[verhaal] In the spotlights

Een verhaal over Cloe

Inleiding:
Het gaat over een meisje. Ze heeft 1 droom. Zangeres worden. Cloe schrijft al sinds ze 10 jaar was eigen, goede liedjes. Als haar liedjes grote internationale hits worden zegt haar moeder dat ze naar een hele dure school moet gaan. In Londen. Girls only. In het begin vind ze dat geweldig. Maar eenmaal aangekomen merkt ze dat niet alle mensen van haar houden en dat de meeste haar kapot proberen te krijgen.

Uno.
‘Pas je goed op jezelf?,’ zegt Cloe’s moeder als ze voor het kolossale schoolgebouw staan.
Cloe slikt en zegt: ‘Natuurlijk mam,’ en ze geeft haar moeder een knuffel.
‘Zullen we mailen?’ Cloe’s moeder knikt en Cloe wurmt zich los uit de greep van haar moeder.
Ze hoort het knersperende geluid van de koffers die achter haar aanrollen. Als Cloe haar hand op de klink legt zinkt de moed even in haar Jimmy Choo’s. Maar ze kijkt een laatste keer om en stapt het reusachtige gebouw binnen.
Eenmaal binnen is het chaos. Er zijn meisjes die al pratend een gigantische trap oplopen, meisjes die oude vriendinnen omhelzen, meisjes die al lachend een muffin eten, er zijn meisjes die in groepjes door mode-tijdschriften bladeren, de foute outfits besprekend, maar er is geen enkel meisje dat alleen staat. Op Cloe na.
Wat haar ook opvalt dat er een enorme groep meisjes staat te dringen voor een of andere deur. Er hangt een lijst op. Met de kamers gokt Cloe. Ze gaat ook in de rij staan. Jenny, Anne, Isa, Jamie… Cloe. Kamer 215. En ze deelt hem met… Gwen, Apple en Sandra.
Ze tilt haar zware koffers de trap op. O, waarom heeft ze dan ook hakken aangetrokken? Eindelijk staat ze voor kamer 215. Weer een zenuwinzinking. Oké, even doorzetten, zegt ze tegen zichzelf. Ze stapt binnen en kijkt recht in de gezichten van 3 meisjes.
Eentje heeft golvende gouden krullen, groen-blauwe ogen en ze heeft een roze jurkje aan en rode Jimmy Choo’s. Een andere heeft stijl donker-bruin haar en lichtblauwe ogen. Ze draagt een spijkerjurkje en gladiator sandalen. De derde heeft kastanje-bruin perfect golvend haar en grijze ogen, ze draagt een appeltjes-groene zomerjurk en roze pumps.
‘Hallo. Ik ben Apple,’ zegt het meisje met het blonde haar.
‘Ehm, ik ben Gwen,’ zegt het meisje met het donker-bruine haar.
‘Nou en ik ben dus Sandra als je het wilt weten,’ zegt het meisje met de grijze ogen.
‘Hi, ik ben…,’ begint Cloe maar ze wordt onderbroken door Sandra: ‘Ja wij weten wie jij bent, ik zie het aan je zwarte haar en je licht-groene ogen. Jij bent toch Cloe, die zangeres?’
Cloe knikt verlegen.
‘Wat cool, ik zit bij een internationale bekendheid op de kamer,’ zegt Gwen.
‘Nou ik vind het niet zo cool,’ zegt Sandra. ‘Ik bedoel, ik ben ook bekend. Ik ben van adel!’
En dit was nou juist waar Cloe zo voor had gevreesd

Plaats een reactie wat er beter kan en als ik door moet.
X

het lijkt me wel een leuk verhaal,
dus bij deze; ga maar verder

verder verder verder verdeeeeeeeeeer

Ik ga verder!

