[verhaal] Mijn 2e leven

Hee allemaal.
Ik ben maar weer eens begonnen met een nieuw verhaal te schrijven. Ik hoop dat jullie het iets vinden, maar ik weet het niet zeker. Laat dus maar even een reactie achter hoe jullie het vonden xD
Nog 2 dingetjes, mijn spelling is waarschijnlijk niet altijd op en top, maar ik probeer er op te letten.
en ohja, als jullie verder willen lezen, ik ga deze week wel op vakantie dus dan moeten jullie nog wachten, oh en nog een dingetje, het begin is misschien een beetje saai, maar ik denk/hoop dat het daarna leuker wordt.
Ik hoor het wel

Het verhaal gaat over een meisje Julia, die zichzelf heel saai vind. Haar ouders zijn gescheiden en in het weekend is ze bij haar vader en door de week bij haar moeder. Zij is op haar 16e verjaardag ook bij haar vader, en dan gebeurd er iets waardoor alles ineens veranderd, er komt iets interessants in haar leven. En na een tijdjes lijd ze zelfs een soort dubbel leven, hoe zal dit aflopen? ^^

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het was het einde van een zomerse dag, met plakkend weer. Ik keek naar mezelf in de spiegel van de auto maar het enige wat ik zag was saaiheid. Lang bruin haar, en zielige blauw grijze ogen. Een bijna spitse neus, en kuiltjes als ik lachte. Ik liep naar de achterkant van de auto en pakte mijn spullen eruit. Zoals ieder einde van het weekend, haalde ik ook deze keer weer mijn spullen uit de grote achterbak van mijn vader. Ik sjouwde met de grote logeertas naar de voordeur van mijn moeder. Je kunt uit dit stukje waarschijnlijk wel opmaken dat mijn ouders gescheiden zijn. Ik het weekend ben ik bij mijn vader, en doordeweeks bij mijn moeder. Beide levens zijn even saai, en onbelangrijk. Ik was altijd de stille, niet heel erg opvallende Julia. Het was echt niet zo dat ik geen vrienden had ofzo, Ik had er zelfs heel veel. Maar of deze ook echt iets voor me betekende was een andere vraag. Er waren maar twee mensen die echt iets te betekenen hadden in mijn leven: Mijn beste vriendin Saskia en mijn vriendje Tobias. Niet dat we nu een geweldige relatie hadden of iets dergelijks, maar ik kon hem alle problemen met mijn ouders vertellen. Ze waren gescheiden toen ik 6 was, dus ik was nu al bijna 10 jaar bezig met het ieder weekend verslepen van tassen. Ja, bijna 10 jaar, over zes dagen zou het zover zijn: Ik werd 16. Mijn vader had het de hele weg over wat ik “met de mijlpaal van mijn leven” wilde gaan doen. Ik wist het eigenlijk niet. Ik zou jarig zijn als ik bij hem was, dat werd dus helemaal niets. Niet dat ik het niet leuk bij hem vond hoor, hij had een mooi huis ergens in de bossen. Maar het enige nadeel was dat ik daar geen enkele vriend had, behalve de hond. Maar dat was dan ook het enige gezelschap wat ik had als ik bij mijn vader was. Hij was overdag alleen maar heel druk met zijn werk, en ’s avonds had hij het te druk met zijn afspraakjes, die dan door moesten gaan voor “bedrijfsoverleg”. Maar ik wist inmiddels beter. Mijn verjaardag zou dus niets worden.

Snel haalde ik de huissleutel uit mijn zak en opende de houten voordeur van mijn moeder. De laatste streep zonlicht die er nog was viel het huis in. “maaaaaam ik ben thuis.” Krijste ik het huis in. Ik kreeg een vaag gemompel vanuit de keuken. Die was waarschijnlijk weer bezig met een van haar nieuwe recepten. Ze probeert al ongeveer 3 jaar een kookboek uit te brengen, maar er is niemand die het uit wil geven, dus is ze ongeveer non stop bezig met het verzinnen van nieuwe, betere recepten. Ik gooi mijn tas in de gang en stamp de trap van het eenvoudige rijtjes huis op. Toch raar, dat mijn vader een enorm huis in de bossen heeft, en mijn moeder het moet doen met een rijtjeshuis aan de rand van de stad. Het enige wat er nieuw en modern aan dit huis is, is de keuken. Zoals al te verwachten was. Ik deed de deur van mijn kamer open en schopte mijn schoenen in de hoek. Het was van dat vieze plak weer, ik drukte op de “aan” knop van mijn computer en wachtte tot hij helemaal opgestart was. Ondertussen zat ik weer na te denken over hoe mijn verjaardag zou worden, ik zou natuurlijk kunnen vragen of ik hier zou mogen blijven, maar eigenlijk wist ik nu al dat dat niet zou mogen. Misschien zou ik dan mensen kunnen uitnodigen om naar mijn vader te komen, al zou er waarschijnlijk niemand zo gek zijn om zo ver te rijden behalve Tobias en Saskia misschien. Nee, het zou gewoon niets worden. Ik logde in op MSN en checkte mijn hyves. Ik had een aantal reacties op mijn profiel foto, iedereen scheen hem mooi te vinden aangezien ik in 3 dagen al ongeveer 30 pagina’s met respect’s had verzameld. Waarom vond iedereen mij toch zo bijzonder? Ik zag er niet heel speciaal uit, en mijn leven was al helemaal saai. Is kijken of er op MSN nog iets interessants te beleven was.

Na en half gesprek met Tobias gevoerd te hebben, wat eigenlijk gewoon heel saai was, en mijn hyves nog een keer gecheckt te hebben ging ik toch maar naar bed.

verder verder !

verder!

Ghaha, ik heet julia en myn vijand is tobias :stuck_out_tongue:

hahaha oke.
iemand nog, al is het maar om te zeggen dat je het slecht vind.
ik wil weten of ik verder moet schrijven ^^

verder please

verder niemand?

Als je verder gaat zal ik eht wel voglen,
ik volg de meeste verhalen wel,
iig het begin.
Als het later onorgineel iso f slechte kwalitiet haak ik af,
maar dat kan je niet zien aan de eerste stukjes,
nouja, in sommige gevallen wel.
Maarik reageer nooit, dus ga maar verder ;]

haha, oke.
na ik zal nog wel even een stukje plaatsen.
ik reageer zelf trouwens ook bijna nooit hoor [a]

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het was vrijdagochtend en ik hoorde ergens ver weg het geluid van de irritant piepende wekker, morgen zou ik jarig zijn. Ik kon me er alleen niet op verheugen. Het zou de zoveelste saaie verjaardag worden, en ik zou waarschijnlijk weer met een slechte film en een pizza op de bank bij mijn vader eindigen. Maar zover was het nog niet, ik had eerst nog een vreselijk saaie dag op school te gaan, tenminste ik dacht dat het een saaie dag zou worden. Ik gaf een ongecontroleerde klap naar links in de hoop dat de wekker eindelijk zou stoppen met dit vreselijke geluid. Helaas, ik hoopte fout en het enige wat ik raakte was het nachtkastje. Ik sloeg de dekens van me af, drukte de wekker dit keer wel goed uit en stapte uit bed.
Toen ik de keuken binnenkwam zag ik mijn moeder, hoe verrassend, koken. Ze stond vast weer een of andere nieuwe recept voor flensjes of wentelteefjes te verzinnen. “Mam, ik eet gewoon een boterham hoor.” Ze had al vaak genoeg geprobeerd om mij een van haar creaties voor te zetten, maar de meeste zagen er niet heel smakelijk uit. Ik pakte een boterham uit de zak en begon hem rijkelijk te besmeren met chocopasta. “ Zeg, Juul. Ik zat me te bedenken, wat wil je eigenlijk met je verjaardag doen?” Begon mijn moeder. Fijn, hier had ik dus even helemaal geen zin in. “ Mwah, iwwk bweet…” en verder kwam ik niet. “Juul! Mond leegeten.” Schreeuwde mijn moeder door de keuken. Snel slikte ik de boterham door. “Sorry hoor. Maar ik weet echt niet wat ik met mijn verjaardag wil doen. Ik zie wel, ik zit toch bij pappa.” Ik wierp een vluchtige blik op de klok. Shit! Ik was veel te laat, ik had nog precies tien minuten om mijn make-up te doen én naar school te fietsen. Dat ging nooit lukken.
Het was inmiddels kwart voor negen en ik stond voor het raam van de conciërges. “Ik kom een briefje halen.” Zei ik voorzichtig. In al die jaren dat ik hier op school zat had ik nog nooit een briefje hoeven te halen. Braaf ofzo? Ik kreeg een briefje mee en de mededeling dat ik me na school mocht komen melden. Joepie, daar had ik echt zin in. Het was vrijdag, de enige dag dat je de hele middag vrij had, en dan moest ik me melden. Met tegenzin begon ik de trappen op te strompelen naar het aardrijkskunde lokaal. Toen ik de deur opendeed kreeg ik allemaal vragende blikken naar me toe, begrepen ze dan niet dat ik ook een keer te laat kon zijn? “Ik ben gewoon te laat hoor.” Zei ik geërgerd tegen de klas en gaf het briefje aan de leraar. Ik plofte neer op de stoel naast Saskia. “Heb je de nieuwe al gezien?” Zei Saskia lachend tegen mij. “Nieuwe? Heb ik iets gemist.” Fluisterde ik terug. “Jazeker, hij is vandaag hier gekomen. Het is echt een lekkerding hoor.” Ik rolde quasi geërgerd met mijn ogen. Sas was echt een jongensverslinder, alle jongens vonden haar leuk, maar zij was meestal snel op ze uitgekeken. Ik draaide me om en keek door de klas waar hij dan was. Ineens zag ik hem naast Tobias zitten. Hij had iets mysterieus in zijn ogen. Ze waren helder blauw, en hij had kort donkerbruin haar. Zijn gezicht was ook heel bijzonder, het was scherp maar toch had het iets liefs. Ik snapte meteen dat Sas hem leuk vond. Ik zou hem zelf ook bijna leuk vinden, als ik de bijna saaie Tobias naast hem zag zitten.

upje
niemand ?

upje

ik wil misschien weer verder gaan met dit verhaal.
want ik was dus een tijdje gestopt.
maaaaar, ik weet niet of er nog mensen zijn die hier behoefte aan hebben.
Dus als niemand er zin in heeft doe ik het gewoon niet (A)

VerderVerderVerder

oke, verder niemand?
want dan ga ik niet meer verder schrijven.
xxxx

je schrijft toch omdat je het leuk vindt? :stuck_out_tongue:

haha, ja dat wel. Maar, dat ga ik het niet meer posten, want als niemand het leest heeft dat vrij weinig nut (A)
xxx