Verhaal [nog naamloos].

Ik hou van verhalen schrijven. Daarom kwam ik op het idee om een verhaal te schrijven over een stoer iemand, genaamd Vesta. Ik had het al een tijdje in mijn hoofd, hoe de hoofdpersoon zou moeten heten, hoe het verhaal gaande zou gaan etc.
Als je commentaar/tips hebt voor mijn verhaal hoor ik het graag (: (let er asjeblieft niet op als ik schrijffouten heb gemaakt, ik probeer eraan te werken, maar het lukt nog niet zo goed).

--------------------------------------------------------------------------

Ik open mijn ogen. Meteen doe ik ze dicht, aangezien het felle zonlicht in mijn ogen schijnt. Met mijn hand boven mij ogen pak ik het dichtstbijzijnde deel van het gordijn en sleep het snel naar de andere kant. Veel beter zo. Ik kijk mijn kamer met een peinzend gezicht rond, nog steeds een beetje overdonderd van de hoeveelheid zonlicht dat in mijn ogen kwam. Ik heb een hekel aan de zomer. Het is mij veel te warm. Geef mij maar de winter, in die tijd kan ik altijd het beste nadenken. Maargoed, wie ben ik? De meeste mensen houden van de zomer. Waarschijnlijk omdat het voor hen dat de tijd is om op dure vakantiereizen te gaan, en gezellig met iedereen rond te hangen. Die tijd heb ik nooit gehad.
Fronsend zoek ik naar mijn pakje sigaretten. Heel slechte gewoonte, maar het is gewoon veel te lekker om te stoppen. Onderzoekend kijk ik door mijn slaapkamer. Nouja, slaapkamer… Het is maar hoe je het wilt noemen. Het lijkt eerder een klein bezemkastje, met een raam erin, wat ook al een hele muur in beslag heeft genomen. Ik zucht. Aan de andere kant moet ik denken aan de tijd die ik heb meegemaakt op straat. Opzicht, gaf het je echt een kick. Doen wat je wilt, geen verantwoordelijkheid, leven van de natuur. Met een grijnzende lach denk ik eraan terwijl ik mijn sigarettendoosje pak, en binnen een reflectie een sigaret in mijn mond heb.

Ik sluit de deur. Schaapachtig kijk ik naar de nummers van de deur die op mijn appartement staan. 485. Kamer 485. Dat doet mij herinneren aan de eerste keer dat ik tegen de deur keek. Ik had een trots gevoel. Wie had gedacht dat, ík, het probleemmeisje, dit helemaal in haar eentje kon regelen? Niemand natuurlijk. Helemaal niemand. Al snel zijn mijn herinneringen uit beeld. De ringtone van mijn mobiel gaat af. Met opgetrokken wenkbrauwen en een ongeïnteresseerde blik druk ik op het groene telefoontje. ‘Met Vesta’ zeg ik mompelend, terwijl ik een sigaret in mijn mond heb.

Apart<3

haha dankjewel (: ik hoop ook dat het een appart verhaal word.

doorgaan!

Hee, heel mooi en leuk geschreven! Mag ik een tipje gven? (A)
In dit stukje:

Ik open mijn ogen. Meteen doe ik ze dicht, aangezien het felle zonlicht in mijn ogen schijnt. Met mijn hand boven mij ogen pak ik het dichtstbijzijnde deel van het gordijn en sleep het snel naar de andere kant. Veel beter zo. Ik kijk mijn kamer met een peinzend gezicht rond, nog steeds een beetje overdonderd van de hoeveelheid zonlicht dat in mijn ogen kwam.

Je gebruikt vaak hetzelfde woord of ‘zinsconstructie’, wat het een beetje dubbel maakt, snap je? :slightly_smiling_face:

Maar verder heel goed hoor, ga zo door! Ik hoop dat je wat hebt aan mijn tip! :wink:

Dankjewel voor jullie reactie’s! ik zal proberen om zo snel mogelijk een nieuw stukje te plaatsen (:

Nu je het hebt gezegt, valt het me nu pas op! Bedankt voor de tip, ik zal eraan werken !

[Sorry voor de dubbelpost!]

‘Ha Vesta, alles goed? Ik had even een vraagje meissie, ik moet vandaag naar de diploma uitreiking van mijn kleine zusje toe, en ik vroeg me af of jij in mijn plaats kon gaan werken? Ik ben je eeuwig dankbaar als je het voor me wilt doen.’ Ik kijk met eens nors gezicht naar de grond. Zelf merk ik enige wanhoop in de stem van Samuel. Met twee vingers pak ik de nog niet aangestoken sigaret uit mijn mond zodat ik beter kan articuleren en zucht. ‘Ja, is goed hoor, diploma uitreiking van je zusje maak je maar een keer mee. Hoe laat moet ik voor je invallen?’ zeg ik op een lage toon. Het is pas kwart voor 11 en sommige mensen slapen nog. ‘Echt, Vesta, ik hou van je. Je moet beginnen om 2 uur en je kunt weggaan rond half 6. Ik zal proberen er zo snel mogelijk te zijn. Ik ga nu ophangen want moet me nog douchen en mezelf verzorgen en al die dingetjes. Ik zorg er voor dat ze op de hoogte zijn. Dankjewel hé!’ zijn de laatste woorden van Samuel voordat hij ophangt. Met een kalm gezicht stop ik mijn mobiel terug in mijn broekzak. Ik baal behoorlijk. Mijn plan was om even naar de supermarkt te gaan en naar de videotheek. Maar dat kan nu niet doorgaan. Met getuite lippen zoek ik mijn aansteker. Binnen een fractie van een seconde heb ik dezelfde sigaret weer in mijn mond en steek hem aan. Jezus, wat voelt een sigaret in de morgen goed. Voornemens om te stoppen met roken zal ik nog maar even uitstellen. Ik grinnik en loop naar het trappenhuis. ‘Even een blokje om kan geen kwaad’ denk ik in mezelf terwijl de deur van het trappenhuis dichtvalt en ik naar beneden loop.

aah leuk!!
ik vind dat je leuk schrijft
dus meer :grinning: