[Verhaal] Is liefde wel voldoende?

Hee,

Welkom bij mijn verhaal ‘Is liefde wel voldoende?’

http://i44.tinypic.com/282qcup.jpg

Een verhaal over het leven van een tiener. Vriendschap, liefde, problemen en ruzie’s, het is er allemaal in verwerkt, een typisch verhaal op het eerste gezicht. Maar toch niet helemaal, dit verhaal gaat veel dieper in op de problemen, er kunnen dus ook erg heftige dingen in komen te staan. Verder verwerk ik hier niet alleen tekst, maar ook muziek en afbeeldingen omdat ik vind dat, dat een verhaal gewoon veel realistischer maakt, bovendien is het dan ook een stuk makkelijker te begrijpen.

Dit is Daan, een zeventienjarig meisje met een passie voor dans en basketbal. Op het eerste gezicht is Daan een meisje dat alles lijkt te hebben, ze is populair, heeft een rijke, gezellige familie en ziet er alles behalve normaal uit. Toch heeft ook dit meisje problemen, ze is er dagelijks bang voor en ze vecht voor en tegen zichzelf.

http://26.media.tumblr.com/tumblr_ly96seB2TX1qcmkeso1_400.gif

**1**
Daan

“… en zo heb ik nog steeds niet verteld wat ik ze al die tijd al zo graag had willen vertellen.”

Ik stopte met schrijven en staarde naar de laatste zin die ik had opgeschreven.
Langzaam schudde ik mijn hoofd. Mijn pen bleef zweven aan de onderkant van het rode boekje.
Toen hief ik mijn hoofd op, klapte het boek dicht en schoof het snel terug in mijn tas voordat Nina zag waar ik in had geschreven.
Het was maar goed dat ik om de zoveel seconden naar de ingang van het lokaal keek, ik moest er niet aan denken dat dit boekje in haar handen zou vallen. Misschien was het ook niet zo slim om het mee naar school te nemen maar ik moest mijn gedachten gewoon kwijt, aangezien ik niet alles tegen mijn vriendinnen kon zeggen.
Althans nóg niet, hopelijk kwam daar binnenkort verandering in.

Daaaaaan!” hoorde ik haar roepen toen ze in de gaten kreeg dat ik al in het lokaal zat. “Hee” zei ik glimlachend. Ik leunde achterover en klopte op de stoel langs me.
"Oooh thank god heb je een plek voor me vrij gehouden, stel je voor dat ik langs die lilliputter moest zitten"riep ze terwijl ze langs me ging zitten. Juist op dat moment kwam ‘die lilliputter’ binnen.
Als sinds het begin had Nina een bloedhekel aan haar, ik had geen flauw idee waarom maar bij Nina was er meestal geen rede voor nodig. Ze had standaard een hekel aan iedereen die niet populair was.
En lilliputter was alles behalve populair, ze was Nina’s favoriete mikpunt, en ik was niet van plan om daar iets aan te veranderen. Hoe hard dit ook klonk, ik kon én wilde niet voor haar opkomen, puur en alleen omdat ik bang was om mezelf te verraden. Ik was laf, érg laf, maar ik kon niet anders.
Plotseling kreeg ik een tik tegen mijn arm. “Zeg waar zit jij? En waarom staar je naar die kabouter?!” hoorde ik Nina in mijn oor tetteren. Ik wendde mijn blik af en keek haar aan. “Gewoon, ik keek naar haar schoenen” zei ik. Met mijn pen tekende ik een hartje op de tafel. “Volgens mij draagt ze deze nu al twee weken non-stop achter elkaar” ik wist niet eens of dat dit echt zo was maar ik moest toch íets verzinnen. Vrijwel meteen zag ik Nina’s hoofd richting lilliputter draaien. “Gadverdamme, waarom koopt je moeder geen nieuwe schoenen voor je kleine trol” zei ze. Hard genoeg zodat Veerle, lilliputter had natuurlijk ook een echte naam, het kon horen maar net niet hard genoeg zodat onze stoffige wiskunde docent de opmerking meekreeg.
Veerle draaide zich niet om, sterker nog ze deed helemaal niets. Ze zat, ze haalde adem en keek naar het lege bord, dat was alles wat ze deed.
Ik tikte Nina tegen haar schouder voordat ze nog zo’n rotopmerking kon maken “Zeg, hoe zit het tussen jou en Nick?” vroeg ik terwijl ik een pluk haar om mijn vinger wond. Niet dat het mij veel interesseerde hoe het tussen hen ging, het was alleen een manier om de aandacht van Veerle af te leiden. Dat was het enige dat ik kon doen zonder mezelf verdacht te maken.

Ik ben ook benieuwd naar meer!

ahwie, dankje!
ik zal morgen een nieuw stukje plaatsen (:

up

oh verder, klinkt goed! (:

Dit is Veerle, een zestienjarig klein meisje met rode haren. Veerle is iemand die nogal snel over het hoofd wordt gezien, behalve door Nina. Ze houdt ontzettend veel van gitaar spelen en beschikt over een zeer goede stem. Veerle leeft samen met haar moeder en jonger broertje en zusje, een vader heeft ze nooit gehad. Omdat het te zwaar is voor haar moeder om drie kinderen te onderhouden en te werken, geeft Veerle alles wat ze verdiend aan haar moeder.

http://i40.tinypic.com/f0drhz.jpg

**Veerle**

Ik verroerde geen vin toen ik Nina’s opmerking hoorde.
Doen alsof ik het niet gehoord had was de beste optie, hoewel Nina het totaal geen probleem vond om toch verder te gaan. Gelukkig kwam Daan er dit keer tussen met haar ongeïnteresseerde vraag.
Ik wist heel goed dat ze niet wou weten hoe het tussen Nina en Nick ging, aangezien Nick Daan’s ex was.
Maar goed dat stoorde Nina natuurlijk helemaal niet, Nick was de populairste jongen op school en daar ging het haar om.
Dat hij nou toevallig de ex van haar beste vriendin was, dat was jammer, maar dat hield haar niet tegen. En Daan had haar er natuurlijk uitgebreid van verzekerd dat ze het helemaal niet erg vond, dus wat was dan het probleem?
Nick was een aardige jongen, blond lang, blauwe ogen, het type jongen waar alle meisjes wel een relatie mee zouden willen hebben. En Daan was het meisje dat dat voor elkaar had gekregen, helaas was ik niet de enige die jaloers op haar was.
Ja, ik durfde eerlijk toe te geven dat ik jaloers was op haar. En waarom ook niet, ze had het perfecte figuur en was het populairste meisje op school.
En ik? Ik was klein en onopvallend, iemand als Nick zou mij nooit zien staan, tenzij hij me omver liep misschien.

Maar goed, ik wist dus dat Daan Nick nooit erg leuk had gevonden, waarom wist ik ook niet, maar iedere keer wanneer ik in haar buurt was had ik een bepaald gevoel. Een gevoel wat ik niet kon beschrijven eigenlijk.
Of misschien had dat dan weer te maken met het feit dat ik van alle mensen op de hele school, en dat waren erg veel mensen, Daan het meest probeerde te ontwijken. Niet omdat Daan gemeen tegen me was, ik ontweek haar alleen omdat Nina áltijd samen met haar was.
Ik zweer het je volgens mij hielden die twee nog elkaars handen vast als ze naar het toilet gingen. Het zou me in ieder geval niets verbazen als dit ook echt zo was.
Ik schrok op toen ik een prop tegen mijn hoofd kreeg, ik kromp eventjes in elkaar en keek naar de klok. God, dit uur duurde echt eindeloos.
Gelukkig hadden we na dit uur pauze, en daarna Nederlands. Van de enige docent die onze klas fatsoenlijk onder controle had en waarbij ik me geen zorgen hoefde te maken dat ook maar iemand een rotopmerking maakte of dat ik een prop tegen mijn hoofd aankreeg.
Nu was die prop nog geluk, ik had ook vaak genoeg rotte appels of pennen tegen mijn hoofd gekregen. Het verbaasde me nog steeds dat ik geen bult ter grote van een sinaasappel op mijn achterhoofd had zitten. Misschien zou dat ooit nog wel komen.
Ik keek nogmaals op de klok, gads waarom ging die tijd niet sneller? Waarom kon ik niet eens mijn ogen sluiten en als ik ze dan weer zou openen, dan zou dit lesuur voorbij zijn. Of deze dag, dit schooljaar maar nog veel liever gewoon mijn hele middelbare school. Ik haatte het hier.
En dat alles kwam door Daan en dus ook door Nina. Door alle opgetutte tutjes die achter die twee aanholden alsof zij twee koninginnebijtjes waren en alle andere leerlingen haar onderdanen.
God, wat zou ik dan graag een mens willen zijn, zodat ik met mijn voet bovenop die razend irritante bijen kon staan. Dan zou het voor eens en voor altijd afgelopen zijn. Nog voordat ik verder kon fantaseren hoorde ik van Maere iets roepen waar ik totaal niet blij mee was. “Wat?” vroeg ik.
“Ik zei dat jij samen met Daan werkt aan het komende project” herhaalde hij. Wat? Shit nee, dit kon niet waar zijn.
Nog voordat ik tegen kon stribbelen hoorde ik de bel gaan, snel pakte ik al mijn spullen bij elkaar en liep het lokaal uit. Nouja ik rende eerder, de gang uit, de trappen op en de toiletten in.
Aangezien dit gedeelte van de school nauwelijks werd gebruikt wist ik dat ik de enige hier zou zijn. Toch ging ik voor de zekerheid het laatste hokje binnen sloot de deur en begon toen te huilen.

mooi verhaal ik volg ook!

Ik volg!! Echt heel goed geschreven Livy, je mag echt trots zijn :grinning:

Mooi hoor! Ik ben benieuwd naar de rest van het verhaal :slightly_smiling_face:

Doorgaan hoor ik wacht :slightly_smiling_face:

Upje :slightly_smiling_face:

**Daan**

Toen de bel ging zag ik Veerle het lokaal uitrennen.
“Vet kut dat je met haar moet, maar bekijk het van deze kant, ze zal al het werk voor je doen zodat ze niet in je buurt hoeft te komen” zei Nina glimlachend.
Ik negeerde haar opmerking en pakte mijn spullen bij elkaar. Het laatste half uur had ze haar mond maar niet gehouden over hoe lief Nick wel niet was, alsof ik dat helemaal niet wist natuurlijk. Ik was blij dat we zometeen Nederlands hadden, het was het enige uur waar Nina een heel uur haar mond hield. Ik stond op en liep naar de deur terwijl ik ondertussen mijn tas over mijn schouder hing.
“Daaaaan, vind je het erg als ik met Nick eet nu, ik bedoel je redt je wel met Chloë enzo toch?” vroeg ze terwijl ze naar me toe liep. Ik knikte “Prima” zei ik glimlachend. Helemaal perfect, ik had absoluut geen behoefte aan haar op dit moment. “Dan zie ik je straks lieverd” ze gaf me een kusje op mijn wang en liep toen de gang uit. Toen ik haar het hoekje om zag gaan haalde ik opgelucht adem. Eindelijk, rust! Aangezien ik geen zin had om te gaan eten in de kantine met de rest liep ik naar boven, richting de toiletten waar Veerle zich altijd verstopte.
Ik had nooit iemand verteld dat ik wist dat ze daar vaak zat, omdat ik wist dat dit uiteindelijk bij Nina terecht zou komen, en als ze dat wist dan zou ze de kans zeker niet laten glippen om Veerle’s leven tot een nog grotere hel te maken. Ik opende de deur en verwachtte eigenlijk dat Veerle tegen de muur aan stond de snikken, maar het was stil. Ik liep naar de spiegel en liet mijn tas op de grond vallen.
Ik zuchtte eventjes toen ik mijn spiegelbeeld zag, mijn haar en mijn make-up zaten nog steeds perfect, het waren mijn ogen waar ik me zorgen om maakte. Ze straalden niet meer zoals ze hadden gedaan voordat ik op deze school terecht kwam. Ik deed nog een klein beetje lippenstift op en glimlachte eventjes. Plotseling hoorde ik geluid, het klonk alsof iemand zich ergens tegen aanstootte.
Shit, blijkbaar was ik toch niet alleen. Ik hoorde een snik uit het laatste hokje komen. Langzaam liep ik erheen en klopte op de deur “Gaat het?” vroeg ik zachtjes.

aah, ik vind je schrijfstijl echt geweldig!
snel verder. (:

Echt een mooi verhaal tot nu toe c;

Wauw! Het blijft nog steeds leuk om te lezen.
Ook wel fijn dat je in de ‘ik-vorm’ schrijft,
is echt een verhaal wat lekker leest.

In eerste instantie dacht ik nee dit is niet leuk die plaatjes dan laat je niks meer aan de verbeelding over, maar bij nader inzien vind ik het toch hartstikke tof! echt snel een nieuw stukje? :slightly_smiling_face:

ahw dankje, nou een klein stukje dan (:

**Veerle**

Shit, shit, shit SHIT! Ze had me gehoord. Ik wist dat het Daan was, haar stem was zo verschrikkelijk herkenbaar. Het laatste wat ik wilde was dat ze me zo zag. Ik wilde sowieso niet dat iemand me überhaupt zo zou zien, maar Daan was toch wel het ergste wat me kon overkomen op dit moment. Ik hield de mouw van mijn shirt voor mijn mond. “Ja hoor” zei ik. Ik zuchtte eventjes, pakte wat toiletpapier en veegde mijn tranen weg, hopelijk was mijn make-up niet té erg uitgelopen. Aan het wc papier te zien was dat dus wel zo, er zaten behoorlijk wat zwarte strepen op. Ik hoorde haar nogmaals op de deur kloppen. “Ik zei toch dat het ging” zei ik geërgerd. Meteen sloeg ik mijn hand voor mijn mond, shit wat had ik nu weer gedaan, nu zou ze me vast en zeker herkennen. Ik bleef stilletjes zitten en wachtte totdat ze iets zei of iets zou doen. Wie weet wat ze met me zou doen. “Veerle?” hoorde ik haar aarzelend zeggen. Ik knikte en besefte vrijwel meteen dat ze dat natuurlijk niet kon zien. Ik opende het hokje en stapte er langzaam uit, het had geen zin om daar te blijven zitten ze wist toch al dat ik het was.

Meer c;

We want more <3

Leuk geschreven :slightly_smiling_face: