{verhaal} The sea gives and the sea takes

‘Waarom?’ schreeuwde ze huilend. ‘Waarom?’
De maan scheen helder aan de hemel, de zee rolde stilletjes het strand op. De steen waar ze op zat lag al half in het water. Haar benen, haar knieën, haar onderlichaam al nat. Een koude windvlaag schierde langs haar en ze huiverde.
Verder op het strand hoorde ze een hond. Daarna zag ze een kleine lamp richting haar schijnen. Ze zochten haar.
‘Ga weg!’ riep ze weer.
‘We gaan niet zonder jou. Ga staan zodat we je kunnen zien,’ riep de onbekende stem terug. Geen denken aan dat ze terug zou gaan. Ze had alles al afgerond. Haar vader had de brief, haar ex had het kettinkje wat ze had gekregen, na een maand verkering, een week voordat het uitging, gister. Behendig klom ze omhoog, ging op de steen staan. Haar gele zomerjurk was zwaar van het water.
‘Blijf nu rustig staan,’ riep de stem weer.
‘Nee, ik doe wat ik wil!’ schreeuwde ze weer huilend. Nog één keer voelde ze de koude wind, hoorde ze de hond blaffen, proefde ze haar zoute tranen. Ze sloot haar ogen en liet zich vallen…

Ik vind het goed geschreven, maar toch is het irritant dat je titel in het Engels is.

Ok, ik zal eerst zeggen leuk verhaaltje.
Vervolgens mijn standaard criterium: Ik hou niet van Engelse titels bij Nederlandse verhalen. Ik vind soms je zinnen ook iets te lang, of het stoort bijv. waar je 2 keer een zin eindigt met het woord ‘water’.

YEAH GO ZOË (A)

nu serieus: ik vind het een goed verhaal, ben benieuwd wat er gaat gebeuren ^^