[verhaal] Schijn bedriegt

Dit is mijn 1e verhaal hier op girlscene, dit is het eerste (kleine) stukje. Zeg maar, doorgaan of beter stoppen & ik sta altijd open voor tips en verbeteringen. Zeg het ook gerust als je het niets vindt :stuck_out_tongue:

Schijn bedriegt

Zoey is een meisje van 16 jaar. Haar ouders zijn gescheiden en ze woont bij haar druk werkende vader. Op school heeft ze het niet altijd naar haar zin, er is erg veel clubjesvorming en ze voelt zich niet aangesloten bij een clubje. Om de aandacht van de jongen van haar dromen te krijgen besluit ze een drastische beslissing te nemen… en dat niet zonder gevolgen.

Met een leeg gevoel stap ik de volle aula binnen. Ik loop door naar de kapstokken en hang mijn Vero Moda zomerjas op aan de kapstok. Zonder iets te zeggen ga ik bij mijn clubje ‘vriendinnen’ staan. Ze kijken even om, maar vervolgen dan weer hun drukke gesprek over Raymond. Zwijmelend denk ik aan Raymond. De schattige krulletjes, zijn blauw sprankelende ogen en zijn continu omhoog gekrulde mondhoeken. Ruw word ik uit mijn droom opgeschrikt door de zoemende schoolbel, de lessen gaan beginnen. Ik hijs mijn marineblauwe Eastpack over mijn schouder en loop de rest van de klas achterna. Snel ga ik aan een tafeltje achterin de klas zitten, met een goed uitzicht op Raymond. Hij gaat naast zijn vrienden zitten, logisch ook. Voor de vorm sla ik mijn wiskundeboek open. Terwijl de leraar ons uit staat te leggen hoe we het beste een formule voor parabolen op kunnen stellen, probeer ik Raymond na te tekenen. ‘’Whahaha! Moet je kijken jongens wat Zoey heeft gedaan! ‘’ . Ik wordt rood en probeer mijn schrift terug te grijpen van Maurits, een van de meest irritante jongens uit mijn klas. Met een rood hoofd kijk ik Raymond aan…

zeg maar, doorgaan of stoppen? :slightly_smiling_face:

Ik vind het nogal snel gaan. Het is ook ontzettend irriterend dat je al die merken beschrijft.

" Ik wordt rood " stam. Word dus, ;] Het stuk is btw te klein om te oordelen.

Doorgaan,
maar ik zou niet het hele verhaal zo ja hoe zeg je dat, ja ik weet het al. Ik zou niet allemaal van die korte scene’s maken. Je begint in de aula, meteen ga je naar de klas, en dan meteen is de leraar alweer aan het uitleggen enz. snap je wat ik bedoel?

Bedankt voor de tips! Het ging inderdaad wat snel maar dat was omdat ik in een kort stukje (ik had geen zin om een heel a4 te gaan schrijven als dalijk niemand het leuk vind… ) zoveel mogelijk wilde vertellen. En mijn werkwoordspelling kan afentoe ook wel wat beter idd. :slightly_smiling_face:

Wat nu? n__n doe je verder of niet? (je moet btw een verhaal schrijven voor jezelf, en niet omdat anderen het leuk vinden ;3 Want alleen zo kan het echt wat worden, geloof ik.)

Ik ga door. En ik schrijf het ook deels voor mezelf idd, maar ik wil graag ook tips e.d zodat ik het beter kan doen. Daarom plaats ik het op girlscene, maar als ik dalijk alleen maar reacties krijg van stoppen , heeft het voor mij niet zoveel zin om het te blijven plaatsen.

doorgaan!
alleen idd wel stoppen met de merken noemen van iets, dat maakt het best irritant

leuk !!!
goed geschreven :slightly_smiling_face:
ben wel benieuwt hoe het afloopt

mee eens
is niet belangrijk

Hier is een nieuw stukje, ik hoop op weer een paar tips :slightly_smiling_face: Ik heb het stukje dikgedrukt, zodat het wat beter opvalt.

[b]Raymond kijkt even terug naar mij en staat dan op van zijn tafeltje.
Hij pakt het schrift terug van Maurits. ‘’ Ga zelf maar iemand vragen om een tekening van je te maken’’ zegt hij tegen hem. Hij bekijkt peinzend mijn tekening van hem.
Met het schrift in zijn hand komt hij naast mijn tafel staan. ‘’Niets van ze aantrekken Zoey, je hebt talent’’ zegt hij met een vriendelijke maar geforceerde glimlach tegen me. Als het mogelijk was, zou ik nog roder worden dan dat ik al was. ‘’ Dankje ‘’ stamelde ik tegen hem en ik pak het schrift van hem aan. Hij glimlachte nogmaals. ‘’Jongens, zo is het weer genoeg’’ , schreeuwt meneer van Engelen , onze wiskunde leraar. ‘’ Het is weer tijd om aan het werk te gaan, Raymond ga je ook weer even zitten? ‘’. Raymond loopt terug naar zijn plaats zonder verder nog iets te zeggen tegen mij. Van Engelen vervolgt zijn uitleg over parabolen, ik vervolg mijn dagdromen over Raymond.

