(Verhaal) New In Town

Hello Lieve Girlsceners. ik verveelde me dus schreef ik een verhaaltje.
totaal geen schrijfervaring of wat, dus zeg maar als het stom is :stuck_out_tongue: / kritiek/ advies.
alvast bedankt!

Zuchtend sta ik op de schoolbus te wachten. En aangezien dat nog even gaat duren, kan ik mezelf beter even voorstellen. Hoi, ik ben Anouk. Ik ben 16 jaar en ik zie er normaal uit. Dat wil zeggen, ik zit overal “midden in”. Ik heb geen blauwe ogen, geen groene, maar zo’n nietszeggend grijs kleurtje. Ik heb geen blond haar, geen bruin haar, maar zo’n saaie peper-en-zout kleur. Vandaag is het een belangrijke dag voor mij, want het is de eerste schooldag. In Engeland. We zijn verhuisd naar Engeland omdat mijn vader een baan kreeg aangeboden. Wat voor baan… …iets met computers. Maar niemand weet het precíes. Daarom noemen we hem altijd maar Geheim Agent. Een grap die mijn moeder vroeger vaak maakte.
Als de bus er is, zoek ik een plekje aan het raam. Mijn schooluniform jeukt. God, wat heb ik een hekel aan dat ding. Kon ik nog maar gewoon mijn leuke rokjes aan naar school, die ik altijd samen met Felicia kocht. Geen kleurencombinatie ging haar te ver! Felicia is mijn beste vriendin, en ik moet toeggeven, ze is een beetje gek. Maar dat maakt haar juist zo leuk! Ik mis haar. Net zoals Damir. Damir is de liefste en leukste jongen die ik ken, met de mooiste donkerbruine ogen van het westerlijk halfrond. Als ik naar de voorbijvliegende bomen kijk, voel ik de tranen opkomen.
En dan schrik ik op van een jongen, die met een woedende blik mijn kant op komt lopen. “New here?” vraagt hij. “That’s my seat mate!” En voordat ik iets terug kan zeggen, duwt hij me van mijn plek af. “Euh, I’m so-orry…” stamel ik nog. Snel ga ik ergens anders zitten. Een groot grijs gebouw doemt op, en de bus stopt. We zijn er. Mijn nieuwe school. Als ik uitstap, vallen er regendruppels in mijn nek. Ja hoor, de hel is compleet.

Verder?

Ik vind het goed geschreven en ben ook wel benieuwd naar meer.
Maar lijkt me een heel lastig onderwerp om realistisch over te schrijven als je het niet zelf hebt meegemaakt. Of heb je dat wel? En, ik zou de engelse dingen gewoon in het nederlands toen, dat leest fijner en makkelijker.
maar verder vind ik het tot nu toe heel leuk (:

New In Town is toch de titel van die film met Renée Zellweger?

Ja idd ^ maar wist zo lang even geen andere titel :stuck_out_tongue:
En met dat engels, als er langere gesprekken in komen, dan ben ik wel van plan om het in het nederlands te doen :slightly_smiling_face:

Oh, en seat is dus met ea, niet met ee.
New here klinkt ook best wel Nederlands.
Verder lijkt het verhaal me nog best wel interessant, maar ik denk dat als je problemen hebt met Engels het verhaal beter in het Nederlands kan schrijven.

mooi geschreven

@flawed
Ben ik het mee eens. Als je het met Engels wilt doen,moet het wel correct zijn.

van mij mag je verder :slightly_smiling_face:

okee, dankje heb het ff veranderd :slightly_smiling_face: ^

I like it

dankje :slightly_smiling_face: ^

-

ga maar verder ja(:
en idd of goed engels of nederlands^^

Eindelijk! De bel gaat. Deze lange dag is afgelopen en met mijn blik op de grond gericht loop ik naar mijn kluisje. Op mijn briefje staat 512. Langzaam tel ik de nummers, 509, 510,511,… 512. Oh, dat meen je niet!
Een klein kluisje aan de grond. Zuchtend buk ik, en ik pak mijn boeken. Engels, Geschiedenis… en waar is mijn wiskunde boek nou? Snel kijk ik om me heen.
“Lost something?” een knappe jongen met bruin haar en kleine sproetjes overhandigt me met een glimlach mijn boek. Voordat ik wat terug kan zeggen, is hij alweer verdwenen. Wooh! Wat was dat? Niet verkeerd… en opeens merk ik dat ik bloos.
Als ik naar buiten loop, zie ik dat er een wonder is gebeurd. De zon schijnt! Ik besluit om te gaan lopen in plaats van de bus te nemen. Eigenlijk had ik al niet zo’n zin om weer met alle andere leerlingen in de bus te zitten. De hele dag heb ik nog niet écht met iemand gepraat. Iedereen kent elkaar natuurlijk al, en mij kijken ze een beetje raar aan.
Ik schrik wakker uit mijn gedachten, door een piepend geluid. Ik ga er op af, het jankende geluid klinkt steeds harder. Verderop zie ik iets bewegen. Als ik dichter bij kom, zie ik een jong hondje verstrengeld in een bosje!
De takken met stekels zorgen ervoor dat zijn riempje vast zit. Langzaam loop ik naar hem toe. Voorzichtig probeer ik hem los te maken.
“Heb jij een baasje?” fluister ik.
En net op het moment dat ik op zijn halsband wil kijken, hoor ik iemand schreeuwen aan het eind van de straat. Een meisje met een rood aangelopen hoofd komt op me af.
“There he is!” Ze pakt het hondje van me af en knuffelt hem. Dan pas kijkt ze naar mij.
“Oh my god, you found him!” schreeuwt ze nog half. Dan ziet ze mijn verschrikte gezicht, en begint ze te lachen .
“Sorry, ik zal even overnieuw beginnen. Ik ben Alex, en toen ik terug kwam van boodschappen doen, heb ik mijn deur open laten staan. Hartstikke stom natuurlijk…” Nogmaals knuffelt ze haar hondje.
“Maar jij hebt hem gevonden! Waar woon je?” vragend kijkt ze me aan. “Dudley Road, 507”, mompel ik. “Echt waar! Dat meen je niet! Dan zijn jullie dus mijn nieuwe buren!” roept ze vrolijk.
Opeens voel ik me schuldig. Mijn ouders wilden graag met de nieuwe buren kennis maken, maar ik had geen zin. Ik probeer te lachen.
“Kom op! Dan trakteer ik mijn nieuwe buurvrouw als beloning op een milkshake.” Dan haakt ze haar arm in de mijne, alsof ik haar al jaren ken.

Deze ga ik volgen! <3

up :slightly_smiling_face:

Lijkt me wel leuk, ga maar verder. x]

Leuk! Verder? :b

Als ik ’s ochtends wakker word, kruip ik snel even achter de computer. Een nieuw mailtje van Felicia!

Van;felizzefizz@ hotmail.com Aan;anoukvandam@ hotmail.com

Liefste Anouk! Hoe is het daar in Engeland? Heb je al een beetje nieuwe vrienden? Hoe is je nieuwe huis? Ik wil alles weten. Hier is het maar saai, zoals altijd. Alhoewel het zonnetje nu lekker schijnt. Mail snel terug hè? We missen je allemaal heel erg. Enne, sinds jij weg bent, is Damir wel erg stil.
Dikke kus van Felicia.
PS. Ik heb dat leuke groene jurkje gekocht! Ik heb bedacht om het te combineren met mijn paarse cowboylaarzen en mijn oranje haarbandje. Wat denk jij?

Die Felicia, wat is ze toch leuk. Daar gaat het leven natuurlijk gewoon door. En toen ze het over Damir had, maakte mijn hart even een sprongetje. Hij is erg stil. Wat zou dat betekenen? Ik besluit om snel even terug te mailen. Het is al half 8, en om 8 uur moet ik op school zijn. Opschieten dus!

Van;anoukvandam@ hotmail.com Aan;felizzefizz@ hotmail.com

[b]Heey Felies,
Leuk dat je mailt. Wel even wennen, maar het is hier best oké. Gister ben ik een meisje tegengekomen, Alex. Ze bleek mijn buurvrouw te zijn! Ze is 18, en ze woont op zichzelf in het appartement naast ons. Ze is hartstikke aardig en ze heeft me veel verteld over de buurt. Ze heeft ook een puppy; Dribbles. Echt een schatje! Maar hoe gaat het met jou? Ik mis jou en Damir ook heel erg.
Enne, over je nieuwe outfit… dat lijkt me de perfecte combi! :slightly_smiling_face:

xxxx Anouk.[/b]

Als ik op de klok kijk, schrik ik me kapot. 10 voor 8! Helemaal de tijd vergeten! Ik pak mijn tas en ren de deur uit.

Groen jurkje met paarse cowboy-laarzen en oranje haarband? FOUT!
En daar zegt dat kind dan niks over, hoe gemeen :b
Verder? :blush: