[Verhaal] The Devil's Lawyer.

http://a.wattpad.net/cover/1445766-256-629087.jpg

Austin Delayer, succesvol advocaat. Heeft grote zaken op zijn naam staan. Moordenaars heeft hij vrijgesproken, vaak een zaak gewonnen. Hoe succesvol hij ook is als advocaat, hij voelt zich eenzaam en zoekt zijn duistere kant op.

Proloog.
Bloeddorstig keek ik haar aan. Haar ogen staarden angstig in het donker. Ze zag me niet maar ze wist dat ik er was. Met één haal haalde ik uit. Een zachte plof op de grond, daar lag ze dan, dood, voor eeuwig. Niemand die haar zal gaan missen. Alweer een missie die geslaagd is. Ik bracht het lichaam naar de oude melk fabriek, waar ik het zoals de andere zal gaan verbranden. Met een stalen gezicht keek ik vooruit. De koplampen van de andere auto’s schenen fel in mijn ogen. Het brandde bijna. Mijn auto werd overwelmd door een parfum geur, de geur die zij op had, die zij altijd op deed. Ik stopte de auto en stapte uit. De stalen deuren van de fabriek schoten voor mij uit, ze waren groot, mooi en verradelijk. Mijn handen gleden over haar levenloze, tere lichaam. Ze was prachtig.

lijkt me zeer leuk, spannend en interessant. verder zou ik zeggen.

Verder inderdaad! Er zitten nog wel wat kleine foutjes in, maar het verhaal zelf maakt dit allemaal goed. :slightly_smiling_face:

Ik zou als ik jou was wat meer komma’s in plaats van punten gebruiken.

Ik bracht het lichaam naar de oude melk fabriek. Waar ik het zoals de andere zal gaan verbranden

Dat is namelijk één zin. Dus hij hoort zo; Ik bracht het lichaam naar de oude melk fabriek, waar ik het zoals de andere zal gaan verbranden.

Er zitten meer van zulke zinnen tussen. En getallen onder de twintig moeten voluit. (:

Oeeh spannend! Ik ga het verhaal zeker volgen.
Snel verder. :slightly_smiling_face:

wauw, spannend! een volgertje. (;

Haha sorry, had em ook nog niet gecontroleerd op spellingsfouten etc maar, het klopt wel. Die 1 haal moet één zijn. Mijn Nederlands leraar zeurde altijd dat ik overmatig komma gebruik had dus ben ik het minder gaan gebruiken (:
Ik zal zo een deel van hoofdstuk 1 posten (:

Hoofdstuk 1
De houten planken kraakten onder mijn voeten. Ik hoorde haar ademen. Ze lag vastgebonden op de grond, om haar heen te schoppen, te bewegen als een vis op het droge. Ze wist dat ze hier niet levend vandaan kon komen. Ik genoot ervan, deze hele show. Ik nam plaats op mijn stoel. Deze stoel stond hier al een eeuw. De fabriek was van mij, het was mijn erfstuk. Wat hier gebeurde wist alleen ik.
Ze keek me aan, met wanhoop in haar ogen. Haar blik op mij gericht alsof ik de duivel was, alsof ik een geest was. In werkelijkheid was ik niet meer dan een advocaat. Een advocaat met zijn pleziertjes en duistere kanten. Ik lachtte naar haar. Ze wendde haar hoofd af. “Kijk me aan wicht.” Ze snakte naar adem en begon te kruipen over de grond richting de deur. “Goed als jij dat wilt doe dat dan maar. Ik moet je helaas mededelen dat je dan een pijnlijkere dood te wachten staat.” Ze stopte met kruipen en begroef haar gezicht tussen de houten planken. “Ik zeg het nog één keer. Kijk me aan!” Ze veroerde zich niet. Een duivels lachje nam plaats op mijn gezicht.
Ik stond op, pakte de stok die naast mijn stoel stond en liep richting de vrouw. Ik bukte naast haar en greep haar kin vast. “En nu kijk je me verdomme aan.” Ze keek me aan met dezelfde blik als net. Ik stond op, begon te lachen en sloeg haar met de stok. Ze kromp bij de eerste slag al in elkaar. Ik begon haar steeds harder te slaan. Na een slag of twintig hield ik op en nam weer plaats op mijn stoel. Ze lag te snikken. Het plakband snoerde haar de mond waardoor ze niet kon schreeuwen. Ik keek op naar de wand. De prachtige donkere houten muren lieten echt zien dat dit een fabriek was uit de vorige eeuw. De klok die eraan hing gaf aan dat het 4 uur in de middag was. Opnieuw liep ik naar haar toe. Ik bond haar vast en klopte op haar schouder. “Ik ben zo terug, ik heb eerst een rechtszaak.” Ik wilde weglopen totdat ik me iets herinnerde. Ik had haar nog geen afscheidskus gegeven. Ik trok haar aan haar haren omhoog, duwde haar tegen de muur aan en begon haar heftig te zoenen. Nadat ik klaar was gooide ik haar weer op de grond. Lachend liep ik naar de deur en deed hem op slot.

Ik hoorde een zacht gestommel bij de stalen deuren. Ik keek om het hoekje en zag dat er een hond binnen liep. Als een hond hier rondloopt, betekend het dat er ook een persoon bij hoorde. Van buiten hoorde ik iemand fluiten. Ik schoot het hoekje om terug naar de kamer. Ik trok de vrouw met wilde krachten omhoog en nam haar mee de kelder in. Er liep iemand boven ons. Ik hoorde de voetstappen, zware doffe voetstappen. “Waag het om ook maar 1 geluid te produceren. Dan vermoord ik je nu meteen.” Mijn hand lag om haar keel heen en ik voelde haar hartslag. Het ging tekeer. Ik hoorde een zware mannenstem van boven schreeuwen. “Lucky hier!” En de voetstappen stommelden weer weg. Ik luisterde goed en hoorde dat de stalen deuren weer dicht gedaan werden. De hond zijn geblaf weergalmde door de hele fabriek heen en werd langzaam minder.
“Je gedraagt je goed als ik er om vraag. Toch ga ik je vroeg of laat doden.” Haar ogen glansden in het licht dat door een klein raampje naar binnen viel.

Sorry, het kan enige tijd duren voordat ik misschien een nieuw stuk erbij typ, ik ben namelijk met 2 verhalen bezig. De ander is al wat verder en ik weet al helemaal precies hoe ik die ga laten lopen en eindigen. Dat bedenk ik meestal pas als ik aan een verhaal schrijf. Ik weet dus zelf ook nog niet hoe dit verhaal gaat lopen (:
Maar… Als je er sneller bij wilt zijn kun je beter mijn wattpad gaan volgen want daar typ ik meestal de stukken erbij ipv op word. http://www.wattpad.com/user/butterflyoflove

Leuk (in de zin van spannend) stukje!
Snel verder :slightly_smiling_face:. En die advocaat is een beetje creepy :slightly_smiling_face:.

lijkt me ook de bedoeling dat die advocaat creepy is (a)

Spannend verhaal! Ik volg! :grinning:

:grinning:

Oeh spannend! Ik volg ook.

Eeeehm, ik denk dat het niet handig is als ik hier verder ga.
Aangezien ik heel vaak vergeet dat ik girlscene heb :blush:
Dus zoals ik al eerder zei is het misschien handiger dat ik verder ga met mijn verhaal op wattpad, dus ik hoop dat jullie daar verder gaan lezen.
Sorryyyy.

Jammer… Maar ik begrijp het wel! Ik ga in de gaten houden hoor!! :slightly_smiling_face: