[VERHAAL] The forestman!!

Hoofdstuk 2

Toen na een krap uurtje doorfietsen eindelijk het kampgebouw in zicht kwam, zuchtten we allemaal van opluchting. Het was er erg mooi. Een adembenemend meer met een eilandje in het midden werd zichtbaar, omringt door bomen en struiken. Het kampgebouw was erg groot, en had aan weerszijden van de voorkant ouderwetse pilaren. Een groot bord hing boven de grote groene deuren. “Camp Tally” stond er met de hand op geschilderd. Voor het gebouw stond het busje, en Nigel was blijkbaar nog bezig met de spullen uit te pakken, want de achterklep stond open, en een paar tassen hingen er half uit. Julie reed naar een fietsenstalling aan de linkerkant. We zetten allemaal onze fietsen daar neer, en liepen gehaast achter Julie aan. ‘Zo, dit is dus Camp Tally. Hier zullen jullie de komende twee weken eten, slapen en activiteiten houden. het kampgebouw ziet er oud uit, maar aan de binnenkant is het hypermodern. Volg mij maar naar binnen.’ Daimy was inmiddels naast me gaan lopen, en samen liepen we door de deur. Meteen kwamen we in de gang. Mijn mond viel open van verbazing. Julie had niet gelogen. Een strakke zwarte muur strekte zich uit door de hele gang. Zilveren spotlights hingen aan het plafond en aan de muren. Abstracte schilderijen werden erdoor verlicht. De vloer was belegd met zwarte tegels. Voordat we naar binnen konden moesten we eerst langs een oog- en vingerlaser. Julie hoefde niet, die was natuurlijk al bekend. Ik ging als eerste. Ik tikte heel snel mijn naam in, en toen vertelde een computerstem dat ik voor de laser moest gaan staan. Snel werd er een scan gemaakt van mijn oog, en ook van mijn vinger, die ik op een glazen plaatje moest leggen. De computerstem zei: ‘Welkom Jess.’ verbaasd liep ik door de glazen deuren, die – toen ik er bijna was – vanzelf open gingen. Even later kwam Julie met de anderen door dezelfde deuren. Pas toen ze er was, vielen mijn ogen op de ruimte. Een lange gang strekte zich voor ons uit, weer zwart met strakke spotlights. ‘Oké, hier is de meisjeskamer.’ Julie liep voor ons uit en legde haar vinger op zo’n zelfde glazen plaatje. De deur schoof open.

VERDER !!!

nog meer mensen?:face_with_raised_eyebrow:!!

up.

verderrrrrrrr

Haha best droog, een vragenlijst over de natuur, komen ze in zo’n modern kamp:P Verder!

‘Door de vingerafdruk voorkomen we dat de jongens en de meisjes ’s nachts bij elkaar komen. De bedden staan hier, en jullie hebben je eigen badkamer met douche en bad, en hier links is een kleine woonkamer met televisie en radio. Die gaan om 11 uur ’s avonds automatisch uit. Eventueel kan je een kaart kopen, zodat je zelf kan bepalen wanneer de televisie en radio uit gaan.’ Het interieur was erg mooi. De bedden waren opgemaakt. De muren waren weer roze. Persoonlijk hou ik niet van roze, maar het was een zachte kleur die erg goed stond bij al het zwarte in de kamer. “De jongenskamer zou wel met blauw zijn.” Dacht ik. We liepen door – zonder naar de jongenskamer te gaan – en kwamen bij een grote zaal. Er stonden zwarte loungebanken in een vierkant, en in het midden stond er een vuurkorf. Ook stonden er gewone stoelen en tafels, waarschijnlijk om aan te eten. Helemaal achterin was weer een deur – die leidde waarschijnlijk naar buiten – en aan de zijkant was een grote keuken. ‘Dit is dus de aula, hier eten we, en als er een nieuwe activiteit is die besproken moet worden, zitten we bij de lounge. Als het etenstijd is klinkt er een bel, zodat jullie weten dat je moet komen.’ Julie liep door naar de deur aan de andere kant van het gebouw. ‘Hier is de achtertuin. Deze komt uit op het meer, waar we ook wel eens zullen komen. Om het meer heen is een groot bos te vinden, daar zullen we ook veel activiteiten doen, zoals hiken. Nu gaan we weer terug, zodat jullie je spullen kunnen uitpakken en neerleggen. Jullie mogen eventueel ook douchen, maar doe het binnen een uur, want dan klinkt de bel voor het eten. Na het eten gaan we misschien even zwemmen of zonnen. Het is vandaag je eigen keuze.’ Zo snel als we konden renden we naar de kamer. We scanden, en liepen de kamer in. ‘Ongelooflijk dat het hierbinnen zo mooi is! Ik kan niet wachten om vannacht in dit tweepersoonsbed te gaan slapen. En die badkamer! Ik ga gelijk een douche nemen. Of nee, ik neem een bad!’ Daimy verdween in de badkamer. ‘Wauw, wat een luxe! Er staan zelfs zeepjes en douchegel. Dit wordt echt de allerbeste vakantie ooit!’ Ik liep alvast naar de grote kast. Het was een inloopkast. Wat ik niet had verwacht, was dat er al kleren hingen. ‘Daim, moet je eens komen! het is echt ongelooflijk! Er hangen gewoon al kleren in deze kast! En ze zijn mooi!’ Daimy rende naar me toe en begon meteen te dansen. Ik rende door de kast, kijkend naar de schoenen, jurken, tassen, sieraden en andere dingen die in de kast hingen. Helemaal achterin was er een stelling voor onze eigen kleding. Ik legde mijn sokken in het laatje, en de rest van mijn kleding hing ik op aan hangertjes.

up:)

woooowww vet huis!!:open_mouth: verder!

up!!

VERDERRR!!

up.

verdur.

verder!

vanavond weer een nieuw stukje :grinning:

ps: zet mijn link op je profiel please:D

sorry dat ik geen stukje posste, maar ik moest weer naar school XD.

verder???

Jaaa :grinning:

Jaa verder,
alleen is het niet leuker als er nog meer mensen bijkomen?
want nu zijn ze maar met z’n 4e?
nja met zn 6e met Julie en Nigel erbij…

up

verder