Verhaal kwijt: Verliefd op goede vriend.

Haaaai!

Ik moet even m’n verhaal kwijt, en ik kan nu wel gaan zeggen ik probeer het kort te houden, maar daar ben ik helaas zoooo slecht in. ;$ dat ik gewoon alles vertel waar ik nu op kom. En ik probeer overbodige informatie er niet in te zetten maar daar ben ik ook erg slecht in…
Want het zit zo, er is een jongen hij heet Rick en ik ken hem nu 4 jaar. Sinds vorig jaar heb ik hem beter leren kennen, zijn we meer vrienden geworden. Na de zomervakantie kreeg hij met Christel. En rond die tijd, begon ik beter met hem op te schieten, we hadden meer contact op msn en smsten ook vaak. Ik vroeg hem om advies en hij mij. Ik zit nu in 4havo dus dit jaar kreeg ik ook andere klassen. En ik heb 2 lessen met hem samen. Met 1les zit ik ook élke les naast hem en hebben we het altijd erg gezellig. Sinds hij met Christel kreeg, knuffelde we ook vaak, gewoon even een vriendschapsknuffel. En we raakten elkaar vaak aan, gewoon even hand vast houden.
Nu zocht ik daar nooit iets achter… Want ik was altijd met andere jongens bezig, die ik uiteindelijk toch niet kon krijgen… Maar sinds februari is het uit met Christel. Hij heeft het uitgemaakt omdat ze met iemand anders had gezoend en niet kon kiezen tussen Rick en die andere jongen. Ik was trots op hem, alleen hij begon een andere Rick te worden. Want hij was zelfs zo kwaad dat ie een paar x tegen de muur aansloeg, ik heb het niet gezien. Maar een maand later gingen pas de wondjes op z’n knokkels weg… Hij was er dus erg boos over, meer teleurgesteld in der… En hij begon anders te doen, gemener. Niet tegen mij, maar tegenover haar. Ik zei tegen hem dat ik toch liever de lieve Rick zag… En sinds dat moment veranderde hij weer. Hij liet Christel gaan, hij werd gelukkig weer de oude.
Ik vertelde thuis ook vaak over Rick, en mijn vader zei al elke keer, jullie vinden elkaar leuk hè. Maar ik vond hem helemaal niet leuk, zag hem gewoon als een goede vriend. En een vriendschap die nog beter kon worden. Maar een paar vriendinnen van me zeiden ook al vaak, dat wordt nog wat tussen jullie hoor! Hij gaf me soms ook een kus op m’n hoofd als we knuffelden. En tijdens sommige lessen pakte ie m’n hand vast en toen draaide Bas zich om die voor ons zat en toen liet ie gelijk los, en Bas zei ook: gaat lekker he tussen jullie… Zo gek dat ik dit allemaal nog weet. haha (a )

Hij wilde heel graag een keer met me uit. Dus we gingen samen uit, hij kwam me ophalen, stelde zich voor aan m’n ouders en wilde dus nog wel even blijven zitten. maar ik ging het liefst gelijk weg, want m’n vader kan soms heel irritant gaan doen al helemaal als het om jongens gaat. ;p En ik had ook niet helemaal door dat ie nog even wilde blijven zitten. Achteraf dacht ik daar aan… Toen had ik nog helemaal geen gevoelens voor hem en toen we uitgingen hadden we het ook hartstikke gezellig, elkaar vaak aangeraakt en tegen elkaar aangestaan. Maar er was ook een soort van spanning… Toch vond ik het écht een leuke avond!
De weken daarna was alles ook gewoon als vrienden. Totdat ik een maand geleden, het idee kreeg dat ik al die tijd niet heb gezien dat hij mij leuk vond. Tenminste dat dacht ik, want ik heb echt nooit iets achter onze knuffels, smsjes en gesprekken op school gezocht. Hij kijkt me ook altijd met zo’n blik aan alsof ie me iets wilt vertellen… Ik zat er echt heel erg mee. Want als hij me dan aanraakte werd ik eigenlijk zo gek van binnen, dat ik het liefst wilde dat hij me zo snel mogelijk weer los liet, want anders zou ik flippen van verliefdheid. Maar ik vond zijn aandacht ook fijn.
Mijn vriendinnen zeiden kijk het gewoon even aan, maar ik werd zo gek van mezelf. Dat ik besloot hem te vertellen, dat ik het idee heb dat ik hem meer dan aardig begin te vinden.

