[Verhaal] Terugkomst

Hoi, dit is mijn eerste verhaal hier op Girlscene, en ik snap eigenlijk niet zo goed hoe dit allemaal werkt, maar dat ga ik wel uitvinden!

Het verhaal gaat over Fleur. Fleur is 16 jaar en woont samen met haar moeder bij haar stiefvader en stief broertjes in. Haar leven verandert drastisch als haar vader, waarmee ze nooit contact heeft gehad, ineens weer in haar leven terecht komt. Dat is het begin van een traumatische ervaring voor Fleur.

Hoofdstuk 1

‘’Geen sprake van!’’ Ik hoorde mijn moeder schreeuwen door de telefoon. In eerste instantie dat ik dat het een of andere verkoper van de KPN was. Op het moment dat ik de woonkamer in wilde stappen hoorde ik mijn moeder nog harder schreeuwen. Haar stem klonk gebroken en ik bleef stil staan. ‘’Luister Theo, eerst wil je niks meer met mij en Fleur te maken hebben en nu wil je ineens de band herstellen? Donder op.’’ Mijn hart sloeg over bij het horen van de naam Theo. Hij zoekt dus toch contact. Na al die jaren van hopen kwam mijn droom misschien toch nog uit. Plots besefte ik dat mijn moeder nog steeds stond te schreeuwen. Ik hoorde haar tranen door haar stem heen. Tuurlijk, het was logisch dat mijn moeder overstuur was. Hij had 16 jaar niks van zich laten horen en mijn moeder had al die tijd alleen voor me gezorgd. Ze had er zelf haar studie voor op moeten geven. Ze moest vast even bijkomen van de schrik. Een ontmoeting zou waarschijnlijk snel plaats vinden. Nadat ik hoorde dat mijn moeder had opgehangen stapte ik de woonkamer in. Mijn moeder zat verslagen op de bank en staarde voor haar uit terwijl de tranen zwarte strepen op haar wangen achter lieten. ‘’Mam?’’ Ietwat onzeker ging ik naast haar zitten en sloeg ik ongemakkelijk een arm om haar heen. Met trillende stem zei ik: ‘’ik vind het oke om hem te ontmoeten.’’ Als reactie begon mijn moeder nog harder te huilen. ‘’Nee echt mam, ik vind het zelfs leuk.’’, zei ik zekerder. Mijn moeder sloeg mijn arm van haar af en veegde ruw haar tranen weg. ‘’Nee Fleur, dit is geen goed idee.’’ Ze stond op en liep naar de keuken. ‘’Hoezo niet?’’ Ik trok een wenkbrauw op. ‘’Daarom niet.’’ ‘’Jij ook thee?’’ Mijn moeder stond met de waterkoker in haar hand. ‘’Mam, alsjeblieft, draai er nou niet om heen. Dit is waar ik al jaren van droom.’’ Mijn moeder bleef even verdwaasd stil staan, daarna herpakte ze zich weer. ‘’Nee is nee. Einde discussie.’’ Ik vond dat ik recht had op een verklaring, maar besefte tegelijkertijd ook dat dit niet het juiste moment was. Ik zou er later nog wel op terug komen. Misschien als Leon er bij zou zijn. Die zou dit toch wel moeten begrijpen.

