[Verhaal] Lucy.

Hallo allemaal!

Naar lang twijfelen heb ik besloten om dit verhaal toch op Girlscene te zetten, omdat ik jullie meningen graag hoor.

[b]- Ik ben echt heel slecht in d/t!

  • Deze titel is een werktitel, aangezien ik nu nog geen betere titel wist.[/b]

Het verhaal gaat over Lucy, die op een avond de grootste fout van haar leven maakt. Zonder dat ze het weet. Verder vertel ik er niet teveel over!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

´Ik kan je alles geven wat je wilt,´ sprak hij zacht.
´En hoe weet jij wat ik wil?’

Hoofdstuk 1.
Voor de zoveelste keer die dag checkte ik mijn telefoon. En weer had ik geen gemiste oproepen, whatsappjes of smsjes. Zelfs geen Facebook bericht.
Het was twee dagen geleden dat ik Jack een aanbod deed. Een aanbod waarvan ik bijna zeker wist dat hij het zou weigeren.
Mijn aanbod ging tegen zijn trots in, tegen alles wat hij was. Maar het was zijn grote wens, en ik kon hem waarmaken. Iets wat zijn vrouw niet kon, dacht ik lachend, terwijl ik een slok van mijn thee nam.
Ik schrok op van mijn telefoon, en spuugde mijn slok thee weer uit.
‘Lucy,’ nam ik koel de telefoon op.
‘Ik heb nagedacht over je voorstel. Ontmoet me in The American Bar, over een half uur.’
Voor ik het wist, had Jack alweer opgehangen. Ik liet mijn kop thee voor wat het was, en kleedde me om. Daarna bracht ik zorgvuldig wat oogmake-up aan, pakte mijn jas en tas, en vertrok in mijn kleine, zwart Golf.
De auto was het beste wat ik ooit van mijn ex gekregen heb. Ik kreeg geen liefde, maar wel een auto. En ik was dol op mijn kleine autootje.
Het getik van mijn hakken weergalmde op de lege straat. Kalm liep ik door de klapdeuren, en naar het vip-gedeelte, waar Jack waarschijnlijk zat.
Ik herkende hem meteen aan zijn dure Armani pak, en zijn Rolex die schitterde in het licht.
Jack knikte met zijn hoofd als begroeting, en gebaarde dat ik plaats moest nemen.
‘Stel dat ik op je voorstel inga, wat heeft dat dan voor voordelen voor jou? Want ik geloof niet dat je dit voor niks doet,’ viel hij meteen met de deur in huis.
‘Ook hallo Jack, ook leuk om jou weer eens te zien,’ reageerde ik.
Hij trok zijn wenkbrauwen op, en knipte met zijn vingers. ‘Een fles rode wijn en een glas water graag,’ zei hij tegen de ober die meteen was komen aanlopen.
‘Tuurlijk, meneer. Komt eraan.’ De ober haastte zich weg.
‘Dus, kleine Lucy. Wat zitten er voor voordelen voor jou aan?’
‘Vier miljoen dollar.’
Jack keek me lang aan, voordat hij in lachen uitbarstte. ‘Je begrijpt, kleine Lucy, dat ik honderden vrouwen kan krijgen, die dit gratis willen doen?’
‘Niemand kan beter zijn mond houden als ik. En ik word niet graag klein genoemt. Trouwens, bij die andere vrouwen moet je nog werk verichtten. Bij mij niet.’
‘Je bent klein. Vroeger al,’ glimlachtte Jack.
‘Vroeger is niet nu. Dus, ga je op mijn voorstel in?’ Ik nam een slokje van de wijn, die de ober ingeschonken had.
‘Het zit zo. Mijn vrouw en ik gaan scheiden, dus eigenlijk heeft jou voorstel geen zin meer. Ze is er achtergekomen.’ Jack grijnsde vals. ‘Maar we kunnen je voorstel natuurlijk altijd zo bijschaven dat ik ook krijg wat ik wil. En jij uiteindelijk ook.’
‘En hoe zie je dat voor je?’ Ergens had ik al een angstig voorgevoel, wat alleen maar bevestigt werd door Jack’s grijns.
‘Je word mijn vrouw.’
‘Wat?!’ Ik verslikte me in mijn water. Toen ik uitgehoest was, keek ik hem vuil aan. ‘Leg uit waarom ik met zo’n eikel als jij zou trouwen.’
‘Eentje maar? Ik ben rijk, ik geef je alles wat je wilt, en het is goede publiciteit voor mij. Zie je de krantenkoppen hier in New York al? ‘‘Beroemde zakenman trouwt met internationaal supermodel.’’ En voor jou is het natuurlijk ook goed voor je carriere. Plus je kan je kind normaal opvoeden.’
Hij had gelijk. En hij wist het, wat het alleen maar irritanter maakte.
‘Nee. Ik doe het niet.’
‘Zet je trots opzij en doe het. We kunnen zelfs de baby samen opvoeden.’ Jack gaf me een knipoog.
Ik beet op mijn lip. Hij wist dat mijn voorstel ook iets was wat ik graag wou.
‘Oke. Onder een paar voorwaardes.’
‘En die zijn?’
‘Een: ik mag doen wat ik wil, werk en privé. Twee: Je gaat niet ‘vreemd’, want dan zet je me voorschut.’ Ik maakte aanhalingstekens bij het woord vreemd. Technisch gezien kon hij niet vreemdgaan, want we zouden niks hebben.
‘Die tweede geld ook voor jou. Nog meer?’
‘Ik heb de volledige voogdij over de baby.’
‘Laten we het zo doen: als jij wilt scheiden, krijg ik de baby. Als ik wil scheiden, krijg jij hem.’
‘Akkoord.’
‘Hoe is het met de baby?’ Jack nam een grote slok wijn, terwijl hij naar mijn buik keek.
‘Goed, ondanks dat het jouw kind is.’
Jack’s gezicht betrok. ‘Ik laat het contract opmaken door mijn advocaten. Pak je spullen alvast in, morgen komen mijn verhuismannen je spullen halen.’
Ik was verward. ‘Hoezo?’
‘Je komt bij mij wonen.’ Jack gaf zijn creditcard aan de ober, en begon zijn jas aan te doen.
‘Oke.’ Ik pakte mijn jas, en liep weg.

Twee maanden voor deze afspraak maakte ik de stomste fout van mijn leven. Natuurlijk, Jack Torenzo was de meest gewilde man van de stad, en hij wou mij. Ookal was het voor een nacht, en dat wist ik. Ik had er zelfs vrede mee. Maar natuurlijk had ik weer de pech om zwanger te worden. Ik dacht meteen aan abortus, maar hoelanger ik wachtte, hoe meer ik me aan de baby hechtte.
Jack en ik kenden elkaar al jaren. Al sinds de peuterschool, waar ik hem een klap verkocht met mijn roze schepje. Sinds toen waren we vrienden, wat verwaterde toen hij na High School naar Engeland ging, om te studeren. Toen ik weer wat van hem hoorde was hij getrouwd, een succesvolle zakenman en schatrijk. Ik had tot die avond niet de moeite gedaan om hem erop te wijzen dat ik Lucy was.
Pas die avond dat ik hem weer tegenkwam, kwam ik erachter dat hij wel degelijk nog wist wie ik was.

Ah nov je schrijft goeeed! Het lijkt me echt een leuk verhaal :grinning:

Ik vind dat je leuk schrijft! Ik volg! Was heel even bang voor iets 50 shades-achtigs, maar dat is het gelukkig niet (denk ik)! :slightly_smiling_face:

Ik heb geen idee wat je bedoeld aangezien ik de boeken niet gelezen heb, dus ik weet eigenlijk ook niet of het erop lijkt haha! Laat het me maar weten als het er teveel op lijkt dan!

Dit laat me heel erg denken aan een bouquet roman
maar wel leuke schrijstijl

Je schrijft echt goed!

Ahw dankjulliewel voor de lieve reacties! :flushed:

Je schrijft heel mooi, ik volg

Je hebt echt een prachtige schrijfstijl!

