[Verhaal] Onschuldige Moord

Hallo!

Ik ben niet echt nieuw op het forum, maar ik reageer bijna nooit hier. Sinds een paar dagen heb ik het Schrijfsels-forum ontdekt en ik heb al een paar verhalen gelezen. Ik werd erdoor geinspireerd om ook één van mijn verhalen te posten.

Het verhaal heet Onschuldige Moord. Eerder heette het in het Engels Innocent Murder, maar omdat het een Nederlands verhaal is, leek mij een Nederlandse titel wat gepaster. Ik ben er nog niet echt van overtuigd, maar voorlopig laat ik het zo.



Het verhaal:
Het gaat over een jonge vrouw Sunny Wilson die naar de VS verhuisd nadat ze de liefde van haar leven ontmoet heeft. Hij heet Jared Dean en is Amerikaans. Omdat zijn vorige baas vermoord werd, neemt Jared zijn taak over als Hoofd-Commissaris in zijn geboortestad. Na een paar maanden maakt Jared een foutje en zoent met een medewerker. Sunny is helemaal over de zeik en wilt niks meer van hem weten.

Op een dag wordt Jared gebeld dat er een nieuwe moord is gepleegd in Silverstone. Alle bewijzen lopen naar… zijn vriendin Sunny.



Ik hoop dat jullie het leuk vinden en kritiek en tips zijn altijd welkom! Zo leer ik mezelf ook steeds verbeteren en is het voor jullie ook leuker om te lezen.