En ik ben Pamela niet, als ik het natuurlijk op het verkeerde moment en de verkeerde manier vertel… Dus aan het eind van de pauze keek ik hem aan en zei ik tegen hem ik moet je iets vertellen en zei ik het dus. Hij zei alleen, okee. En toen zei ik, eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk. Toen moest ie lachen en zo van: okee, waarom niet. Dus ik zei, ja ik vind het wel leuk maar lastig. Maar we moesten allebei naar de les. Dus ik ging, maar toen pakte ie me vast gaf me een hele stevige knuffel en toen ik losliet pakte ie me nog een keer vast. Ik merkte ook dat ik zo wat kon gaan huilen… Het was namelijk de eerste keer dat ik een jongen zo heb verteld dat ik hem leuk vind…

Daarna smste ik hem, dat ik het hem morgen wel even zou uitleggen. En toen stelde hij zelf voor om de dag erna even met me mee te fietsen. De hele dag zag ik hem niet veel, had ook geen lessen samen. Dus toen aan het eind van de dag fietste ik met Rick naar huis en en toen zijn we even een rondje gaan fietsen… Toen legde ik het hem uit. Maar hij zei niet veel, alleen okee. Dus toen begon ik een beetje te lachen en zei ik zeg nou een iets of het wederzijds is of niet. En toen zei hij nou ik vind je heel aardig maar niet als vriendinnetje. En het gekke is, ik voelde me niet eens afgewezen, voel ik me nog steeds niet. Uiteindelijk stopte hij nog en gaf me een knuffel. En ik zei dat ie niet moet stoppen met die knuffels, want die heb ik soms echt nodig.

De weken erna, deden we heel normaal tegen elkaar. Hij keek me alleen weer zovaak met zo’n doodringende blik an dat ie iets moest vertellen. En hij gaf minder knuffels… Dus vorige week kwam ik hem tegen, gaven we elkaar een knuffel en ik keek hem aan en zei: ik mis deze knuffels Rick. En toen keek ie me zo lief aan. Echt wow, hij is gewoon zó lief! Ik weet ook nog voordat ik het hem vertelde, sleurde hij me een keer helemaal mee toen we elkaar een knuffel gaven, zodat ik hem niet mocht loslaten. Maar sinds deze week doet hij wat afstandelijker… Als ik naast hem ga staan in de pauze, dan loopt hij na een paar minuten weg en zegt niet zoveel. Terwijl ik al heb gezegt dat ik normaal tegen hem kan doen. Natuurlijk is het voor hem misschien moeilijker, maar hij praat gewoon niet. Dat is trouwens zo sinds het uit is met Chris… hij praat minder, alsof hij je niet wilt opzadelen met z’n problemen. Hij heeft het ook niet tegen Bas verteld dat ik hem misschien leuk vind… Is dit dan een goed teken of juist niet?

Ik denk persoonlijk dat hij me niet leuk vind… Maar waarom kijkt hij me dan soms wel zó doordringend aan?!
Ik heb nu ook het idee dat ik het me misschien allemaal heb ingebeeld, ook al is wel alles echt gebeurd wat ik net vertelde. Misschien heb ik het wel zo gemaakt, dat ik het zelf zag als meer dan vrienden… En ik heb hem te snel verteld dat ik meer voor hem voel… Ik heb het ook helemaal verkeerd aangepakt. Alleen ik weet nu zeker dat ik hem echt leuk vind, maar ik weet gewoon niet wat ik er mee moet doen? Maar weer afwachten, waar ik zooo slecht in ben. Ben echt te ongeduldig… Maar hij is zo lief, en ik wil deze kans gewoon niet laten schieten… Want als ik waar hij bij ben zeg dat iemand knap is of erover begin wat meisjes doen als ze jongens leuk vinden, dan zie ik hem wel geinteresseerd kijken… Maar wat moet ik daar nou mee?! En ik mis hem als vriend. Ik mis het dat ik hem kan smsen zonder dat hij denkt dat ik het doe omdat ik hem leuk vind.

Maargoed, ik zie al dat dit bericht veelste lang is. ;$ Sorry daarvoor! Maar ik moest gewoon even m’n verhaal kwijt…
Thanks voor het lezen!

kusjes, Pam

:open_mouth: Het is echt té lang. Sorrry, maar typen is zoveel handiger dan in een dagboek schrijven. Dan wordt m’n hand zo moe. hihihi

En als je ervaring hebt met je vriend leuk vinden, dan hoor ik het graag! Want ideeën delen hierover, dat wil ik heel graag!

