[Verhaal] Miss Independent

Miss Independent

Inleiding:
Daisy maakt een enorme afknapper bij een nieuwe jongen op school. Ze wil niet wanhopig lijken maar wil er alles aan doen om Nick voor haar te winnen. Hoewel Nick en ook volop voor gaat krijgen ze allebei een affaire met iemand anders op zomervakantie. Vergeven ze dit elkaar? En durven ze dit elkaar eigenlijk wel te vertellen? Lees het…

Chapter 1:

Ik liep naar boven en ging mijn zolderkamer in. Ik ging op mijn bed zitten en zuchtte. Saai… Ik ging op mijn bed liggen zodat ik bij mijn stereoinstallatie kon die ernaast stond. Een liedje begon af te spelen. Hij was een beetje ‘rock-achtig’. Het was een liedje uit een nieuwe film die ik van internet had gehaald. Ik sprong op van mijn bed en ik deed alsof ik gitaar speelde. Er was nu toch niemand thuis! Ik sprong op mijn bureau. ‘Yeaahh!!’ schreewde ik. Ineens hoorde ik een keiharde knal. ‘AAAAAAAAAH!!’ De deur werd opengeslagen. ‘Oh mijn god!’ Daar… stond de knápste jongen die ik ooit gezien had, dacht ik. Hij kijkt me verbaasd aan. Tjaa, wat wil je ook, je ziet niet iedere dag een meisje op een bureau staan die aan het luchtgitaar spelen is, denk ik, aan zijn gezicht te zien staat hij daar al langer, maar wat was die knal dan? Oké, Daisy, niet in jezelf praten, DOE WAT! Zie je, doe je het weer hé?, zegt een stemmetje in mijn hoofd. ‘Euhh… Haii…’ stamel ik. De jongen glimlacht. ‘Leuk dansje’ zegt hij met een grijns van oor tot oor. ‘Ik moest vragen van je broer of jij de nieuwe Hitzone cd al hebt…’ Ik sta nog steeds op de biljarttafel. ‘Jaaa…’ zeg ik langzaam, ik staar naar hem, wat ik trouwens niet moet doen, maar ik ben nu toch bezig, dus waarom niet. ‘Die heb ik inderdaad’ Een miezerig glimlachje straalt van mijn gezicht af. Ik sta nu normaal op de tafel, inplaats van in een ‘gitaarhouding’. Het is stil. Ik zet mijn handen in mijn zij. ‘Weet jij wat die knal was? En waarom heb je eigenlijk niet geklopt, en… en… GRIJNS NIET ZO!’ Gelijk betrekt zijn gezicht. ‘Die knal was volgens mij die muziek van je, en je deurt stond open, maar geef die cd nou!’ Ik haal mijn handen uit mijn zij en spring van de tafel af, pak de cd en duw hem in zijn handen. ‘Opdonderen nou!’ De jongen trekt zijn wenkbrauwen op en loopt rustig weg. Ik gooi de deur met een klap dicht en ga er tegenaan staan en glij naar beneden. ‘Wát een afgang!’ zeg ik tegen mezelf.

Ik en mijn beste vriendin Kimberley lopen de school in. Als we lachend de klas in lopen betrekt mijn gezicht. Die jongen uit mijn kamer, staat voor de klas en stelt zich voor. Hij is dus nieuw hier. ‘Shit…’ mompel ik. ‘Wat is er?’ vraagt Kimberley. Die nieuwe stond gistere in mijn kamer en jij vroeg om een cd. Ik was niet echt héél erg aardig tegen hem, én hij is knap, dus ik heb het gelijk al verpest’ zucht ik. ‘Oh…’ zegt ze onbegrijpend. Kimberley gaat op haar vaste plek zitten, en ik ook. Natuurlijk zit ík weer alleen, en die jongen (Nick, zegt hij dat hij heet) gaat naast me zitten. ‘Mag ik hier zitten?’ vraagt hij normaal. Het lijkt even of hij het niet door heeft dat ík het ben. ‘Hé, jij was dat meisje van gisteren!’ zegt hij verbaasd en hij lacht naar me. ‘Haha, ja inderdaad. Er staat geen naam op hè? Van mij mag je hier zitten…’ zeg ik nep. Hij trekt zich er niets van aan en gaat naast me zitten.

