[verhaal] nieuwe tijds oorlog

Hey! Ik probeer iedere week een stukje te plaatsen
hoop dat het lukt! haha, veel plezier met lezen :flushed:

Hoofdstuk 1.

Zachtjes liep ik de poort door. Ik voelde de trillingen van de dimensies terwijl ik aanklopte. Ik keek naar mijn eigen
stralende lichaam. In de dimensie poort zag je altijd je 9 kleurenstralen uit je lijf komen. Ik glimlachtte omdat mijn
groen blauwe vreugde straal nog altijd het hardst scheen. Zelf na mijn laatste opdracht. Ik keek naar mijn linkerarm
en zuchtte. Mijn huid was verbrand en mijn pinknagel was weg. Ik hooptte dat er een Indigo in de buurt was die mij snel
kon helen. De deur ging open
“Hey Mackenzie! kom binnen! je bent mooi optijd! We hebben een opdracht voor je!” riep Mayden. Ik zuchtte. “Kan ik hier
nou eens nooit normaal komen zonder weer een ander kind te moeten ophalen?” “Nope!” riep Mayden weer. “regenboogpower”
zei hij.
Ik ben het allereerste regenboogkind die hier op aarde is gekomen. De 3de generatie, noemt Mayden het.
Hij is zelf een Indigo kind. Indigo kinderen hebben vaak de diagnose Autisme. pff. Autisme. mochten ze willen! Indigo
kinderen passen perfect in de nieuwe tijd. Wat ze in de oorlog dimensie raar vinden is bij ons heel normaal!
De oorlog dimensie word zo genoemd omdat het de enige plek is die we ooit kende die pijn en verdiet had.

Toen ik een jaar of 5 was haalde hij naar zijn hoofdkwartier. Ik was bestempeld met ADHD en ADD, ik was onhandelbaar en
werd in een gesticht gestopt waar ze me vol gooien met pillen. Als ik pillen slik nemen mijn krachten af, dus
heeft Mayden me gered. Het heeft bijna 4 jaar lang geduurt voordat ik ze weer had. Ik red ook kinderen.
Ik ben nu 16 en ik heb al meer dan 700 kinderen gered. Kinderen zoals mij, regenboogkinderen, Indigo kinderen,
Kristal kinderen. Nieuwe tijdskinderen. Alle kinderen die meehelpen aan de nieuwe tijd die ontdekt zijn, leven hier.
Op Nieuw Eiland in de 9de dimensie. Ik keek rond. Alles was van metaal, holografische schermen
vlogen rond en overal stonden scheikundige opstellingen met daarachter Kristal en Indigo kinderen. De regenboogkinderen
waren nog kleuters en beginnende pubertjes. Veel te jong voor sectie 3. Ikzelf was overal te vinden. van sectie 1 tot 25,
het maaktte helemaal niet uit waar ik rondliep want ik had de hoofdopdrachten. “Ik ben een generaal van ons vrede leger!”
grapte ik wel eens

Ik schrok op uit mijn gedachten doordat ik een harde knal hoorde.
“Oh my god! Jade! wat doe je nu weer?” riep ik. “Sorry! i…ik… Ik wou het niet laten ontploffen! echt niet!”
riep het kleine blonde meisje terwijl ze beteuterd naar haar scheikundige opstelling keek. “wat was je in vredesnaam aan
het doen?” vroeg ik. “Ik was aan het kijken hoe mijn helende gaven reageerden op een regenworm. Hij is ontploft!”
huilde ze. “Maar meisje toch, jij hoeft toch helemaal niet bezig te zijn met dat soort dingen? Je bent 8! Je mag niet
eens aan de opstellingen komen.” zei ik terwijl ik haar bestudeerde. Ze had een lief gezichtje met blauwe ogen, een enorme
bril met jampot glazen en 2 staartjes in het haar. Ook droeg ze een veel te grote lab jas die achter haar over de grond
sleepte. “Kom kleintje. Ik breng je naar sectie 2 om even te ontspannen. Je houdt van wiskunde toch?” vroeg ik terwijl ik
haar tranen droogte en zij blij knikte. Ik liep met haar naar de leer sectie en liet haar daar achter toen mijn armband afging
Ik klikte op beantwoorden en zag een boze holografische Mayden. "Waar ben je? je weet dat je naar sectie 15 moest!
“Sorry! Jade had een regenworm laten ontploffen en…” “NIKS EN! MAAK DAT JE BIJ 15 KOMT!” vast te veel suiker gehad
dacht ik terwijl ik hem wegdruktte en begon te
rennen. sectie 1, sectie 2, sectie 3, ah! een hoverboard! ik maakte een sprong en vloog door de lucht. binnen 3 seconden
was ik in sectie 15. “Mayden! wat is er zo dringend?” riep ik terwijl ik binnenstormde en meteen weer stilstond omdat
Mayden weg was en er alleen nog een plas bloed op de grond lag. In het bloed lag een briefje. Ik liep er voorzichtig naar
toe, de omgeving om me heen scannend. Ik voelde niks, dus ik sloeg alarm en las het briefje.
“WRAAK OP DE NIEUWE KINDEREN. WRAAK VOOR IMORTALIA.”