De bel geeft aan dat de wiskundeles voorbij is. Ik stop mijn boek weer in mijn tas en ga bij het clubje meiden uit mijn klas staan. ‘’Denk maar niet dat Raymond je leuk vind Zoey, hij valt niet op truttig en saai’’ zei Daisy, het populairste en het meest bitchy meisje van de klas. ‘’ Hou je kop Daisy, kan je het niet hebben dat jij geen aandacht van hem krijgt?’’ zegt Merel. Ik kijk haar dankbaar aan, Merel is het enige meisje uit de klas dat het wel is voor me opneemt en me heeft toegevoegd op Hyves. Daar ben ik haar dankbaar voor, zo interessant ben ik tenslotte niet. Daisy loopt de klas uit met haar vriendinnen als een stel parasieten achter haar aan. ‘’Bitch’’ hoor ik Merel binnensmonds tegen haar mompelen. Als Merel niet zoveel vriendinnen had waarnaast ze elke les zit, zou ik naast haar gaan zitten. Ze is echt aardig. Ik trek mijn t-shirt recht en loop met Merel en de rest mee naar de aula. [/b]

Doorgaan of niet?

Je schrijft in de tt, maar soms ook vt? Ik raad je aan in de vt te schrijven, dat is makkelijker en (ik vind) dat het ook beter leest. Verder is het nogal onrealistisch en voorspelbaar, vind ik. Natuurlijk zal Zoey het uiteindelijk aan hebben met Raymond, hoewel ze eigenlijk helemaal niet opvalt ‘en saai is’. Dus werk een beetje aan je verhaallijn ;]

nee, dat was ik juist niet van plan om die twee met elkaar te laten krijgen. :stuck_out_tongue: schijn bedriegt?

en je hebt gelijk over die tijden, ik zat er zelf ook mee ind e knoei.

Soms bedriegt schijn niet (:

klopt. maar soms ook wel. (damn, discussie over of schijn bedriegt of niet. xd )

Leuk verhaal noohmi!
Ik ben benieuwd hoe het verder gaat.
Verder dus!

upje.

nieuw stukje. :slightly_smiling_face:
[b]
In de pauze was Raymond weer de hoofdpersoon in het gesprek. Ik zeg meestal niets. Als ik wat wil zeggen begin ik toch maar te stotteren en kijkt iedereen naar me. Ik kan wel wat leukers bedenken dan in het middelpunt van de aandacht staan. Zegmaar heel veel leukers. Mijn 2 boterhammen met pindakaas gooide ik met een boog in de prullenbak en met mijn flesje water draaide ik rondjes op de wit geverfde aulatafels. Nog een voordeel van verliefd zijn op Raymond, het is onwijs goed voor de lijn. Ik voelde een por in mijn ribben. ‘’Zoey, komop! We moeten naar Engels ‘’, zei Merel tegen me. De bel had ik totaal gemist. Snel stond ik op en liep naar lokaal 134. Het Engels lokaal. Onze Engels docente(en tegelijkertijd ook mentrix) lijkt op Mrs. Doubtfire en is een lieve vrouw. Ze denkt alleen dat ze je moet bemoederen. Erg irritant. ‘’Goodmorning ladies. How are you today?’’ zei ze, terwijl we de klas inkwamen . Ik liep snel naar mijn gebruikelijke plaats achterin de klas. Tot mijn verbazing kwam Merel achter me aan. Ze wees naar de stoel: ‘’ Mag ik hier komen zitten? ‘’ vroeg ze. Ik knikte, blij dat ze naast me kwam zitten. Ze begon een gesprek tegen me over haar konijn dat gister ontsnapt was, ik wist mijn aandacht van Raymond af te houden en ik praatte, al was het stotterend, mee over Fluffie het konijn. De les ging snel voorbij nu ik iemand had waarmee ik kon praten. Gelijk na Engels liep ik door naar scheikunde, de laatste les van de dag. Deze les had ik niet met Merel of met Raymond. Ik ging dus alleen zitten aan een tafel en kon weer dromen over Raymond.

‘’Oké, nog maar 4 kilometer’’ mompelde ik tegen mezelf terwijl ik met tegenwind op weg was naar huis. Ik trapte stevig door, papa zou vandaag eerder thuis zijn en daar verheugde ik me op. Ik zocht naar het eerste het beste zwijmelliedje op m’n i-Pod. Gevonden. Het geluid zette ik wat harder en ik neuriede mee, er waren, afgezien van twee 80±ers, geen mensen in het bos waar ik doorheen moest. Ik trapte nog iets harder, het begon te regenen. Gelukkig was ik bijna thuis. [/b]

Moet ik stoppen of doorgaan? (: