[verhaal] Mijn Nieuwe Plek

Halloo ,
dit is mijn eerste verhaal, dus tips en kritiek zijn altijd welkom

Ik kijk uit het raam en zie mijn nieuwe woonplaats. De zon schijnt fel. Het is een mooie dag midden in juli. Dit jaar zouden wij niet op vakantie gaan omdat we gingen verhuizen. Verhuizen helemaal naar Zuid-Frankrijk, ik snap het nog steeds niet. Waarom opeens weg uit Nederland, weg van mijn vriendinnen, school, vertrouwde winkels. Misschien was het omdat mijn zusje ziek werd. Misschien omdat mijn moeder zo graag naar Frankrijk wilde of misschien gewoon om mij te pesten. Ach, wie weet. Ik word opgeschrikt uit mijn gedachten door de scherpe stem van mijn moeder. ‘Mandyhyy ! Kom je even helpen beneden?’ Zuchtend stap ik van de verweerde vensterbank. ‘ja, is goed, ik kom er aan!’ roep ik terug. Langzaam loop ik de stoffige trap af. De 3e traptrede overslaan want anders zak ik erdoorheen. Alles is verweerd in dit huis, het is een oude boerderij net buiten een klein dorpje in de buurt van Frejús, een toeristisch gebied maar hier is het uigestorven. Beneden aangekomen vind ik mijn moeder, onder de verfvlekken, te midden van een stuk of 20 verhuisdozen . ‘Mandy, fijn dat je er bent, kun je mij even helpen met deze dozen verplaatsen?’ vraagt ze . ‘ja is goed.’ Een voor een tillen we de dozen op en brengen we ze naar de andere kamer. ‘Fijn, dankjewel Mandy.’zegt ze terwijl ze alweer met iets anders bezig is ,typisch mijn moeder . ‘Geen probleem’ mompel ik en slenter weer naar boven. Op mijn kamer even kijken of mijn haar nog goed zit. In die oude spiegel, opeens zie ik een gestalte achter me staan in de spiegel. Snel draai ik me om, maar ik zie niemand staan. Ik draai me weer om maar ik zie niemand meer achter me in de spiegel. Ach ik zal het me wel verbeeld hebben. Maar toch ik voel me niet lekker op deze kamer. Alsof er iemand kijkt, hoorde ik die deur nou opengaan? Snel loop ik naar de deur en kijk om het hoekje. Weer niks. ‘Oké, rustig Mandy je verbeeld je dit allemaal, rustig.’ Zeg ik tegen mezelf, maar toch zit het me niet lekker. Weer hoor ik een vreemd geluid van achter mijn kamerdeur. Snel trek ik de deur open, en daar staat het, het was gewoon de kat. ‘Miauw, maak me niet aan het schrikken! ‘ gil ik. Miauw schrikt. Maar volgens mij schrikt ze meer van de gestalte die achter haar staat. Ik gil nog harder en de persoon komt op me afgelopen. ‘Ga weg! ‘ gil ik. De persoon komt nog dichter bij en stapt uit de schaduw. Vanaf dat moment weet ik dat deze persoon hier niet hoort. De persoon loopt dichterbij en op het moment dat ik iets zie schitteren in het licht, en ik een gil slaak weet ik dat dit mijn laatste verhuizing zou zijn. Ook mijn laatste adem en mijn laatste gil. Dan blaas ik langzaam mijn laatste adem uit en het laatste wat ik zie is dat de geheimzinnige persoon naar beneden loopt. Op weg naar mijn ouders, mijn zusje en zijn vluchtroute.

xx

Oeeeh leuk verhaal;d
alleen het leest wel een beetje irritant omdat het zo’n groot stuk is maar voor de rest vind ik het wel leuk :grinning:
Ga je nog verder of was je dat niet van plan?

dankjee
ja eigenlijk was dit stuk eignelijk eerst voor Nederlands op school $: dus daarom is het best groot
en ik wil best door werken maar ik weet niet echt hoe ik verder moet gaan weetje want zij is dood :blush:
weet iemand?

dat er een jongen in de boom zat en die dan alles heeft gezien ofzo?
hahaneegrapje.
verderschrijven vanuit het zusje? ofzo geen idee eigenlijk;p
maar ik vind het iig wel leuk geschreven;d

wel een super leuk stukje, tzou leuk zijn als je verder zou schrijven!
door bijv het einde een beetje te veranderen ofzo? zodat ze nog leeft…

okee dankjewel dat is wel een goed idee dat ze niet doodgaat
ik ga eraan werken ^^

Het is idd handig als je wat alinea’s gebruikt. dus na een zin gewoon op enter klikken. :wink:
Anders leest het zo raar en lijkt het nog langer. xd

Maar verder lijkt 't me een erg leuk verhaal!! ^^
dus verderr =)

Oh ja nu lees ik pas, dat het meisje al dood is…
Maar em., ipv het meisje levend te houden, kan je ook ineens naar een ander persoon schakelen en doen alsof hij het gedroomd heeft of ‘gezien’ en dat de stad in rep en roer is dat ze lichamen hebben gevonden in zo’n huis en blablabla. en dan gaat hij op zoek naar die moordenaar?

i have no idea. xd

okee bedankt voor de tip k zal de volgende keer alinea’s gebruiken ^^
dat is ook nog een goed idee dat die dat gedroomd heeft ik zal nog wel even kijken wat ik doe ^^