" Verhaal " Neverland

heey lieverds =)
Ik was al een tijdje bezig met mijn verhaal, en ik wilde weten van jullie meiden of ik beter kan stoppen ofdat ik toch maar verder moet schrijven.
Hope you like it =D

Met blote voeten liep ik naar de plek waar ik 2 jaar geleden hem ontmoette. Toen zat ik met mijn boek op een klein, nog vochtig bankje in de vroege morgen. Het vocht kroop mijn strakke jeans in, de bomen dropen nog een beetje na van de regenbui die ochtend en de vogeltjes waren nergens te bekennen. Net op het moment dat ik van plan was om die rustige plek in het park te gaan verlaten, ging hij naast me zitten. We raakte aan de praat en wisselde 06 nummers uit. Een paar weken later sms’te hij me of ik een keer met hem uit wilde. Een date zeg maar. Nog helemaal in trance van dat berichtje liep ik naar buiten toe. Ons huis grensde aan een bos dus ik hoefde alleen maar over het hek te springen en ik kon heerlijke wandelingen maken. Al rennend naar mijn favoriete plekje in het bos liep ik rood aan. Ik was 15 en had geen idee. Weken had ik gewacht op een antwoord. Hij beloofde me snel iets van zich te laten horen. Die weken had ik getwijfeld of het aan mij lag. Misschien had ik een verkeerde indruk gemaakt. Misschien gedroeg ik me niet zoals iemand van 15 zich hoorde te gedragen. Maar ineens was het daar. Hèt smsje. En blij dat ik was. Al had ik geweten wat er daarna zou komen, had ik nooit… Nee echt nooit ingegaan op zo`n sms. Ik kon het niet weten… Ik kon niet weten wat zijn bedoelingen waren. Ik hoorde achter wat ritselen. Met een schokkende beweging keek ik achter me om. Mijn ogen vulde zich met tranen en als in shock bleef ik staan. Wat ik beter niet had kunnen doen…

Nu wil ik verder lezen hahah ! Alleen je letterype ( cursief ) is irritant lezen :flushed:

haha oke sorry =) Zal het wel even veranderen :grin:
xx.

Waaauw! Ik wil echt verder lezen!!
xx

upp upp…

zal ik nog een stukje plaatsen?

jaaa

Jup

Met boosgerichte wenkbrauwen en gebalde vuisten liep hij met tamelijk kalme stappen richting de hekken. De jongen die me voor ruim een maand had mishandeld zag er toch best woest uit. Ik maakte me zo lang als ik kon en draaide me rustig om. Ik had geluk dat hij me niet zag en verschuilde me achter een van de dikste eiken in het bos. Toen ik zeker wist dat hij me niet zag, liep ik weg. Ik wist dat als ik zou gaan rennen mijn einde snel zou komen. Door zijn snelheid en kracht kon hij me in een greep pakken. Na al de ellende die ik hem had bezorgd met de politie wist ik dat hij een rede had om boos te zijn. Ik zag de krantenkoppen al voor me. " Meisje van 17 vermoord bij het candlelake in het oosterbos." In paniek pakte ik mijn mobiel en smsde het eerste nummer dat ik in mijn inbox zag staan. Dit was de snelste manier van sms`en. Ik sms’te de tekst " Help! noodgeval. Mario zit achter me aan. Ben in het oosterbos vlak bij het meer. Kom nu!" aan Jason. Mijn allerbeste vriend. Tot nu toe niet meer dan een vriend. Al hoopte ik altijd dat er ooit iets meer dan vriendschap tot stand kwam. Ik was gewoon te bang om hem te verliezen als hij niet meer voor mij voelde. Hij is alles voor me. Mijn steun en toeverlaat. Mijn schouder om op uit te huilen. Bij hem voelde ik me veilig. Dat kon ook wel met zijn sixpack en stevig gespierde armen. Zijn kapsel a la Zac Efron misstond hem zeker niet. Na vijf minuten flink door te hebben gelopen liep ik Jason tegen het lijf. Achter hoorde ik voetstappen. Hopend dat het niet zijn voetstappen waren keek ik voorzichtig achter om. Zo`n 15 meter verderop zag ik een grijns. Zijn grijns… Vlug greep ik Jason`s arm en tranen vulde mijn ogen weer. Jason fluisterde wat in mijn oor en ik knikte. Bomen flitsten voor mijn gezicht voorbij. Een laatste keer keek ik achterom zonder te weten dat er een laaghangende boomtak miijn pad kruiste. Vanaf het moment dat mijn voorhoofd de tak raakte en ik de grond raakte kan ik me niets meer herinneren. Het enige wat ik nog weet is dat ik hier lig. De witte muren omsingelen me. Klein stukje om maar even door te komen :slightly_smiling_face: het zonnetje is heerlijk hier!

gebalde vuisten, niet vuistten :grin:
ellende, niet elende
krantenkoppen, niet kranten koppen
bomen FLITSTEN
Ik smsde de tekst → sms’te
Ik ga niet alles verbeteren, maar let op je spelling n__n Zonde om een verhaal dat toch wel goed geschreven is, te laten verpesten door schrijffouten :grin: verder!

oja, en ik geef je hélémaal gelijk wat betreft de zon :grinning:

Verderrr ^^

Mooi verhaal, maar zoals al eerder gezegd; nogal veel spellingfoutjes. xd
Schrijf van mij maar lekker snel verder.

Ik wil echt verder lezen, en wat boeit het van die spellingsfoutjes gaat toch om het verhaal

oke, sorry voor de foutjes dan. Ik zal echt mijn best doen en het door iemand anders laten controleren :wink: Er komt snel weer een stukje!
Geniet van de zon :slightly_smiling_face: Xxxx.

Up up up (:

SUPER SUPER SUPER!!
volgend stukje! hihi :stuck_out_tongue:
hoe oneerlijk, hier scheen amper zon zaterdag ¬¬

NOH
ik wil een nieuw stukjeeeeee

me tooo!

vanavnd zie je een stukje verschijnen. Nog heel even geduld =)