[verhaal] Liefdesval

ik weet nog niet of ik de titel zo wil houden, dus als je op een idee komt tijdens het lezen, moet je het maar zeggen.
Ben benieuwd of jullie interesse hebben om het te lezen. Tips zijn trouwens altijd welkom!!

Ik kwam de achtertuin in gefietst, liep de schuur in en gooide mijn fiets tegen de muur aan. Door de harde knal viel het skateboard van mijn broer, die aan de muur hing, naar beneden. Hij duikelde van mijn fiets af en rolde nog een stukje verder, totdat hij tegen een andere muur van de schuur tot stilstand kwam.
Chagrijnig trapte ik tegen het skateboard aan zodat hij ergens in een hoek belandde en niemand er meer last van zou hebben. Olaf gebruikte hem toch nooit meer, en als hij hem toch nog zou willen gebruiken, kon hij best wel even zoeken.
De gordijnen aan de achterkant van ons huis waren dicht, dat betekende vast dat iemand ze vanmorgen vergeten was open te doen. Mijn I-Pod stond nog steeds hard aan en ik maakte vermoeid de deur open.
Toen ik binnenkwam gooide ik mijn jas en tas op de grond. Daarna liep gelijk door naar de keuken om een glas water te pakken en een grote bak chips. Dat was nu echt het enige waar ik even zin in had, mezelf helemaal volproppen.
Ik deed de gordijnen open en zag opeens het hoofd van Olaf boven de rand van de bank uit komen. Hij keek verschrikt, zijn haar zat helemaal door de war en ik zag alleen een stukje van zijn ontblote schouders en borst. Even had ik niet door wat hier aan de hand was, totdat ik opeens naast zijn hoofd ook het hoofd van een meisje zag verschijnen. Haar haar zat ook door de war en ze had een deken om zich heen geslagen, zodat ik niet kon zien dat zij ook naakt was.

Leuk stukje, vooral dat laatste haha
Ik snapte eerst niet waarom hij zo verward eruit zag maar toen ik de tweede zin las absoluut haha
Alleen I-Pod is nog steeds geen bestaande naam dus dat mag gewoon als i-Pod geschreven worden :wink: Verder! Probeer het nog wel nóg spannender te maken door meer bijvoegelijke naamwoorden te gebruiken

dankjewel voor je reactie! ik zal proberen wat met de tip te doen!

meer reacties ?

meer reacties?

ik wil wel meer lezen denk,

ga maar verder :slightly_smiling_face:

Lijkt me een leuk verhaal, wel voortaan de stukjes die je schrijft dikgedrukt doen, zo kan iedereen zien dat er een nieuw stukje is ^^

leeeuk (a)

dankjewel voor de reacties en tips!!

‘Hé, Lara…’ Zei Olaf met een voorzichtige glimlach. Hij keek een beetje betrapt.
‘Hoi…’ Zei ik, en ik voelde dat ik nog steeds verbaasd naar hen keek. ‘Nja, ik ga wel even naar boven, maar ik wil zo wel even tv kijken, kan dat?’ Vroeg ik beleefd.
‘Ja, tuurlijk!’ Olaf glimlachte dankbaar dat ik hem uit deze moeilijke situatie had gered. Ook het meisje naast hem mij keek mij glimlachend aan.
Toen ik een kwartier later weer de huiskamer in kwam zag alles er weer normaal uit. De gordijnen waren geopend en Olaf en het meisje zaten rustig naast elkaar op de bank tv te kijken. Hij had zijn arm om haar heen en haar hoofd lag op zijn linker schouder, maar dit keer hadden ze wel weer kleren aan.
‘Nou, Lara, dit is Isa…’ Zei Olaf voorzichtig. ‘En Isa, dit is dus mijn geliefde zusje Lara.’
Isa stond op en gaf mijn een hand. ‘Hoi! Leuk om ook eindelijk eens de beroemde Lara te ontmoeten, ik heb al veel over je gehoord!’
Niet-begrijpend keek ik Olaf aan. Wie in hemelsnaam was Isa? Zijn nieuwe vriendin of zo? Voor zover ik wist was ze nog nooit bij ons thuis geweest, ik had haar in ieder geval niet eerder hier gezien. Ik herkende haar wel omdat ik haar een paar keer op school had zien lopen bij Olaf. Voor zover ik wist zat ze bij hem in de klas. Ze was echt een prachtig meisje, en leek mij ook heel aardig. Maar vandaag was ik chagrijnig en daar kon ik moeilijk uit komen.
Olaf stond een beetje hopeloos naast Isa.
‘Hebben jullie wat? Of wat is het nou eigenlijk?’ Vroeg ik met opgetrokken wenkbrauwen. Het kwam er een beetje gemeen uit, al was het niet zo bedoeld.
Vragend keek Olaf naar Isa. En Isa keek vragend terug.
‘Nou…’ Begon Olaf. ‘Ja, we hebben zo ongeveer wat… Denk ik?’
Isa knikte en lachte naar Olaf. ‘Ik geloof dat ik het daar wel mee eens kan zijn.’
‘Oké, wat een duidelijkheid vandaag.’ Ik zuchtte en plofte neer in de stoel die tegenover de bank stond.
‘Heb je een fijn rooster?’ Vroeg Olaf.
Vandaag was de eerste dag van het nieuwe schooljaar, we hadden ons rooster voor de komende 3 maanden moeten ophalen. Ja, mijn rooster was fijn. Het was eindelijk een keer geen gatenkaas, waardoor ik ook vaak vroeg uit was. Maar mijn klas… Nee, dank je. Ik zou dit jaar echt niet overleven.
‘Ja, mijn rooster is te doen op zich…’
‘Waarom ben je dan zo chagrijnig, zusje?’ Vroeg Olaf lief. Olaf was lief, ja. Ik had bijna nooit ruzie met hem. En als we ruzie hadden was het eigenlijk om niks en was het binnen een paar uur weer opgelost. Ik praatte met hem over alles en dat was echt fijn. Ik voelde me veilig bij hem, omdat ik wist dat hij mij altijd zou beschermen, als een echte grote broer.
‘Ik heb gewoon een kutklas! Het slaat echt nergens op. Ze hebben alles door elkaar gegooid, en ik zit nu bij alle verschrikkelijke mensen in de klas. En bij Daan ja, dus dat is wel leuk.’ Daan was al mijn beste vriend sinds de basisschool. ‘Maar Anna, Julia, Lore en de rest zitten allemaal in één van de andere klassen. Ik zit bij mensen in de klas die ik nog nooit heb gezien!’
‘Wat raar!’ Zei Olaf terwijl hij met zijn vingers door Isa’s haar streek.
‘Ja, bij ons hebben ze nu de klassen ook door elkaar gegooid.’ Zei Isa. ‘Ik zat vorig jaar wel bij Olaf in de klas, maar nu niet meer. En volgens mij is er nog veel meer veranderd. Jij zit nu toch in de vijfde?’
‘Ja, vijf vwo. Ik snap sowieso niet waar ze mee bezig zijn op school. Maar goed, we zullen wel zien dit jaar.’ Ik zuchtte.

reacties (: ?

nicenicenice!!!

dankjewel!!

echt heel mooi! je moet zeker door gaan!

dankjewel, wat leuk om te horen! echt heel lief,
ik zal straks weer een stukje plaatsen

Ik vind het je schrijfstijl echt heel fijn lezen,
ik vind alleen dat dikgedrukte irritant x]
maar dat verschilt gewoon van persoon…

Maar ga maar verder!

ghaha, ik kom erin voor, Julia (A)

dankjewel! ja, iemand anders zei weer dat het dikgedrukte juist fijn was. ik vind het zelf wel overzichtelijker, maar wel lelijk haha.
oh wat leuk! ik vind Julia altijd een hele mooie naam. ik zal straks weer een stukje plaatsen.

Een beetje een lang stukje.

[b]Isa bleef bij ons eten. Mijn moeder had gekookt voor vier personen, maar mijn vader kwam weer eens niet opdagen. Zo ging het de laatste tijd altijd. Als mijn moeder thuis was, was mijn vader er niet. En als mijn vader thuis was, was mijn moeder er niet. Een diner met een zakenpartner, altijd weer diezelfde smoes, ja ja, geloofden ze het zelf nu nog steeds?
Na het eten kwam Daan nog even langs. We lagen op mijn grote tweepersoonsbed muziek te luisteren en te zeuren over onze nieuwe klas. Hoe erg we het niet zouden overleven en dat we echt nog liever nu dood gingen. We hadden ’s middags al aan onze conrector gevraagd of er misschien een mogelijkheid was dat we overgeplaatst konden worden, maar hij had ons verzekerd dat die er niet was. Het zou teveel gedoe worden met de roosters. Hij vertelde ons ook dat we het vanzelf leuk zouden krijgen in de klas waarin we nu zaten, het zou toch allemaal wel meevallen? Ik haatte die man met zijn schijnheilige glimlach. We baalden echt verschrikkelijk.
Daan was lief. Met Daan kon ik ook over alles praten en hij knuffelde ontzettend fijn. Het liefste lag ik uren in zijn armen. Daan was apart, anders dan andere jongens. Gevoeliger. En hij hield van winkelen met mij. We hadden bijna dezelfde stijl en smaak. Het enige verschil was dat ik een meisje was en hij een jongen. Maar dat was Daan.

Het was rumoerig in onze klas. Iedereen schreeuwde door elkaar en liep van de één naar de andere tafel. Alleen Daan en ik zaten gewoon rustig op onze plaats. Ik had het oortje van Daan’s i-Pod in mijn linkeroor, en Daan die van hem in zijn rechteroor. Ik neuriede mee met de muziek en Daan maakte de geluiden van gitaren na.
Ja, en Catharina zat ook nog op haar eigen plaats, zoals altijd in het middelpunt van de belangstelling. Iedereen kwam naar haar tafeltje gelopen en dus hoefde zij niet weg te gaan.
Zuchtend legde ik mijn hoofd tegen Daan’s schouder toen het liedje was afgelopen. ‘Waar zijn we terecht gekomen…’
Net op het moment dat Daan wou antwoorden kwam onze mentor, meneer van den Meulendijck de klas binnengelopen. Hij smeet de deur dicht. ‘Iedereen op zijn plaats, nu!’
Iedereen was gelijk stil en wist niet hoe snel hij naar zijn tafel kon komen. Catharina leek zich niks van hem aan te trekken en ging rustig verder met giechelen tegen haar beste vriendin.
‘Het is misschien niet echt zinvol dat jullie als eerste les dit jaar mentoruur hebben, want gisteren hebben we alle hoognodige zaken al besproken… Het enige wat ik jullie nu nog te vertellen heb, wat ik gisteren niet had gedaan, is dat er morgen een nieuwe jongen in jullie klas komt. Hij komt morgen het eerste uur onder Engels. Ik wil jullie vragen om te zorgen dat hij het een beetje naar zijn zin krijgt hier.’
Iedereen begon te fluisteren.
Misschien was hij wel heel aardig, en niet zoals de anderen in de klas. Misschien wel zo leuk dat Daan en ik een lotgenoot zouden krijgen in deze horror-klas.
Catharina stak haar vinger op. ‘Meneer, is het Joris?’
‘Ja, de jongen heet inderdaad Joris…’
‘Oké, dan is het het broertje van de vriend van mijn zus.’ Zei Catharina en ze glimlachte haar liefste glimlach naar de leraar. De glimlach waarmee ze altijd al de leraren om haar vingers wond.
Nou dat hij aardig was konden we nu dus ook wel vergeten. Vaarwel idee van lotgenoot. Waarschijnlijk was de hele familie van Catharina verschrikkelijk.
Catharina zat achter Daan en mij en fluisterde tegen haar beste vriendin Annabel: ‘Hij is echt zo’n schatje! En echt heel knap! Alleen wel te jong voor mij denk ik.’
Met opgetrokken wenkbrauwen keek ik Daan aan. Daan zuchtte, glimlachte en stopte het oordopje van zijn i-Pod weer in mijn oor, waardoor we weer afgesloten werden van deze wereld en alleen nog maar aandacht voor de muziek en elkaar hadden.[/b]

en dit hoort er ook nog bij:

De volgende dag zaten we het eerste uur met de hele klas bij Engels. Ik was al helemaal vergeten dat er een nieuwe jongen zou komen vandaag. Ik sliep nog half, toen de deur open ging en de directeur binnenkwam. Achter hem liep de nieuwe jongen.

iemand tips, of andere reacties?

Ik word je fan denk maar (Y)

Dankjewel!! wat lief haha