Hoofdstuk 2
Er waren al drie dagen verstreken sinds het telefoontje van mijn vader. Drie lange dagen zonder er maar een woord met iemand over te hebben gesproken. Drie lange dagen vol met vragen. Zou ik op hem lijken? Zou ik broertjes en zusjes hebben? Maar het belangrijkste, waarom was hij bij mij en mijn moeder weggegaan? Dat hij bij mijn moeder weg was gegaan kon ik enigszins nog wel begrijpen, vaak was ze te zorgzaam en te beschermend. Haar jaloerse gedrag had vast in de weg gezeten. Ik kroop mijn bed uit en klom in de vensterbank. Niets was beter dan je dag beginnen met een sigaret tussen je lippen. Ik stak mijn sigaret op en blies de rook uit het raam. Ik zou dood zijn als mam zou weten dat ik hier rookte. Dat ik überhaupt rookte koste me waarschijnlijk al mijn hoofd. Ik nam nog een trekje terwijl ik rustig de berichten op mijn telefoon las. Er kwam een bericht binnen van een onbekend nummer. Ik klikte het open en van schrik liet ik mijn telefoon uit mijn handen vallen. Na wat gevloek drukte ik mijn sigaret uit in de dakgoot en sprong ik van mijn vensterbank af om mijn telefoon op te rapen. ‘’Gadverdamme. Dit kan er ook nog wel bij.’’, vloekte ik. Een grote barst in mijn telefoon maakte het onmogelijk om het bericht nog te lezen. En ik wist zeker dat ik de naam Theo had zien staan. Mijn moeder rende mijn kamer binnen en keek me verschrikt aan. ‘’Wat is er aan de hand? En, wat is dit voor een vieze geur hier?’’ Snel schoof ik het pakje sigaretten achter me en liet de telefoon aan mijn moeder zien. Ik staarde naar mijn voeten. ‘’Fleur,’’ begon ze voorzichtig. ‘’je weet dat ik geen geld heb voor een nieuwe telefoon.’’ Ik schuifelde met mijn voeten. ‘’Ik, ik had een bericht van Theo.’’ Ik sprak zachtjes en had meteen spijt toen ik de woorden had uitgesproken. Ik had gehoopt dat ze, ze niet had gehoord. Mijn moeders ogen werden groot en vulden zich met tranen waardoor haar groene ogen wazig werden. Ze zakte neer op mijn bed. ‘’Kunnen we er nu rustig over praten?’’, vroeg ik aarzelend. Voorzichtig pakte ik mijn pakje sigaretten achter mijn rug vandaan en stopte het in de zak van mijn pyjama, mijn telefoon er bij in. ‘’Hij heeft me pijn gedaan.’’, begon mijn moeder voorzichtig. Ik zette een stap in haar richting en twijfelde of ik naast haar moest gaan zitten of niet. Ik bleef staan. ‘’Ik was 17 en ik was nog nooit geïnteresseerd geweest in jongens. Totdat hij langs de kassa kwam in de supermarkt waar ik werkte. God, ik verdronk in zijn ogen. Ik begon te stotteren en toen ik hem de kassabon had gegeven en hij weg was gelopen voelde ik een grote teleurstelling. Maar hij kwam terug, twee minuten later stond hij weer voor me, met de kassabon. Hij drukte hem in mijn handen en sprintte de winkel weer uit.’’ Ik zag mijn moeder glimlachen door haar tranen heen. ‘’Waarom deed hij dat?’’, vroeg ik weer aarzelend, bang dat ik iets verkeerds zou gaan zeggen. ‘’Hij had zijn nummer onder aan de kassabon geschreven.’’ Mijn moeder keek me aan. ‘’In het begin was alles nog mooi, ik had het gevoel alsof de wereld aan mijn voeten lag. Ik kon alles en iedereen verslaan met hem aan mijn zij. Maar mijn dromen werden weggevaagd toen Theo mijn beste vriend ontmoette.’’ Omdat ik niet meer stil kon blijven staan nam ik toch maar plaats naast mijn moeder. Ik zag dat haar handen trilden. ‘’Hij was jaloers. Heel jaloers. Ik moest met elk mannelijk persoon dat ik in mijn leven had, behalve opa, het contact verbreken. En toen begon de ellende pas echt.’’ Ik hing ondertussen aan mijn moeders lippen maar kon me niet voorstellen dat Theo haar dit had aangericht. ‘’Het werd alleen maar erger Fleur.’’ Mijn moeder begon te huilen en ik pakte haar vast om haar troost te bieden. ‘’Wat gebeurde er?’’ Mijn moeder trok haar shirt een stukje omhoog. ‘’Dit litteken ken je toch?’’, vroeg ze. Ik knikte. Mijn moeder had dat litteken ooit opgelopen tijdens een val met de fiets. ‘’Het klopt niet dat ik van de fiets af ben gevallen. Theo heeft dit gedaan.’’ Ze aaide met haar wijsvinger over de litteken op haar buik. Verschrikt keek ik haar aan. ‘’Maar waarom?’’ ‘’Zijn jaloezie werd erger en erger. Het begon onschuldig, af en toe een los handje. Ik dacht dat het normaal was. Totdat ik het huis niet meer uit kon door de blauwe plekken op mijn lichaam.’’ ‘’Maar toch bleef je bij hem?’’ Ik snapte het niet. Hoe kon je bij iemand blijven die je zoveel pijn deed? ‘’Ik hield van hem. En hij van mij, tenminste, dat dacht ik. Bovendien wist ik niet beter. Ik had geen ander vriendje gehad en dacht dat dit gedrag heel normaal was. Een vrouw hoorde onderdanig te zijn.’’ Ik trok een wenkbrauw op. ‘’En hoe ben ik dan gekomen?’’ Ik begreep er helemaal niks meer van. Een kind werd op de wereld gezet met liefde. Toch? ‘’Ik moest seks met hem hebben tegen mijn wil in.’’ Ik zag hoe mijn moeder haar schouders begonnen te schokken. Hoe de tranen harder over haar wangen begonnen te stromen. Ik drukte haar dichter tegen mij aan en begroef mijn gezicht in haar nek. ‘’En dat litteken dan?’’ Ik durfde het niet te vragen, maar wist dat als ik het nu niet vroeg, ik het nooit zou weten. ‘’Hij wilde jou niet.’’ Mijn moeder fluisterde, maar de woorden kwamen hart aan. Mijn hart brak. Ik hoefde niet eens meer te vragen hoe het was gebeurd. Ik kon het al raden. ‘’Jouw vader heeft geprobeerd jou en mij te vermoorden. Met een mes.’’ Nu begon ik ook te huilen. Mijn moeder trok me op haar schoot en even voelde ik me weer een klein kind. ‘’Snap je nu waarom contact geen goed idee is?’’ Ik knikte.

Enkele uren later zaten we te lunchen. Naast mij zaten Remko en Ruud, mijn twee vervelende stief broertjes. Tegenover mij zat Leon, de man die probeerde mijn vader te spelen. ‘’Dus, je hebt het haar verteld?’’, begon Leon. Mijn moeder knikte en nam een hap van haar boterham. ‘’Ze is oud genoeg om de waarheid onder ogen te zien.’’ Remko maakte van de gelegenheid gebruik om mij te narren. ‘’Oud genoeg? Vanmiddag zat ze nog op jouw schoot te janken.’’, viel hij uit tegen mijn moeder. ‘’Remko, gedraag je.’’, Leon greep direct in. Mijn moeder sloeg haar ogen neer en ging er verder niet op in. Ik besloot er verder ook geen aandacht aan te besteden en at rustig door. Ik dacht na over het gesprek van vanmorgen. Was Theo echt zo wreed? Waarom wilde hij nu wel weer contact met me? Ik voelde diep in mijn hart dat ik antwoord op deze vragen wilde hebben. Dat ook ik contact met hem wilde. Tegelijkertijd wist ik ook dat ik mijn moeder hier een groot verdriet mee zou doen.

Stuk!

Hoofdstuk 3

Diezelfde middag besloot ik om mijn net gekregen kleedgeld uit te geven aan een nieuw scherm voor mijn telefoon. Ik moest en zou het bericht van Theo lezen. De verhalen van mijn moeder spookten door mijn hoofd maar het blije gevoel dat ik in contact kon komen met mijn vader was sterker. Terwijl ik onderweg was naar de goedkope telefoonwinkel dacht ik na over Theo. Dat hij mijn moeder erge dingen had aangedaan was een feit, maar dat hij mij erge dingen aan zou kunnen doen kon ik niet begrijpen. Het nieuws dat hij me had geprobeerd te vermoorden snapte ik ergens wel. Hij was 21, zijn studententijd was net begonnen. Zijn vriendin, aan wij hij blijkbaar een hekel had of waarvan hij veel hield, daar was ik nog niet over uit, was zwanger. Is het kind dan gewenst? Nee, natuurlijk niet. Ik vroeg me af waarom mijn moeder toch had besloten om mij te houden. Ik wist het niet, kon het niet weten, moedergevoelens had ik nog nooit gehad. Inmiddels was ik aangekomen bij de telefoonwinkel en liet ik mijn telefoon zien aan de verkoper. De man mompelde wat in het, denk ik, Turks en vertelde mij dat het ongeveer een uurtje zou duren. Ik was verrast over de snelle tijd waarin mijn telefoon gemaakt kon worden en besloot dat ik dan nog wel even naar Jasper kon, mijn beste vriend en tevens de jongen waar ik al langere tijd verliefd op was. Ik liep de winkel weer uit en stapte op mijn fiets. Gelukkig woonde Jasper in het centrum en hoefde ik met dit warme weer niet bezweet aan te komen. Aangekomen bij zijn deur spoot ik snel nog wat deo en parfum op en belde aan. Jasper zijn vader opende de deur en begroette me. Om hem heen hing een walm van sterke drank. Ik trok me er niks van aan en liep langs hem heen de trap op. Daar klopte ik aan bij de eerste deur links. ‘’Jasper?’’ De deur ging open en daar stond de knapste jongen op aarde, enkel gehuld in een knal oranje zwembroek. Ik begon te blozen bij de aanblik van zijn blokjes buik. ‘’Hey.’’, zei ik verlegen, en ik streek een pluk haar achter mijn oor. ‘’Jemig Fleur, wat is er met jou gebeurd?’’ Ik besefte me ineens dat ik geen make-up had op gedaan en dat mijn ogen nog rood waren van het huilen. Daar gaat mijn zoveelste hoop op een kans om hem aan de haak te slaan. Vaak waren het jongens die in de friendzone zaten, maar dit keer was ik het. ‘’Lang verhaal, heb je sigaretten?’’ Jasper pakte een pakje Marlboro van zijn bureau en haalde er twee uit. Een voor hem en een voor mij. Dankbaar stak ik hem op en voelde ik de rook door mijn longen trekken. ‘’Vertel.’’ Jasper pakte een asbak en ging zitten op een bank in de hoek van zijn kamer. Ik plofte naast hem neer. ‘’Waar het op neer komt is het volgende’’ ik zuchtte even voordat ik verder ging met praten ‘’mijn vader wil weer contact met me.’’ Ik tikte de as van mijn sigaret uit in de asbak. ‘’Niet doen.’’, Jasper klonk geïrriteerd en zoog harder aan zijn sigaret. Als ik van iemand had verwacht dat hij honderd procent achter mij zou staan dan was het Jasper wel. Ik keek hem dan ook verbaasd aan. ‘’Fleur, vaders zorgen alleen maar voor problemen. Kijk maar naar de mijne. Ik kan hem niet eens meer vader noemen.’’ Ik dacht aan de man die ik zonet had begroet. Zijn huid leek 20 jaar ouder door de alcoholverslaving die hem al jaren in zijn greep hield. ‘’Maar niet alle vaders zijn zo.’’, antwoordde ik voorzichtig. Jasper schudde zijn hoofd. ‘’Weet ik, maar geniet er nou maar van dat je er geen hebt.’’ Ik werd boos. Het was voor hem makkelijk praten. Zijn vader was eerder een last dan een man om trots op te zijn. ‘’Wie weet is hij wel heel aardig?’’, probeerde ik nog. Jasper wuifde mijn vraag weg en drukte hardnekkig zijn sigaret uit. ‘’Ga je nog mee vanavond? Ik had je nog een bericht gestuurd.’’ Even wist ik niet meer wat er vanavond was. ‘’Shit, dat feest van die trut.’’, het was er uit voordat ik er erg in had. ‘’Fleur, ze is best aardig.’’ Ze was niet aardig. Nooit geweest trouwens. Al jaren probeerde ze Jasper in te palmen. Wat al een paar keer was gelukt trouwens. Gelukkig bleef Jasper niet te lang aan haar plakken, hij wilde geen relatie. Dat zorgde volgens hem alleen maar voor problemen. Ik hoopte dat ik hem ooit van gedachten kon laten veranderen. ‘’Ik zou iets nieuws kopen, maar heb geen geld meer.’’, verdrietig haalde ik mijn schouders op. ‘’Hoezo je hebt geen geld meer? Je hebt net kleedgeld gekregen!’’, verontwaardigd sprong Jasper op. ‘’Je wilt gewoon niet gaan he?’’ Ik schudde mijn hoofd. ‘’Ik heb mijn telefoon laten donderen, hij is nu bij de maker.’’ Jasper ontspande en begon te lachen. ‘’Jeetje Fleur, dat dat nog niet eerder is gebeurd. Onhandige troela.’’ Hij kneep in mijn wang wat er voor zorgde dat ik hevig begon te blozen. Jasper scheen niks door te hebben. ‘’Hoeveel moet je hebben? Ik schiet wel voor.’’ Sinds Jaspers ouders gescheiden waren en zijn moeder vertrokken was naar Zuid Frankrijk kreeg hij elke maand een lading geld van haar, om het schuldgevoel weg te kopen. ‘’Jas, dat hoeft echt niet. Ik trek wel wat ouds aan.’’ Ik had graag iets nieuws willen kopen zodat ik indruk op Jasper kon maken, maar zomaar geld van hem lenen was geen goed idee. Ik misbruikte mijn vrienden niet. Dat hoorde niet bij mij. ‘’Fleur, houd op met dat zielige gedoe. Hier.’’ Hij drukte 100 euro in mijn hand en wenste geen tegenspraak. Ik stopte het blozend in mijn zak. ‘’Ik pik je om half 9 op, zorg dat je wat leuks aan hebt.’’ Hij gaf me een knuffel en ik liep naar beneden. Met mijn hoofd bij de kledingwinkels die ik zo af zou gaan struinen dacht ik niet meer aan Theo.

Na sluitingstijd liep ik met tassen vol met kleding en sieraden naar mijn fiets. Bepakt en bezakt fietste ik de 10 minuten naar mijn huis stug door. Het was nog warm maar door de wind koelde het buiten snel af, wat ook logisch was voor de maand juni. Ik opende de voordeur en liep meteen door naar boven. Mama en Leon waren uiteten met vrienden dus ik zou voor mezelf moeten zorgen. Remko en Ruud hielden nooit rekening met me. Ik liep de woonkamer binnen en zonder mijn stiefbroers te begroeten nam ik plaats op de bank. Ik greep naar mijn zak om mijn telefoon te pakken totdat ik besefte dat ik vergeten was dat ding op te halen. ‘’Nee hè, dit meen je niet.’’ Ik sloeg een hand tegen mijn voorhoofd. ‘’Wat is er aan de hand blondje? Weer een stomme actie? Is niks nieuws hoor, zijn we van je gewend.’’, Remko keek niet op of om van zijn playstation. ‘’Telefoon vergeten.’’, mompelde ik. Ruud begon te lachen. ‘’Dat is jammer. Misschien heb ik nog wel een telefoon die je kunt lenen. Oh nee, wacht, ik leen geen telefoons aan uit aan domme blondjes die ze toch meteen weer kapot maken.’’ Remko lachte nu ook mee. Boos stond ik op en liep ik naar de keuken om een pizza voor mezelf in de oven te doen. Ik zou hem boven wel opeten, voordat Remko en Ruud mij weer iets zouden flikken.

EZEL GA HEM HALEN

of was het al na 6? In ieser geval stukje☺