[Verhaal] Oorlog in mijn ziel

Hé allemaal! Dit is het tweede verhaal wat ik open op girlscene, de andere heb ik nooit afgemaakt. Al een tijdje zat ik met wat ruwe ideeën in mijn hoofd en gister kwam ik op een idee waar ik zeker van wist dat ik er iets mee kon. Ik hoop dat jullie het leuk vinden en dat de reacties me doorzetten om toch verder te gaan. Als jullie tips of commentaar hebben hoor ik het graag, ik wil er van leren.

Verhaal:
Kelsey is een apart meisje, eigenlijk moet je spreken van meisjes. Kelsey is niet schizofreen maar heeft een stem in haar hoofd die ook duidelijk tegen haar praat, het is voor Kelsey als een tweede ziel die als ze het hard genoeg probeert de keuzes en woorden van Kelsey kan verdraaien. De mensen om haar heen geloven haar niet, wat vaak voor grote problemen zorgt… De ene dag vind rood mooi en de andere dag blauw. Ze is onvoorspelbaar en lastig in de omgang. Soms vraagt ze zich af wie ze nu werkelijk is, is ze de stem in haar hoofd… of is ze Kelsey?

Personen:
Kelsey: Kelsey is het meisje vanuit wie het verhaal verteld word, ze is degene met een extra stem in haar hoofd. Kelsey is 18 jaar oud en woont nog bij haar ouders.
Max: Max is een van de jongens waar Kelsey vaak mee samen is, hij is 20 jaar oud en woont bij zijn vader. Max is muzikaal , hij speelt gitaar en zingt in een bandje en hier verdient hij zijn geld op dit moment mee.
Wesley: Wesley is de andere jongen waar Kelsey vaak mee samen is, hij is heel anders dan Max en woont al op zichzelf sinds hij 18 is. Op dit moment is Wesley 22 en werkloos, geld krijgt hij van een uitkering.
Bethany; Bethany is 19 jaar oud en de beste vriendin van Kelsey. Met Bethany bespreekt Kelsey alles en Bethany weet wanneer Kelsey niet vanuit zichzelf handelt. Ze is de enige die Kelsey echt goed kent en begrijpt, op haar ouders na dan. Bethany woont zelf in een studentenhuis en is niet ontzettend vaak beschikbaar, ze doet namelijk modellenwerk.

Zodra er nieuwe mensen voorkomen in het verhaal zal ik deze aan de lijst toevoegen als dit relevant is.

Proloog
Door mijn ogen zag ik de jonge man van wie ik hield, zijn haren bij zijn sterke gezichtsuitdrukking en zijn prachtige lach. Hij nam een slok van zijn cola terwijl de zon op zijn huid scheen. Ik kon niet anders doen dan glimlachen en naar hem kijken terwijl mijn handen met de stof van mijn kanten broekje speelde. Het was zo duidelijk, ik was verliefd op hem… ik wist het zeker. ‘ Je bent mooi, ‘ zei de perfecte stem van zijn verschijning. Nog steeds kon ik alleen maar glimlachen terwijl ik toekeek hoe hij zijn stoel naar me toe bewoog en een arm om me heen sloeg. ‘ Wacht… ik… ‘ mijn stem was zacht en ik voelde hoe mijn hart een sprongetje maakte. Ik kreeg de kans niet om iets te zeggen, ik voelde zijn zachte zalmroze lippen op de mijne. Wát ben je aan het doen?! Stop ermee , nu meteen! Met een ruk trok ik mezelf terug en mijn handen belandde op zijn borstkas om hem weg te duwen. ‘ Ik haat je! ‘ schreeuwde ik uit. Zonder nog enkele woorden te wisselen stond ik op en rende ik weg van het terras waar we zaten, ogen prikte in mijn rug… tranen prikte in mijn ogen. Je bent gestoord, waarom doe je dat, je bent doorgedraaid.

leuk

Dankje Soph!

1
‘ Kunnen we even stoppen bij dat tankstation? ‘ vroeg ik aan mijn moeder toen ik aan de zijkant van de weg een bord zag staan met het logo van Esso. ‘ Ik moet naar de wc en ik wil wat drinken kopen, ‘ een korte glimlach stond op mijn gezicht. ‘ Dat is prima Kels, ‘ hoorde ik mijn moeder zeggen. Een minuut of twee later ging mijn moeder van de snelweg af en parkeerde ze haar auto in een van de vakken. ‘ Ik ben zo terug, ‘ mompelde ik binnensmonds voordat ik de auto uitstapte. Ik nam enkel en alleen mijn portemonnee mee. De deuren van het gebouw opende zich als vanzelf waardoor ik in een rechte streep naar binnen kon lopen. Mijn voeten bewogen zich eerst richting de wc, waar ik natuurlijk 30 cent neer moest leggen omdat er een vrouw achter een tafeltje zat. Zelf vond ik de moderne wc’s handiger, of misschien wel fijner. ‘ Goedemiddag, ‘ zei ik beleefd tegen de vrouw. Ik mocht doorlopen naar de ruimte waar ik in een hokje schoot. Al snel stond ik weer buiten nadat ik mijn handen gewassen had en liep naar de koeling om drinken uit te kiezen. Ik wilde een flesje fruitwater pakken, maar mijn hand zakte terug. Nee. Geen fruitwater. Neem water. ik schudde verward mijn hoofd. Ik werd er gek van, zelfs bij de kleinste dingen werd ik tegengehouden en ik kon er gewoon niets aan doen… soms was ik bang om naar buiten te gaan, bang dat ik rare dingen zou doen. Ik was bang van mezelf. Ik nam het flesje fruitwater uit de koeling, maar de stem in mijn hoofd bleef tegen werken. Uiteindelijk nam ik ook een normaal flesje water vast en werd het voor een moment weer rustig. Bij de kassa rekende ik af en met een last op mijn schouders liep ik terug naar de auto. ‘ Zo, ‘ zei ik tegen mijn moeder. De flesjes belandde naast me op de achterbank. ‘ Waarom heb je twee flessen gekocht lieverd? ‘ vroeg ze. Ik vernauwde mijn ogen en haalde mijn schouders op, ‘ Ik… Ik had gewoon dorst. ‘ ik liet mezelf onderuit zakken en sloot mijn ogen. Gelukkig waren we bijna terug thuis.

Een uur en twintig minuten later reed de auto de oprit op van ons huis, ik was blij dat ik mezelf in mijn kamer kon zetten en kon genieten van wat muziek achter mijn laptop. ‘ Ik ben naar boven, ‘ riep ik terwijl ik al op de eerste trede van de trap stond. ‘ Tot vanavond mam, ‘ ik was eigenlijk hele dagen boven, en pas met het avondeten kwam ik weer terug beneden. Als ik dagen had dat de stem in mijn hoofd zich nog erger verzette lag ik op de bank, dan voelde ik me niet veilig zo alleen op mijn kamer en was ik liever in de buurt van mijn familie. De deur van mijn kamer viel met een klap in het slot, en al snel zat ik achter mijn laptop.

Facebook was iets wat goed voor afleiding zorgde, de vrienden waar ik mee kon praten en de spelletjes waar de meeste mensen gek van werden. Ik zag dat Max online was, een jongen waar ik bij in de klas gezeten had. Hij speelde in een bandje, en hij was ongelofelijk knap. Ik opende een chat en twijfelde even of ik iets moest typen. Nee. Hij is een zak aardappelen. Ik verzette me tegen mezelf, tegen de schaduw van iemand die ik niet wou zijn. Hey Max, hoe gaat het met je? Wanneer spelen jij en je band weer ergens? :slightly_smiling_face: Kelsey ik drukte op enter en zag dat Max online kwam. Waarschijnlijk door een geluidje wat zijn laptop of telefoon maakte. Max P is een bericht aan het typen…

nawh <3

Is leuk! Moet denke aan een vriendin haha! Snel verder ;3

Oeh leuk Bo <3. Ik ga volgenn
verder!

dubbelpost

Waarschijnlijk komt er vanavond nog een klein stukje!

Dankjewel allebei! <3

OH MY GOD, ik ga het zo lezen, maar ik zie nu al Garret en & miss beauty als modeldingesjes. Ik ben benieuwd. Jbjkgbege <3

Al snel verscheen zijn antwoord op het scherm. Hey Kelsey! We hebben dit weekend een optreden in het café bij de school daar, Geswo! Kom je kijken? ik las het berichtje met een grijns op mijn gezicht. Nee… typte ik. Maar ik was het zelf niet die dit antwoord typte, het was mijn ziel… of zo noemde ik het dan. Mijn schaduwziel. Ik verwijderde de drie letters en wisselde ze om voor een nieuwe zin. Ik kom heel graag kijken, ik zal vooraan staan! X snel verzond ik deze regels om toe te kijken naar zijn antwoord. Het mooie meisje vooraan in het publiek dus. Daar zal ik misschien wel een lied voor spelen. ik grijnsde en schudde mijn hoofd. Het was een grote grap dit gesprek, zo’n gesprek wat alleen in films voorkwam. Maar dit keer was het echt. Ik zou wel vragen of Bethany meeging, daar had ik morgen mee afgesproken dus hoefde ik nu ook geen contact met haar op te nemen. Mijn muis ging naar een naam op het scherm, Wesley. Ik kende hem van een club, waar ik op een avond met hem gepraat had… en gepraat had… en nog meer gepraat had. Op een of andere manier kon ik niet weglopen, zelfs niet toen Bethany wilde gaan. Uiteindelijk weet ik nu waarom dat was. Het was een gevecht in mij. Ik klikte zijn naam aan en mijn vingers zweefden voor enkele seconden over het toetsenbord. Hey Wesley, hoe is het met je? verzond ik. Wat een cliché zin om een gesprek mee te beginnen. Hey Kels, heb je iets te doen vanavond? Het gaat goed met me, met jou? ik las het berichtje enkele keren over en schudde mijn hoofd. Ik wilde niet met Wesley afspreken, hij was niet het type jongen wat mijn ouders hier binnen zouden laten… nooit niet. Hij was ouder, hij had een uitkering en woonde op zichzelf. Dat was niet wat ze wilde voor hun dochter. Zeur niet zo, doe het stiekem! Ga naar hem toe! Mijn hart klopte in mijn keel, ik wilde niet antwoorden. Ik wilde stoppen met praten en weglopen van mijn laptop, maar ik kon het niet. Nee ik heb niets te doen Wesley, ik kan naar je toekomen vanavond. Als dat was waar je op doelde. ik staarde naar de letters die verzonden waren en trapte een keer tegen de muur aan. ‘ Godver! ‘ kreunde ik. Hoofdschuddend klikte ik terug naar Max. Ik moet gaan Max, zie je dit weekend dan. XX het enige wat hij snel terug stuurde waren twee kusjes, zoals ik ook deed. Het duurde ook niet lang voordat Wesley weer reageerde. O, mevrouw wil me graag zien? Acht uur hier is goed, neem de poort. Niet de voordeur. snel klikte ik het gesprek weg. Een golf van misselijkheid kwam in me op. Wesley was aardig, maar ik wilde geen problemen op mijn dak krijgen door nu iets met hem te beginnen. Bovendien had Bethany ook gezegd dat hij maar op één ding uit was. Seks. Ze vond dat ik hem moest verwijderen, maar ik kon hem niet verwijderen. Bethany begreep mijn probleem wel, maar nog bleef ze bij haar standpunt. Ik sloot mijn laptop snel af en kroop in mijn bed, niet onder de dekens, niet liggend. Ik zat gewoon tegen de muur aan en staarde voor me uit, naar de andere muur. Vanavond zou ik bij Wesley op de bank zitten.

Nawh Lottttt <3

Morgen nieuw stukje!

