verhaal: Lost

Tips,opmerkingen en upje’s zijn welkom! Ik heb al eerder een verhaal geschreven, maar ik had totaal geen inspiratie meer voor het verhaal. Daarom begin ik dit nieuwe verhaal.

Lieve Kim, Zaterdag 2 januari 2011, Rotterdam.

Ik had alles te veel. Te veel pijn, te veel verdriet, te veel ruzie, te veel angst. Er was één ding waar ik te weinig van had: liefde. Jij was de enige die om mij gaf, die mij lief had. Maar ik kan niet leven met slechts één iemand die om mij geeft. Daarom heb ik besloten een einde te maken aan mijn leven. Ik wil je bedanken voor de mooie tijd die we samen hebben gehad. Als ik bij jou was, voelde ik me écht gelukkig. Maar dit geluk was van korte duur. Het ongelukkige gevoel kwam weer naar boven als ik thuis, op school of buiten op straat weer eens gepest werd. Bedankt dat je altijd voor me klaar stond. Ik wil je vragen niemand te vertellen over deze brief en mijn beslissing. Vaarwel.

De tranen rollen over mijn wang als ik de brief gelezen heb. Ik weet niet of ik nu verdrietig, boos of opgelucht moet zijn. Er is één ding zeker: ik ga hem ontzettend missen. Hij werd altijd door iedereen gepest, maar ik vond hem écht aardig. Hij was misschien anders…maar wel ontzettend lief, oprecht en bijzonder. Ik kijk omhoog. Lieve Raphael, ik ga je ontzettend missen. Ik vind het verschrikkelijk dat je je leven hebt beeindigd, maar ik snap je beslissing. Ik zal altijd om je blijven geven. Huilend ga ik mijn bed in. Nog lang, héél lang, lig ik wakker en denk ik na over Raphael. Die nacht heb ik zeer slecht geslapen. Ik kon niet geloven dat hij er niet meer was. Die lieve vriend met wie ik altijd lol had was weg. Ik zal hem nooit meer zien.

Verder???

jhaaa verder!

^ haha, oké. Meer reacties?

Geen reacties meer? Ik waardeer jullie mening:) Je mag ook gewoon leuk of slecht schrijven, dat weet ik of ik verder moet gaan!

ik ben wel erg benieuwd dus je MOET doorgaan!

@ Itzsobeautifull haha, oké. Ik hoop dat als ik verder schrijf nog meer mensen reacties geven! Ik denk dat ik of vanavond of morgenavond een nieuw stukje post!

Nieuw stukje:
2.
Het irritante deuntje van mijn wekker gaat. Snel druk ik op het uitknopje en draai me om. Heel even hoopte ik dat ik het allemaal maar gedroomd had. Maar helaas, de brief die Raphael mij geschreven had lag naast me. De brief zat vol met vlekken, tranen om precies te zijn. Tranen van een meisje dat zich nu ontzettend eenzaam voelt en niet weet hoe ze verder moet. Ik pak mijn mobieltje en kijk hoe laat het is. 8 uur. Over een half uurtje moet ik op school zijn.
Ik heb totaal geen behoefte aan school. Ik kan mijn gedachten niet van Raphael afhouden. Ik ga mijn bed uit en loop naar beneden naar de slaapkamer van mijn moeder. ‘Mam? Zou ik vandaag thuis mogen blijven?’ vraag ik voorzichtig terwijl ik de deur van mijn moeders slaapkamer open. ‘Ben je ziek?’ vraagt mijn moeder. Even wordt ik heel zenuwachtig. Ziek ben ik niet en ik kan ook niet zeggen wat er met Raphael is gebeurd. Hij had gevraagd niemand iets te vertellen. Als hij dat wilt, dan vertel ik niemand iets. Al is het mijn moeder. Ik besluit toch te zeggen dat ik ziek ben. Ik vind het moeilijk te liegen tegen mijn moeder, maar het moet. ‘
Ja, ik ben ziek’ zei ik. Ze geloofde het.

verder?

verderrr

^ oké! meer reacties? Want als niet veel mensen het leuk vinden, kan ik net zo goed niet posten:)

up!

verder?

upje

misschien moet je de ‘ik’ persoon iets meer beschrijven? en raphael ook, hoe oud is ze? hoe oud was raphael, waarom pestte ze hem? iets meer info. ook over het uiterlijk.

^ oké, bedankt voor de tip. Ga het veranderen! Meer tips?