Wow, er is een verschil tussen een verhaal en een autobiografie :open_mouth:

hihihi sorry! Ik ben echt snel in iets kort houden. En ik heb trouwens andere namen gebruikt. (:

Ik denk dat je gerust een keertje kan afspreken met hem om alles duidelijk op een rijtje te krijgen. Wees eerlijk met hem, hij is een goede vriend en zal het heus wel begrijpen.

haha ik zocht het echt niet meer na de eerste alinea. maar ehm ik zou zeggen neem wat initiatief en als hij het niet wil benadruk dan dat je vrienden wil blijven?

Ahh , mooi verhaal sorry . Echt jammer dat het niks wordt ! Klinkt echt te mooi voor woorden…En ik denk dat jullie wel goed bij elkaar passen, maar d at hij dat besef ook nog even moet krijgen, en zo niet, dan is het niet anders…en dan kom je vanzelf iemand tegen waarbij je dit gevoel krijgt…

Ik heb het wel helemaal gelezen, vind dat je namelijk wel een fijne schrijf/typstijl hebt:)

Het is wel echt een hele lastige situatie, soms las ik het en dacht ik door die kus op de mond, aanrakingen en knuffels lijkt het me niet dat hij niets voor jou voelt…
Maar hoe die nu doet is het net of hij niets wil.

Ik zou zelf beetje initiatief nemen en zowiezo goed duidelijk maken dat je goede vrienden wilt blijven wat er ook gebeurd, of welke beslissing jij/jullie/hij ook neemt.

maar overhaast dingen niet, gun hem en het de tijd

Dat wil ik ook wel. Alleen ik heb soms het idee dat ik het allemaal verkeerd zie. En dat ik te hard van stapel loop, doordat ik zo weinig geduld heb. Dat ik het gewoon moet afwachten, maar als ik dat een week doe dan heb ik het gevoel dat ik weer ergens te laat mee kom. Zoals nu heb ik het idee dat ik er telaat mee ben, om met hem af te spreken om echt alles te vertellen… Begrijpen doet ie denk ik ook wel, maar of hij zelf iets zou zeggen… Ik ben gewoon bang dat als ik teveel met hem hierover praat dat hij helemaal anders gaat doen… Terwijl ik merk dat hij m’n mening altijd wil weten en ook waardeert.

Het klinkt wel als een hele lieve jongen

Dat ga ik hem ook zeker nog wel duidelijk maken! Want ik heb hem nodig op sommige momenten. En ik merk dat ik het nu moeilijk vind om zijn hulp enzo te vragen… Omdat hij zelf zo afstandelijk reageert, alleen als ik iets zeg over m’n gevoelens dan geeft ie me gelijk een knuffel. Zo van het is goed.

Geeft niet, lief dat je dat zegt! Dat hoor ik dus ook van veel mensen, dat ze ons juist bij elkaar vinden passen. Ik kan ook goed met hem opschieten, maar ik weet zelf dat er nog zóveel is dat we nog niet van elkaar weten. Mijn moeder zei ook al, je hebt hem nu wel aan het denken gezet.
En je hebt helemaal gelijk, het komt wel of het komt niet en er zijn genoeg jongens op de wereld waarbij ik dit gevoel ook zou kunnen krijgen. Alleen dat onze vriendschap er onder leidt, vind ik echt 10x niks…

Oh, dankjewel. Vind ik echt leuk om te horen! (: Hij gaf me niet een kus op m’n mond, maar op m’n hoofd. :wink: tjaa, ik weet het gewoon niet zo goed… ik ga proberen het niet te overhaasten, dankjewel!
En voordat ik echte gevoelens voor hem kreeg, zei ik al tegen iedereen die over Rick begon, dat hij echt de aller aller liefste jongen is die ik ken. En ik wil hem gewoon niet verliezen!

Ik denk dat je gewoon eventjes moet afwachten, hoe lastig het ook is.
Je moet wel realiseren dat hij heeft gezegd dat hij je niet als vriendinnetje ziet, als die helemaal stapelverliefd op je zou zijn, had hij toen allang ja gezegd.
Dus kijk het aan en anders moet je je er op richten dat jullie gewoon vrienden blijven. Good Luck