H1

Met een gewicht van ongeveer zeventig kilo, rolde Sunny Wilson zich uit bed om vervolgens hardop te kreunen toen ze overal in haar lichaam de scherpe steken voelde, die waarschijnlijk gisterenavond waren veroorzaakt. Ze was geen zeurpiet, maar het deed zo verschrikkelijk veel pijn dat het even zwart werd voor haar ogen. Met één oog keek ze op de wekker en zag dat het verdomme al twee uur was geweest!
“Shit!”
Met een snelheid dat ze enigszins nog bezat, hees ze zichzelf omhoog, waardoor ze overspoeld werd door een misselijke golf dat uit het diepste van haar maag kwam. Met een hand voor haar mond rende ze zo snel mogelijk naar de badkamer, waar ze tegen haar ex-vriend Jared Dean opbotste. Hij begreep meteen hoe laat het was en hield haar haren uit haar gezicht, toen ze - voor haar gevoel - haar hele maaginhoud eruit gooide.
Hij gaf haar een stukje wc-papier en vervolgens schonk hij een glas lauw water vol. Dankbaar nam ze het aan en dronk een stukje van het koele spul. Toen herinnerde ze zich weer waarom ze zo snel was opgestaan en wilde zich aan de wasbak ophijsen, maar Jared hield haar tegen.
“Niet zo snel. Dadelijk kots je heel de badkamer onder.” Met een vernietigende blik keek ze hem aan, maar bleef toch zitten waar ze zat. Nukkig zei ze: “Ik moet werken.” Met één wenkbrauw opgetrokken keek Jared haar aan.
“Je hebt een hekel aan je werk. Trouwens, ik had Mike vanmorgen gebeld om je ziek te melden en hij begreep het meteen.” Bij het horen van Mike’s naam, moest ze bijna kokhalzen, maar ze hield zich in. Haar baas was ontzettend arrogant, knap én homo. Ze had absoluut geen hekel aan homo’s - ze had ze altijd geweldig, grappig en interessant gevonden - maar Mike was niet echt haar favoriete baas. Mike’s vriend; Shane Morgan was één van Jared’s rechercheurs en had via hem te horen gekregen dat Mike iemand zocht voor in zijn bedrijf.
Jared deed haar zwijgen af als toestemming en had zich omgedraaid. Onwillekeurig dwaalde Sunny’s ogen naar het lekkere kontje waar ze zo vaak in had geknepen en duwde de gedachten aan hem in bed meteen van zich af. Voor de zoveelste keer vroeg ze zich af hoe ze in deze ellende was belandt en elke keer had ze haar vraag beantwoord door Jared’s naam zachtjes te fluisteren. En vaak om er zeker van te zijn dat hij nog bij haar was. Nou ja, hij was niet echt bij haar, maar ze woonden nog wel in hetzelfde huis. Alleen dan zonder een relatie. Ze waren nu eigenlijk alleen maar huisgenoten van elkaar.
Elke keer toen ze dat dacht, kneep haar hart zich samen en had ze naar de fles gegrepen. Gisteren was ze echter te ver gegaan en het schaamrood vulden haar bleke wangen, en kreeg ze het stik-benauwd. Er was zoveel gebeurd in één avond dat ze haar best moest doen om zich alles te herinneren. Ze wist nog dat ze zich, hier voor de spiegel, had staan optutten en Jared was toen net thuisgekomen van zijn werk. Sunny had voor het eerst in weken staan zingen, en dat had een verbaasde indruk bij Jared achtergelaten. Hij had haar aangestaard alsof ze niet goed snik was geweest, want hij had geweten wat ze van plan was.
Uiteraard had hij toen één van zijn mannen achter haar aan gestuurd om haar in de gaten te houden en dat had haar woedend en verward gemaakt. In de bar waar ze met Jennifer Reed had afgesproken had ze geprobeerd om Jared’s man kwijt te raken, of in ieder geval naar huis te sturen, maar de man was ontzettend eigenwijs geweest. Aangezien ze wist dat Roy Balton de hele avond aan zijn baas zou rapporteren, was Sunny opstandig geworden en had zowat de hele bar-voorraad achterovergeslagen.
En zoals ze had verwacht had Roy zijn baas opgebeld en die was meteen naar hen toe gegaan. Sunny sloot haar ogen en kromp weer in elkaar toen ze Jared’s blik weer voor zich zag. Gisteren had haar dat niets uitgemaakt, maar dat kwam door de alcohol. Nu schaamde ze zich zo, dat ze zich het liefst onder de dekens wilde kruipen. Dat wilde ze dan ook doen, maar haar maag knorde op de een of andere manier. Ondanks dat ze een kater had van hier tot Tokyo, had ze toch honger gekregen.
De pijn in haar lichaam negerend hees ze zichzelf aan de wasbak omhoog en probeerde niet naar haar spiegelbeeld te kijken. Helaas werkte de spiegel als een magneet en ze zette grote ogen op, toen ze haar evenbeeld zag die ze niet eens als zichzelf herkende. Een jonge vrouw van eenentwintig jaar, met dikke wallen onder haar ogen en een bleke huid keken haar aan. Om maar te zwijgen over haar ontplofte haren dat alle kanten uitstak en ze meende zelfs nog bloed aan haar haren te zien kleven.
Helaas kon ze geen douche nemen, en als ze haar haren wilde wassen, had ze hulp nodig en ze weigerde iemand om hulp te vragen. Dus zou ze het straks alleen proberen, als Jared eindelijk eens naar zijn werk vertrok. Sunny liep op haar tenen naar de keuken en zag Jared op de bank zitten met zijn laptop op zijn schoot. Verschillende papieren en dossiers lagen verspreid over de bank en de grond. Hun kat Nash lag languit op de vensterbank in de zon te slapen en keek niet eens op toen ze hem een aai gaf.
Gekwetst omdat niemand haar aanwezigheid leek te waarderen liep ze weer naar de keuken en tuurde in de koelkast. Naast een zielige komkommer en een stukje beschimmelde kaas, lag er verder niets eetbaars. Fronsend deed ze de koelkast weer dicht en zocht verder in de keukenkastjes.
“Er moeten boodschappen gedaan worden,” hoorde ze Jared roepen vanaf de bank. Grrr. Mannen konden alleen bevelen geven en zelf lagen ze lekker lui op de bank met een biertje erbij.
“Moet jij niet werken vandaag?” vroeg ze verontwaardigd.
“Nee. Ik heb heel de week vrij genomen om bij jou te zijn,” was zijn commentaar. Párdón? Wat was hier aan de hand? Jared nam nooit vrij van zijn werk. En zeker niet voor haar! Hij had vast een of andere ziekte opgelopen. Ja, dat moest het zijn! Een ziekte dat mannen veranderden in onbetrouwbare, overspelige, luie hufters. Het zou verboden moeten worden!
Vol haat liep ze naar de bank, waar Jared zijn laptop had opgeborgen en nu nietsziend uit het raam staarde.
“Ben je ziek?” vroeg ze plompverloren. Jared keek haar verbaasd aan en liet toen zijn blik langs haar lichaam dwalen, om vervolgens bij haar zwembandjes te blijven hangen. Oh nee, ze moest echt een keer gaan joggen. Helaas was het half drie in de middag en deed haar hele lichaam zeer.
“Nee, ik ben niet ziek. Jij bent degene die niet helemaal in orde is,” zei Jared uiteindelijk, heel langzaam, alsof hij zijn woorden met zorg uitkoos om haar niet te kwetsen. Nou, dat was dan niet gelukt. Hij zei het alsof ze een krankzinnige gek was dat uit het gekkenhuis was ontsnapt.
Oké, dat was niet helemaal waar, maar het deed toch pijn.
Gisteren had ze iets te veel gezopen en had ze met hem ruzie staan maken, waar bijna heel Silverstone getuige van was geweest. Flarden van hun gesprek kleurden haar beeld, waardoor haar zicht even wazig werd, maar Jared zwaaide onrustig met zijn hand voor haar ogen.
“Hallo? Contact met de heetste zon van het heelal? Sunny?” Ondanks zijn flauwe poging tot humor, moest ze lachen. Door haar opvliegendheid en hete temperament deed ze haar naam eer aan en werd ze algauw met de zon vergeleken.
“Ik was even in gedachten. Wat zei je?” vroeg ze, met een lichte blos op haar lichte huid. Dat wist ze, want ze voelde haar wangen gloeien toen Jared haar weer van top tot teen opnam.
“Ik vroeg of je hulp nodig hebt met je haar wassen. Er zit nog bloed in.” Jezus, dat hoefde hij haar niet te vertellen! Dat had ze zelf ook al gezien. Straks begon hij ook nog over haar dikke figuur! Opeens was haar humeur tot het nulpunt gezakt en keek ze hem vuil aan.
“Wat nou, Sunny? Ik wil je alleen maar helpen,” zei Jared onschuldig, alsof hij helemaal vergeten was dat ze van niemand hulp aannam.
“Ik heb geen hulp nodig, en al helemaal niet van jou!” Ze wilde zich omdraaien, maar Jared hield haar tegen, zoals gewoonlijk. Waarom kon die man haar niet gewoon laten gaan? Allereerst wilde ze naar huis, naar haar familie, maar die man weet maar niet van ophouden. Weken hield hij haar in bedwang door te zeggen dat ze niet genoeg geld verdiende om überhaupt boodschappen te doen. En hij weigerde een ticket voor haar te betalen. Grrr.
“Jade zal het niet echt smakelijk vinden als je nog helemaal onder het bloed zit.” Wáárom haalde hij er altijd anderen mensen bij? Wáárom? En wáárom had hij altijd gelijk?
“Goed dan.” Ze moesten om half vier in het ziekenhuis zijn. Sunny draaide zich resoluut om en liep naar de badkamer, met Jared vlak achter zich. Hij draaide de deur op slot en begon zich uit te kleden.
“Pardon? Wat zijn we aan het doen?” Jared grijnsde breed naar haar en hield alleen zijn boxershort aan.
“Ik wil niet dat mijn kleren nat worden.” Uiteraard. Waarom had ze daar niet eerder aan gedacht?
Ze wilde haar eigen kleren ook uittrekken, maar Jared pakte ineens haar handen vast.
“Laat mij dat maar doen,” zei hij hees en voordat ze ook maar iets kon zeggen, had hij al de rand van haar T-shirt vast en trok die omhoog. Met tegenzin liet ze zich door hem uitkleden. Zijn ruwe handen raakten haar overal, ook op haar zwakke plekken. Jared wist waar hij mee bezig was, ze zag het aan zijn zelfingenomen grijns die maar op zijn gezicht bleef plakken. Helaas was ze te moe en te zwak om er ook maar iets van te zeggen. Eindelijk had ze al haar kleren uit en boog ze voorover in de wasbak, klaar voor nog meer martelingen die ze moest ondergaan.

Klinkt spannend en mooi geschreven! Ik volg ook :bowing_man:

Dank jullie wel! Vind ik super lief van jullie! Hopelijk kan ik morgen het tweede stukje online zetten. Vanavond ben ik pas heel laat thuis helaas.

Het heeft even geduurd, maar hier is het tweede stukje!

Nog steeds breed grijnzend liep Jared naar de keuken om een glas water te pakken. Sunny was zich aan het aankleden en had hem de badkamer uit geschopt. Zijn plan was begonnen en het eerste deel had gewerkt. In plaats van met zijn werk bezig te zijn, had hij een hele stappenplan gemaakt om Sunny terug te krijgen. Allereerst moest ze het hem vergeven voor wat hij had gedaan, maar met haar koppigheid kon dat nog lang duren. Alleen door haar te verleiden kon hij van haar gedaan krijgen wat hij maar wilde. Ze was niet zo sterk als ze zich voordeed en hij haatte zichzelf erom dat hij dat zwakke punt van haar gebruikte. Ook al wist hij dat ze er altijd van genoot. Hij zelf trouwens ook.[/size]

[size=1em]Haar woedende blik had hem weer bij zijn positieven gebracht en had hij haar haren gewassen. De hele tijd zeurde ze over de pijn, maar in werkelijkheid had hij haar toch een paar keer zachtjes horen kreunen. Om haar nog eens extra te plagen was hij tegen haar billen gaan staan, zodat ze alles kon voelen. Voor de tweede keer grinnikte hij en dronk het volle glas in één keer leeg. Hij had liever een biertje gehad, maar hij moest straks nog met Sunny naar het ziekenhuis en hij wilde geen ongelukken veroorzaken. Opeens zwaaide de badkamerdeur open en Sunny liep woest naar buiten. Ze had een handdoek voor haar borsten geslagen en haar broek stond nog open.


[size=1em]“Je hebt er meerdere. Waarom pak je er niet een uit de kast?” Uiterst koel liep hij langs haar heen naar de slaapkamer. Sunny volgde hem meteen en hield hem scherp in de gaten. Waarom wist hij niet, maar haar blik maakte hem meteen weer opgewonden. Dus draaide hij zich om, vouwde zijn armen over elkaar en keek haar uitdagend aan. Sunny keek uitdagend terug, maar toen ze haar blik naar beneden liet dwalen, verzachtte haar blik en werden haar wangen rood.


[size=1em]“Waar-is-mijn-bh, Jared? Welk deel snap je niet? Moet ik het voor je spellen? Oh wacht! Je hebt al mijn lingerie buiten gehangen he! Waarom doe je zoiets? Dat slaat toch nergens op…” Haar stem stierf weg toen ze de kamer uit stormde.


[size=1em]“Waarom kun je niet gewoon zeggen waar mijn bh is? Zo moeilijk is dat toch niet. Kijk, je doet gewoon je mond open, maakt geluid en vorm je er ondertussen woorden mee en zo weet ik waar dat ding is! Nou…?” Jared probeerde zijn lachen in te houden, maar als Sunny zo deed dan was ze zo grappig en…


[size=1em]“Dáár ligt hij!” Hij wees naar de stoel en Sunny volgde zijn vinger. Haar hele gezicht klaarde op en ze snelde eropaf alsof ze bang was dat hij hem weg zou grissen, voordat zij hem te pakken had.


[size=1em]“Jared!” Hij zuchtte. Dit zou een lange dag worden. Zijn maten hadden gelijk gehad over vrouwen die alleen maar konden zeuren. Echter deed Sunny dit om hem dwars te zitten.


[size=1em]“Je moet boodschappen doen,” zei ze. Jared zag dat ze probeerde haar wilde krullen te temmen en even wilde hij met zijn hand door die weelderige krullen halen en eraan ruiken…


[size=1em]“Wij gaan zo samen boodschappen doen, als jij klaar bent met je hele reutemeteut. Tot zo,” snauwde hij. Soms kon die meid te ver gaan. Na een half uurtje had ze zich eindelijk aangekleed en opgemaakt.


[size=1em]“Kijk uit, ik heb net gedweild,” mompelde hij en trok haar mee naar buiten. Gelukkig hield ze haar commentaar voor zich, maar aan haar houding te merken, vond ze het niet fijn dat hij haar aanraakte. Snel liet hij haar los en deed zijn handen in de zakken van zijn spijkerbroek. Het was een heerlijke zomerse dag en de vogeltjes floten vrolijk. Helaas keek Sunny alsof er een onweersbui aankwam.


[size=1em]“Die is op het bureau. Hij moet gekeurd worden. Ik moet er wel mee kunnen racen natuurlijk.” Hij grijnsde, maar Sunny keek ongeïnteresseerd de straat in. Na twintig minuten lopen bereikten ze een groot ziekenhuis waar het altijd zo druk was, dat je bijna nooit een parkeerplek kon vinden. Daarom waren ze ook te voet. Sunny treuzelde iets toen ze naar binnen liepen en bleef achter toen hij naar de receptie wilde lopen voor een ponsplaatje. “Jared… Die heb ik al. Maakt niet uit hoor. Ik zal Jade meteen even vragen of ze iets aan je verstand kan doen.”


[size=1em]“Wat doen we hier eigenlijk? We zijn vannacht toch al geweest?” Inderdaad, maar gisterenavond had het er zo erg uitgezien, dat hij had gedacht dat ze dood zou bloeden. Jade had hem enige ruststelling gegeven door te zeggen dat ze vandaag nog wel een gaatje voor hen had om Sunny verder te onderzoeken. Niet alleen de blauwe plekken en schaafwonden baarden hem zorgen; Sunny at ook veel te weinig.


[size=1em]Hij wilde er iets van zeggen, een grapje van maken, maar aan haar gezicht te zien, zal ze het vast niet op prijs stellen. Dus hield hij zijn mond en wachtte af. Eindelijk werden ze naar binnen geroepen en namen ze plaats op de aangewezen stoelen.


[size=1em]“Goed. Ja. Nee. Mag ik nu gaan?” Jade’s lach was zo aanstekelijk dat hij automatisch meelachte. Helaas begon Sunny steeds benauwder te kijken.


[size=1em]“Ontspan je. Jade is een vrouw en jij ook. Gezellig, meiden onder elkaar.” Daarbij duwde hij haar richting Jade toe, die al klaar stond bij de onderzoek ligstoel. Rolletjes verband lagen op het tafeltje naast haar. Sunny leek te kalmeren en liet zich mee tronen naar het scherm waar ze zich achter om kon kleden.


[size=1em]“Je mag je ondergoed aanhouden, Sunny,” hoorden ze Jade zeggen, die nog meer spulletjes klaar zette. Sunny slikte moeilijk en hield hem krampachtig vast toen hij haar broek naar beneden trok. Eerlijk gezegd had hij meer moeite met dit onderzoek dan zij. Hij wilde haar het liefst bespringen nu ze zo halfnaakt voor hem stond. Voor de tweede keer deze dag. Hij glimlachte inwendig en begeleide Sunny naar de stoel toe. Het verband om haar middel had ze er vanmorgen al afgehaald, voordat hij haar haren had gewassen en hij moest toegeven dat het er veel minder erg uitzag dan vannacht.


[size=1em]“Omdat ze het schijnbaar fijn vind dat jij er bent, mag je er bij blijven,” zei ze tegen hem. Jared knikte en keek weer naar Sunny. Ze had nu haar ogen dicht en haar ademhaling ging in horten en stoten; alsof ze de marathon liep.


[size=1em]“Gisteren was je een stuk drukker. Je kermde steeds dat je met een tijger had gevochten en de Rocky Mountains had beklommen.” Jared glimlachte bij de herinnering maar hield zijn commentaar voor zich. Echter keek Sunny alsof ze vastgeketend zat en het liefst naar buiten wilde rennen. Die meid moest zich echt eens ontspannen. Na een klein half uurtje stonden ze weer buiten.


[size=1em]“Die krijgt een bon,” mompelde Jared kwaad en schreef snel het kentekennummer op.


[size=1em]Haatte ze hem zo, dat ze wenste dat hij aangereden werd? Man, het ging een waar gevecht worden om haar terug te krijgen, maar besefte op dat moment dat ze dat allemaal waard was. Ze verdiende iemand die voor haar vocht. Later deze dag zou hij een telefoontje plegen naar het bureau om het kenteken te laten onderzoeken en dan zou hij eens lekker voor haar gaan koken. Alleen moesten ze eerst boodschappen gaan doen.


[size=1em]“Ben jij soms op je achterhoofd gevallen? We zijn geen stel meer! Misschien moeten we toch maar even terug om je na te laten kijken.” Sunny wilde teruglopen, maar Jared hield haar tegen.


[size=1em]“Zeker niet vandaag! Ga jij maar lekker boodschappen doen. Ik ben geloof ik te moe om iets uit te voeren vandaag.”

Jared liet haar maar gaan, ze had wel genoeg gehad voor vandaag. Hij zelf ook en wilde absoluut geen ruzie met haar maken. Dus pakte hij het boodschappenlijstje en bekeek de ingrediënten voor het avondeten. Het moest een makkie worden om lasagne te maken. Dat is namelijk Sunny´s lievelingseten. Helaas had hij het zelf nooit gegeten, laat staan klaar gemaakt. Hij kon het aan Sunny vragen, maar dan zou hij zijn verassing verraden. Dus liep hij richting de supermarkt en bedacht onderweg wat voor toetje hij zou pakken. Hij was zo in gedachten verzonken, dat hij de rode Mercedes niet eens opmerkte.

Heel leuk stukje :slightly_smiling_face: ^
Ga snel verder, ben benieuwd!