Er komt over een paar minuten een nieuw stukje!

‘Lucy Brown,’ glimlachte Jack toen hij me die avond zag. ‘Het is een plezier om je na al die jaren weer te zien.’
‘Ik kan, geloof ik, niet zeggen dat dit genoegen wederzijds is,’ antwoordde ik fel.
‘Nou nou, gezien het feit dat we oude vrienden zijn, had ik een warmer welkom verwacht.’
‘Ik ben niet vergeten dat je tien jaar geleden niet de moeite nam om me te vertellen dat je naar Engeland ging, Jack.’
Jack lachte. Het was een oud, vertrouwd geluid, wat me de kriebels bezorgde. Ik wist ineens zeker dat ik niks met deze man te maken wou hebben. ‘Waar is je vrouw?’
Weer lachtte Jack. ‘Niet gehoord? We zijn gescheiden.’
Als eerste impuls wou ik hem vragen waarom hij gescheiden was, maar ik bedacht me nog snel en trok de conclusie dat het niet mijn zaak was. Ik bleef stil, en nipte aan mijn champagne.
Ik was op een verlovingsfeest van een oud klasgenootje, en helaas had Jack ook in mijn klas gezeten. Ik was al bevriend met hem zolang ik me kon herinneren. Na het incidentje met de schep, kwam hij in de pauze met een bloedneus vragen of ik bij hem en zijn neef, Jones kwam zitten. We waren altijd samen, Jack en ik. Totdat die eikel besloot naar Engeland te gaan, zonder mij iets te vertellen.
‘Ga je nog vragen waarom ik gescheiden ben?’ vroeg Jack met een grijns.
‘Nee. Ik weet dat je een eikel bent, en snap volkomen waarom een vrouw jou in de steek zou laten,’ antwoorde ik resoluut. ‘En daarbij, het interesseert me niet wat jij met je leven doet.’
Jack lachte weer, alsof ik iets grappigs had gezegt. HIj boog zich naar me toe, en ik rook een vlaag van zijn parfum. ‘We weten allebei dat je me wilt, Lucy. Ook al is het maar voor een nacht.’
Ik wist dat hij gelijk had, en ik haatte hem daar nog meer om.
‘Kom met me mee, kleine Lucy,’ fluisterde Jack in mijn oor.
Mijn adem stokte, en ik voelde dat ik rood aanliep. ‘Oke. Oke, ik ga mee,’ fluisterde ik terug. Jack pakte mijn hand, en loodste me naar zijn auto.

Die nacht werd ik verliefd op Jack. Zonder dat ik het wilde. En de volgende ochtend kwam ik erachter dat hij nog steeds zo egoistisch was als vroeger.
‘Schat? Ik ben weer thuis, en ik heb lekkere broodjes meegenomen.’ Ik werd wakker van een luide vrouwen stem, en ik keek voorzichtig opzij. Jack lag nog diep in slaap. Ik stond voorzichtig op, en liep naar de gang, met een laken om me heen gewikkeld.
‘Schat, slaap je nog?’ Er kwam een lange, dunne vrouw de hoek om. De vrouw die ik herkende als Jack’s vrouw.
‘Wat doe jij hier?’ vroeg ze met een kwade blik. Toen gleed haar blik langs het laken dat ik om me heen geslagen had.
‘Die vuile…’ siste ze, en ze stormde weg zonder mij ook nog maar aan te kijken. Vanuit de slaapkamer kwam nu luid geschreeuw.
Dat was het. Dat was het moment waarop ik Jack begon te haten.

Meer

Leuk! Verderrrr :slightly_smiling_face:

Up!

Ik was voor hem niet meer dan een goedkope slet. Nadat ik mijn spullen had gepakt, en me aangekleed had zonder Jack een blik waardig te gunnen, liep ik de deur uit. Zijn vrouw hoorde ik helemaal beneden in het appartementencomplex nog schreeuwen.
De tranen liepen over mijn wangen. Hij had me gebruikt. De jongen die ik kende en vertrouwde vanaf de kleuterschool, had me gewoon als een goedkope slet gebruikt.
Een bittere grijns gleed over mijn gezicht toen ik bedacht dat ik gedacht had dat hij echt verliefd op me was. Ik was als een dom meisje in zijn val gelopen, en god, wat haatte ik mezelf daarom.

Pas na vijf weken kwam ik erachter. Ik kwam erachter dat ik zwanger was, van die eikel. In een opwelling stuurde ik hem een smsje, in de wetenschap dat hij me waarschijnlijk toch zou negeren. Tegen beter weten in checkte ik elke dag mijn telefoon, maar er kwam niks.
En toen kwam zijn telefoontje. Pas nadat er ruim een maand voorbij was, nam meneer de moeite om me te bellen.

Toen ik thuis kwam van mijn afspraak met Jack, begon ik als een bezetene mijn spullen in dozen te proppen. Ik wou niet bij hem wonen, maar ik wist dat het het beste was voor mijzelf en de baby. Jack had me pijn gedaan, maar daar was ik nu overheen. De gezondheid van mijn baby ging nu voorop, en ik schoot er niks mee op om de vader ervan te haten.
Pas na vijf uurtjes was ik eindelijk klaar, en liet ik mezelf uitgeput op mijn bank vallen. Ik had besloten om mijn eigen huis wel te houden, voor het geval dat het toch misging met Jack en ik nergens heen kon.
Ik at wat, en ging naar bed. Morgen zou een drukke dag worden.
De volgende dag stonden de verhuizers al om negen uur op de stoep. Gelukkig had Jack me gewaarschuwd, en was ik al aangekleed en opgemaakt.
´Waar moet deze doos heen?’ vroeg ik aan een verhuizer.
Hij raakte zichtbaar in paniek. ‘Nee mevrouw, u hoeft niks te doen. De baas heeft ons verboden u te laten helpen aangezien u in verwachting bent.’
Ik zuchtte, en zette de doos op de grond neer. Daarna ging ik maar op een muurtje zitten wachten tot ze klaar waren.
Nadat ze alles in de verhuiswagen geladen hadden, stapte ik in mijn auto en reed achter de wagen aan. Eenmaal bij Jack´s huis, opende een grote, gouden poort zich, en zag ik het grote landhuis. Jack was inmiddels alweer verhuist.
Binnen werd ik verwelkomt door de stilte die in het huis hing. Na een paar minuten rondkijken, kwam er een kleine vrouw haastig aanlopen.
´Dag, mevrouw Brown. Meneer is nog op zijn werk en heeft mij gevraagd u te ontvangen. Ik ben Maria, de huishoudster,´ stelde ze zichzelf voor.
´Zeg maar Lucy,´ antwoordde ik.
Maria glimlachte. ´Laat me u naar uw kamers brengen. De verhuismannen hebben al uw dozen al neergezet, en ik zal ze straks uitpakken als u aan het dineren bent met meneer.´
Ik volgde haar door de lange gang, en we kwamen uit in een enorme kamer. Midden in de kamer stond een groot rond bed, in de hoek een grote kaptafel. Naast de kaptafel was een deur, waar ik nieuwsgierig door heen liep. Ik kwam uit in een gigantische inloopkast. Ik liep weer terug naar de kamer, en ontdekte een andere deur. Ik opende deze deur, en kwam in een babykamer terecht.
´Helaas kon meneer´s ex-vrouw geen kinderen krijgen, maar de kamer is wel al klaar,’ zei Maria, die me gevolgd was. Ik knikte alleen.
De kamer was beige met geel, heel neutraal. Ik vermoedde dat dat was zodat de kamer bij een jongen én een meisje zou passen.
‘Rust nu maar even uit, mevrouw. Ik kom u straks halen voor het diner.’
Vermoeid liet ik me op het bed in de grote kamer zakken. Ik wist waarom Jack’s ex-vrouw nooit kinderen had gekregen. Ik wist alleen nog niet of ik dat Jack moest vertellen.

ik volg! :upside_down_face: