verhaal; -is verliefdheid altijd zo mooi?-

[b]Haai!

Vertel me wat je ervan vindt, of ik door moet gaan, wat ik zou moeten verhalen, spellingsfouten en wat ik beter kan doen.
kus [/b]

Ik lig op mijn bed. Naast mijn lieve vriendje Thijs. Hij ligt te slapen. Wat houd ik van dit moment. 's Morgens, als ik net wakker ben vind ik het fijn om naar mijn vriendje te kijken, dan geniet ik echt van het leven. Zo’n moment zou eeuwig mogen duren.
Dan wordt mijn vriendje wakker. Hij glimlacht en vraagt of ik al lang wakker ben. ‘Een tijdje,’ antwoord ik. Hij glimlacht weer. ‘Ik vind het gewoon heerlijk om naar je te kijken.’ zeg ik. Hij kust me zacht en de vlinders in mijn buik beginnen rond te fladderen. Het is heerlijk om verliefd te zijn. Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld. Ik leg mijn hoofd op zijn borst en Thijs slaat zijn arm om me heen. We vallen beiden in slaap. Het is perfect.

‘Thijs!’ roep ik naar mijn vriendje. ‘Mijn moeder komt zo thuis. Als ze ons samen, in één bed ziet liggen zwaait er wat voor mij.’ Thijs kijkt me angstig aan. Hij stapt snel uit bed. Hij schiet in zijn broek en trekt z’n shirt over zijn hoofd. Ik doe alvast het raam voor hem open, zodat hij snel weg kan. ‘Dag lief vriendinnetje, tot vanmiddag.’ Thijs geeft me een kus en klimt door het raam naar buiten. Hij loopt weg en draait nog één keer om, ik geef hem een kushandje. Ik heb nu al weer zin om hem te zien en te knuffelen.

Oké, niet alles perfect. Mijn moeder bemoeit zich overal mee. Ik mag helemaal niks, ook geen vriendje. Maar Thijs is zo lief voor mij, dat ik een soort van ‘stiekeme’ relatie met hem heb. 's Nachts slaapt hij meestal bij mij. 's Morgens gaat hij meestal vroeg weg, zodat mama het niet door heeft. In het weekend slaap ik bij hem. Ik zeg dan dat ik bij een vriendin ga logeren. Oké, het is moeilijk om het geheim te houden. Maar beter dan leven zonder Thijs als vriendje.

Ik fiets het schoolplein op. Het is druk. Vooral bij het fietsenhok, er staan stelletjes te zoenen en jongeren met een sigaret in in hun mond. Ik zet mijn fiets in het fietsenhok en zet hem op slot. Waar is Thijs? Ik zie hem nergens.

Dan voel ik ineens twee handen voor mijn ogen. ‘Haha, ik zocht je al.’ Ik ruik een ander luchtje dan Thijs normaal op heeft. Waarschijnlijk een nieuw luchtje. Het ruikt niet verkeerd, maar echt lekker vind ik het niet. Ik draai me om en kijk recht in het gezicht van Jason. Een lelijke jongen met flaporen en een bril die altijd op het puntje van zijn neus staat. Een nerd. Hij zit bij mij in de klas en ik heb gehoord dat hij een oogje op mij heeft. Oh my God! Waarom moet hij nu precies mij leuk vinden? ‘Oh, ik had eigenlijk gedacht dat je Thijs was.’ Ik loop snel weg. Waar blijft Thijs? Ik voel weer twee handen voor mijn ogen. ‘Ik vind je niet leuk. Begrijp me nu eens!’ Langzaam verdwijnen de handen voor me ogen. Ik draai me om en zie Thijs bleek wegtrekken. ‘Oh, lieverd. Ik had het niet tegen jou. Toen ik kwam aanrijden was ik je aan het zoeken, maar ik kon je niet vinden,’ zeg ik en vertel het hele verhaal. ‘Waar is Jason. Ik ga hem is haar fijn uitleggen dat jij hem niet leuk vindt en dat hij dat ook niet moet denken.’ Thijs loopt boos richting Jason.