Na een dodelijke les frans loop ik met Kimberley het lokaal uit. Nick haalt ons in en gaat naast me lopen. ‘Hey’ zegt 'ie. ‘Haaj…’ begroet ik hem zachtjes terug. ‘Euhh, sorry van gisteren. Ik had eerst even moeten kloppen.’ Er valt een last van me af, gelukkig is hij niet boos. Misschien krijg ik nog een héél klein kansje. ‘Geeft niet’ zeg ik onverschillig. Ik kan natuurlijk niet té wanhopig lijken. ‘Hoe ken je mijn broer eigenlijk?’ ‘Oh, van de voetbal’ zegt Nick. ‘Oh, oke, leuk’ Ohjeaaah, een voetballer. Die zijn gewoon het lekkerst. ‘We hebben toch gym?’ vraagt hij. ‘Ja, inderdaad’ Ohjeaaah, we hebben gym. Die voetballers hebben de lekkstere lichamen.

‘Kim, Kim, Kim, Kim, Kim!’ roep ik Kimberley na. ‘Ja?’ antwoordt ze. ‘Ik moet je wat vertellen.’ ‘Nou, vertel’ zegt Kim als ik bij ben en naast haar kom fietsen. ‘Die nieuwe, nou, dat is een voetballer’ zeg ik blij ‘Goed he?’ ‘Euhh, ja’ zegt Kimberley voorzichtig ‘Dus?’ ‘Dus? Dus, dus dus? Hallooo, een VOETBALLER. Hij is superlekker man! Denk na, zeg’ verbaasd kijk ik haar aan. ‘Hé, Daisy!’ Ik spring op en kijk snel in een raam of mijn haar wel goed zit. ‘Ik moet hierheen, doeg!’ zegt Kimberley en ze slaat een straat in. ‘Huh? Jij woont toch…’ Ik kan mijn zin niet meer afmaken. Kim kijkt nog even om en geeft nog een knipoog. Ik grijns en richt me op Nick. ‘Je kan echt goed voetballen zag ik met gym’ Shit, waarom zeg ik dat. Dat is een complimentje. Oh nee, dat is ook wel weer aardig. ‘Dankje’ zegt hij en glimlacht. Ik lach snel naar hem en kijk weer vooruit. ‘Waar ergens woon je?’ ‘Vlakbij het voetbalveldje bij het viaduct, en jij?’ antwoordt ik. ‘Leuk, ik woon ook daar ergens!’ zegt hij enthousiast. Hij schijnt het dus leuk te vinden. ‘Wil je me misschien een beetje het dorp laten zien? Ik ken het allemaal nog niet enzo, geen vrienden. Oke, je broer misschien’ hij bloost een beetje. Aghossie, wat een schatje. Die is van mijhij! ‘Ja, tuurlijk. Ik moet nog wel huiswerk maken maar daarna kan ik wel’ ‘Zullen we het samen maken?’ ‘Ja!’ zeg ik hard ‘leuk, gezellig’ zeg ik wat zachter. Ojee, die reactie was raar, heel raar. Wat moet hij wel niet van me denken zeg.

Chapter 2:

‘Wil je ook wat drinken?’ vraag ik aan Nick als we de keuken in lopen. ‘Ja, doe maar een colaatje ofzo’ zegt hij ‘maar, is het wel een beetje leuk hier enzo?’ ‘Mja, hier in de buurt wel bij het voetbalveld enzo, daar zijn de meeste van onze leeftijd. Alleen s’avonds in de zomer zijn er van die hangjongeren en die zijn eng’ antwoordt ik. ‘Oke, het lijkt me wel een leuke buurt hier. Met jou… enzo…’ Ik stop met drinken inschenken en kijk hem aan. Zwijgend kijken we elkaar aan. Ik glimlach en ga weer verder. Grijnzend loop ik naar boven met Nick achter me aan, hopend dat hij mijn gezicht nu niet ziet. Mijn hart en maag en alles wat in mijn lichaam kán zitten hypert op en neer. Dat meende hij, dat weet ik zéker.
‘Snap jij ook nooit iets van wiskunde?’ vraag ik. ‘Jawel, jij niet dan? Ik ben er wel goed in. Misschien kan ik je wel bijles geven ofzo, we wonen nu toch vlakbij elkaar, en dan na school ofzo?’ Dat is een goed aanbod, denk ik beleefd. JA JA JA JA JA JA, túúrlijk, denkt de andere kant. ‘Ja, leuk, zullen mijn cijfers blij mee zijn’ zeg ik lachend en ik sla mijn boeken open.

‘Nou, wat wil je eigenlijk zien?’ vraag ik aan Nick. We zijn klaar met het huiswerk en ik had natuurlijk beloofd hem de buurt te laten zien. ‘Nou, euh, is er hier nog wat te doen ofzo? Disco’s, hangplekken ofzo?’ ‘Ja, bij het voetbalveldje is eigenlijk altijd wel iemand dus daar kan je altijd heen. Er is ook nog een disco in het centrum maar die is niet zo heel goed, aan de haven zit er ook nog één, die is wel leuk’ ‘Leuk! Ga je vrijdag er mee heen? Of heb je wat anders te doen?’ Jeetje, bijles, samen huiswerk maken, buurt laten zien, wat wil hij wel niet allemaal van je? Is het geen loverboy? Dat zegt mijn ene kant weer, aan die kant is mijn neus ook een beetje scheef, misschien ligt het daar aan. Ja, ja, ja, ja, ja, ja, alweer JA. Dais, zeg ja. Hij is geen loverboy, voetballers zijn geen loverboys, dat je dat kunt zeggen over zo’n leuke jongen. ‘Ja, leuk! Graag!’ ‘Oke, ik kom je om negen uur ophalen, goed? Ik knik. ‘Kom, dan gaan we naar het voetbalveld’’
‘Ik dacht dat jij zei dat er altijd iemand was?’ ‘Ja, nu wel, nu zijn wij er’ zeg ik lachend. Ik klim op het stalen doel en ga er op zitten. Ik sla op een plek waarnaast ik zit. Nick komt naast me zitten.

‘Kiiiim! Ik moet je weer wat vertellen!’ roep ik en ren naar Kim toe. We lopen luid pratend het lokaal in. ‘Gisteren hebben we, toen ik de wijk liet zien gezo…’ Ik word onderbroken door meneer van Vuuren. ‘Shit’ mompel ik. ‘Ik vertel het nog wel’ fluister ik naar Kim. Ze knikt en draait zich om. Nick komt te laat binnen. ‘Sorry, meneer’ ‘Nou dat word nog wat met jou, de tweedde dag gelijk al te laat. Nou, ga maar zitten, dit keer zie ik het door de vingers’ Nick komt naast me zitten. ‘Hey’ zegt hij en lacht naar me. ‘Heej’ zeg ik ‘waarom ben je te laat?’ ‘Oh, gewoon verslapen’ zegt hij.
Even later legt hij een briefje op mijn tafel. Ik vouw het open en lees het.

Hey (L)

Het was leuk gisteren, moeten we vaker doen.
Wil je vanmiddag bijles?

xx, N.

‘Ja, Daisy, wat moet dat daar’ en meneer van Vuuren grist het briefje uit mijn handen. Ik bekijkt het en ik wéét dat hij het gaat voorlezen. Hij grijnst gemeen naar me en steekt dan het briefje in zijn zak. ‘Pas op, of ik lees het echt voor’ zegt hij zachtjes. Ik zucht opgelucht. Na een tijdje saai gelul pak ik een stukje papier en geef antwoord op het briefje.

Heej! (L)

Moeten we zeker vaker doen.
Gewoon na school?

xx, Dais

Ik gooi het briefje tegen Nicks hoofd. Hij schrikt op en pakt het briefje. Hij leest het en knikt naar me.
Kim, ik en Nick lopen in de gang. Lachend lopen we naar onze kluisjes. ‘Hé, kijk, volgende week is de schoolbal’ Ik wijs op een affiche op het prikbord. ‘Leuk!’ zegt Kim die gelijk in gedachten is verzonken is met wie ze naar het feest wil. ‘Zullen wij samen gaan?’ vraagt Nick nonchalant. Au, men hart staat in vuur, dit word leuk. ‘Ja, leuk’ zeg ik rustig.
‘Wat is er?’ vraagt Nick als we later in een les zitten. ‘Niks’ zeg ik. Nee, tuurlijk is er iets, ik ga met je naar het bal, eikel. Mijn lever maakt koprollen en dan stoot hij de hele tijd tegen mijn longen aan, dat is er. Hoe dat komt? Door jou, moet je me maar niet mee vragen, hoor. Sorry? Niks sorry, me ophalen met een limo moet je, vuilak. Wat kijk je nou? Het woord vuilak? Tsja, weet ik veel hoe oud iedereen die dit leest, laten we niet te grof doen mannetje.

‘1+1 weet je wel, denk ik?’ ‘Grapjas, dat is 11, trouwens’ ‘Zie je wel dat je wiskunde kan’ zegt Nick grijnzend. Hij legt alles uit van dit hoofdstuk, wat trouwens heel lang duurt. ‘Snap je?’ zegt hij tenslotte terwijl we over mijn boek heen gebogen zitten. ‘Euh, een beetje wel, ja’ We kijken elkaar aan. In de ogen, zonder iets te zeggen. Ik denk helemaal niks, en ik denk dat hij ook niks denkt. Wacht, dan denk ik dat hij denkt dat ik denk. Of zo iets dan. Oke, Dais, to the point, richt je op hem, dit moet wel goed gaan, net zoals gisteren. Voor ik het weet zoenen we elkaar, wat ik al had verwacht, trouwens.

Ik schrik op van de bel. Shit, ik ben nog niet klaar. Nu doet mijn moeder vast open en dan geeft ze een hele preek over wat hij niet mag doen enzo, wat denkt ze wel, ik ben geen kleuter meer. Ik hoor de deur open gaan en mijn moeder Nick heel enthousiast verwelkomen. Ik zucht. Moet dat nou zó? Er loopt iemand de trap op. 1, 2,3, kraaaaaak, ja, die zit los, ja. ‘Daisy?’ Het is Nick, hij staat dus voor mijn deur. Sinds wanneer stuurt mijn moeder jongens naar boven? Maarja, beter toch? Ik doe de deur open. ‘Hee!’ zeg ik vrolijk. ‘Hey!’ zegt Nick en hij geeft me een kus op mijn wang. Oeh, aftershave. Die is vast van Diesel ofzo, die heeft mijn broer ook, goeie keuze moet ik zeggen.

Er klinkt harde muziek uit de boxen, wie gaat er dan ook zo dicht bij staan. Ohja, ik dus. De hele avond en nacht dansen we samen. Het is echt supergezellig. ‘Zullen we even naar buiten gaan?’ vraagt Nick als er een stom nummer begint. Zie je wel dat het niet zo’n goede discotheek is, wist ik wel. Ik wou alleen dat hij me meevroeg. ‘Ja, is goed, het is superwarm hier’ antwoordt ik schreeuwend in zijn oor terug.

We zitten op een rand van een bruggetje. Het is eigenlijk best warm. Ik kijk naar de slapende eendjes. ‘Waar ga jij heen in de zomervakantie?’ vraag ik. ‘Italië, geloof ik, en jij dan?’ ‘Ik ook!’ roep ik enthousiast ‘waar ergens?’ Hij kijkt me vragend aan. ‘Ik weet het niet’ ‘Jammer, anders hadden we kunnen afspreken, ofzo’ Het is even stil, volgens mij denken we allebei aan het zelfde. ‘Maar… Euh…’ Nick kijkt me aan. Sinds gisteren hebben we verkering. Hij heeft me gevraagd na die zoen toen hij me bijles gaf. Ik wist wel dat het ging lukken. ‘Wat is er nou?’ vraagt hij. ‘Nou, kijk, op vakantie enzo, en in disco’s daar…’ Ik durf het gewoon niet te vragen. Nick gaat voor me staa en hij slaat zijn armen om mijn middel. ‘Ik hou het gewoon bij jou, oké?’ Ik knik en lach. Ik geef hem een kus. Wat een lieffie is het toch.

3 weken later

Na een lange zoen stap ik dan eindelijk in de auto. Oke, elke dag schrijven, smsen, bellen, en foto’s bekijken. En daar moet ik dan weer foto’s van maken als bewijs. Nick doet het ook. Ik zucht, dit gedeelte is altijd het irritantst. ‘Shit, heb ik mijn fototoestel wel?’ Ja hoor, daar begint het. ‘En je paspoort, Hans?’ Jemig mam, ja die heb je, en papa ook. Ja, ik heb mijn ID ook. Ik knik als mijn moeder mijn kant op kijkt. Stom gezijk. En nu zijn de baterijen van mijn broers mp3 op, let maar op. ‘Shit man, men mp3’ Matthijs rukt de oortelefoontjes uit zijn oren ‘Dais, heb jij baterijen? Jij neemt toch altijd vijf tassen mee, dat moet er in zitten’ Ik knik nee. Tuurlijk heb ik die, sukkel.

Ik rek mijn benen uit. Eindelijk zijn we er. Ik kijk eens rond. Een toiletgebouw, andere staplaatsen, een paar ruziënde Italianen, een paar spelende kinderen, het geluid van mensen in het zwembad, en jawel, een Nederlandse jongen. Jammer dat het Nick niet is. Die gast is ook nog mijn buurgeval. Jeetje. Hij is eigenlijk best knap… Vergeleken met die nerd uit mijn klas. Nee, even eerlijk Dais, hij is wel knap. Nee, eerlijk. Oke, héél knap. Hij ziet me en loopt naar me toe. Oh my goooosh. Van dichtbij is hij nog lekkerder. Hij heeft een sixpack. Kwijlend zie ik hem lopen. ‘Dahaaais! Help effe met die boot!’ Matthijs probeert de boot van de trekker af te halen. Ik kijk over mijn schouder naar de jongen. Hij loopt me straal voorbij. Verbijsterd sta ik toe te kijken. ‘Hé, zou ik even helpen?’ zegt hij tegen Matthijs en hij trekt aan een handvat van de boot. Ik zet een hand in mijn zij. Kutzooi. Ik krijg grote ogen. Ik keek naar een andere jongen. Nee, dat mag niet. Ik ren naar de auto en pak de foto’s uit mijn tas. Hij is het, hij is het, hij is het. Dát is mijn jongen, niet hij.

Ik loop naar de boot. ‘Moet ik nog helpen?’ vraag ik aan Matthijs. Hij en de jongen kijken me aan. Het is een seconde stil en dan laat hij de boot los, hij is nou toch al bijna op het water. ‘Hé, ik ben Mark’ en hij steekt zijn hand uit. Ik glimlach en schudt hem de hand. ‘Daisy’ zeg ik hem. ‘Mooie naam’ zegt hij. Mark geeft me een knipoog en helpt Matthijs dan weer verder.
‘Nee!’ Shit, daar lig ik al in het water. Mark, Matthijs en ik zijn gaan zwemmen. Mark’s zus, Anouk, is ook mee. Volgens mij gaat dit een hele leuke vakantie worden. Ik en Anouk zijn onderhand vriendinnen geworden. Ze heeft wel iets wel van Kimberley, maar dan wat vrolijker. Mark duikt het water in. Hij zwemt recht naar me toe en hij trekt me mee naar beneden. Hij geeft me een kus op mijn wang. Jezus, ik ken hem nog maar een dag. Maar hij ziet er niet uit als een player. Oeh, ook al Diesel. Kuchend kom ik boden. Nee, gek he, je kan onder water niet ruiken. Maar toch rook ik het. Dit mag niet trouwens. Ik heb Nick.

Ik en Anouk lopen langs het water op het strand. Ze blijft stil staan. ‘Mark en ik kennen je dan nog wel maar één dag, maar ik denk dat ‘ie je leuk vind’ zegt Anouk serieus. Ik blijf stil staan. ‘Maar… Weet ‘ie dan niet dat er thuis nog iemand zit?’ zeg ik verbaasd. ‘Nee. Is dat zo dan?’ haar ogen beginnen te stralen ‘vertel alles over hem!’ ‘Haha, nou hij heet Nick en ik was een keertje dom aan het doen op mijn kamer en toen stond ‘ie ineens in de deuropening. Hij is een vriend van mijn broer enzo. Hij zit bij me in de klas’ zeg ik. ‘Leuk!’ zegt Anouk. ‘Heb jij geen stille aanbidder?’ vraag ik grijnzend ‘of aanbid jij iemand?’ ‘Jawel…’ antwoord ze onverschillig. ‘Wie dan?!’ ‘Nou. Hij heet Michel en euhm… hij zit op een andere school en hij woont in mijn straat dus daar ken ik hem van enzo’ ‘Leuk… Je klinkt niet echt blij…’ zeg ik. Ze knikt. ‘Weet ik. Ik ben bang dat hij iemand anders krijgt op vakantie…’ ‘Nou, ik net zo goed hoor!’ Ik probeer haar gerust te stellen. ‘Wees maar niet te bang, joh! Je bent een superleuke meid! Hij zou zélf bang moeten zijn!’ Anouk glimlacht. ‘Kom we gaan naar de disco. Daar zijn Mark en Matthijs ook geloof ik.

Lezen is reageren by the way. Gheghe. Nee. Dat is overdreven… :stuck_out_tongue:

Dikgedrukt is nieuw!

Leuk ,
verder ?

[i]Nou, moet jij ff niet zegen anneer wij moeten reageren of niet.
Kiezen we toch zelf? Jemig zeg. :roll_eyes:

Het is niet mijn genre, en ik vind het niet lekker lezen. Je maakt fouten zoals IK en Anouk, terwijl het Anouk en ik is. Het is een beetje ‘opgedrongen’ geschreven. Maar je doet ermee wat je wil.[/i]

Lalala. Sorry tijdje geleden, ik denk dat ik weer eens een keertje verder gaa…

SNEL VERDER
vind het ehct een leuk verhaal!