af met een hoge, snelle en zeer harde highkick die hard neer komt op zijn gespierde borst. De man kreunt maar komt terug met een slag richting haar maag. Behendig weert ze hem af. Hij trapt haar krachtig in haar knieholte en ze staart hem uitdagend aan.
“Was dat alles wat je in huis heb?”
De man gromt en vuurt een regen vol klappen op haar af. Elke klap die haar dreigt te raken weert ze af, met haar handen, met haar benen of ze ontwijkt hem door weg te springen. Nu is het haar beurt om te grommen. Haar vuisten reageren op zijn bewegingen en als een moordmachine begint ze om zich heen te slaan. Een van de klappen raakt de man hard in zijn maag. De man kreunt en wankelt even. Wanneer hij een harde klap op zijn linker oog krijgt, verliest hij zijn balans en valt naar achter. Jill lacht en steekt haar hand naar hem uit. De man weigert de hand en krabbelt op eigen houtje omhoog.
“Goed gevochten, Jill.”
Jill knikt naar hem en staat triomfantelijk, met haar handen in haar zij, in de ring. Kreupel loopt de man terug naar de toeschouwers.
“Anders nog iemand?”
De achterdeur valt krakend dicht, gevolgd door een oorverdovende knal. De mannen draaien zich met een ruk om. Het achterste gedeelte van de toch al donkere sportzaal staat vol rook. Een vieze geur van kruit verspreid zich door de zaal. Een van de mannen kijkt naar zijn voeten. Voor hem op de witte vloer liggen spatten van bloed. “Oh shit! David moet je zien!” Er komen een aantal mannen om hem heen staan, en wanneer de rook langzaam wegtrekt, beseffen de mannen pas goed wat er aan de hand is. Een blik op de ring is genoeg om te weten dat Jill dood is. Een zwart gestalte staat in de deuropening. Het gestalte draait soepel een zwart pistool in het rond.
“Goedemiddag, heren.”
Het gestalte richt het pistool op.
“fuck.”
Fluistert een van de mannen, vlakvoor dat de trekker wordt overgehaald.

Up!