Verhaal: Lifestyle

Tips/kritiek zijn welkom!

‘Een kop thee, Ethan?’ vroeg een krakerige stem mij. Ik keek op. De diepe groeven in haar huid en haar grijze haar dat in slierten langs haar gezicht hing.
‘Is goed, oma.’ Ze schuifelde de woonkamer uit, mij op de oude, leren bank achterlatend. Mijn ogen vlogen de woonkamer rond. Een oude koekoeksklok, een breiwerkje op de leuning van de bank. Een typisch oma’s huis was dit, merkte ik. Ik hoorde gerommel in de keuken en een diepe zucht.
‘Alleen suiker, hé?’ Ik knikte, totdat ik me realiseerde dat ze dat niet kon zien.
‘Ja!’ Ik had een goede band met mijn oma. Als ik problemen had, altijd kon ik naar haar toe. Hoe bot als je kon zijn had mijn moeder me ervoor gewaarschuwd dat oma oud werd en ik haar niet meer met mijn problemen moest opzadelen. Oma, daarentegen, had geprotesteerd toen ik dat vertelde.
‘Nee, jongen. Ik ben sterk,’ had ze gezegd. Dat had me goed gedaan. Ze was sterk.

Klopt niet helemaal ! Wat is er aan de hand met die groeven? Ziet hij ze? Vallen ze op? Wat?

Dat deed me goed ; staat veel logischer !