(verhaal) Real life

Oke ik heb net een nieuw account op girlscene, ik heb ook een ander account maar ik plaats mijn verhaal liever anoniem. Ik vind het leuk om verhalen te schrijven en daarom post ik hier een klein stukje (: De titel slaat niet echt op het verhaal zelf, maar ik kon zo snel even geen titel bedenken. Ik begin het verhaal rustig en ik hoor wel of ik verder moet, of dat ik beter kan stoppen ;P:

Edit: Ondertussen post ik niet meer via dit account, ik post nu via mijn normale account, vanaf pagina 5 is het dus niet meer Flyhigher die stukjes post maar: jasmijnos (:

‘Laura, deze milkshakes moeten naar tafel twee en deze twee borden friet hier moeten naar tafel vijf.’ Ik knikte, zette de milkshakes plus de twee borden friet op mijn dienblad en ik baande mezelf een weg door de drukke menigte in het café. In de tijd dat ik hier werkte, ongeveer anderhalf jaar, was ik hier al vrij goed in geworden. Eigenlijk kan je het geen café noemen het was meer een club waar vrijwel alleen maar jongeren tussen de vijftien en twintig komen. Na schooltijd kwamen er vaak vriendengroep om uit te puffen van school, en op zaterdag werden er soms feesten gegeven of de club was een plek voor jongeren om met elkaar te dansen en rond te hangen. Ik zelf ben nu zestien jaar en ik had een druk leventje, veel werk te doen voor school, werken in de bakkerij van mijn vader of de club zoals het café bijna altijd wordt genoemd, maar op dit moment was ik tevreden met mijn leven zoals het nu was.

‘Laura, Laura kom eens hier.’ Ik zette de borden friet neer op tafel vijf en ik keek om. Zonder te kijken wist ik al wie me riep, mijn tweeling broer Jim. Ik liep naar hem toe. ‘ Zeg het maar.’ Zei ik met een zucht en een tikkeltje chagrijnig. De blauwe pretogen van mijn broer keken me aan. Hoewel we een tweeling waren leken we niet veel op elkaar, het enige waarin we wel op elkaar leken waren onze ogen, verder waren we verschillend van elkaar. Hij had kastanjebruin haar en ik had lange blonde lokken. ‘Wat is er met jou aan de hand?’ vroeg Jim verontwaardigd. ‘Niks, ik ben gewoon moe. Zeg nou maar wat je wilt.’ Ongeduldig tikte ik met mijn nagels op het dienblad dat ik vast had. ‘Doe mij maar een aardbeien sorbet en voor Nick een vanille sorbet.’ ‘Met extra veel slagroom.’ voegde Nick, de vriend van mijn broer, lachend toe ‘Komt eraan.’ Ik liep weg en voelde de ogen van Nick in mijn rug branden en de stem van mijn broer die zei: ‘Kijk niet zo naar mijn zusje man!’ Nick vond me al heel lang leuk, tot de irritatie van mijn broer. Ik zag niks in hem. Hij was wel aardig maar meer ook niet. Ik kwam bij de keuken aan en keek op de klok, zeven over vijf, hoogtijd om naar huis te gaan. Ik maakte snel twee sorbets bracht ze bij Jim en Nick en deed mijn serveerschort uit en ik hing hem op aan het haakje in de keuken. ‘Anja, is het goed als ik naar huis ga?’ Anja de bazin van het café keek vanaf de frituur om en glimlachte naar me. ‘Natuurlijk, tot morgen.’ Ik glimlachte terug en liep via de personeelsingang weg naar mijn fiets.

Erg realistisch geschreven, je hebt een mooie schrijfstijl…

Alleenklopt deze zin niet helemaal volgens mij: " ’ Voegde Nick toe, een vriend van mijn broer lachend. "
Kun je niet beter doen: voegde Nick, de vriend van mijn broer, lachend toe."

Ik weet het niet hoor, maar ik dacht…

Liefss,

^ohh inderdaad! Ja ik had eerst: zei Nick lachend toen heb ik het veranderd, vandaar :wink: Bedankt :stuck_out_tongue_winking_eye:

Hahaa best leuk geschreven! ,
echt alsof je leest in een boek ! ^^

xx

leeuk!
je schrijft goed (:
snel verder dus

verder:D
leuk geschreven!

Ik zal vanavond nog een stukje posten (:

JeuJ(K)

^
^
Dan houd ik dit topic in de gaten!

Nieuwe volger!

Binnenkort wordt het iets spannender, het is nu nog een beetje saai vind ik zelf (; :

Eenmaal thuis aangekomen ging ik direct door naar mijn kamer, er wachtte nog een heleboel huiswerk op me. Mijn vader was nog bezig in de bakkerij en we zouden dus pas laat eten. De bakkerij was van mijn vader zelf, en stond vlakbij ons huis. Mijn vader werkte hard, maar de zaken gingen slecht. Mijn moeder was twee jaar geleden gestorven door een auto-ongeluk. Vroeger hielp ze mee in de bakkerij maar nu moest mijn vader het allemaal alleen doen en daarom hielpen ik en mijn broer hem vaak na schooltijd. Mijn broer en ik zaten allebei op dezelfde school maar niet in dezelfde klas. Ik zat op het vwo, hij deed havo. We zaten allebei in de derde klas en na de vakantie gingen we naar de vierde klas. Ik zette mijn laptop aan en begon aan mijn huiswerk, dit zou nog een lange saaie avond worden.

De volgende dag was het vrijdag, ik was van plan om na school tijd mijn huiswerk in de bibliotheek te maken die vlakbij de school. Ik was geen nerd, of tenminste ik vond mezelf geen nerd. Ik had vrij veel vrienden en een goede reputatie op school. Op school ging het best goed maar ik moest er wel hard voor werken, daarom ging ik op vrijdag vaak naar de bibliotheek. Mijn broer zou mijn vader helpen dus ik had, zoals meestal op vrijdag, de hele middag vrij. Toen ik op school aankwam regende het en het zag er niet naar uit dat het deze dag een moment zou stoppen met regenen. Doorweekt liep ik de school binnen, stopte mijn jas en boeken in mijn locker en ik liep snel naar de wc. Zoals gehoopt kwam ik daar laila, een van mijn vriendinnen tegen. Laila was altijd al een goede vriendin van me geweest. Laila was een deel Indisch en had prachtig lang bruin haar. Ook aan haar donkere ogen kon je goed zien dat ze van Indische afkomst was. ‘Lauraaa! Ik moet je zoveel vertellen. Vrijdag ben ik dus naar de bioscoop geweest met Erwin, en ik verzeker je: hij is zo leuk!’ ik lachte, Laila was al bijna twee jaar verliefd op een jongen genaamd Erwin. Hij zat een klas hoger, maar dat maakte Laila niet uit, van het een kwam het ander, ze kreeg zijn msn later zijn telefoonnummer en twee jaar later was ze dan eindelijk met hem naar de bioscoop geweest. Laila was stapel verliefd op Erwin maar het enige probleem was dat Erwin niet zo’n prater was. Zelf dacht ik ook dat hij haar ook niet zo leuk vond als zij hem, maar ik hoopte het wel voor haar. Terwijl Laila druk verder vertelde over hoe geweldig Erwin was liepen we naar de rest van onze vrienden en zo streken de lesuren langzaam voorbij. Na schooltijd vluchtte ik zo snel mogelijk weg naar de bibliotheek, ik wilde niet dat iemand me mee zou vragen naar de club want als ik dan nee zou zeggen vonden ze me waarschijnlijk raar, want zeg nou zelf wie maakt er nou alvast al zijn huiswerk op vrijdag in een bibliotheek?

je schrijft goed (:
snel meer

Alweer eeen mooi stukkje;)

Het is een heel leuk verhaal ik ga volgen! maar ik zag een klein typfoutje: er staat de nick… nu lijkt het alsof hij geweldig is maar dat vind ze niet in dat stuk dusjaa. :wink:

^Bedankt ik ga het even veranderen (:

Een nieuw stukje, ik ga proberen om iedere dag een stukje te posten, maar ik heb nog geen vakantie dus ik weet niet zeker of het lukt (; :

In de bibliotheek was ik achter een computer gaan zitten. Terwijl ik mijn laatste beetje huiswerk maakte, pakte ik mijn iPod om wat muziek te luisteren. Van muziek werd ik altijd rustig en ik kon me er goed door concentreren. Wat wel één van mijn slechte eigenschappen was: ik zong altijd mee met de muziek die ik hoorde. Ik keek de ruimte rond waar ik in zat. Op een oude vrouw en een man tussen de rekken met boeken na zag ik niemand. Zachtjes mee zingen kon vast geen kwaad. Ik zocht naar een van mijn favoriete liedjes en ik zong zachtjes mee. In het begin keek ik nog schuchter om me heen, maar na een paar minuten was ik helemaal verdiept in mijn huiswerk en mijn muziek. Daardoor had ik ook niet door dat er iemand vlak bij me was komen zitten. Pas toen ik zuchtend mijn pen neer legde om een ander nummer op mijn iPod op te zoeken zag ik de jongen die tegenover mij zat. Ik bloosde, hij had me vast horen zingen. Ik keek hem aan. Tegenover me zat een jongen met heel donker bruin haar en aparte maar mooie ogen, ze waren een beetje donkergroen bruinachtig. Toen de jongen zag dat ik naar hem keek, glimlachte hij. Ik glimlachte verlegen terug. Ik wist nooit zo goed hoe ik me moest gedragen in de buurt van jongens. ‘Het ziet eruit alsof je hard aan het studeren bent?’ terwijl hij dat zei lachte hij en een mooie rij witte tanden kwam tevoorschijn. ‘Ja zo’n beetje wel ja, maar wat doe jij hier op een vrijdagmiddag? Ik heb je hier nog nooit eerder gezien.’ ‘Klopt, ik ben nieuw hier. Kom je hier vaker?’ ‘Ja meestal op vrijdag middag, op de rest van de dagen werk ik meestal in de club, een café hier vlakbij.’ ‘Oh oké, volgens mij heb ik dat café onderweg al gezien, het zag er wel leuk uit. Je zingt trouwens goed.’ Ik bloosde weer, hij had me dus horen zingen. ‘Je hoeft je niet te schamen hoor, je zingt erg goed. Zit je op zangles?’ Volgens mij waren mijn wangen nu zo rood als een tomaat, hij had me horen zingen en hij had me zien blozen. ‘Nee ik zing af en toe voor de lol, eigenlijk is het meer automatisme. Als ik een liedje hoor wat ik leuk vind ga ik automatisch mee zingen.’ De jongen, van wie ik de naam nog steeds niet wist glimlachte weer. Ik voelde me warm worden vanbinnen, ik mocht hem wel. ‘Je zingt echt goed, je zou er iets mee moeten doen. Ik heet trouwens Jordan.’ Terwijl hij dat zei knipoogde hij naar me, het leek wel alsof hij mijn gedachten kon lezen. ‘Ik ben Laura.’

Nieuwe volger erbij!!

Morgen post ik een nieuw stukje

meeer(:

verder(: