[Verhaal] Me, You, and my Baby?

Ik hoop dat jullie het wat vinden, zeg even of ik verder moet schrijven!

Het was middag, maar het voelde als een kille, donkere avond. Zou hij vandaag nog langs komen? Aan de ene kant hoop ik van wel, aan de andere kant van niet. ‘‘Mirna!’’ Roept mijn moeder. ‘‘Er is bezoek voor je!’’ Dat zal hij vast zijn. Ik roep naar mijn moeder: ‘‘Laat hem maar komen!’’ Vijf minuten later werd er op mijn kamerdeur geklopt. Ik hield mijn adem in. ‘‘Mir,’’ zegt hij voorzichtig. ‘‘We hadden beter goed kunnen nadenken voordat we eraan begonnen…’’ ‘‘En daar kom je nu pas mee? Wel een beetje laat, hè?! Ik wilde het nog zó graag veilig doen, kom jij met je smoesjes dat je dan minder voelt, gelul van je.’’ Pijnlijke stilte. Weer houd ik mijn adem in, met het gevoel alsof ik ga stikken. ZEG WAT, ZEG WAT DAN. Hij draait zenuwachtig aan zijn lichtbruine krulletjes. Oh wat hou ik van hem, maar dit zijn gemengde gevoelens. We staren elkaar aan. Hij komt naast me zitten. ‘‘Wil je een kind?’’ Vraagt Joël uiteindelijk. ‘‘Ehm…’’ Dit keer ben ík het die zenuwachtig zit te bewegen. ‘‘Ik weet het niet, ik denk van niet. Ik ben zelf pas 15 jaar…’’ Zonder enige twijfel zegt hij: ‘‘Onze ouders kunnen toch ook goed voor hem of haar zorgen?’’ Ik kijk hem aan in zijn mooie, hemelse ogen. Delicious to watch, wauw. ‘‘Wil jij het houden?!’’ Zeg ik verschrikt. ‘‘Laten we er allebei nog maar even goed over nadenken, liefje.’’ Hij geeft me een zoen op mijn mond en loopt mijn kamer uit. Sjeetje, ik kan dit niet meer aan. Aan de ene kant wil ik Joël NIET kwijt, maar volgensmij wilt hij wel de baby houden… Terwijl ik daar nog helemaal niet klaar voor ben…

Een tijdje geleden schreef ik ook op deze manier, maar het is echt handiger om alinea’s te gebruiken.
En je moet een enter doen als iemand heeft gesproken.
Bijvoorbeeld:
‘‘Er is bezoek voor je!’’ Dat zal hij vast zijn.
Ik roep naar mijn moeder: ‘‘Laat hem maar komen!’’
Vijf minuten later werd er op mijn kamerdeur geklopt. Ik hield mijn adem in. ’
‘Mir,’’ zegt hij voorzichtig. ‘‘We hadden beter goed kunnen nadenken voordat we eraan begonnen…’’
‘‘En daar kom je nu pas mee? Wel een beetje laat, hè?! Ik wilde het nog zó graag veilig doen, kom jij met je smoesjes dat je dan minder voelt, gelul van je.’’

Ik weet het ook niet allemaal zeker, maar dat leest wel beter (mijn mening :$)

Maar je moet zeker verdergaan!

Dankjewel, zal der op letten wanneer ik verderschrijf!

DEEL 1

DEEL 2
Het is inmiddels een dag verder. Een dag meer stress. Ik heb pijn in mijn onderbuik en mijn ouders weten het nog niet. Van mijn ouders mag ik nog geeneens seks, laatstaan een kind! Ik wil mijn vriendinnen er ook niet mee lastigvallen. Zij gaan uit, hebben seks en precies IK word zwanger, zucht.

Mijn vader komt mijn kamer binnen. ‘‘Zo, grote meid van me! Ik ga je overhoren voor je Engels-toets van morgen!’’
Jeetje, dat is alles behalve waar ik zin in heb, ik wist geeneens dat ik die rottoets morgen heb… Waarschijnlijk ziet hij mijn bedenkelijke gezicht en hij vraagt: ‘‘Heb je er wel voor geleerd?’’ ‘‘Ja, natuurlijk pap!’’ Ik kan hem nóóit teleurgesteld aanzien…

‘‘Wat ga je doen?’’ Vraag ik aan papa als hij de telefoon pakt. ‘‘Naar school bellen natuurlijk! Volgens mij voer je daar geen flikker uit! De laatste tijd gedraag je je vreemd, je praat alleen tijdens het eten met ons en verder zie ik je niet.’’
Hij toetst het nummer in, ik verstijf. Shit, what to do now?! Ik voel mijn hart steeds sneller kloppen. In de les ben ik de drukste van de klas, omdat school eindelijk een plek is waar ik eventjes mezelf kan zijn.
Geen ouders die aan je kop zeuren, even heerlijk losgaan en genieten.

‘‘Snap je wel dat we héél erg teleurgesteld in je zijn?’’ Zegt mijn moeder kwaad tegen me. ‘‘Ja-haa mam, maar luister even naar me…’’ Zal ik het zeggen?
‘‘Wat is er? Is er nóg iets dat je voor me verbergt? Misbaksel. Voorlopig kom je GELIJK na school thuis, en mag je je vriendje niet meer zien.’’

Heel goed gedaan, Mirna…

ik volg, verder!

pfoe, wel erge ouders haha,
maar verder!

Ik volg! Verder! en leuk onderwerp