[verhaal] Nobody said it was easy.

Reacties of 'k verder moet of niet?
't verhaal is gebaseerd op mezelf ;p
niet alles is werkelijk gebeurd! & namen zijn verzonnen

Bzzzzz… Bzzzzzzzzzzzzzz, trilt mijn telefoon. Ik knipper even met mijn ogen en rek mezelf eens uit. Dan zie ik het schermpje van mijn twee dagen oude Samsung oplichten: ‘‘Niels belt’’. Snel druk ik op het groene knopje. ‘‘mmmh?’’ zeg ik met mijn nog ietwat slaperige stem. ‘‘Hee lieverd, lekker geslapen? Ik ben er over 10 minuutjes!’’ Meteen voel ik weer die kriebels in mijn buik, die ik voelde toen ik hem voor het eerst ontmoette, op school. Hij stond voor me in de mediatheek. Hij was daar met mijn beste vriend, Jarno. Jarno en ik begonnen te praten en Niels voegde zichzelf bij het gesprek. Natuurlijk was ik niet meteen verliefd op hem, maar leuk vond ik hem zeker weten! ‘‘Huh? Is het al zolaat? Ik ben net wakker…’’ Waarop Niels antwoordt: ‘‘Haha, zal ik maar naar je toekomen dan? Ik neem aan dat je niet over 10minuutjes bij de bushalte kunt staan?’’ ‘‘Is goed schat, zie je zo.’’ ‘‘Doeg!’’ pieeep. Opgehangen. Ik was helemaal vergeten mijn wekker te zetten, het was ook zo laat geworden gisteren… Ik lag pas om half vier in mijn bed. Tsja, dat krijg je als er familie komt die je zo’n anderhalf jaar niet hebt gezien. Ik spring snel mijn bed uit, bijna struikelend over de rondslingerende kledingstukken en een lege verpakking cakejes en doe mijn lenzen in. Ik trek gauw een joggingbroek aan en het t-shirt wat Niels vorig weekend had laten liggen. Ik kan niet wachten tot ik mijn schatje weer zie!

Te standaard, kort stukje om goed te oordelen.

sorry. :stuck_out_tongue: zal volgende keer wat langer stuk plaatsen. :slightly_smiling_face:

ik ben benieuwd, ga maar door :slightly_smiling_face:

Ik zou het niet dikgedrukt doen, vind ik niet fijn lezen persoonlijk.

ben benieuwd. verder

sorry, zal niet meer dikgedrukt doen :wink:
[Diezelfde ochtend, nog steeds @ Lotte’s slaapkamer]

Ik start de computer op, in de hoop dat hij dit keer niet zo langzaam is. Na zo’n twee minuutjes wachten is hij opgestart en ik open internet. Terwijl ik kijk of ik roosterwijzigingen heb, gaat de bel. Bij het vrolijke ‘dingdong’ geluid, krijg ik alweer kriebels in mijn buik. Zo vlug als ik kan schakel ik mijn computer uit en ren naar beneden. Ik ruk de deur open en wil degene die voor de deur staat om zijn hals vliegen, maar ik zie net op tijd dat het Niels niet is. Het is Quinten. Pff, wat moet die hier nou weer? Hij is echt wel de laatste persoon die ik nu zou willen zien. ‘‘Zozo, sinds wanneer ben jij zo blij om mij te zien?’’ zegt hij met een grijns. Quinten is, jammer genoeg, al 11 jaar mijn buurjongen. Hij weet dat ik hem niet echt mag, nadat hij een foto van mij op internet had gezet! Nee, niet zomaar een foto, maar een foto waarop ik topless lag te zonnen. Wat een misselijk mannetje is het toch. Hij is 17 jaar, maar hij gedraagt zich echt als een kind van een jaar of acht. ‘‘Wat moet je?’’ zeg ik, chagrijnig, omdat ik Niels verwachtte. ‘‘Ik dacht: laat ik mijn eenzame buurmeisje eens bezoeken op zo’n saaie zaterdagochtend.’’ ‘‘Quinten, serieus, ga vrienden zoeken ofzo. Ik ben niet eenzaam, Niels kan hier elk moment zijn. Ga nu maar weer weg, wil je?’’ En zo hard als ik kan smijt ik de deur dicht. Zo, dat voelt goed, eindelijk heb ík eens het laastste woord.Gelijk daarop gaat de deurbel weer, ik roep door de brievenbus: ‘‘Rot op aub!’’ Waarop ik een zielig stemmetje hoor zeggen: ‘‘Schatje, wat is er?’’ Niels! Ik zwaai de deur open en, dit keer wel de juiste persoon, ik vlieg hem om de nek. Hij geeft me een lange kus en wrijft even met zijn hand door mijn haren.’‘Wat was dat nou, moet ik alweer weg?’’ en hij lacht wat verlegen. ‘‘Nee gekkie, natuurlijk niet. Quinten belde zojuist aan, ik dacht dat hij het weer was. Ik ben zo blij je weer te zien!’’ Hij geeft me een kus. Hij komt binnen en hangt zijn jas op. Ik trek hem mee naar boven waar we nog even op bed liggen te zoenen, waarna we elkaar van onze kleding ontdoen en ik sleur hem mee de badkamer in. Wat heerlijk om de zaterdagochtend zo te beginnen!

sorry dat het weer niet zo’n lang stuk is, heb t nogal druk met school @ the moment!

En een liedje van Coldplay :grinning:

hihi, ja klopt.
t lijkt nu nog beetje standaard enzo maar over paar stukjes word t heeel spannend. :stuck_out_tongue:

is leuk ga door! klinkt al goed!

Heb het niet gelezen, maar het is beter en minder irriterend om jouw verhaal een Nederlansdtalige titel te geven. Behalve als je daar een goede reden voor hebt, natuurlijk.

ja, dat was ik ook eerst van plan. maar het verhaal is gebaseerd op mijzelf & toen ik in moeilijke tijd zat luisterde ik dat liedje vaak ;p
vandaar. (A)

Ik heb het niet echt uitgelezen, to be honest.
Ik stoor me al lang en breed aan Engelse namen bij Nederlandse verhalen, maar daarnaast vind ik het zo moeilijk lezen, omdat het inclusief dialoog zo’n blok tekst lijkt.

Je kunt beter na een uitgesproken zin een ‘enter’ doen. Tenminste, voor mij leest dat fijner.

Leuk verhaal, denk ik…
beetje kort om al te oordelen…
alleen ik erger me aan de naam niels. want alle nielsen die ik ken,. zijn lelijk en fucking irritant enzo…maarja ik zal proberen me er niet aan te ergerenofzo(:

Ik stop met het verhaal, want ik word morgen opgenomen in het ziekenhuis. Hoest al 2maanden ofzo dus nu gaan ze allemaal onderzoekjes doen want er was een plekje op men longen te zien op röntgenfoto. 0.o
en te druk met school
en te veel negatieve reacties

im sorry .

Nu zit ik met the scientist in mijn hoofd!

Dat laatste vind ik dom. Je schrijft, om beter te worden. En ‘negatieve reacties’ zijn bedoeld om als tip te gebruiken ;]