Alleen bij de 1e alinea, en dan de laatste zin ben je een punt vergeten.
Voorderest mag je verder, hoor!

thanks for you comment!

Tot nu toe :

-Ik lig op de mijn bed Ik lig op mijn bed of ik lig op het bed denk typfoutje hihi
-Erg fijn dat je ‘houd’ typt ipv ‘hou’ super :grinning:
-mijn moeder bemoeit met een t (stam is bemoei en de i zit in t’kofschip dus met een t)
-die zin met 's ochtends vroeg, als de vogels fluiten, al kijkend naar mijn vriendje klinkt niet erg lekker in de mond probeer hem eens te veranderen?
-van; ‘stiekeme’ is van ‘stiekeme’ zonder de ;
-want daar staan de stelletjes te zoenen want er staan daar stelletjes te zoenen beetje vage zin overigens
-en kijk recht in het van Jason in het gezicht van Jason, neem ik aan? ^^
-en ook goed dat je de zin goed afsluit als iemand iets zegt!

Ben trouwens nog niet helemaal geboeid door het verhaal, gebruik meer woordsoorten en woorden om het spannender/ leuker te maken. Meer omschrijvingen van dingen maakt het leuker

heel erg bedankt voor je reactie.
Ik vind het heel fijn dat je spellingsfouten, vage zinnen en de betere dingen aangeeft. Daar heb ik veel aan! Super bedankt!
Ik heb het veranderd, hopelijk is het nu beter en fijner om te lezen.

Wat bedoel je met: gebruik meer woordsoorten en woorden om het spannender/ leuker te maken. Meer omschrijvingen van dingen maakt het leuker.
(Sorry, als het dom is dat ik dit vraag!;))

nogmaals bedankt!

kus

Geen idee waar dit verhaal over gaat gaan (A) (fout zin ja xD),
maar ik vind je schrijfstijl wel fijn dus ga mar gewoon verder!
Vond je andere verhaal ook wel goed, weet de naam niet meer.

Gelukkig maar! Vragen zijn nooit, maar dan ook nooit dom he

Nou bijvoorbeeld je in plaats van
‘Huppelepup gaat zitten.’
schrijft
'Huppelepup ging op de ingezakte, leren stoel zitten en keek angstig om zich heen.

Je maakt van 1 korte saaie zin een langere zin met veel bijvoegelijke naamwoorden zodat de plaats/ ruimte naar voren komt en het gevoel van de persoon

Als je het nu ook niet snapt, wil ik nog wel even specifiekere voorbeelden noemen in een langer verhaaltje :wink: Graag gedaan!

bedankt voor je uitleg.
Ik snap het helemaal en zal het proberen toe te passen!

thanks again!

kus

Dit had ik niet verwacht. Dit had ik totaal niet verwacht. Zeker niet van Thijs, hij sloeg Jason gewoon een blauw oog. Ik schrok er echt heel erg van. Zo erg was het toch ook weer niet? Als Jason me had gezoend, zou ik hem wel snappen. Dan was ik zelf ook echt heel boos op Jason. Maar dit was niet het geval. Hij hield alleen zijn handen voor mijn ogen. Ik wist echt niet dat Thijs zo snel op zijn teentjes kon worden getrapt. Ik probeerde hem nog tegen te houden, maar ik was te laat. Jason lag al op de grond. Ik schreeuwde tegen Thijs dat hij ziek in zijn hoofd was. Dit kwam volgens mij hard aan, want hij liep boos weg. Ook heeft hij die dag gespijbeld. Hij zal morgen wel op zijn kop krijgen van de directie. Ik weet niet of ik hem nu wel of niet moet bellen. Ik ben bang dat hij het dan uitmaakt. Maar ik wil hem wel spreken. Ik mis hem zo ontzettend erg. Een smsje? Nee dat vind ik ongevoelig. Een brief die ik zelf schrijf? Ja, dat ga ik doen! Pak een vel papier en een pen. Ik begin te schrijven.

lief vriendje,

Ik heb je na dat ongeluk op het schoolplein niet meer gezien of gesproken.
Ik mis je.
Ik mis je lieve glimlach, je fijne stem en je mooie ogen.
Ik mis je lieve en mooie smsjes.
Ik mis mijn lieve vriendje.
Toen je Jason sloeg, wist ik niet wat me overkwam. Ik had het niet zien aankomen.
Daarom reageerde ik zo bot. Dit was totaal niet mijn bedoeling.
Jason deed niet iets heel ergs. Hij hield alleen zijn handen voor mijn ogen. Verder niks. Hij zei niks, hij deed niks anders.
Ik moet heel eerlijk zijn tegen jou. Ik vond het een beetje overdreven dat je hem een blauw oog sloeg.
Het enige voordeel is, hij zal dit nooit meer doen!
Hopelijk ben je niet meer boos op mij. Het was namelijk niet mijn bedoeling om jou te kwetsen.
Ik geef niet om Jason, ik geef om jou lieve Thijs!
Ik hou van jou!
Ik wil mijn lief vriendje knuffelen!

heel veel liefs en kusjes,
Fleur

Ik ben best tevreden over mijn brief. Ik spuit parfum op de brief en de envelop, natuurlijk met luchtje dat Thijs het lekkerste vindt ruiken. Ik loop naar beneden. Er is niemand thuis. Zoals bijna altijd, erg vind ik het niet. Het is toch niet heel gezellig als iedereen thuis is.

Ik stap op mijn fiets en rijd naar het huis van Thijs. De wind schuurt langs mijn wangen. Het is koud. Heel koud. Mijn handen trillen. Als ik bijna bij het huis van Thijs ben begin ik steeds langzamer te fietsen. Ik zet mijn fiets tegen een boom en loop snel de deur en doe de brief in de brievenbus. Terwijl ik naar mijn fiets loop hoor ik mijn naam. Ik draai me om een zie mijn vriend in de deuropening staan. Hij kijkt me met een bedroefd gezicht aan. Ik wil naar hem toe rennen hem knuffelen en zoenen. In plaats daarvan loop ik langzaam naar hem toe. Hij pakt de envelop op en maakt hem open. Ik weet niet wat ik moet doen. Moet ik naar hem toe gaan en de brief zelf voor lezen? Moet ik naar hem toe lopen en hem gewoon zoenen? Of moet ik weglopen?

Het laatste valt af. Dat zou wel heel stom zijn. Ik ren op hem af. Pak de brief uit zijn handen en lees hem voor. Als ik klaar ben met het voorlezen kijk ik hem aan. ‘Ik weet niet wat ik moet geloven. Vele mensen zeggen dat je vaak met Jason afspreekt, sommige zeggen zelfs dat je ooit met hem hebt gezoend terwijl wij het hadden en nog andere zeggen dat je zelfs met hem naar bed bent geweest. Jij zegt dat je hem bijna nooit spreekt. Wie moet ik geloven? Ik wil jou heel graag geloven, maar waarom zouden al die mensen liegen? Ze zeggen allemaal hetzelfde, dat zou toch toeval zijn? Je hebt nu nog een kans om de waarheid te spreken.’

Ik weet niet wat ik hoor. Ik en Jason hebben gezoend? Met Jason naar bed ben geweest? Het moet niet gekker worden. Hoe komen ze daar bij? ‘Ik weet niet waar je het over hebt. Ik spreek Jason heel af en toe op school of in de klas, maar met hem zoenen? Nee, dat zou ik nooit willen doen. Hoe komen ze er bij?’
Hij kijkt me boos aan, hierdoor verschijnt er een rimpel op zijn voorhoofd. 'Ik vind het heel erg dat je de waarheid niet spreekt. Ik heb namelijk bewijs van de avond dat je met hem naar bed geweest bent. Hij pakt zijn mobiel en laat een foto zien. Ik zie twee mensen bovenop elkaar op een bed liggen. Volgens mij beide naakt. Ik herken Jason. Hij ligt bovenop een meisje.

WAT? Ik zie een armbandje om de pols van het meisje. Meteen kijk ik naar mijn eigen armbandje. Precies hetzelfde. Als ik goed kijk zie ik de moedervlek van mij in de nek van het meisje. Dat meisje ben ik! Hoe kan dit. Ik weet helemaal niks van die avond. Van wie is deze foto. Waarom is deze foto genomen. Hoe kan het dat ik me er niks meer van herinner. Ik word gek!

Thijs pakt zijn mobiel van me af en gooit de deur dicht. Ik barst in huilen uit. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik loop maar naar mijn fiets en fiets huilend naar huis. Ik begrijp er nog steeds niks van. Hoe kan dit. Wie denkt dit nog steeds. Ben ik dat wel echt. Hoe kan het dat ik niet weet wat er toen is gebeurd. Ik ren naar mijn kamer. Plof neer op mijn bed en de tranen stromen over mijn wangen. Uiteindelijk val ik in slaap.

Ik vind het leuk!
Alleen bij dit stuk:

"Onceuponatime schreef op 10 December 2009 @ 21:31

Ik ben best tevreden over mijn brief. Ik spuit parfum op de brief en de envelop, natuurlijk met luchtje dat Thijs het lekkerste vindt ruiken. Ik stap op mijn fiets en rijd naar het huis van Thijs. Ik loop snel naar de deur en doe de brief in de brievenbus. Terwijl ik naar mijn fiets loop hoor ik mijn naam. Ik draai me om een zie mijn vriend in de deuropening staan. Hij kijkt me met een bedroefd gezicht aan. Ik wil naar hem toe rennen hem knuffelen en zoenen. In plaats daarvan loop ik langzaam naar hem toe. Hij pakt de envelop op en maakt hem open. Ik weet niet wat ik moet doen. Moet ik naar hem toe gaan en de brief zelf voor lezen? Moet ik naar hem toe lopen en hem gewoon zoenen? Of moet ik weglopen? Het laatste valt af. Dat zou wel heel stom zijn. Ik ren op hem af. Pak de brief uit zijn handen en lees hem voor. Als ik klaar ben met het voorlezen kijk ik hem aan. ‘Ik weet niet wat ik moet geloven. Vele mensen zeggen dat je vaak met Jason afspreekt, sommige zeggen zelfs dat je ooit met hem hebt gezoend terwijl wij het hadden en nog andere zeggen dat je zelfs met hem naar bed bent geweest. Jij zegt dat je hem bijna nooit spreekt. Wie moet ik geloven? Ik wil jou heel graag geloven, maar waarom zouden al die mensen liegen? Ze zeggen allemaal hetzelfde, dat zou toch toeval zijn? Je hebt nu nog een kans om de waarheid te spreken.’ Ik weet niet wat ik hoor. Ik en Jason hebben gezoend? Met Jason naar bed ben geweest? Het moet niet gekker worden. Hoe komen ze daar bij? ‘Ik weet niet waar je het over hebt. Ik spreek Jason heel af en toe op school of in de klas, maar met hem zoenen? Nee, dat zou ik nooit willen doen. Hoe komen ze er bij?’ Hij kijkt me boos aan, hierdoor verschijnt er een rimpel op zijn voorhoofd. 'Ik vind het heel erg dat je de waarheid niet spreekt. Ik heb namelijk bewijs van de avond dat je met hem naar bed geweest bent. Hij pakt zijn mobiel en laat een foto zien. Ik zie twee mensen bovenop elkaar op een bed liggen. Volgens mij beide naakt. Ik herken Jason. Hij ligt bovenop een meisje."

schrijf je alles in één blok tekst. Je kunt beter wat spaties toevoegen, dat leest wat fijner.
Vooral als iemand wat zegt; bijv.

‘Ik wil hier weg,’ zegt Jan boos.
‘Wacht nog even, ik wil dit zien,’ zegt Lies.

zoiets dus… :relieved: voorderest: blijf posten![fgcolor=#0A3591][/fgcolor]

upje :blush:

in je stukje met die brief staat ‘ongeluik’.

hier is het volgende deel.
Het is niet echt lang maar heb niet veel tijd gehad!
Het is wel een beetje een saai stukje. Al zeg ik het zelf!
I’m so sorry!
vertel of je het nog leuk vind om te lezen!

Ik knipper een paar keer met mijn ogen. De huid rond mijn ogen trekt. Ik wrijf een beetje over mijn ogen, helemaal nat. Dan herinner ik het me weer. Die foto die Thijs me liet zien. Jason en ik naakt samen op een bed. Hoe kan dat? Begin bijna weer te huilen.
‘Fleur! We gaan eten, kom jij naar beneden?’ roept Vanessa.
Hoe laat is het? Is het nu al tijd voor het avondeten? Mijn ogen vliegen naar de klok.
Het is 17.50. Ik moet wel heel lang geslapen hebben. Dit was mijn enige vrije middag. Ik denk na. Om half 1 was ik uit. Om half 2 zat ik op mijn fiets met de brief voor Thijs in mijn handen. Dan was ik waarschijnlijk rond 2 uur weer thuis. Daar ging mijn vrije middag. Oh, mama staat te wachten op mijn antwoord.
‘Ja mam, ik kom eraan!’ roep ik maar snel terug.
Ik loop naar de spiegel. Het is niet zomaar een spiegel. Het is een spiegel van 1 meter bij 1,5 meter, met daarop allerlei tekstjes van mijn vrienden en vriendinnen. Ook hangen er vele foto’s van mijn vrienden. Vooral van Thijs en mij. Ik kijk in de spiegel en schrik. Zo kan ik echt niet naar beneden. Ik haal mijn make-up van mijn gezicht en ga naar beneden. Ik sterf van de honger.

Ik vind het wel leuk :wink:
En het is echt veel beter zo! Veel overzichtelijker!

Tip -hoeft niet, gewoon voor als je het wilt weten!- die witregels komen automatisch wanneer je, je verhaal kopieerd en plakt in een bericht. Als je namelijk op een enter drukt in word, dan komt er automatisch een witregel als je het overplakt.
Die kun je weghalen, de witregel gewoon met backspace :relieved:
Het hoeft niet, maar voor als je het wilde weten!

ik snap niet goed wat je bedoelt.
kus

Sorry, wacht ik zal het even beter uitleggen! :relieved:

Als je een tekst kopieerd vanuit Word (waar je, je verhaal typt, denk ik toch)
Dan staat het in Word zo:

Er groeiden veel planten en de bomen stonden dicht op elkaar. Eindelijk een plaats waar ze beschutting konden vinden.
‘Laten we hier een dagje overnachten,’ Zei Rudolf.
‘Ik weet het niet hoor,’ antwoordde Anna. Ze voelde zich niet helemaal op haar gemak. Alsof iets, of iemand hun begluurde.

Maar als je het Kopieerd dan komt er dit:

Er groeiden veel planten en de bomen stonden dicht op elkaar. Eindelijk een plaats waar ze beschutting konden vinden.

‘Laten we hier een dagje overnachten,’ Zei Rudolf.

‘Ik weet het niet hoor,’ antwoordde Anna. Ze voelde zich niet helemaal op haar gemak. Alsof iets, of iemand hun begluurde.

--------------
De witregels komen er automatisch bij als je bij Word alleen een enter plaatst, maar die kun je dus zelf weghalen…
snappie? Het hoeft niet, maar als je het fijner vind (omdat normaal in Word geen witregels staan) dan kan dat :angel:
Ik hoop dat je het nu snapt^^

oh ja, nou je het zegt!
Ik heb het gewijzigd.
thanks.

kus

You’re welcome ^^

leuk verhaaal .
verderr :grinning:
xx

upje!