Jeuujj <3

2
Terwijl de wind door mijn haren waaide voelde ik een zware druk op mijn schouders, de drang om terug te gaan naar mijn huis en veilig in mijn bed te kruipen. Terug naar de realiteit, terug naar mijn leven. In ieder geval terug naar de plek waar ik wel wou zijn. Helaas stond ik nu voor de deur van Wesley’s huis. Het leek alsof de ramen me aanstaarde, de stenen en de voegen, alles. Mijn hand bewoog zich richting de bel, en al snel stond er een gelaat voor me. ‘ Hé Kels, ‘ klonk er nu hol. Hij stond in de gang van zijn appartement en stak zijn hand uit om me naar binnen te leiden. ‘ Hé, ik eh… ‘ Kom op, neem zijn hand aan. Ik had geen controle over mijn acties, de gedachten waren te sterk op dit moment… en hoe graag ik ook naar huis wou. De drang binnen in mij om hier te blijven staan was te groot, ik kon niet meer terug. Zijn stevige hand omklemde de mijne en binnen enkele seconden was de deur achter me dichtgeslagen en stond ik in zijn huis. Hij streek met zijn duim over de palm van mijn hand en begeleidde me naar zijn woonkamer. ‘ Doe alsof je thuis bent, ‘ tuurlijk, de cliché zin die je elke keer te horen kreeg. Nou, ik wist een ding zeker en dat was dat ik me hier niet thuis zou voelen. Nu niet, nooit niet. ‘ Ja, dankje. ‘ zei ik toch uit beleefdheid. Zijn hand had me ondertussen al losgelaten en ik zat op de bank, mijn ogen gleden over zijn interieur. Niet veel van bijzonders, misschien zelfs een beetje erger dan verwacht. Meneer liep de woonkamer uit richting de keuken, om vervolgens terug te komen met twee enorm grote glazen. ‘ Wat is dat? ‘ vroeg ik met vernauwde ogen. De vloeistof was donker, maar het was zeker geen cola. ‘ Een cocktail, er zit niet zoveel in. Prima te doen. ‘ ik knikte een beetje angstvallig en nam een van de glazen aan toen hij deze naar me uitstak. ‘ Dankje Wesley, ‘ Gedraag je niet als een afstandelijke kip, doe normaal. ik nam een slokje, en ondanks dat ik het vreselijk vond knikte ik toch als teken dat ik het lekker vond. ‘ Lekker, ‘ zei ik met een zuur gezicht. Hallo? ik zette het glas weg op het tafeltje naast de bank en voelde dat Wesley naar me keek. Mijn hoofd draaide zich automatisch om en ondanks dat ik dit heel ongemakkelijk vond speelde er toch een glimlach om mijn lippen. Zijn hand bewoog richting mijn gezicht en ik voelde hoe zijn vingertoppen over mijn wang gleden. ‘ Jammer dat je in de club zo snel weg moest , ik had nog wel langer met je kunnen praten. ‘ mompelde de stem van Wesley door de ruimte. Het enige wat ik deed was stom glimlachen en maar een beetje knikken. Er was spanning, en die spanning ontstond door ons beide. Ik deed niet wat ik wou, en Wesley voelde die spanning die in mijn lichaam zat. ‘ W- ‘ ik trok mijn hoofd terug toen hij voorover boog. Kus hem. Doe het. Doe het. ik hief mijn kin en liet mijn ogen over zijn gezicht glijden. Zijn handen bewogen richting mijn heupen en hij keek me verward aan. ‘ Sshh, ‘ siste zijn lippen. De mimiek in zijn gezicht was sterk, zoals altijd. Mijn benen lagen in middels om zijn lichaam heen, Wesley zette me helemaal in de positie die hij fijn vond, en ik kon er niets tegenin brengen. De handen op mijn heupen voelde zacht aan, en op een of andere manier vertrouwd. Ik wilde het echter niet. Zijn gezicht kwam dichter bij en voor een moment leek alles even stil te staan. Wakker geschud werd ik door het moment dat Wesley me dichterbij trok en zijn lichaam het mijne raakte. Hij leunde voorover. Zijn lippen raakte de huid van mijn hals, ik voelde hoe hij kleine kusjes plantte maar tegelijkertijd ook op een stukje huid zoog. ‘ Wesley, ‘ piepte ik zachtjes. Hou je mond, verpest het niet. Kijk hoe lief hij is. Onwillend ontsnapte er een kreun uit mijn mond en leek ik mezelf over te geven aan zijn aanrakingen. Toen zijn lippen de mijne raakte gleed mijn hand naar zijn hals en vermengde twee zielen tot één. Tenminste, zo beschreef mijn vriendin het altijd als twee mensen zoenden. De kus was echt zoals ik verwacht had, hartstochtelijk dat wel, maar vol lust. Wesley verlangde naar meer, en als ik geen controle over mijn geest kreeg zou hij dat krijgen ook. Dat moest ik voorkomen. Ik probeerde de stem uit mijn hoofd te drijven, maar deze stem had een sterke wil en zorgde ervoor dat mijn lippen op die van Wesley bleven. Zonder enkel mededogen over wat mijn eigen geest zou willen. Ik zoende met Wesley, en zijn handen lagen nu niet meer netjes op mijn heupen. Ze gleden over mijn hele lichaam.

Bo, i like this shit.
*applaus*
:grinning:

Yeah :slightly_smiling_face:

Leuk verhaal! Hoop dat je er lang mee doorgaat.

Btw. Nieuwe volger :grinning:

Dankje! :slightly_smiling_face:

Leukk!