[verhaal] Love is the world on fire!(16+)

Dag lieve meiden !
ik ga het hier dan toch ook maar proberen, mijn verhaal posten die al bijna af is geschreven.
Laat vooral weten wat je ervan vind!
Het gaat over een vampier meisje en de rest verklap ik lekker niet !

Wanneer je je soulmate tegen komt en het enige waar je aan kan denken is zijn bloed.
Zit je diep in de shit.
Als je er dan ook nog eens achter komt dat hij je grootste vijand is kan je het helemaal vergeten!

" Welkom in mijn wereld"

Ik staarde vanuit de schaduw naar de ondergaande zon.Ik hield van de zon, toen ik jonger was, toen ik er nog in kon lopen. Nu verafschuw ik haar, dankzij haar kan ik niet meer overdag rondlopen. Sinds dien moet ik ’s nachts alles doen, ik heb geen keus. Het maakt mijn leven niet makkelijker. Sommige hebben een oplossing gevonden tegen de zon. Ik in al die jaren nog steeds niet.
Nog een uur of anderhalf. Dan zou ook ik over het volle strand van Spanje kunnen lopen. De zomer was dit jaar vroeg begonnen, de toeristen in Spanje waren ook dit jaar weer opgelucht met hun vakantie.
Ik hou van Spanje de mensen ruiken er zo exotisch, anders dan ander. Misschien komt het door hun eten, misschien ligt het wel aan mij.
Toch probeer ik mezelf meestal in te houden die geur ook daadwerkelijk te proeven. Ja, je hoort het goed, ik kan niet lopen in de zon en ik wil mensen proeven. Ik ben een vampier. Niet een vampier in de verhalen van tegenwoordig. Maar een echte, die soms mensenbloed drinkt, omdat ik het gewoon weg niet kan weerstaan. Die niet in het zonlicht kan lopen omdat ik dan levend verbrand, ik die geen kloppend hart meer heb en niet te vergeten ik die niet meer ouder wordt dan achttien omdat ik toen gebeten ben.
Ik staarde vanaf mijn balkon nog maal naar de zon 426 jaar leef ik al zo, overdag in de schaduw, ’s nachts in het maanlicht. Reizend door de landen heen. Mijn leven in een korte samenvatting.

Het klinkt leuk, maar let wel op je spelling. Er missen ook wat leestekens hier en daar, waardoor het niet zo prettig leest.

Thanks voor je reactie, spelling is helaas lastig want ik heb dyslectie en mocht je nog aanwijzingen hebben waar nog meer leestekens moeten hoor ik het graag. Aangezien er voor mijn doen al heel wat inzitten!!

Nieuw stukje

Ik werd gewekt uit mijn gedachten toen ik geschreeuw hoorde in een andere taal dan Spaans, vast jongeren die hun examen hadden gehaald en hier nu de beest uit gingen hangen. Toen ik me concentreerde op de taal hoorde ik mijn moeder taal uit hun monden komen. Grappig dat ik zelf nu moeite heb met Nederlands. Maar wat wil je ook, ik spreek ondertussen ongeveer elf talen. Daarnaast is Engels bijna overal de voertaal. Ik luisterde even naar de jongens en keek of ik ze ergens kon zien.
Niet dat ik aan gezelschap dacht op dit moment maar ik luisterde graag naar hun kijk op het leven. Sommige zijn zulke simpele zielen, toen ik ze een paar straten van mijn appartement zag opduiken keek ik verschrikt op. Mijn stille hart maakte plotseling een duikeling en ik ademde even diep in. Tussen de herriemakers liep die ene jongen die me al een aantal dagen in mijn gedachte bezighield . Blond haar, blauwe ogen, gebruind en een gespierd lichaam. Hij zei niks, maar glimlachte af en toe naar de jongens om zich heen. Hij had iets om zich heen wat me tot hem aantrok. En in al die jaren is dat pas twee keer gebeurt en dat was niet in mijn vampier tijd. Misschien komt het door de zomerse sferen of door de hitte dat ik me opeens zo druk maak om een jongen.
Hij loopt hier al meer dan een week rond. Aangezien ik hem al een paar keer op een afstandje heb bekeken. Ik durf niet dichterbij te komen.Ik ben bang voor zijn geur, dat die me net zo tot hem aantrekt als zijn uiterlijk vertoon. Het zou zonde zijn als ik hem beet , of nog erger als ik hem zou vermoorden. Dat laatste is niet iets wat ik ooit expres zou doen, maar ik blijf een vampier en een vampier blijft bloed nodig hebben om te leven.
Ik zuchtte iets wat geïrriteerd toen de jongens ook naar het strand liepen en ze uit het zicht verdwenen. Maar goed, de stranden van Spanje waren groot genoeg om ze te ontlopen het hield alleen in dat ik wat oplettender moest zijn. Iets wat ik altijd wel moest zijn, mocht ik een geur tegen komen die ik niet kon weerstaan. Het was niet iets wat vaak gebeurde maar toch heb ik mezelf daardoor wel eens in lastige situaties gebracht. En naarmate je ouder wordt, kan je er ook beter mee omgaan. Al blijf ik diep van binnen altijd nog een beetje achttien.
Ik keek even naar de zon die nu meer dan drie vierde in zee was verdwenen. Het werd tijd me te verkleden en ik liep rustig mijn appartement binnen.