[Verhaal] Is liefde wel voldoende?

Verder! :slightly_smiling_face:

Verder?

Verder (:

**Daan**

Ik wist dat het Veerle was, maar ik schrok toch toen ze het hokje uit kwam. “Waarom zit je hier?” vroeg ik. Eigenlijk hoefde ik die vraag niet eens te stellen ik zag de uitgelopen mascaravlekken nog steeds zitten, maar goed ik moest toch iets zeggen. Ik pakte mijn tas op en pakte een make-up remover doekje dat ik aan haar gaf.
“Waarom doe jij ineens zo aardig?” vroeg ze op haar beurt. Ik beet even op mijn lip, daarin had ze gelijk, ik was nooit echt aardig tegen haar geweest maar ook nooit zo onaardig als Nina altijd was.
“Laat maar, je gaat vast en zeker zeggen dat het Nina’s schuld is” zei ze terwijl ze voor de spiegel de vlekken weg wreef. Verbaasd keek ik haar aan, dit was een hele andere kant van Veerle die ik nog nooit had gezien. Logisch ook ik zag haar alleen maar als een schuchter type dat nooit iets durfde te zeggen.
Het was best raar om haar überhaupt íets te horen zeggen. Ik negeerde haar opmerking en leunde tegen de muur.
Via de spiegel keek ik haar aan. “Misschien kunnen we proberen te ruilen met het project” vroeg ik. “Ik bedoel ik denk dat we beide niet echt met elkaar willen samenwerken wel?” vroeg ik. Correctie zij wilde niet met mij samenwerken, ik had er niets tegen, het maakte me totaal niets uit met wie ik ingedeeld werd zolang het maar niet met Nina was.
“Prima, dan kun jij fijn met Nina werken” zei ze. Ik zuchtte “Nou geloof mij maar als ik zeg dat dat wel het laatste is wat ik wil, dan werk ik nog liever met jou.” Pas nadat ik het uitgesproken had realiseerde ik me hoe dat klonk. “Oh sorry, dat bedoelde ik helemaal niet zo!” zei ik snel.
Ik hoorde haar grinniken “Hm, toch niet zulke goede vriendinnen he?” vroeg ze terwijl ze me aankeek.
“Soms drijft ze me helemaal tot waanzin” zei ik glimlachend. “Maar goed ze heeft zo ook haar goede kanten, al kan niet iedereen die zien” zei ik. Ik hing mijn tas weer aan mijn schouder “Ik ga proberen te regelen of dat ik kan ruilen, je merkt het vanzelf wel” zei ik.
Ik glimlachte even naar haar en liep toen de deur uit. Pas toen ik weer in de gang stond haalde ik opgelucht adem, jezus waarom was ik altijd zo zenuwachtig als ik in haar buurt was?

Wauw het is echt heel goed geschreven!
Ik heb zo’n vermoedens wat er gaat gebeuren, maar die zal ik maar niet posten ^^

hahaha vertel, kijken of dat het allemaal heel voorspelbaar is :")

verder :grinning:

@Labyrinthine: Ik heb je genote :slightly_smiling_face:

verder!

Verder!!

Verderrr :grin:!

Up!

heb je net terug genote!

een inie minie stukje vandaag, dan post ik morgen weer iets (:

**Veerle**

Verbijsterd staarde ik Daan na. Was dit nu werkelijk gebeurd? Of had ik dit alles gedroomd? Ik keek naar het verfrommelde doekje in mijn handen, ik had nooit gedacht dat ze zo aardig was. Wacht, dacht ik dit nu echt? Ze was helemaal niet aardig, ze deed gewoon aardig maar ze zou het vast tegen me gebruiken. Zoals Nina in die tijd ook ‘aardig’ was geweest. Oké, misschien moest ik zelf ophouden met gemeen denken, Daan was Nina niet, ook al gingen ze zoveel met elkaar om, ze waren niet hetzelfde. Maar alsnog was Daan een meisje en als ik iets had geleerd dan was het wel dat meisjes bitches waren, áltijd. Daan dus ook, ik moest me niet laten manipuleren door dat lieve gedrag van haar. Ik veegde de rest van de make-up van mijn gezicht en gooide het doekje weg. Over vijf minuten zou ik Nederlands hebben, dat betekende dat ik geen tijd had om te eten. Ik zuchtte eventjes, fijn dan maar honger lijden ik weigerde te eten in de gangen. Ik pakte mijn tas uit het wc hokje, controleerde nog een laatste keer of dat er geen make-up restjes te zien waren en liep toen de wc uit. Regelrecht in Nina’s armen…

-

Oeh spannend :stuck_out_tongue: Ik zal braaf wachten op het volgende stukje (:

Upje !

Post je vandaag weer iets? (:

**Nina**

Dit is Nina een zestienjarig verwend kreng dat over alles en iedereen heen zal lopen om te bereiken wat ze wil. Zoals ondertussen wel duidelijk is heeft Nina een ontzettende hekel aan Veerle, waarom weet niemand, misschien weet Nina dit zelf ook wel niet helemaal. Nina houdt van winkelen, of liever gezegd geld uitgeven, of dit nu is aan een nieuw jurkje of een of ander duur prulletje, dat maakt haar helemaal niets uit. Haar ouders zijn gescheiden sinds haar twaalfde en ze woont bij haar vader, ze heeft verder geen broertjes of zusjes dus ze werd altijd goed verwend.

http://data.whicdn.com/images/27428669/tumblr_lkw1d1n8UH1qcjhg2o1_1280_large.gif

“Zozo, wie hebben we hier” zei ik glimlachend toen ik lilliputter het toilet uit zag komen. Ik leunde tegen de muur aan en keek naar haar rode ogen. “Ahw, lekker gehuild en gesneden?” ik grinnikte even toen ik haar onzeker heen en weer zag schuifelen. Bingo, ik had een goede opmerking gemaakt. “Zeg ik weet niet wat jij je allemaal in je hoofd haalt jij kleine snotneus, maar Daan is van mij en van niemand anders, begrepen?” zei ik terwijl ik op haar afstapte. Ik zag haar heftig knikken en glimlachte tevreden. “Jij zorgt dat je Daan niet spreekt of aankijkt, jij gaat dat hele project maar mooi in je eentje doen, anders zal ik er even fijn voor zorgen dat jij geen baantje meer hebt, dan kun je met je arme familie in een kartonnen doos wonen.” Ik was gemeen, zeer zeker maar ik wilde haar duidelijk maken dat Daan van mij was. Lilliputter keek me angstig aan, goed ze begreep mijn dreigingen. Niet dat ik zou doen wat ik zojuist gezegd had, maar goed dat wist zij niet. Al zou ik zeggen dat ik haar hele familie uit zou moorden, ze zou me nog geloven, zo bang was ze voor mij. Ik keek haar minachtend aan “Misschien moet je de rest van de dag maar overslaan en naar huis gaan, tenzij je wilt dat iedereen weet dat je hier zit te janken als een klein kind, ik denk dat ze dat best wel leuk zouden vinden, denk je niet?” ik draaide mijn hoofd een beetje en keek haar vragend aan. Ze knikte langzaam. “Mooi, dan kan ik genieten van je afwezigheid” zei ik terwijl ik me omdraaide en mijn lange blonde lokken expres in haar gezicht liet zwiepen. Grijnzend liep ik naar de trappen en liet die kleine snotneus alleen achter in de hal.