[Verhaal] The other guy

Dit is mijn eerste verhaal wat ik hier op girlscene neerzet en ik zou graag willen weten wat jullie er van vinden.

Het gaat over Lauren die na 2 jaar verkering haar vriendje Sebastiaan dumpt voor zijn grootste vijand Steph.


Ik haalde diep adem en opende de deur. De grond was bezaaid met vieze kleren en naast het bed lag een half lege zak chips die er al de hele week lag. Mijn ogen gleden door de kamer en stopten bij het bureau. Hij had zijn koptelefoon op en keek geconcentreed naar het scherm van zijn computer. Ik deed en stap naar voren en kuchte zacht. Geen reactie, maar dat had ik ook niet verwacht. Hij had zijn muziek altijd op het hoogste volume staan en zo zou het vandaag niet anders zijn. Ook al was het vandaag een andere dag. Vandaag zouden we niet gezellig samen een filmpje kijken of naar het park gaan. Nee, vandaag zou het alles behalve gezellig zijn. Ik stapte nu helemaal de kamer in en sloot de deur achter me. Nog steeds kwam er geen reactie van hem. Ik keek even naar zijn rug, zijn brede schouders en zijn blonde haar dat altijd in een kuifje omhoog stond. Ik ademde nog eens diep in en opende toen mijn mond, maar voor ik wat kon zeggen hat hij zich al omgedraaid en keek hij me geschrokken aan. ‘Damn Lau! Ik schrik me dood’. ik glimlachte flauwtjes en werd door hem op zijn schoot getrokken. Ik probeerde me los te maken uit zijn greep, maar dat was iets wat ik nooit voor elkaar kon krijgen. Hij drukte een zoen op mijn wang en keek me grijnzend aan. ‘Ik moet met je praten’. Door de serieuze toon waarop ik het zei verslapte zijn greep en stond ik snel op. ‘Wat is er’? hij trok zijn koptelefoon af en keek me aan. ‘Ik… ehm…’ ik wierp een snelle blik op de deur hopend dat een van zijn zussen zou komen binnenvallen, maar het bleef angstig stil aan de andere kant van de deur. ‘Wat is er, Lau’? Ik slikte en keek hem aan. ‘Ik maak het uit, Sebas. Sorry’ met grote ogen keek hij me aan en toen schudde hij langzaam van nee. ‘Wa… waarom dat? Hou je soms niet meer van me’? Ik wist dat deze vraag zou komen, ik wist dat hij wilde weten waarom ik het uitmaakt, maar ik kon het hem niet vertellen. Ik kon toch moeilijk zeggen dat ik op zijn grootste vijand was? ‘Ik voel gewoon niks meer voor je’ fluisterde ik nauwelijks hoorbaar. Sebastiaan knikte en stond op ‘Komt dit doordat gedoe met Alice en Thom’? ik keek hem even verbaasd aan en schudde toen snel van nee. ‘Nee, daar hebben we het al over gehad en uiteindelijk was het misschien ook wel beter’ mompelde ik snel. ‘Ik hoop dat we vrienden kunnen blijven’. Hij keek me raar aan, schudde met zijn hoofd en liep naar de deur. ‘Ik zie wel, maar ik wil nu dat je gaat’. ik knikte langzaam van ja en liep naar de deur die hij voor me opende. ‘Dag’ stotterde ik nog voordat ik zijn vertrouwde kamer uitliep naar buiten. Toen ik buiten was voelde ik hoe er een traan over mijn wang liep en ruw veegde ik hem weg. Ik liep naar mijn fiets toe en terwijl ik mijn fietsleutel in het slot stak voelde ik de ogen van Sebastiaan in mijn rug prikken. Ik wendde mijn hoofd van het huis af en fietste zo snel mogelijk weg.
‘En hoe ging het’? Alice zat tegenover me op mijn bed met een grote kop thee in haar hand en keek me vragend aan. Ik nam een slok van mijn thee, verbrandde mijn tong en voelde de tranen in mijn ogen schieten. Alice keek me geschrokken aan en zette haar thee weg. ‘Was het zo erg, lieverd’? ‘Hé wat? Nee gek, ik verbrand me tong door de thee’. ‘Ooh, ik dacht…’ Alice gegiechelde nog wat na, maar was voor haar doen al weer snel stil. ‘Ik weet niet, hij vatte het redelijk goed op’. ‘Echt waar’? Alice keek me verbaasd aan. Ik knikte alleen maar en nam voorzichtig nog een slokje. ‘Ik had gedacht dat hij helemaal kwaad zou worden, omdat je op Steph bent’. Ik staarde stil naar mijn thee en hoorde Alice zuchtte. ‘Je hebt het niet verteld, hé’? Ik schudde van nee en zette mijn thee ook weg. ‘En ik ga het ook niet vertellen! kom op Alice, niemand weet het behalve jij en ik. En Steph is zijn grootste vijand’! Alice knikte ‘Ik had het ook niet echt verwacht, maar toch. Wat heb je dan gezegd’? ‘Gewoon, dat ik niks mee voor hem voelde. Hij dacht dat het aan dat gedoe tussen jou en Thom lag’. Alice was stil en staarde voor zich uit. ‘Sorry Al, ik … sorry’ We hadden al weken niet meer over Thom gepraat en nu wist ik weer waarom. ‘Nee, het is al goed’ mompelde Alice. Ik knikte en trok mijn thee op.