[ VERHAAL ] Roder dan de kleur van liefde.

heel erg bedankt als je 't wilt lezen! zou je even achter willen laten wat je ervan vindt en of ik ermee verder moet gaan? dankjewel! :slightly_smiling_face:

                                    - proloog -

De auto kwam van rechts. Ze had hem niet gezien. Met hoge snelheid reed hij door de bocht. De klap was enorm. Dagen , weken of zelfs maanden later zou ik haar gegil nog gehoord hebben. Opeens was ze stil. Op een laatste kreun of ademstoot na. Ik wist niet wat het was. Op de weg lag bloed. Niet te vergelijken met ketchup uit films, dit was net zo rood als mijn donkerste bordeaux rode nagellak. Gemengd met mijn tranen werd het een waterig geheel waarin de meeste emoties die een mens kon hebben vastgelegd waren. In stilte vielen de zoute druppels steeds sneller naar beneden. Ik bewoog me niet, evenmin als haar. Doodstil lag ze. En ik stond doodstil langs de kant van de weg. Mijn hart klopte in mijn keel, dat van haar stond waarschijnlijk stil. Toeschouwers bogen zich naar haar toe en legden hun vingers op haar dunne polsjes. Langzaam gleden ze er weer vanaf, ze hadden genoeg gezien. Niemand maakte aanstalten om verdere actie te ondernemen. Een vrouw trok haar jas uit en legde hem onder haar hoofd. De ambulance die net kwam aanrijden was te laat. Natuurlijk was hij te laat, dat kon elke idioot zien. Toch namen ze haar mee. Ik wilde schreeuwen maar er kwam geen geluid meer uit mijn keel. Op een brancard werd ze door de ambulancebroeders in de felgele wagen gereden. Daar ging ze, op haar laatste reis. Ik kon nog net een glimp van haar rode allstars opvangen, dezelfde kleur rood als het mengsel wat op straat had gelegen. Daarna sloten de deuren zich …

GA VERDER. :3

Verder !! :slightly_smiling_face:

ik zeg ook verderrrr :]’