Verhaal; SOS (vliegtuig stort neer op een onbewoond eiland)

Hoihoi,

dit is mijn eerste verhaal, ik weet dat het nog niet heel erg sterk is en er soms wat fouten in zitten, maarja van fouten leer je he (: ik heb pas 2 hoofdstukjes geschreven maar als mensen het leuk vinden kan k altijd meer schrijven(: als jullie tips hebben of een idee voor een goede titel hoor ik het graag :upside_down_face:

korte samenvatting:

Het verhaal gaat over 3 meiden die op vakantie zijn gegaan naar curacao omdat ze net hun examens hadden gehaald. Ze zijn daar nog 1 nacht voordat ze terug vliegen naar Nederland. Als ze terug vliegen slaat het noodlot toe en stortten ze neer op een eilandje in de Atlantische oceaan. Van alle mensen in het vliegtuig zaten zijn er slechts een paar overlevenden. onder wie 2 jongens. In het begin hoopt iedereen dat ze gered worden maar na een paar dagen komen ze erachter dat als ze willen overleven ze zelf een kamp moeten maken en eten zoeken…

Hoofdstuk 1

‘Abby Dijkstra, schiet eens op we moeten nu echt gaan!’ riep mijn beste vriendin Emma van Duin vanuit de woonkamer van ons appartement. We waren in Curaçao met mijn nichtje Kate, het leek onze vaders een goed idee als Kate met ons mee zou gaan. We hebben het met zijn 3en altijd al goed kunnen vinden dus dat was geen probleem. ‘Ja Em, rustig aan ik ben al bijna klaar joh’ ik deed snel nog even wat mascara op en liep naar Kate toe. ‘Kate, vindt je dat het er zo mee doorkan?’ vroeg ik en ik draaide een rondje. ‘omg! Ik ben zoo jaloers op jouw benen hé en je ziet er leuk uit Abbs’ ik ben blij dat ze het goedkeurt, het rode jurkje wat ik aanheb kostte een voortuin en ik heb er hard voor moeten sparen maar ik ben blij dat ik het nu heb. ‘kom op meiden dit is onze laatste avond in het prachtige Curacao dus nu gaan we los ook!’ zei Emma terwijl ze naar ons toe liep.

‘Hee schat’ zei ik 2 uur later tegen een al aardig dronken Emma ‘zie je die jongen met die bruine krullen daar?’ Zei ik terwijl ik achter haar langs keek. ‘uhh nee hoezo?’ zei ze vragend ‘nou lieverd, ik denk dat je een nieuwe aanbidder hebt want hij zit al dik 10 minuten naar je te kijken’ Emma keek om en ik zag aan haar dat ze hem ook wel zag zitten. ‘hij is zeker een lekkerding, ik ga even kijken wat hij van me wil’ zei ze terwijl ze naar hem toe liep. Ik ging naar de bar om een drankje te halen toen ik Kate zag zitten met een jongen. Ze zag mij ook en ik stak vragend een duim naar haar op, waarna zij een duim opstak en een hele grote glimlach liet zien. Ik moest lachen, thuis kreeg ze niet zoveel aandacht van het andere geslacht maar hier had ze elke minuut wel een jongen aan haar arm. Ik liep naar de bartender en bestelde een Cola Light. ‘How much do i own you?’ vroeg ik aan hem ‘Nothing sweetheart, for you its for free’ zei hij met de grootste glimlach die ik ooit had gezien. Ik liep naar buiten en smste mijn vriendinnen dat ik alvast naar het appartement ging maar de deur zou openlaten. ‘Hee lekkerding waar gaan die mooie beentjes naartoe?’ schreeuwde een paar dronken jongens 15 minuten later. ‘Naar huis zonder jullie, dus laat me met rust’ riep ik geïrriteerd terug. De jongens lagen helemaal in een deuk en ik liep snel door. Eenmaal in ons appartement aangekomen pakte ik alvast wat spullen in aangezien we morgen om 9 uur al werden opgehaald voor de terugvlucht naar Nederland. ik haalde mijn make-up eraf en stapte mijn bed in. ’s Nachts rond 4uur werd ik wakker door gegiechel ‘shhh Brent je moet echt stiller zijn want mijn vriendin slaapt al’ hoorde ik een vrolijke Emma zeggen. Ik draaide me om en viel weer in slaap.

‘wakker worden slaapkop het is tijd om op te staan’ ik deed mijn ogen open en zag Kate over me heen gebogen staan. ‘geef me nog een paar minuutjes please’ smeekte ik haar. ‘sorry schat, maar we worden over 30 minuten opgehaald dus je moet nu echt eruit komen. ‘WAAAAT?’ riep ik vol ongeloof naar haar. ‘waarom maak je me nu pas wakker dan?’ ‘sorry hoor relax, alles komt goed we zijn toch al zo goed als klaar’ zei ze gepikeerd. Ik ging rechtop zitten en zag dat Em het nog steeds heel gezellig had met Brent. ‘Em!’ zei ik tegen haar. ‘Ja Abby?’ zei ze terug. ‘kom op stuur hem weg en kleed je aan, we moeten opschieten’ ‘Jeetje Abbs, met het verkeerde been uit bed gestapt ofzo doe even rustig’ zei ze geïrriteerd.
Ik pakte mijn kleding en liep naar de badkamer om me klaar te maken. Toen ik weer uit de badkamer stapte zag ik dat Emma zich ook aan het aankleden was en dat Brent wegwas.

Om klokslag 9 uur toeterde de taxi om aan te geven dat hij er was. Gelukkig waren we allemaal op tijd klaar en we liepen naar buiten. ‘ik kan niet geloven dat het nou alweer voorbij is, ik bedoel die 10 dagen zijn echt omgevlogen’ zei Emma ‘Helemaal waar, maar ik vind het ook wel weer fijn om naar huis te gaan’ antwoordde Kate terwijl ze de koffers in de kofferbak deed. ‘Did you girls have fun?’ Vroeg de chauffeur ‘yes it was awesome!’ zei ik. Het vliegveld was een uur rijden maar de natuur hier was schitterend dus we keken de hele weg naar buiten en zeiden vrijwel niets tegen elkaar. ‘Have a good flight’ zei de chauffeur een tijdje later toen we voor het vliegveld stonden. ‘Thanks sir’ zeiden we met zijn 3en terwijl we hem een dikke fooi gaven. We liepen naar binnen en checkte onze koffers alvast in zodat we daar alvast vanaf waren. ‘zullen we naar de Starbucks gaan?’ ‘we moeten toch nog 3 uur wachten’ zei Em ‘Ja goed idee’ zei ik. We gingen naar de Starbucks en bestelde alle 3 hetzelfde, daarna kochten we nog wat tijdschriften in het kioskje wat er stond. ‘zullen we alvast door de douane gaan’ stelde ik voor ‘dan hebben we dat in ieder geval al gehad en kunnen we daarna gaan zitten en wachten tot onze vlucht er is’ Dat deden we. Toen we bij de gate waren en ik terug kwam van de toiletten zag ik dat er 2 jongens bij ons zaten. ‘Hoi’ zei ik ‘hallo’ zeiden ze tegelijk ‘en jullie zijn?’ antwoordde ik weer. ‘Ik ben Jayden’ zei de jongen met blond haar en blauwe ogen terwijl hij naar zichzelf wees ‘en deze macho hier is Chace’ terwijl hij naar de jongen die onder de tatoeages zat wees. ‘leuk jullie te ontmoeten ik ben Abby’ zei ik terwijl ik mijn hand uitstak. ‘dat weten we princess, we hebben al kennis gemaakt met je knappe vriendinnen’ zei de macho. Pff ik ben blij dat we hem na de vlucht nooit meer hoef te zien want ik begin nou al een hekel aan hem te krijgen. ‘Je bent ook helemaal niet vol van jezelf hè’ zei ik uitdagend tegen hem waarna Jayden hem uitlachte. ‘Nou laten we het even gezellig houden schatjes want we moeten nog 10 uur met elkaar in het vliegtuig zitten’ zei Kate ‘attentie attentie, de passagiers van vlucht
KL0785 mogen aan boord gaan’ riep een vrouw door de speakers heen ‘Ik herhaal, de passagiers van vlucht KL0785 mogen nu aan boord gaan’ we stonden allemaal op en liepen de slurf naar het vliegtuig in. Bij binnenkomst van het vliegtuig wensten de stewardessen ons allemaal een fijne vlucht. Toen ik op onze tickets keek zag ik dat ik alleen zat maar dat Em en Kate wel samen zaten. Ik zat in het midden van het vliegtuig en Em en Kate achterin. Toen ik op mijn stoel zat deed ik mijn oortjes in en zette mijn iPod aan. ‘Nou is dit niet even gezellig’ zei Chace terwijl hij me aantikte ‘We zitten naast elkaar’ ulg. Kan deze vlucht nog beter worden dacht ik. Toen ik achter me keek zag ik dat het vliegtuig niet eens zo heel erg vol zat. ‘Waar is Jayden, zitten jullie ook niet samen?’ vroeg ik aan hem ‘Nee princess hij zit bij je vriendinnen, je zult het met mijn gezelschap moeten doen’ antwoordde hij met een knipoog. Het lampje boven ons ging aan wat betekende dat we onze gordels moesten vast doen ging aan en we stegen op. Toen we eenmaal op de juiste hoogte zaten deden de stewardessen voor wat we zouden moeten doen als het vliegtuig zou neerstortten. Ik vind dat voordoen nog enger dan de hele vlucht zelf. Na een half uurtje begon Chace tegen me te praten ‘in welk plaatsje waren jullie en voor hoelang?’ ik keek hem lang aan voordat ik antwoordde. ‘we lagen bij een plaatsje wat bij Willemstad lag en we waren hier voor 10 dagen’ ‘klinkt leuk, wij waren hier voor 14 dagen omdat Jayden zijn ouders hier een huisje hebben’ zei hij. We praatten nog wat over en weer en ik merkte dat hij best wel aardig kon zijn. ‘Kan ik er even langs?’ vroeg ik een tijdje later aan hem. ‘hoezo’ vroeg hij ‘moet je nou alweer naar de wc?’ ‘Ja dat klopt dus wil je nu even opstaan zodat ik er langs kan?’ ‘wat jij wilt princes, wat jij wilt’ herhaalde hij. Ik liep eerst even naar Em en Kate toe om te vragen hoe het met hun ging en zag dat Jayden er niet was. ‘en hoe vindt je het met Chace?’ vroeg Kate ‘Ik had hem erger verwacht maar hij is op zich wel aardig’ antwoordde ik ‘Oelala Abby toch’ zeiden ze ‘pff wat moet ik toch met jullie aan’ zei ik lachend terwijl ik naar de wc liep. Hij was al bezet dus ik wachtte even. Net toen ik weg wilde lopen omdat het zolang duurde kwam Jayden eruit en glimlachte even naar me voordat hij langs me liep. Toen ik weer in mijn stoel zat en mijn gordel weer had omgedaan zag ik dat Chace me zat te bestuderen ‘Ben ik zo interessant’ vroeg ik hem ‘Nee schat, ik vind je gewoon zo schattig’ op dat moment schokte het vliegtuig en ik greep Chase zijn hand vast ‘Relax Princess het is maar een beetje turbulentie’ zei hij lachend zonder mijn hand los te laten. Ik keek hem aan en op dat moment begon het vliegtuig te tollen en stortte naar beneden, er gingen allemaal piepjes af en er kwamen zuurstof maskers uit het plafond vallen. Ik keek Chace met grote ogen aan terwijl hij zijn masker opdeed, maar ik was verstijfd van angst en kon niks meer doen. Chace keek naar me, deed mijn masker voor me op, greep mijn handen vast en toen werd alles zwart.

Hoofdstuk 2

Mijn hoofd bonkte en ik voelde een enorme steek in mijn been. Ik wist dat er iets mis was maar ik kon mijn ogen niet opendoen, ik hoorde een bekende stem gillen maar ik kon niet plaatsen wie. Iemand schreeuwde in paniek tegen me ‘Abby wordt alsjeblieft wakker’ ‘doe je ogen open princess’ hoorde ik iemand zeggen. Ik deed voorzichtig mijn ogen open en keek om me heen. Ik zat nog steeds in het vliegtuig maar het leek wel een horror scene uit een slechte film. Het vliegtuig was open gescheurd, de voorkant was weg en overal lagen lichamen. Er was bloed heel veel bloed. Ik keek naar mijn benen en zag dat ik bekneld zat. De stoel voor me was naar achter geschoven en drukte nu tegen mijn benen aan. Toen zag ik ineens Chace naast me zitten met een grote snee op zijn voorhoofd. ‘je bent wakker’ zei hij opgelucht. ‘uhm ja daar lijkt het op’ ‘wat is er gebeurd?’ vroeg ik hem ‘het vliegtuig is neergestort’ zei hij zachtjes. Wat? Dit kan niet, van zoveel vluchten hoe kan dan net de onze neerstort? Toen dacht ik aan Em en Kate en wilde opstaan er raakte in paniek. ‘Rustig Abby je zit vast, ik weet niet hoe het met onze vrienden gaat maar we moeten je eerst los zien te krijgen’ riep hij. ‘adem diep in en probeer te kalmeren, je red je vrienden niet als je zo doordraait’ zei hij terwijl hij rustig ademde. Daar had hij een punt en ik probeerde adem te halen zoals hij voordeed. Na een paar minuten was ik zo rustig als dat mogelijk zou zijn als je onze situatie bekijkt en ik vroeg hem of hij gewond was. ‘Nee schat, behalve die snee op mijn hoofd mankeer ik niks’ antwoordde hij. Dat was alweer een opluchting. ‘Wil je me helpen me los te maken?’ vroeg ik aan hem. ‘Ja, ik ga kijken of ik ergens iets kan vinden om die stoel naar voren te krijgen’ zei hij. Hij stond op en liep weg. Na een tijdje kwam hij weer terug met een stuk metaal. ‘Oke Abby, ik ga je hiermee bevrijden’ ‘Als ik zeg nu zet je je af aan de stoel voor je oké?’ ik knikte en zette me schrap. ‘NU Abby!’ ik zette me af terwijl hij het metaal onder de stoel voor me stak en omhoog drukte. Ik voelde een enorme pijn in mijn linkerbeen maar zei niks. Toen ik los was probeerde ik weer te staan maar zakte door mijn been heen. ‘Abby wat is er, waar heb je pijn’ zei hij ‘hoezo, ben je een dokter ofzo?’ zei ik gepijnigd. ‘Ik ben bezig met mijn geneeskunde opleiding dus ik ben nog geen dokter, maar ik weet hier het meeste van wonden af dus vertel het me alsjeblieft’ Ik wees naar mijn been en vertelde hem wat ik voelde. Hij keek even naar mijn been en vertelde me toen dat ik een grote wond op mijn scheen had. ‘Is dat erg ik ga er toch niet dood aan hè’ vroeg ik terwijl ik al weer in paniek begon te raken. ‘Als we het goed verbinden en we antibiotica hebben zou het als het goed is moeten genezen’ zei hij ‘oke, en hebben we antibiotica?’ vroeg ik aan hem. ‘Laat ik dat nou net gevonden hebben in de verband doos’ zei hij met een glimlach. Hij tilde me op en legde me in het gangpad neer zodat hij er beter bij kon. Chace scheurde een deel van mijn broek af, ontsmette mijn wond - wat echt niet fijn was - en verbond het. ‘Nou princess, zo goed als nieuw’ zei hij tegen me. Op dat moment dacht ik weer aan mijn vriendinnen en sprong op waardoor ik wankelde en tegen hem aanviel. Hij hielp me weer rechtop te staan en zei tegen me ‘rustig aan, we gaan samen kijken hoe het met ze gaat’ ik knikte en wankelde naar hen toe. Toen we bij hun stoelen waren zagen we dat er niemand zat maar wel dat er veel bloed lag. We keken elkaar bang aan, hij stelde voor om buiten te kijken, misschien dat ze niets mankeerde en dat ze naar buiten gelopen zijn. Achter de stoelen van onze vrienden zat een enorm gat in de vloer. Ik wees ernaar en zei tegen hem dat we zo naar buiten konden. Net op dat moment kraakte het vliegtuig, begon het te schudden en gleed naar beneden. We vielen in de stoelen en hoorde van alles kraken en breken. Na een paar seconden stopte het. ‘We moeten hieruit’ zei ik angstig tegen Chace. ‘Inderdaad’ antwoordde hij. Hij keek uit het raampje en kreeg een geschrokken uitdrukking op zijn gezicht. ‘Wat is er?’ vroeg ik aan hem. ‘Niets, ik wil je niet bang maken maar we moeten er nu echt heel snel uit want anders zouden we wel eens binnen een paar minuten dood kunnen zijn’ ik schrok. ‘hoezo dat?’ ‘nou schat, we liggen op de rand van een diep ravijn’ zei hij heel droog. We stonden heel voorzichtig van de stoelen op en kropen naar het gat. Toen begon het vliegtuig weer te schuiven. ‘SPRINGEN ABBY’ schreeuwde hij terwijl hij mij uit het gat duwde en er zelf achteraan sprong. We vielen op de harde grond en zagen nog net hoe het vliegtuig het ravijn in schoof.

‘‘Het rode jurkje dat ik aanheb kostte me een voortuin’’

Misschien moet je aanheb als aan heb schrijven en voortuin als fortuin.

Tja, na deze foutjes ben ik gestopt met lezen…

Ik heb even wat dingen voor je verbeterd, hoop dat je daar iets aan hebt! Sommige dingen zijn stijl verschillen, anderen echte schrijffouten!

‘Abby Dijkstra, schiet eens op, we moeten nu echt gaan!’ riep mijn beste vriendin, Emma van Duin, vanuit de woonkamer van ons appartement. We waren in Curaçao met mijn nichtje Kate, het leek onze vaders een goed idee als Kate met ons mee zou gaan. We hadden het met zijn 3en altijd al goed kunnen vinden, dus dat was geen probleem. ‘Ja Em, rustig aan ik ben al bijna klaar joh!’ ik deed snel nog even wat mascara op en liep naar Kate toe. ‘Kate, vindt je dat het er zo mee doorkan?’ vroeg ik. Ik draaide een rondje. ‘Wauw! Ik ben zo jaloers op jouw benen hé, en je ziet er leuk uit Abbs!’ Ik was blij dat ze het goedkeurde, het rode jurkje wat ik aan had kostte een fortuin en ik had er hard voor moeten sparen. Ik was in ieder geval blij dat ik het nu had. ‘Kom op meiden, dit is onze laatste avond in het prachtige Curacao dus nu gaan we los ook!’ zei Emma terwijl ze naar ons toe liep.

Je schrijft soms in verleden tijd en soms in de tegenwoordige tijd, daar kan je aan werken. Verder is je komma gebruik niet helemaal correct en ook te weinig, eigenlijk. Soms heb ik de zinnen ook wat beter laten lopen!

Leuk! Ik volg

Even een hele kleine verbetering: ‘‘We waren op Curaçao met mijn nichtje Kate…’’