Dos
Daar staat Cloe dan. Met haar mond vol tanden. Ze weet niet wat te zeggen.
‘Ehm… Ja… Is… Nee… Laat maar,’ weet ze toch uit te brengen. Shit! Waarom doet ze nou zo?
‘Haha! Van adel, ja ik. Dat is wel een chock he? Je vind het zeker erg dat jij nu niet meer de allercoolste bent hier. Ik weet het wel. Ik heb je wel door!,’ zegt Sandra
‘Je weet niet wat je zegt,’ zegt Cloe met een bibberstemmetje en loopt met haar koffers naar het lege bed.
Ze gaat erop zitten en vecht tegen de tranen. Het is een bittere strijd die ze dreigt te verliezen.
Ze hoort het geklak van schoenen op steen en al gauw voelt ze een arm om haar schouder, het is Gwen.
‘Sorry voor Sandra. Ze kan er niet tegen als wij iemand cooler vinden dan zij. Ze is erg gesteld op haar reputatie.’
Cloe knikt en bukt zich naar haar koffers.
‘Waar kan ik mij kleren kwijt?’ vraagt ze.
‘We hebben allemaal een eigen kast. Jij kan jou kleren in de kast tegenover je bed kwijt,’ zegt Apple.
Thanks,’ zegt Cloe.
Al gauw vullen stapeltjes kleurige designer kleren de kast en is het lege bed opgemaakt.
‘Bam! Bam Bam!’ Cloe schrikt zich rot. Wat is dat? ‘Dat is de ‘eet-bel’,’ zegt Apple. ‘Kom je?’
Cloe knikt. De kantine is precies zoals ze dacht. Vijf rijen lange tafels met rode en oranje stoelen. Sandra, Gwen en Apple schuiven ergens aan. Cloe volgt.
‘Kijk, dit is nou Cloe,’ zegt Apple blij tegen de andere meisjes aan tafel ‘Au,’ vervolgt ze boos kijkend naar Sandra, die nog veel bozer naar haar kijkt. De andere eten gewoon verder en kijken niet op of om. Aan hun blikken te zien zijn ze bang. Voor Sandra.
En Cloe is dat ook.

reacties zijn weer welkom!
X

meeeeeeeeer! (ll ')

ga maar verder, lijkt me wel een leuk, interessant verhaal (:

nicee ! verder !!

xoxxox

Ga maar verder ; is het trouwens écht Cloe zeggend zoals kloe of is het Cloë zeggend als klowie?

@Ilookafteryou: het is de tweede zoals Kloowie
Deel drie!

Tres
Sandra kijkt tevreden rond. Ha! denkt ze.
‘Oké meiden, vanavond op mijn kamer? We spelen Truth or Dare,’ zegt ze. De andere knikken.
‘Trouwens, even voorstellen. Ik ben Simone, Sandra’s beste vriendin,’ zegt een meisje met golvend donkerbruin haar. Ze draagt een fashionable combinatie van een Chanel Limted Edition shirt maat XXL met een riem zodat het net een jurkje lijkt. Daarbij draagt ze een leren tregging en haar voeten zijn gestoken in zwarte leren gladiators. ‘Model,’ voegt ze eraan toe.
‘Lola,’ zegt een meisje met zwart haar en een blauwe haarband met pailleten. Ze draagt een zwart jurkje dat perfect met haar haar, dat net zo glanst als de zijde stof.
‘Ally,’ zegt een meisje met een rode paardenstaart en een witte wayafer. Ze draagt een groen jurkje met een gouden pailetten riempje.
‘Emily,’ zegt een meisje met een wit-blonde bob met paarse plukken. Ze draagt een paars shirt met een wit rokje
‘Saleisha,’ zegt een een meisje met een Agyness Deyn kapsel in een donkerbruine kleur. Ze draagt een rood jurkje met witte pumps die haar practhitg staan met haar gebruinde huid.
‘Ik kan het niet geloven dat ik met een internationale beroemdheid op de kamer slaap, het is zó cool,’ zegt Apple
Cloe knikt en eet haar soep. Waarom zien ze haar niet als een gewoon meisje? Ze haat het om steeds ‘de zangeres’ te zijn. Ze dacht dat ze niet zo gezien zou worden op deze school, maar is ze juist een nog meer een buitenbeentje.
De rest van het eten zegt ze niks meer.

Ook deel vier omdat het forum eruit lag en ik had deel vier al geschreven XD

Cuatro
‘Psssst! Ik ben het Emily!’
Het is inmiddels half 11 en de meisje moeten eigenlijk al slapen. En hoewel overlopen streng verboden is, doen alle meisje het bijna iedere avond.
‘Binnen,’ kreunt Apple, die eigenlijk al lag te slapen. Ze komt van een vakantie in New-York en ze heeft een gigantische jet-lag. Ze wil slapen maar je bent gewoon saai als je de eerste dag niet overloopt of mensen op je kamer uitnodigt, want op de eerste dag zijn de docenten niet streng of dronken of allebei.
Emily wordt gevolgt door Simone, Lola, Ally en Saleisha. Simone loopt op Cloe’s bed af en vraagt: ‘Mag ik erbij komen?’
Het licht is aan en Cloe ziet hoe Sandra verontwaardigd naar Simone kijkt die doet alsof ze niks ziet.
‘Emily, kom jij bij mij?,’ vraagt Sandra poeslief en Emily loopt op haar af.
‘Oké mensen, we spelem Truth or Dare. Ik weet het, het is standaard, maar goed voor heel veel roddels,’ kondigt Ally aan.
‘Oké dan, ik begin. Truth or Dare aan… Cloe,’ zegt Sandra. Cloe had het kunnen weten.
‘Truth,’ besluit ze dan.
‘Hmmm… Oké… Wat vind je van… mij? En geen gelieg want ik zal erachter komen. Dat weet je,’ zegt Sandra.
Wat moet Cloe nu doen? Als ze de waarheid zegt, dat ze Sandra een bitch vind, dan zal iedereen in deze kamer haar haten en zal ze een vriendloos leven leiden. Maar als ze liegt zal Sandra er achter komen, het aan iedereen vertellen en zou Cloe alsnóg een vriendloos leven leiden.
Voor de 2e keer op 1 dag staat Cloe met haar mond vol tanden.

Reacties zijn welkom!
Love,
Sootjeelina

Moet ik nog verder doorgaan?

Ik ga gwn verder… Deel 5! Geen 3 reacties, geen nieuwe post

Cinco
‘Jemig San, wat is dat nou weer voor vraag,’ zegt Simone.
‘Wat denk je wel niet! Lekker mijn vriendinnen afpakken?,’ schreeuwt Sandra tegen Cloe.
‘Pfff… Alsof ik je vriendin nog zou wíllen zijn na wat er deze vakantie is gebeurd met John,’ zegt Simone met haar armen over elkaar geslagen.
Sandra’s adem stokt in haar keel. ‘Simo, je had beloofd dat we hierover uitgepraat waren, alsjeblieft. Zeg het niet.’
‘Nou ik zeg het lekker toch. Je weet toch, mijn ex John? Nou, ik zei toch dat het uitging omdat hij ging verhuizen? Dat is dus niet waar. Ik maakte het uit omdat zij daar,’ en ze wees op Sandra ‘hem had verleidt en daarna zoende ze! Ik vroeg het hem en hij sprak de waarheid. Ik vóél het als iemand liegt. Dat weten julie toch?’ Iedereen knikte behalve Sandra.
Sandra had John inderdaad verleidt en hem toen naar Simone’s kamer gelokt en toen Simone naar binnen kwam rennen had ze hen betrapt. Ze was woedend geweest en had het uitgemaakt me John omdat ze hem niet kon vertrouwen. Ze had gezworen nooit meer tegen Sandra te praten, maar na drie weken was het weer goed gekomen met Simone.
Terwijl iedereen behalve Sandra om Simone heen staat vliegt er op eens een kussen door de kamer die keihard tegen het hoofd van Simona aan komt die op de grond valt.
De gooier is natuurlijk Sandra.
Simone loopt woedend weg gevolgd door Sleisha, Gwen, Emily, Lola en Ally.
Sandra doet het licht uit en gaat in haar bed liggen.
‘Maar…,’ protesteert Gwen die zat te lezen.
‘Nee!,’ krijst Sandra.
Van het hele gedoe met Simone is Cloe echt geschrokken. Toen ze Simone voor het eerst zag dacht ze dat niemand haar ooit boos kon maken. Zo vrolijk en zelfverzekerd zag eruit. Maar Sandra zou alles doen om je kapot te maken.
Echt alles.