Verhaal: Niet huilen

Hee=] weer tijd voor een nieuw verhaal.

het verhaal gaat over Laurel, ze ontmoet Noud, een super
leuke jongen, maar krijgt door hem veel problemen met haar ouders. Als ze zwanger van hem raakt trekt ze bij hem in door alle ruzie thuis en veranderd hij van de leukste jongen naar de verschrikkelijkste jongen. Laurel is zwanger, en er staat niemand voor haar klaar.

Ik hoop dat jullie het wat vinden!

Er is een moment in je leven, waardoor je alles via een ander perspectief gaat zien. Je groeit in die periode, je wordt sterker en volwassener… en je bent zwanger.
Die negen maanden zijn de moeilijkste, maar ook een van de leukste periodes van het leven van een vrouw.
Voor de meeste vrouwen dan. Voor mij was het een moeilijke periode, schrap het woord leuk maar.
Ik was 16, een doodnormale scholier toen ik Noud leerde kennen. Hij was een van de leukste jongens die ik kende. Van hem leerde ik leven.
Tot ik hem écht leerde kennen.

Het was september. School was net weer begonnen. Ik zat in het vierde jaar van de havo, en haalde vanaf begin af aan alleen maar onvoldoendes. Het jaar zou ik al niet meer halen, dat was duidelijk. Dus gaf ik het leren op, want waarom zou je leren als je toch al wist dat het geen zin had?
Ik ben altijd al koppig geweest, dus mijn ouders keken er niet van op dat ik niet naar ze luisterde als ze wouden dat ik meer leerde. Na veel pogingen, straf en verplichte leeruren die ze me gaven, gaven ze het op. ,Het is onze schuld niet als je het jaar niet haalt,” zeiden ze uiteindelijk, ,je lost het zelf maar op.”

Mooi verhaal, goed begin ook! Zo word ik gelijk nieuwsgierig. Alleen volgens mij is het (bijvoorbeeld) "Het is mooi weer, Dus dat de haakjes rechts beneden zijn in plaats van links. Of niet? xD
Nou ja, ga maar verder :grin:

Nee de haakjes moeten sowieso niet naar beneden.
het is
of dit: “Dit dus.”
of dit: ‘Of dit.’

maar het is best mooi geschreven, maar het is te kort om te kunnen oordelen.

Dan post ik er meteen een stukje achteraan:P

Op een vrijdag na school ging ik met Taff en Joëll naar het park dat dicht bij onze school ligt. Het was een van de warmste schooldagen tot nu toe, dus we hadden onze bikini’s meegenomen en gingen aan het water liggen, dat in het hart van het park lag.
Taff trok haar shirtje uit, een zwart wit gestreept bikini topje werd zichtbaar. Ze rekte zich uit en ging op haar handdoek liggen. Ik en Joëll keken haar aan en volgde haar voorbeeld. Taff was geboren als een echte leider. Overal had ze een mening over en als iets of iemand haar niet aanstond liet ze dat maar al te graag merken.
We lagen een tijdje te praten onder de warme zon, zoals we de hele zomer hadden gedaan.
Dit was waarschijnlijk onze laatste kans op de warmte voordat de winter toesloeg.

Joëll zag ze als eerst, ze leunde op haar ellebogen toen ze naar de overkant van de plas keek.
,Moet je hen eens zien.” Zei ze terwijl ze naar het groepje jongens knikte die voetbal speelde. Taff en ik kwamen overeind en bekeken de jongens.
,Ziet er goed uit.” Zei Taff goedkeurend terwijl ze haar bruine haar achter haar schouders wierp.
,Uhu.” Zei ik, mijn blik bleef hangen bij een jongen met half lang bruin haar. Vanaf hier kon ik zijn spieren al zien. ,Moet je die jongen met die blauw-witte zwembroek aan eens zien.” Zei ik. Taff en Joëll bekeken de jongen en knikte goedkeurend.
,Zal ik ze roepen?” Zei Taff. Ze grijnsde breed. Jongens waren Taff’s hobby, ze had altijd wel iemand op het oog en zocht altijd wel naar een nieuw doelwit. Taff zag er ook veel ouder uit dan dat ze was. Met haar ronde vormen en volwassen gezicht leek ze al snel 2 jaar ouder dan dat ze was, en dat viel meestal goed bij de jongens.
,Laat maar komen!” een speelse blik in Joëll’s ogen kwam op. Taff lachte en floot hard op haar vingers. De jongens keken naar ons om. Taff gebaarde met haar arm dat ze moesten komen. Nog nieuwsgieriger naar de 3 meiden wisselde ze blikken met elkaar uit over ons.
,Dit duurt me te lang.” Zei Taff ongeduldig en floot nog een keer. Vrijwel meteen kwamen de 5 jongens eraan lopen.
,Hoi.” Zei een van de jongens, hij had blond haar en besteedde overduidelijk de helft van zijn vrije tijd in de sportschool.
,Hee.” Zeiden we alle drie, terwijl we ze aandachtig bekeken, ze keken net zo aandachtig terug.
,Komen jullie erbij?” Zei Taff terwijl ze rechtop ging zitten.
,Tuurlijk.” Zei een van de jongens. Ze gingen bij ons zitten, letterlijk propte ze zich tussen ons in.

We hadden uren gepraat, nummers uitgewisseld en gevoetbald. Nou ja, hun voetbalde en wij juichten toe. De jongen die ik leuk vond heette Noud. Van 2 jongens was ik de naam alweer vergeten, of ik had ze nooit geweten.
Taff had de hele middag met Danny liggen zoenen, een breed gebouwde jongen met kort zwart haar. Zo was Taff, ze kon elke jongen krijgen, en daar maakte ze gebruik van. ,Waarom zou ik een vriendje willen, als ik elk weekend bij iemand anders kan slapen?” Zei ze altijd.
Ikzelf hield me rustig, hoewel ik Noud hartstikke leuk vond. Aan het einde van de middag kreeg ik een kus van hem.
En straf van mijn ouders omdat ik te laat thuis was.

Die avond lag ik op mijn bed. Ik volgde de lijnen in het witte hout van mijn plafond toen ik een sms kreeg van Noud.

Hee Laurel… Vanmiddag was leuk, nog een x?
XXX Noud

Ik glimlachte en las het een paar keer over. Toen stuurde ik terug:

Heei Noud, zeker voor herhaling vatbaar. Wat is je plan? Liefs

Meteen kreeg ik een sms terug

Morgen avond, Sound?

Sound was de club in onze stad. Iedereen uit de omgeving ging erheen, de zaal was altijd stampvol. Morgen was Noud er ook. En ik had huisarrest.

Huisarrest, sorry…

Ik ging rechtop zitten, Ben toch niet zo’n watje dacht ik bij mezelf. Ik keek uit mijn raam. Ik zou via de regenpijp weg kunnen, en voor het keukenraam buk ik gewoon. Niemand heeft het door. Het trillen van mijn mobiel haalde me uit mijn gedachtes.

Jammer…

Ik ging weer op mijn bed liggen. Morgen Noud zien, of thuis op mijn kamer zitten en me kapot vervelen. Mijn ouders zouden er toch niet achterkomen als ik weg was. Ze hebben het niet eens door als ik er wel ben.

nogmaals, daar beneden moeten geen haakjes :stuck_out_tongue:
En als je (bijvoorbeeld) typt: “Ik ben boos” Zei hij. Dan moet ‘zei’ niet met een hoofdletter.
Verder goed verhaal :grin: Ga maar verder.

Nee je kan ook met , " typen=] Volgens mijn nederlandsleraar(A)

huh, echt? Nooit geweten (A)

De ochtend erna werd ik wakker door het zonlicht. Ik lag met mijn hoofd op het voeteneinde en met mijn benen half langs mijn bed. Ik had mijn kleren nog aan en de gordijnen hingen nog open. Slaperig kwam ik overeind. 06.48 gaf mijn wekker aan. Ik deed de gordijnen dicht en ging onder de dekens liggen. Na een half uur proberen in slaap te komen gaf ik het op en ging in de woonkamer zitten. Nog half versuft dronk ik een glas water en wachtte tot het een redelijke tijd was om te gaan ontbijten.
Om 9 uur stapte ik uit de douche en liep naar mijn kamer. Mijn mobiel lag op de grond. Ik las de smsjes van Noud over. Jammer… stuurde hij als laatste. Ik stuurde hem een sms.

Vanavond Sound. Ik zal er zijn;-) xxx

Pas rond de middag kreeg ik een bevestiging. Ik zou om 11 uur voor de ingang staan, en we zouden samen naar binnen gaan.
In de avond begon ik tegen mijn ouders te schreeuwen over mijn straf.
,Stel je niet zo aan! Ik was een uur te laat thuis! Nou en…” schreeuwde ik.
,Als je zo door gaat zit je volgend weekend ook thuis!” Schreeuwde mijn vader terug.
,Onzin!”
,Naar je kamer! Ik wil je de rest van de avond niet meer zien!” Hij wees woest naar de trap.
,Best!” Ik stormde mijn kamer binnen en gooide de deur achter me dicht. Een grijns verscheen op mijn gezicht. Nu zouden ze me met rust laten, zodat ik ongemerkt weg kon sluipen. Ik liep naar mijn klerenkast en zocht een leuke outfit uit voor de avond.
Ik deed mijn make-up op en schoof mijn raam open…

Om 11 uur stond ik voor de ingang van Sound, het was hartstikke druk. Ik was al een paar keer aangesproken door mensen die ik kende. Na 10 minuten tegen de muur aan staan had ik al 3 mensen zien overgeven. En er kwamen nog steeds van alle kanten groepen jongeren die niet konden wachten Sound binnen te gaan. Toen zag ik het bekende lange figuur aan komen lopen. Hij kwam voor me staan, zijn handen in zijn zakken en zijn haar voor zijn ogen door de wind. Ik was vergeten hoe knap hij was.
,Hoi.” Zei hij droog.
,Hoi.” Zei ik terug, lachend.
,Kon je toch komen?” Zei hij tegen me, met zijn scheve lach, waar ik de dag ervoor zo dol op was geworden.
,Ik kon niet, ik deed het toch.” Zei ik geheimzinnig, hopend dat hij snapte dat ik weggelopen was. Het bleef even stil. Hij keek naar me.
,Hoe ga je weer naar huis?” Hij stopte een verdwaalde haarpluk van me achter mijn oor. Ik dacht even na, hoe kom ik naar huis? Ik kan niet via de regenpijp weer omhoog. En via de deur, dat horen mijn ouders.
,Shit.” Mompelde ik, ik keek naar Noud’s gezicht. Noud pakte mijn hand en trok me achter zich aan, alsof hij mijn gedachten kon lezen.
,Kom mee.” Zei hij terwijl die me al voortduwde. Heb ik een keuze? Dacht ik bij mezelf. Niet dat ik een keuze wou hebben. Hij leidde me weg van Sound, richting de woonwijken. Na een kleine 10 minuten stonden we voor een flatgebouw. Ik keek verwonderd omhoog.
,Woon je op jezelf?” Vroeg ik aan Noud. Hij liet mijn hand los en deed de deur open.
,3de etage, nummer 22.” Was zijn antwoord. Ik beschouwde het als een: ja, ik woon op mezelf.
We liepen de trappen op, tot de derde etage. Aan het einde van de gang stond een deur met het nummer 22 erop. Noud pakte zijn sleutel en deed de deur open.
Ik liep de flat binnen en keek rond. Niet dat het veel zin had, want Noud had het licht nog niet aangemaakt. De deur ging achter me dicht. De vage schimmen van meubels verdwenen nu helemaal.
,Noud?” Vroeg ik toch een beetje angstig. Ik kende hem niet goed, en nu stond ik in het donker, in een onbekende flat, zonder dat mijn ouders wisten waar ik was. Zonder dat mijn ouders überhaupt wisten dat ik weg was.
Ik voelde zijn handen op mijn heupen, Noud stond achter me. Hij draaide me naar hem toe en taste in het donker naar mijn lippen.
We zoende.
Al snel ging het zoenen over in vrijen, Noud trok mijn topje uit en begeleide me door het donker naar zijn bed. Zijn hand in mijn broek, waarna hij zijn eigen broek uittrok.

Leuk verhaal!
Zeker verder gaan, ben benieuwd !

je hebt een nieuwe lezer erbij!!
verder?!
x.

nu ben ik wel even benieuwd…

we want more. (:

Ik werd weer wakker door het licht. Dit keer niet het licht van mijn eigen kamer, maar het licht van een onbekende kamer. Een groot houten bed, in een saaie witte kamer. Het enige wat er stond naast het bed en de kledingkast was een cd-speler. Ik draaide me om en zag Noud liggen. Hij lag op zijn rug in een diepe slaap. Al mijn herinneringen van gister kwamen weer omhoog toen ik naar zijn gezicht keek. Hoe hij me in mijn nek kuste, en hoe we het deden. Ik had zijn gezicht niet kunnen zien door het donker. Noud had de lichten geen moment aangemaakt, niet om zijn bed te kunnen vinden en niet om een condoom te pakken.
Dit doet hij vaker.
Niet dat ik er spijt van heb, of graag wou dat we gewacht hadden. Voor mij was het al speciaal genoeg. Ik had het al een keer gedaan. Toen ik op vakantie was in Spanje, leerde ik een Nederlandse jongen kennen. We waren verliefd geworden, een soort van, en op mijn laatste avond in Spanje hadden we het gedaan op het strand.
Ik had daarna nooit meer iets van hem gehoord, maar dat hoefde ook niet. Die herinnering bleef in Spanje.
Ik keek op mijn mobiel, en schrok bijna overeind van de tijd. Het was al 11 uur, mijn ouders zouden inmiddels willen weten waarom ik ze ‘negeer’. Ik begin mijn kleren bij elkaar te zoeken en hoor Noud wakker worden. Hij slaat de dekens van zich af als ik omkijk en mijn shirt aandoe.
,Het is bijna 11 uur, ik moet een keer naar huis.” Zei ik gehaast.
Noud wreef in zijn ogen en bekeek hoe ik door zijn kamer liep opzoek naar mijn broek.
,Laurel.” Mompelde hij nog half slapend. Ik keek vragend naar hem om, en kreeg een broek naar mijn hoofd gegooid.
,Dankje.” Mompelde ik en trok mijn broek aan. Ik ging op de rand van het bed zitten en trok mijn schoenen aan toen Noud achter me kwam zitten.
,Gister was leuk.” Hij kuste me in mijn nek, terwijl zijn handen over mijn zij gleden. Ik knikte kort en zoende hem.

,Nu moet ik echt gaan.” Zei ik, toen we weer half vrijend op bed lagen. Noud kwam overeind.
,Spreken we nog een keer af?” Vroeg hij terwijl ik weer opstond en mijn kleren rechttrok.
,Is goed, we smsen wel.” Ik gaf hem nog een kus, pakte mijn tas en liep met een ,Doei!” de flat uit.

Nieuwe lezeres, verder!

leuk verhaal!
niet zo standaard, ben heel benieuwd…
xx

more!

Wil je vandaag weer verder gaan? I love your story! :roll_eyes:

Haha ja=P Ik ga vandaag weer verder maar heb niet zoveel tijd, vandaag de weinige stukjes=]

Ik liep over het fietspad naar huis toe. Deze route fietste ik elke dag naar school, zo zou ik teminste niet verdwalen. Op mijn hoge hakken en kleding die duidelijk niet bedoeld was voor een luie zondag liep ik het centrum in. Ik liep langs Sound en moest glimlachen bij de herinneringen van de dag ervoor.
Mijn glimlach en mooie herinneringen verdwenen toen ik een paar minuten later mijn huis zag.
De gordijnen stonden al open dus mijn ouders waren al wakker, ik had geen idee hoe ik weer binnen kwam.
Ik bleef een tijdje naar mijn huis kijken en besloot uiteindelijk naar binnen te lopen met de krant die uit de brievenbus stak.
Het valt niet op als ik met hoge hakken aan, de krant ga halen.
Ik ademde diep in, pakte de sleutel die verstopt was onder een bloempot en liep naar binnen met de krant onder mijn arm. Mijn ouders zaten in de woonkamer toen ik binnenkwam.
Mijn binnenkomst was niet ongemerkt dus stiekem naar boven sluipen lukte niet meer.
Toch probeerde ik het.
Toen ik de klink van mijn kamerdeur vast had riepen mijn ouders me.
,Laurel! Beneden, nu!” Riep mijn vader, hij klonk kwaad.
Ik schopte mijn hakken uit, liep stilletjes de trap af en leunde tegen de deurpost aan.
,Wat?” Vroeg ik nonchalant aan hem, alsof ik niet wist waar hij boos om was.
,Wat?” Herhaalde hij spottend. ,Alsof je dat verdomme zelf niet weet!” Hij liep rood aan. Stiekem zag het er best grappig uit maar dat kon ik beter niet zeggen.
Ik bleef stil en wachtte op de volgende vraag van mijn vader.
,Je moeder voelde zich gister rot door onze ruzie, maar toen ze naar je kamer ging om het uit te praten was je niet meer op je kamer. Dus, leg uit.”
,Wat wil je dat ik zeg?” Vroeg ik achterloos.
,Waar je was godverdomme!” Ik krom ineen van mijn vaders uitbarsting.
,Ik sliep bij een vriend.” Zei ik stilletjes na een korte stilte.
Mijn vader lachte een neppe lach ,Je sliep bij een vriend?” hij draaide zich om naar mijn moeder. ,Miranda hoor je dat? Ze sliep bij een vriend.” Hij sprak het woord ‘vriend’ uit alsof het een ziekte was. Hij keek weer naar mij.
,Heb je enig idee wat huisarrest inhoud? Had je enig idee hoe ongerust we waren?! Hoe heet die jongen?” Hij liep weer rood aan.
,Je kent hem niet.” Zei ik, ik keek naar de vloer.
,Dat vroeg ik niet godverdomme!”
,Noud.”
,Je mag hem niet meer zien.” Zei mijn vader, zeker van zijn beslissing.
,Wat?!” Gilde ik nu. ,Je kan me niet verbieden met hem om te gaan!” Paniek kwam in me op. Ik wou Noud leren kennen, ik wou niet dat het nu al ophield. Het was net begonnen!
,Dat kan ik wel! Ik ben je vader!”
,Je kan me niet verbieden met hem om te gaan!” Zei ik weer, ik kreeg tranen in mijn ogen.
Mijn vader kwam woedend op me af en pakte me bij mijn arm vast. Hij duwde me richting de trap.
,Naar je kamer! Ik ben nog niet klaar met jou!” Ik struikelde toen mijn vader me los liet.
,Best!” Zei ik half huilend en stormde de trap op.

Verderrr, leuk verhaal :grinning: