[Verhaal] Misbruikt - Afgemaakt

Ik heb echt getwijfeld of ik dit verhaal wel wil posten, omdat ik niet weet of mensen het daadwerkelijk gaan lezen. Opbouwende kritiek vind ik erg fijn. ’

Verhaal over Laura(15) die misbruikt is door haar biologieleraar meneer Pol. Ze wordt hopeloos en erg depressief. Hierdoor gaat ze veel roken en raakt ze verslaafd… Wie kan ze nog vertrouwen?

Hoofdstuk 1

Vrijdag - 24 augustus
Lief dagboek… Ik ben elke dag bang om weer verkracht te worden. Ongeveer twee weken geleden begon het allemaal. Het nieuwe schooljaar was begonnen, 4 havo. Een nieuwe kans om extra mijn best op school te gaan doen. Er was een nieuwe biologieleraar, meneer Pol. Hij was een man van rond de 50. Hij was kaal en had een brilletje op. Netjes gekleed in een strakke blouse, waardoor je zijn buikje erg goed zag. In het begin merkte ik al dat hij met zijn handen telkens over mijn lichaam ging. Elke les werd het erger, tot aan het einde van de week. Toen ging het echt té ver. Ik krijg de gedachte van hem maar niet uit mijn hoofd. Hoe hij met het mes langs mijn lichaam ging en mij dwong om me uit te kleden. Ik ben zwak. Ik durf nu niks meer. Ik wil het liefst de hele dag binnen zitten. Het liefst blijf ik uit de buurt van elke man. Als een man me alleen maar aanraakt word ik bang. Ik kan niemand meer vertrouwen. Meneer Pol geeft nog steeds les aan mij, en hij houdt me altijd goed in de gaten. Soms komt die ook nét iets dichterbij, maar ik vertrek altijd als eerste uit de les om te voorkomen dat het nog een keer gebeurd.

Even een klein stukje als start. (Het is niet alleen maar in een dagboek schrijven)

Ik volg. Goed geschreven!

+ Het klinkt nu heel cliché, maar misschien kan je hem inderdaad nog de andere kant op laten gaan :’)

Ah dank jullie wel voor het reageren en ik zal het proberen!

Ik leg de pen neer en berg het dagboek op. Morgen is het mijn verjaardag. Ik heb een paar vriendinnen uitgenodigd om gewoon lekker thuis wat te drinken en op stap te gaan. Gewoon even met mijn gedachte ergens anders. Als mijn moeder roept dat het eten klaar is loop ik naar beneden. Ik moet het eigenlijk aan haar vertellen wat er afgelopen weken allemaal is gebeurd. Maar ik durf niet. Als ik het doorvertel kan het mijn leven kosten. Als ik het op school zeg, wordt hij dan misschien wel ontslagen, maar hij weet vast waar ik woon en ik ben bang dat hij achter me aan gaat zitten. Ik hoop gewoon dat alles nu voorbij is en dat het niet nog een keer gebeurd. Maar die kans is klein.
‘Een leraar van school had vanmiddag trouwens gebeld,’ zegt mijn moeder als ik aan tafel ga zitten. Mijn maag keert om.
‘Welke leraar?’
‘Meneer Pol, ken je hem?’
Ik word misselijk als ze de naam noemt. Waarom belt hij me?
‘Hij is mijn biologieleraar,’ zeg ik terwijl ik voor me uit staar.
‘Hij moest je spreken over iets. Heb je iets ergs op school gedaan?’
Ik schud mijn hoofd terwijl ik nadenk over waarom hij zou bellen.
‘Als er iets is wil ik wel dat je het zegt.’
‘Er is niks!’
‘Laura, spreek asjeblieft de waarheid. Is er echt niks?’
Boos schreeuw ik dat er niks is en ik loop de eetkamer uit. Ik pak mijn jas en vertrek naar buiten. Waarom vertrouwen mijn ouders me niet? Ik kan het gewoon echt niet vertellen aan mijn ouders. Ik stap op de fiets en bel aan bij Jade. Jade is een meisje uit mijn klas, ik ken haar niet zo goed, maar het boeit me niet. Ze woont dichtbij en ik heb gewoon even iemand nodig om mee te praten. De deur wordt geopend en daar staat Jade met haar zwarte haar. Ze heeft een zwart, leren jas aan met een spijkerbroek en sneakers. Ze heeft een sigaret in haar hand.
‘Laura, wat kom jij doen?’

Ik volg!

Dankje! :slightly_smiling_face:

‘Ik word even gek van mijn ouders.’
‘Kom maar binnen,’ zegt ze. Ik loop naar binnen en het ruikt naar rook. Er zitten nog wat andere meisjes op de bank. Ik heb nu al spijt dat ik naar binnen ben gegaan.
‘Wil je ook?’ vraagt Jade terwijl ze een sigaret in mijn hand duwt.
‘Nee, dank je.’
‘Ach, neem nou maar gewoon.’ Ze steekt hem aan en duwt hem in mijn mond. Ik wil niet het buitenbeentje zijn, dus ik besluit om het maar gewoon te doen. Ik kuch een paar keer en de rest lacht.
‘Lekker, hè?’ zegt een meisje. Ze heeft felroze haar en heel veel oogpotlood op.
Ik glimlach. ‘Best wel. Zijn je ouders er niet, Jade?’
‘Nou, mijn vader woont hier niet en mijn moeder zal wel ergens in de stad zijn.’
‘In de stad?’
‘Ja, ergens een biertje drinken, of zo. Ze is nogal verslaafd.’
‘Vind je dat niet erg?’
‘Niet echt, ik snap wel waarom, het is gewoon zo lekker. Doe je jas maar uit en ga maar zitten hoor.’
Ik doe mijn jas uit en ga aarzelend tussen de meisjes in zitten.
Een meisje doet een pilletje in haar mond. Het lijkt wel drugs, maar ik heb geen idee, want ik heb daar geen verstand van. Als ze ziet dat ik nieuwsgierig naar haar kijk geeft ze me ook een pilletje.
‘Ik hoef niet hoor,’ zeg ik verlegen.
Ze lacht en duwt het pilletje in mijn mond.
‘En nu doorslikken.’
Met moeite slik ik het pilletje door.
‘Ik moet nu wel echt gaan,’ zeg ik. Als ik wil opstaan trekt iemand me terug.
‘Blijf nog even!’ zegt het meisje met het felroze haar.
‘Ik heb een leuk idee,’ begint ze, ‘je hebt zo saai bruin haar. Wil je het niet verven?’
‘Verven? Nee, joh! Daar houd ik niet zo van.’
‘Ik bedoel ook niet permanent. Gewoon zo’n verf die na enkele wasbeurten vervaagt.’ Het klinkt als een goed idee dus we gaan naar boven en ik mag wat verf van Jade gebruiken. De meisjes beginnen mijn haar blauw te verven. Als het klaar is kijk ik in de spiegel. Het is eigenlijk best leuk en ook erg origineel.
‘Leuk, hè?’
Ik knik met een brede glimlach. Beneden zetten we harde muziek op en er gaan veel glazen wijn naar binnen. Als ik op de klok kijk schrik ik.
‘Ik ben 16!’ schreeuw ik door de muziek heen.
Iedereen feliciteert me. Eindelijk 16.

up…

Ik volg ook ! :bowing_man:

Yesss!

Up, zijn er nog volgers of is het verhaal toch te cliché?

Het kan nog alle kanten opgaan dus ik volg

Bedankt!

Ik dacht eerst dat het eigenlijk een boek was haha, ging nog vragen waar ik hem online kon bestellen :flushed:
Dus ik volg ook … !

Hahaha! Ahh
Nog een klein stukje:

Ik bel aan en mijn moeder doet open.
‘Waar kom jij vandaan?’ vraagt ze boos.
‘Van Jade.’
‘Wat is er met je haar gebeurd?’ vraagt ze geschrokken.
‘Ik heb het geverfd, leuk toch? Het gaat er toch na enkele wasbeurten uit.’
‘Wat is dat in je hand?’
Ik kijk in mijn hand en zie het pakje sigaretten.
‘Gewoon.’
Ik loop wankelend de trap op.
‘Laura, wat heb jij allemaal gedaan?’
‘Ik heb mijn verjaardag gevierd. Maar dat ben je waarschijnlijk vergeten. Ik ben 16 geworden, wist je dat toevallig?’
Voordat ze antwoord kan geven doe ik mijn slaapkamer deur achter me dicht. Binnen een half uurtje val ik in slaap…

In de ochtend voel ik me misselijk, heel erg misselijk. Als ik bijna moet overgeven ren ik naar de wc. Vals alarm. Ik pak een emmertje zodat ik lekker in bed kan blijven liggen. Ik zet het emmertje naast mijn bed en pak mijn dagboek.

up

Ik volg zekerweten, spannend. Schrijf snel verder :slightly_smiling_face:

Zaterdag – 25 augustus
[i]Lief dagboek… Het was zo leuk bij Jade. Mijn haar is blauw! Geweldig! Ik heb voor de eerste keer een kater, op mijn verjaardag, balen! Ik heb super leuke, nieuwe vriendinnen. En ik heb gewoon niet meer aan meneer Pol gedacht. En dat is wat ik wil. Ik ga hem uit mijn hoofd zetten en alleen nog maar leuke dingen doen. Mijn moeder heeft me nog niet gefeliciteerd. Ik heb ook eigenlijk niet zo zin om naar beneden te gaan, aangezien ze gister nogal koppig was. Ik kwam namelijk dronken thuis met een pakje sigaretten. Maar ik ben 16. Dat mag ik nu. Mijn moeder is toch ook een tiener geweest, waarom snapt ze dat niet gewoon? Vanavond komen gelukkig mijn andere vriendinnen, maar ik ga Jade en haar vriendinnen denk ik ook uitnodigen. Of apart, aangezien Jade en haar groepje nogal verschillend zijn zeg maar. Dus vanavond lekker op stap en dan ga ik morgen wel weer naar Jade. Ik ben benieuwd wat voor een cadeautje ik van mijn ouders krijg. Dit is wat ik op een briefje heb geschreven, aangezien mijn ouders vroegen wat ik wilde.

-Geld
-Een hond
-Tweepersoonsbed
-Sieraden
-Taaart!

Niet dat ik het allemaal krijg. Meestal schrijf ik gewoon wat dingen op en dan zie ik wel wat ze geven. Een tweepersoonsbed wil ik al heel lang, maar ik heb er eigenlijk nooit om gevraagd. Ooit ben ik begonnen om er voor te sparen, maar dat hield ik niet langer vol dus toen is al dat geld opgegaan aan make-up en eten. Tsja, zo ben ik. Een hond wil ik ook al heel lang, hij stond al sinds mijn 10e op mijn verlanglijstje. Maar nooit heb ik er één gekregen… Helaas. Geld komt altijd van pas, sieraden zijn gewoon leuk. En taart, natuurlijk. Dat kan gewoon niet missen. Wat zal ik krijgen?[/size][/font][/i]