[Verhaal] Mijn mislukte bruiloft.

[b]Hoi!

Na het afronden van mijn verhaal Secret Love , ga ik nu mijn tweede verhaal op Girlscene posten. Dit verhaal heb ik al een heel eind geschreven, maar het is nog niet af. Wel heb ik dus een redelijke hoeveelheid voorraad.
Hope you enjoy! [/b]

Personages:

Azra

Emir

Nina

Mustafa

Cover made by Alegria

Wat als je tweelingbroer, waarvan je zielsveel hield, plotseling doodgaat?
Dit overkomt Azra, en ze vind het moeilijk om hiermee te leven. Op het moment dat dit verhaal start, staat Azra op het punt om te trouwen met haar beste vriend, omdat haar ouders en zijn ouders dit graag zien. Azra weigerd, en vanaf dan begint eigenlijk de ellende pas. Want wat moet je doen, als je je tweelingbroer niet los kan laten?

Knip!

OMG ARIANA IK HOU VAN JOU NOVIE DANKJE
even lezen

Lan waarom die foto ik heb tienduizend mooiere andere foto’s van haar
Oke grapje deze is ook goed sorry

stiekem heb ik dit echt speciaal voor jou gedaan haha

Dit komt mij echt bekend voor… Ik weet niet waarom hahah.

Maar, echt leuk! Ik volg, uiteraard :slightly_smiling_face:

Haha dat kan best, heb het namelijk al eens eerder gepost. Maar toen was ik nog zo onzeker over mijn schrijfstijl, dat ik het al snel weer weghaalde.

Dat verklaart !

Leuk, verder! :grinning:

ahh zo lief dankje schat :kissing:

Ja je weet wel wat we bedoelen hahaha
Ahum

Als het me niet duidelijk was, dan was het nu wel :grinning_face_with_smiling_eyes:

En emir is vernoemd naar m’n broertje :smirk:

Niet citeren

Hahaha :grinning_face_with_smiling_eyes:

Haha yess, als ik jou niet had ahum :smirk:

Bij emir denk ik ook altijd aan cagatay ulusoy idk

Hahaha ik zei ook of doe Emre
Emre is ook een mooie naam

Ik ook hahaha. Door Adini Feriha koydum.

Inderdaad hahaha

Mijn lieve, lieve broer. Als er iemand was die ik niet kon missen, was hij het. Hij overleed bijna drie jaar geleden, en het doet me nog elke dag pijn. De pijn om hem te missen is verschrikkelijk. Hij overleed bij een auto-ongeluk, waarbij de bestuurder van de andere auto dronken was. Het lot had de oneerlijke wending genomen dat hij nog wel leefde.
Ik was weggerent van mijn bruiloft, en zat huilend op mijn bed, in mijn meisjeskamer. Zodadelijk zouden mijn ouders thuis komen, en schreeuwen tegen me. Dat ik de familie ten schande maakte. Dat ik mezelf ten schande maakte.
Ik weet dat ik had moeten trouwen. Of dat ik eerder had moeten bedenken dat ik niet wilde trouwen.
Beneden ging de bel, en ik slofte naar beneden om de deur open te maken, nog altijd in mijn trouwjurk. De jurk was vies geworden door de modder, maar dat boeide me op dat moment niet veel. Ik zwaaide de deur open, en mijn mond viel in een verbaasde O.
Voor de deur stond hij. De man met wie ik had moeten trouwen.
‘Mag ik binnen komen?’ Hij veegde wat sneeuw van zijn pak.
Ik knikte, en liet hem binnen. Ik wierp even snel een blik in de spiegel. Ik leek wel een monster, met al die uitgelopen make-up.
‘Azra, wat is er?’ Hij was op de bank gaan zitten.
‘Ik hou niet van je! Dat weet je! Waarom vraag je uberhaupt nog wat er is?’
‘Had dat even eerder bedacht voordat onze ouders duizenden euro´s uitgaven.’
Ik beet op mijn lip om niet te huilen. ‘Wat stel je dan voor? Dat ik met je trouw? Wil jij een vrouw die niet van je houd, Emir?’
‘Ik hou van jou,’ ik zag een traan langs zijn wang lopen, en even voelde ik me heel erg schuldig. Dat gevoel drukte ik snel weg. ‘Ik wil bij jou zijn.’
Ik zuchte. Kon ik nog terug?
Op dat moment hoorde ik de deur openzwaaien, en mijn vader kwam met luid gescheld binnen. Mijn moeder kwam er zacht huilend achteraan.
‘Azra, we moeten praten.’

Jeeeeej weer een nieuwe! Leukkk!