[Verhaal] Prins vs. Bad Boy

Ik ben een tijdje geleden een verhaal begonnen. Maar ik zag dat er al een soort gelijke titel. Het is niet hetzelfde verhaal! Alleen hetzelfde onderwerp!

Hoop dat jullie het leuk zullen vinden & leuke reacties geven. Jullie mogen ook kritiek geven, het liefst opbouwende kritiek. Veel leesplezier :slightly_smiling_face:

Hoofdstuk 1
In mijn gedachten zwerft al dagen maar één ding rond. Één ding dat mijn me vlinders in mijn buik laat voelen. Één ding waarmee ik een lang en gelukkig leven wil beginnen. Één ding waarin in ik geloof, waarop ik bouw en waarvan ik hou.

Het warme lichaam van Aydan ligt dicht tegen me aan, ik voel me op dit moment alsof ik de hele wereld  aan kan, met hem aan mijn zijde. Zo'n gevoel dat hij mij geeft, heb ik in geen tijden gevoeld. Na het plotselinge overlijden van mijn vader, heb ik mijn erg rot gevoeld en zelfs schuldig. 
Mijn moeder werd opgenomen in een psychiatrische inrichting omdat ze de dood van mijn vader niet goed kon verwerken en dat afreageerde af op mijn broers, zus en mij. Mijn broers en zus hebben voor haar opname al het huis verlaten, ik werd door de jeugdbescherming, omdat ik nog minderjarig was, in een pleeggezin geplaatst. Het is een leuk gezin, maar er ontbreekt altijd iets, namelijk iets eigens. Ik miste mijn moeder en mijn broers en zus, maar vooral mijn vader. Met mijn vader had ik altijd de grootste lol en kon ik ook serieuze gesprekken beginnen.
Toen Aydan eenmaal ik mijn leven verscheen, veranderden alles. Ik bracht veel tijd door bij hem, in zijn eigen appartementje. We waren vanaf het begin onafscheidelijk. Aydan steunde me en troosten me in de moeilijke tijden. We lachen samen, praten over serieuze dingen maar konden aan stilletjes tegen aan elkaar aan liggen zonder iets te zeggen. Alleen genieten, genieten van elkaar. 
Die ochtend verliep zoals de meeste ochtenden. We worden wakker, stappen samen onder de douche, maken samen het ontbijt klaar en eten het vervolgens op. Dan maak ik de broodjes klaar en pakt Aydan zijn spullen voor zijn werk bij elkaar. De dagelijkse sleur, zo vertrouwd. Nadat Aydan het appartementencomplex verlaten heeft, maak ik de boel schoon en doe de boodschappen. Nadat ik de Mavo heb afgerond, ben ik een kapperstudie gaan volgen. Maar door de gebeurtenissen van de afgelopen tijd, zit mijn hoofd ergens anders dan bij school. Wanneer alles weer hoort, tenminste gedeeltelijk want mijn vader krijg ik nooit terug, zoals het was, wil ik graag mijn kapperstudie hervatten en afronden. 
Na de appartement weer aan kant te hebben gemaakt, log ik in op MSN en hyves. Aan de onderkant van het beeldscherm verschijnt een knipperend balkje. Ik klik erop en glimlach bij het zien van de gekke foto van Joy en mij. 

Joy! zegt: Hey Lynn (=
Lynn (L) zegt: Joyyyyy!
Joy! zegt: Heb je morgenavond iets te doen?
Lynn (L) zegt: Nee, hoezo?
Joy! zegt: Oh, gewoon. Een feestje bij Ian.
Lynn (L) zegt: Oh, gewoon je crush?
Joy! zegt: Pestkop! Ja, die ja :blush:
Lynn (L) zegt: Nou, ik zal erover nadenken.
Joy! zegt: Nadenken? Dat is niet nodig!
Joy! zegt: Dat heb je toch wel over voor Joyyyyy?
Lynn (L) zegt: Oké, Lynn stemt toe.
Joy! zegt: You’re the best! <3
Lynn (L) zegt: Hoe laat spreken we af?
Joy! zegt: Zullen we half 10 bij ‘de hoek’ afspreken?
Lynn (L) zegt: Prima (=
Joy! zegt: Schatje, ik moet zo naar school )=
Lynn (L) zegt: Oké poeperd, fijne dag. Love ya! <3

Reacties? :kissing:

Lijkt me een leuk verhaal
VERDER !:stuck_out_tongue:

Ga maar verderr. =)

leuk :slightly_smiling_face: meer :slightly_smiling_face:

xoxo

verdeeeeeeeeer! Leuk!

Hoofdstuk 2
‘Maak je niet zo druk, lieverd,’ zegt Aydan en lonkt naar de plaats naast hem. ‘Het klinkt heel aantrekkelijk, maar ik kan Joy niet laten wachten.’ Aydan zucht, pakt de afstandsbediening en zapt naar een ander kanaal. Hij zakt wat onderuit en kijkt aandachtig naar de televisie. ‘Hoe vind je dit staan?’ vraag ik en draai een rondje voor Aydans neus. Hij zegt niks en beweegt zijn hoofd langs me heen om zo de televisie te kunnen zien. ‘Nou?’ ‘Ja, leuk,’ zegt Aydan ongeïnteresseerd. “Argh, zijn stemming slaat zo snel om!” Ik draai nog een keer een rondje voor de spiegel en begin dan aan mijn make-up.

Nieuw bericht van Joy
Lynn! <3 Heb er zin in, al klaar? Love you forever (=
Beantwoorden
Joyyyyy! Heb er ook heel veel zin in! Ben bijna klaar, jij? Love ya 2!

Met een glimlach klap ik mijn mobiel dicht en ga verder met de ‘finishing touch.’ Zodra ik de bel hoor, loop ik naar de voordeur, maar Aydan is me voor. Een aantal vrienden van Aydan stromen het appartement binnen en lopen de woonkamer in. Ze pakken er wat stoelen bij en laten hun op de stoelen ploffen. Hoofdschuddend loop ik terug naar de badkamer. Wanneer ik mijn eyeliner op wil doen, staat Aydan achter me. ‘Je vindt het toch niet erg hè, dat ik hen heb uitgenodigd?’ Aydan slaat zijn armen om mijn middel en laat zijn hoofd rusten op mijn schouder. ‘Nee, integendeel,’ zeg ik sarcastisch en zet een nepglimlach op. Aydan geeft een kus in mijn nek en verlaat de badkamer weer. 

Nieuw bericht van Joy
Ik ben net klaar. Ik pak snel mijn fiets uit de schuur en kom naar ons hoekje.
Beantwoorden
Oké, ik ben ook net klaar. Tot zo! <3

Als ik bij het hoekje aankom, staat Joy al ongeduldig te wachten. ‘Sorry, werd tegengehouden door vrienden van Aydan’ zeg ik hijgend. ‘Hoe gaat het met jou en Aydan?’ ‘Goed hoor, ach, je weet wel. We hebben onze ups and downs.’ ‘Hoe gaat het met jou crush?’ vraag ik na een lange stilte. ‘Oh Lynn, ik ben zo hopeloos verliefd’ ‘Haha, is het al zo erg?’ ‘Ja, ik kan niet slapen en eet weinig.’ ‘Het is wel heel slecht met je gesteld,’ grap ik. 
Wanneer we de straat waar het feest is inrijden, horen we de muziek al bonken. Het is dan ook niet moeilijk het juiste adres te vinden. In de voortuin staan overal fietsen en scooters, en zelfs een aantal auto’s op het oprijlaan. Via de achterdeur komen we de achtertuin binnen, die helemaal vol staat met pratende mensen. We worden vrolijk begroet door vrienden en andere kennissen. Wanneer Ian ons ziet, komt hij iets wat aangeschoten naar ons toegelopen. Ik kijk snel naar Joy, die rood wordt en er ongemakkelijk bij staat. Ik geef haar een por in haar zij, als teken dat ze rechtop moet gaan staan. Ian komt tussen ons in staan en slaat zijn armen om ons heen. Ik ruik de dranklucht om hem heen, ik walg ervan maar Joy kan niet verliefder naar hem kijken. We lopen naar een bankje, ver achter in de tuin, waar we even later op neerploffen.

leuk! verder:)

Upje! :pensive:

ga maar verder (:

Hier een klein stukje! Ben nog bezig met meer te schrijven!

Vervolg Hoofdstuk 2
‘Hey, herken je me nog?’ vraagt een jongen uit het niets. Ik kijk de jongen onderzoekend aan, die me even later maar me knipoogt. ‘Hè, hoe kan ik dat nou vergeten!’ Ik spring van blijdschap om de hals van de jongen en bedank hem. We lopen samen terug naar de menigte en halen wat te drinken. ‘Je zag er zo verveeld uit. Ik dacht, zo’n mooi meisje mag ik niet op een bankje laten zitten’ zegt de jongen uit het niets. ‘Bedankt,’ is het enige wat erin me opkomt. “Wat moet die jongen van me?” ‘Ik heet Lucas, en jij, schoonheid?’ ‘Lynn.’ ‘Mooie naam! Mooi meisje, wat heb ik het getroffen.’ ‘Bedankt.’ “Alweer alleen maar bedankt, kan ik niks meer zeggen. Hij probeert aardig te doen, dan hoef ik toch niet zo kortaf te doen?” ‘Dit is een leuk liedje, zullen we dansen?’ vraag ik na een lange stilte. ‘Ja, leuk.’ We staan net te dansen als Joy aan komt huppelen en me vrolijk omhelst. ‘We hebben gezoend! Hij kan geweldig zoenen, hemels.’ ‘Geweldig!’ ‘En wie ben jij?’ vraagt Joy en kijkt van Lucas naar mij. ‘Joy, dit is Lucas. Lucas, dit is Joy.’ Ze begroeten elkaar en schudden elkaar hadden moeizaam. ‘Als je maar wel met je takken van haar afblijft, goed begrepen?’ ‘Joy, misschien is het maar beter als even water drinkt, wat heb je ingenomen?’ ‘Niks, maak je over mij maar geen zorgen, ik red me wel.’ ‘Joy, je weet dat ik dat wel doe, kom op, vertel op,’ zeg ik misschien wel erg boos. Joy loopt weg richting Ian, maar ik hou haar tegen. Ik grijp haar stevig vast en kijk recht in haar ogen. Ze probeert langs me heen te kijken, me zo te negeren maar ik grijp haar nog steviger vast waardoor ze me pijnlijk aankijkt. ‘Zeg het me, Joy!’ ‘Het is niks, laat me nou.’ Ik loop boos terug naar Lucas, die met een mond vol tanden naar ons heeft gestaard. ‘Laat haar maar, ze komt wel bij je terug wanneer ze weet hoe Ian is.’ Ik kijk Lucas vragend aan, maar dat lijkt hij te vermijden. ‘Heb je zin om een rondje door het park te lopen?’ ‘Ja prima, even wat rust.’
We lopen zeker een kwartier, zonder iets te zeggen, als Lucas op een schommel gaat zitten. Hij lonkt naar de schommel naast hem. Ik glimlach en ga op de schommel zitten. Ik schommel wat en kijk naar Lucas. Hij staart voor zich uit. Het licht van de lantaarnpaal schijnt op hem. “Wat ziet hij er eigenlijk geweldig uit.” Wanneer Lucas doorheeft dat ik naar hem kijk, kijk ik snel weg. Hij begint te lachen en valt bijna van de schommel. Ik begin ook te lachen. “Wauw! Wat heeft hij een mooie lach.”

verdeeeeeeeeer! ze moeten zoenen! :3
xD

Haha, who knows :stuck_out_tongue:
zie dit maar als up

leuk!

HUAH, dat laatste stukje snap ik niet meer XD
maar ja, ga maar verderrrrrrrrrr !!

wow, verliefd op een nieuw verhaal :grin:

Haha, dankje!
Oftewel een upje!

Bijna klaar met vervolg.
Weinig online wegens werk! xD

Op zich wel leuk alleen jammer van het msn gesprek tussendoor en het smsje. Als je zoiets persée wilt doen is het fijner als je het schuingedrukt doet in plaats van een alinea ertussen en dan een smsje en dan weer een alinea, leest ongemakkelijk =) Verder, ben benieuwd!

Nadat we een interessant gesprek hebben gehad, zijn we terug gegaan naar het feest. Iedereen kijkt ons verbaasd aan. We hebben ze maar genegeerd en zijn wat drinken gaan halen. Ik kijk vanuit mijn ooghoeken naar Lucas en zie de twinkeling in zijn ogen. Buiten staat de groep uitbundig te dansen. ‘Zullen we ook gaan dansen…samen?’ Dat samen fluisterde ik. Lucas kijkt me recht in mijn ogen en knikt. Ongemakkelijk komen we dichter bij elkaar en schuifelen rustig met elkaar. Zijn handen glijden een stukje naar beneden, mijn hoofd rust op zijn borst en voor we het weten staat de hele groep ons aan te staren. Lachend lopen we richting het tuinhek. Achter ons horen we gejoel en gelach, maar twee handen, twee in elkaar gevouwen handen staan samen sterk. Ik hoor Joy achter me aan rennen en schreeuwen. ‘Trut, waar ben je mee bezig. Betekent Aydan dan niks meer voor je?’ Joy kijkt me met grote ogen aan en verandert van houding wanneer ze Lucas aankijkt. ‘Ik, ik…’ stotter ik. Lucas laat mijn hand los, kijkt van mij naar Joy en loopt vervolgens weg. ‘Lucas!’ schreeuw ik. Lucas rent naar zijn fiets, haalt hem van het slot en fietst weg. Ik blijf stokstijf staan en kijk Lucas achterna. Joy komt voor me staan. ‘Moest dat nou?’ ‘Je moet jezelf, maar vooral Aydan en Lucas niet voor gek houden.’ ‘Alsof jij altijd doet wat goed en netjes is,’ schreeuw ik kwaad. De groep heeft zich inmiddels verplaatst naar het tuinhek en staren ons met open mond aan. ‘Wat moeten jullie nou, rot een eind op,’ schreeuw ik wanneer ik me omdraai naar groep. Joy pakt me bij mijn bovenarm en kijkt me fel aan. ‘Jij kan ook de pot op, lekkere vriendin ben je.’ Ik loop huilend naar mijn fiets, steek de sleutel in het gat en fiets snel weg. De weg naar huis is lang, nog langer dan normaal. Joy heeft me vernederd tegenover iedereen, vooral tegenover Lucas.
Als ik thuiskom, hang ik mijn jas aan het kapstok en trek mijn pumps uit. Ik loop richting de woonkamer en tref een donkere kamer aan. Voorzichtig loop ik de trap op, ga de badkamer in en kleed me om. Op mijn tenen ga de slaapkamer binnen waar Aydan niet ligt. Ik knip het licht aan en zie een briefje liggen. Ik lees het verstijfd voor. ‘Wat je mij hebt aangedaan, is verschrikkelijk. Ik wil dat je verdwijnt, verdwijnt uit mijn leven en morgen weg ben. Heb een gelukkig leven met die boerenjongen.’ Vijf minuten lang lees ik het briefje over en over. “Hoe kan hij dit doen, zo snel, zonder uitleg.” Met een kip zonder kop pak ik een koffer uit de kast en smijt er mijn kleren in. “Wat een rot dag, ruzie met Lucas, Joy én Aydan.” Ik zit zo in mijn gedachten dat ik Aydan niet heb horen thuiskomen. Hij staat opeens in de slaapkamer en kijkt me fel aan. ‘Wat doe je hier nog? Ik wil dat je uit mijn ogen verdwijnt.’ ‘Lieverd, je maakt…’ probeer ik maar Aydan wijst naar de deur. Met de koffer in mijn hand verlaat ik het huis. Ik sta op straat en bedenk waar ik zal overnachten. Bij Joy hoef ik niet aan te kloppen, bij mijn ouders hoef ik het ook niet te proberen. Dan blijft er nog één optie over en dat is bij mijn zus langs te gaan.
Haastig loop ik door de straten. Gelukkig, er brandt nog licht bij Nina. Ik klop zachtjes op de deur en zie beweging in de woonkamer. Rowan doet de deur open en kijkt me verbaasd aan. De tranen lopen inmiddels over mijn wangen. Rowan spreid zijn armen. Ik leg mijn hoofd tegen het grote en stevige lichaam van Rowan aan. Even later komt Nina er ook bij staan. ‘Lynn, wat is er met je? Waarom heb je een koffer bij je? Waar is Aydan?’ ‘Aydan, Aydan heeft me, me eruit gezet.’ ‘Niet! Hoe, waarom?’ ‘Ik was vandaag op een feestje en heb daar een jongen ontmoet. We hebben heel gezellig gepraat en gedanst, meer niet, meer niet.’ Ik voel dat ik boos word. Nina klemt me tussen haar armen en strijkt haar handen door mijn haren. ‘Lynn, ik heb thee voor je gezet, kom binnen.’
Na een heerlijke warme kop thee, kruip ik onder de wol in de logeerkamer. Nina en Rowan vonden het gelukkig niet erg dat ik een aantal nachten hier verbleef totdat ik wat anders had gevonden.