Verhaal: the new girl in town

Dit verhaal gaat over Samantha die nieuw is in een afgelegen dorp. Ze komt uit amsterdam dus dat is wel een hele verandering. Hoe zal ze hier mee omgaan en zou ze kunnen wennen aan een leven waarin veel meer speelt als er goed uit zien?

Voorzichtig keek ik in de spiegel. Ik was bang voor wat ik daar zou zien. Hopelijk zag ik er een beetje goed uit. Het is was mijn eerste schooldag op mijn nieuwe school en ik wilde naar school gaan in een killeroutfit. Eerder was ik niet tevreden. Nadat ik na lang twijfelen koos voor een tuniekje met een skinny jeans en een paar pumps. Daarna was het tijd om mijn haar en make up te doen. Daar heb ik nog nooit zo lang over gedaan! Snel checkte ik nog even of ik al mijn boeken had en of ik nog wat in mijn tas moest stoppen. Daarna liep ik naar beneden. Een paar weken geleden, 3 om precies te zijn, waren we verhuist. Eerst woonden we in Amsterdam. Nu wonen we in één of ander gat ergens in de achterhoek. Wat heb ik een hekel aan deze plaats! Er valt niks te beleven en het is zo saai hier! In de grote stad was ik iedere middag samen met vriendinnen. De ene keer maakten we huiswerk (dat was natuurlijk niet zo heel vaak), een andere keer gingen we de stad in en in het weekend gingen we standaard uit. Ik kwam overal binnen, ook al ben ik pas 15.

De bel gaat. Mijn eerste les op mijn nieuwe school. Deze school is ongeveer drie keer zo klein als mijn oude school. Ik heb er zo’n hekel aan dat ik de weg nog niet weet. Nu moet ik iedere keer op mijn rooster kijken waar ik heen moet en dan op een plattegrond van de school waar dat is. Gelukkig heb ik mijn eerste lokaal snel gevonden. Ik kijk om mij heen. Help, is dit mijn klas? De mensen die om mij heen staan zien er vreselijk uit. Wat een sukkels! Er staan een aantal meisjes met hun haar in een lange vlecht op hun rug. Ze dragen fel gekleurde gebreide truien en lichte spijkerbroeken. De tweede bel gaat. Mijn leraar is er nog niet. Ik kijk vanuit mijn ooghoeken naar de jongens die ook bij het groepje staan. Er zijn een aantal die gelijk opvallen. één daarvan ziet er echt heel goed uit. Hij is gespiert en ook al is het nog maar voorjaar draagt hij een strak tshirt waarin zijn spieren goed zichtbaar zijn. Al snel had hij door dat ik naar hem keek. Hij glimlachte naar me. Ik glimlachte terug. Wat had hij een mooie witte tanden!
Daar kwam de leraar aan. Gevolgd door een aantal meisjes. Wauw wat waren die knap! echt van die meisjes waar je tegenop kijkt en waardoor ieder meisje gelijk annorectia krijgt. De hele klas ging zitten. Naast 1 van de mooie meisjes was nog een plaats vrij. Ik keek verder in het lokaal waar nog meer plekken vrij waren. Helemaal voorin had ik twee tafels voor mij alleen. Maar wilde ik wel alleen zitten? Nee, besloot ik. Ik wilde me niet afzonderen, ik wilde vrienden maken. Verder was er nog een tafel vrij naast een meisje dat bij het gebreide truien groepje hoorde. Daar wilde ik dus totaal niet naast zitten. Zelfverzekerd stapte ik op het groepje van de mooie meisjes af. ‘Hay, is die tafel nog vrij?’ vroeg ik. Ik probeerde niet te laten horen dat ik best zenuwachtig was voor mijn eerste dag. Het meisje keek me aan. Ik zag dat ze twijfelde. Of verbeelde ik me dat maar? Daarna glimlachte ze. ‘Ja, Tiffany is ziek vandaag dus die plek is vrij. Ga maar zitten hoor.’ zei ze op een vriendelijke toon. Oeps. Er was nog een vierde van. Als ze net zo mooi was als de andere drie dan snapte ik niet dat deze klas zoveel nerds telde. De drie vriendinnen begonnen hevig te fluisteren. Even wilde ik een gevatte opmerking maken zoals niet fluisteren in gezelschap maar toen bedacht ik dat dat als de nieuwe geen handige opmerking is om te maken. ‘Hoe heten jullie? Ik heet Samantha. Ik ben nieuw hier op school.’ Stelde ik mezelf voor. De drie meisjes begonnen weer te fluisteren. Help, hier werd ik dus heel onzeker van. ‘Ik ben Lianne’ zei het meisje naast me. ‘En dat zijn Elisa en Gabriella.’ Alle drie de meisjes lachten naar me.
Was ik op mijn eerste dag al bezig met vriendinnen worden met deze drie meiden of wilden ze wat van me? Ze zaten zo te smoezen met zijn drieen. En was het wel een goed idee geweest om hier te gaan zitten?

Na dit stukje lijkt het zo’n heel braaf verhaal. Maar ik heb nog wel wat heftige dingen in gedachten voor dit verhaal! Misschien iemand tips ofzo? Ik ga denk ik proberen later vanavond even een stukje plaatsen waardoor je meer kan zien wat er de hoofdpersoon te wachten staat.

verder!

verder ja :slightly_smiling_face:

lijkt me leuk verhaal!:wink:

verder!

De les was afgelopen en de pauze begon. Hier had ik echt een hekel aan. Omdat ik behalve de drie vriendinnen nog niemand kende was ik bij hen gaan staan. Ze leken me in het begin niet echt op te merken. Shit. Deden ze echt alleen maar aardig in de les omdat ze me zielig vonden? Toen zag Lianne me staan. Snel trok ze aan mijn mouw. ‘Kom maar hoor. We bijten niet.’ zei ze met een lachend gezicht. Ik voelde mijn wangen blozen. Nu dachten ze vast dat ik bang voor ze was. Dat was ik niet, ik ben alleen altijd een beetje verlegen als ik niemand goed ken. ‘Uhm, dank je’ antwoorde ik. Wat was dat een stom antwoord vond ik zelf. Maarja, ik had het al gegeven. 'Hoe vindt je het hier op school? zei Elisa. ‘Nou, het is wel wennen. Mijn rooster is goed. Maar ik weet de weg nog helemaal niet en ik ken niemand hier. Ik vindt het echt heel erg vervelend dat ik hier telkens iedereen om de weg moet vragen. Weten jullie misschien waar lokaal 15 is? Ik heb daar zo bio. Maar ik heb geen idee waar dat is en hoe ik er moet komen.’ De meisjes lachten. ‘Ik heb zo ook biologie in 15 dus je kunt met me meelopen.’ zei Gabriella. Mooi dacht ik. Misschien heb ik dan zo weer iemand om naast te zitten. Ik keek eens om me heen. De aula was niet groot maar propvol pauzehoudende leerlingen. Er zaten weinig leuke jongens op deze school concludeerde ik. ‘Ben je op zoek naar leuke jongens?’ vroeg Lianne. Weer voelde ik mijn wangen blozen. ‘Zitten die hier dan? Ik heb nog geen één leuke gezien.’ antwoordde ik. Ineens begonnen Elisa en Lianne te giechelen. Ik snapte hen niet. Wat ik net zei was toch niet zo grappig? Ik ben er ook nooit achter gekomen wat zo grappig was want op dat moment ging de bel. Samen met Gabriella liep ik naar het lokaal.

Nooit heb ik een hekel gehad aan biologie. Maar op deze school was het een hel. Tenminste, voor mij. De leraar liet mij mezelf voorstellen voor de klas en ik had geen enkele gelegenheid om te kletsen. Ik zat naast Gabriella zoals ik gehoopt had. Mijn eerste dag gelukkig niet zo erg. Ik had tenminste een paar leuke meiden gevonden om mee om te gaan.

weer een beetje een braaf stukje. Maar ik ga straks verder. Ik ben bezig met wat dingen verzinnen die de hoofdpersoon gaat overkomen haha. Was een beetje inspiratieloos daarom hierboven een klein stukje waar niet echt veel in gebeurt.

verder. lijkt me wel leuk;D

Verder :laughing:

verder!

leuk (:

go on!

Bedankt voor de positieve reacties! Ik vindt het erg leuk om te horen dat jullie positief zijn over mijn schrijfsel! :slightly_smiling_face:
het is al weer een stukje verder:

Het was mijn moeder die met het idee kwam. Een welkomsfeestje. Dat is leuk had ze gezegt. Dan leer je gelijk nieuwe mensen kennen. Ja, maar hoe wil je mensen uitnodigen als je ze niet kent? Gelukkig wilde Lianne me helpen met de mensen die ik moest uitnodigen. Haar groepje kende immers de hele school en ver daarbuiten. Ik had ermee ingestemd. Het feestje zou er dus komen. Samen met Lianne en Gabriella en Elisa ging ik naar de stad. Nouja, stad wilde ik het niet noemen. Maar Gabriella had het er de hele tijd over. Voor het eerst in 3 weken ging ze weer eens naar de stad! Ik nam me voor om de meiden een keer mee te nemen als ik bij mijn vader was. Want dan konden ze pas zien wat een echte stad was! Bij de eerste winkel stonden we stil. Oh My God! riep Elisa. De andere twee leken gelijk te begrijpen wat ze bedoelde. Zelf had ik geen idee waar het over ging. Toen ik ze vroeg wat er was giechelde Lianne even. Daarna zei ze snel dat het de ex van Elisa was die daar stond. Ik keek eens goed. Wauw, als ik ooit met hem zou kunnen krijgen dan zou ik er voor zorgen dat het nooit uit ging! Wat een knappe jongen was dat! Hij had bruin haar en een knap gezicht. Een beetje zo’n filmsterrenlook. Zijn haar was wat langer maar toch niet té lang. Het zat een beetje rommelig. Wauw, fluisterde ik zachtjes. Gelukkig hoorde de rest me niet. ‘Hij is best knap he?’ zei ik zo nonchalant mogelijk. Meteen dat gegiechel weer. ‘Ja, maar helaas is hij al de ex van een van ons. Waarschijnlijk heb je het al wel vaker gehoord, maar het is een ongeschreven regel dat je niet neemt met de exen van je vriendinnen.’ zei Garbriella. Ik baalde. Dat wist ik. Maar daar had ik me al wel vaker niet aan gehouden. ‘Zullen we hem ook uitnodigen op mijn feest?’ vroeg ik.

klein stukje:

Die middag kwam ik thuis met een paar leuke jurkjes, leggings, pumps, thirtjes en een mooie skinny jeans. Natuurlijk zat de echte partyoutfit er ook tussen. Ik had gekozen voor een basic jurkje met een legging en een paar mooie pumps eronder. De hak was echt heel erg hoog dus ik vroeg me af hoe ik het de hele avond vol ging houden om erop te staan. Maar dat was pas later een zorg. De ex van Elisa was niet meer uit mijn hoofd verdwenen. Wat was hij knap zeg! Hij moest gewoon uitgenodigd worden op mijn feest. Misschien dat ik dan nog wel eens wat met hem zou kunnen krijgen. Aan de regel die zegt dat je nooit neemt met de ex van je vriendinnen, ach daar hield ik me nooit aan.

De volgende dag op school bleek Tiffany er weer te zijn. Maar het bleek dat ze totaal niet overweg kon met het groepje waar ik nu bij hoorde, maar dat ze alleen op die plek zat omdat het anders heel zielig overkwam hier op school als je altijd maar alleen zat. Tiffany verhuisde naar een andere plek en ik kwam op de plek van Tiffany te zitten. Wauw, wat voelde dat goed zeg! De dag vloog voorbij en de vakken waar ik normaal een hekel aan had gingen ook snel voor mijn gevoel. Ik voelde me voor het eerst sinds de verhuizing en de scheiding van mijn ouders weer als daarvoor. Gewoon Samantha. Niemand anders. Zelf was ik nooit een stil persoon geweest en met een feest in het vooruitzicht genoot ik nog meer.
Die middag kwamen Elisa, Gabriella en Lianne bij mij thuis om voorbereidingen te treffen voor mijn feest. We begonnen met de locatie. Het feest zou gewoon bij mij thuis zijn, in de achtertuin. Maar dan moesten we wel beginnen met een goede dansvloer maken, lichten ophangen en de geluidsinstallatie klaarzetten. Het weerbericht beloofde ons dat het de hele week droog zou zijn dus dat was geen probleem. Daarna kwam de gastenlijst. Gabriella beloofde mij dat iedereen die ook maar iets voorstelde hier in dit boerengat (hoeveel zouden dat er zijn?) zou komen. Daaronder rekende ze de rijkelui’s kinderen, de populaire waar wij ook onder vielen en de partyanimals. Ik vond het vreemd om te horen dat hier meiden en jongens zouden zijn die net zo veel van feesten zouden kunnen houden als ik. Ik veronderstelde dat ik het waarschijnlijk goed met ze zou kunnen vinden.

Een beetje een raar einde van dit stukje maar ik moet nu weg.

upje!:smiley:

upperdeflup!

verder:)

leuk! verder!

verder.!

VERDER!