[Verhaal] Nooit

Halloooo daar!!
Ik lees al een tijdje verschillende verhalen hier op girlscene.
Nu heb ik zelf ook een account aangemaakt, en ga ik ook een verhaal beginnen.

[i]Proloog

Ik keek uit het raam en ik zag buiten een gedaante staan, tegen een van de vele bomen in onze achtertuin geleund. Ik zuchtte. Tijd om te gaan. Ik deed het doosje op mijn schoot dicht. Het verdween weer netjes onder de losse plank in mijn kamer, waar een holle ruimte onder zat. Het zwitserse zakmes, dat ik jaren geleden ooit van mijn vader had gejat, deed ik in de zak van mijn jas.
Stilletjes sloop ik de trap af, om Jason niet wakker te maken.
De achterdeur draaide ik op slot.
“Hey,” zei hij toen ik bij hem was.
“Hey,” antwoordde ik.
Hij gaf me een vluchtige kus en ik keek even in die prachtige blauwe ogen. Hij nam mijn tas over. Zwijgend liepen we het bos in. Hij wist de weg.
“Wat heb je met haar gedaan,” vroeg hij opeens.
Ik lachte grimmig. “Dat wil je niet weten.”
Het was een tijdje stil. Takjes kraakten en blaadjes knisperden onder onze voeten.
Weer was hij degene die de stilte verbrak: “Waarom?”
Ik haalde mijn schouders op. “Ze verdiende het.”
Aan de manier waarop hij naar me keek, wist ik dat hij het afkeurde. Ik vond het niet raar, hij was het er nooit mee eens geweest. Maar het moest.
Ik wou zijn hand pakken, maar hij trok hem weg. Ik zette mijn ‘het kan me toch niets schelen’ blik op, waarvan mensen zeggen dat ik daar zo goed in ben.
Hij was boos op me. Dat had zelfs een debiel nog doorgehad. Hij was zelden boos. Ik kon me de laatste keer niet herinneren. Net zoals ik de laatste keer dat er meer dan een scheef glimlachje op zijn gezicht verscheen, of de laatste keer dat hij huilde niet meer kon herinneren. Niet dat ik dacht dat hij ooit zou huilen. Soms twijfelde ik wel eens of hij wel emoties had.
En nu was hij boos. Ik slikte. Een eenzame traan rolde over mijn wang. Ik veegde hem weg met mijn mouw. Ik wilde niet huilen.
Hij bleef onverstoorbaar doorlopen. We kwamen bij de auto. Ik ging op de achterbank zitten.
Hij ging er niet op in. Daar verspilde hij geen woorden aan.
De motor van de roestbak sloeg met veel kabaal aan. Ik legde mijn hoofd tegen het heerlijk koele raampje. Het was warm in de auto. Langzaam doezelde ik in
[/i]

Klinkt leuk
Ik volg

Ben benieuwd
Ik volg ook :slightly_smiling_face:

Volg yaaay!

Ben benieuwd. :wink: