(Verhaal) Ik had je lief.

[b]@ Everrrytiiime:

dankjewel!

@ THEWILDWOLF:

heel erg bedankt, leuk om te horen! (:[/b]

Goed…
*tromgeroffel*
Hier komt mijn reactie!
Nou, ik moet zeggen dat je goed kunt schrijven! Heel veel commentaar heb ik niet, spelfoutjes zitten er altijd wel in, denk ik, dat heb ik ook zo vaak -zoals je al zei! :stuck_out_tongue:
Je moet er wel op letten dat het niet te veel dialoog word…
dan wordt het meer zo:
‘Ja, maar…’ zei ik.
‘Nee…’ zei hij.
‘Oh, maar…’ zei ik
De gevoelens terwijl ze het zegt, beschrijf je wel goed, alleen de omgeving mis ik een beetje. Je schrijft het wel, maar misschien iets uitgebreiden, zodat je het wat meer voor je ziet en het wat beeldiger wordt. Dus gewoon meer detail, uit ervaring kan ik zeggen dat als je, je verhaal herschrijft je er automatisch meer detailt is verwerkt, dus als je het in één keer schrijft en het later herschrijft is het geen probleem. Voor de rest: Heel leuk verhaal!

je hebt helemaal gelijk dat heb ik ook bij andere verhalen die ik opnieuw ga lezen, soms dan ben ik 10 minuten bezig om een paar pagina’s helemaal bij te werken haha.
ik zal wat meer de omgeving beschrijven! bedankt.
nu ga ik weer wat schrijven. (:

ik vind dat je erg leuk schrijft en ga het ook zeker in de gaten houden voor een vervolgg!

*update; nieuw stukje verhaal.

Ik loop over de stoep naar huis met de boodschappentas in mijn hand. Ik heb mijn spijkerjack helemaal tot de kraag dichtgeknoopt. Het is echt ijskoud en ik klapper met mijn tanden.
Als ik eindelijk mijn huis tegemoet zie komen ren ik snel naar de voortuin. Met mijn trillende vrije hand die inmiddels knalroze ziet van de kou, gris ik de voordeursleutel uit mijn broekzak en stop hem in het slot. Terwijl ik de deur open duw hoor ik een geschraap. Ik slik en kijk behoedzaam over mijn schouder. Ik zie niemand en de zon gaat nu bijna onder. Het schemert al en ik schrik als de straatlampen plots aanspringen.
Ik draai mijn hoofd weer om, maar dan hoor ik weer het geschraap. Dit keer is het dichterbij. Ik gooi de boodschappentas in de hal en draai me nu geheel 360 graden om.
Het enigste wat ik zie is een verloren plastic tas ven de Hema die over de straat waait. Ik kijk naar de overkant. De huizen zien er kil uit, geen licht achter de gordijnen, geen mensen op de bank die naar tv kijken. Alsof iedereen snel naar vakantie is gegaan terwijl ik een flater schoot in de supermarkt. Ik denk terug aan de jongen en sluit mijn ogen om heb nog even voor me te zien.
“Alles goed?”
Ik schrik me te pletter en kan me nog net vasthouden aan de deurpost. Een jongen in joggingbroek en zwarte jas staat voor onze voortuin. Hij heeft een muts op en zwarte piekharen komen er onder uit. Zijn groene ogen staren me vrolijk tegemoet.
“Alles goed?” herhaalt hij nog een keer.
Ik schraap mijn keel, “Ja hoor, waarom zou het niet goed met me gaan? Ik bedoel, als er wel iets was dan…”
Snel houd ik mijn mond. Aan zijn gefronste blik te zien lijkt hij me een complete idioot te vinden. En dan zie ik het pas. Die zwarte piekhaartjes, een wit stuk overhemd dat onder zijn jas door komt.
Het is de jongen van de supermarkt. Fuck, fuck, fuck! Nu zie ik hem weer en gedraag ik me weer als een totale ongelofelijke geweldige mongool.
“Sorry, overval ik je? Je lijkt wel op een andere planeet te zitten.” Hij opent zijn zachtroze lippen en er verschijnt een stel witte tanden met groene blokjes eromheen. Wat schattig, hij heeft een blokjesbeugel! Het staat hem echt verschrikkelijk sexy.
“Sorry van vanmiddag,” hij kijkt me vragend aan, dus vul ik aan, “In de supermarkt, dat ik zo raar deed.”
“Ach dat geeft toch niks, daar hoef je geen sorry voor te zeggen hoor.” Hij recht zijn rug en komt op me af gelopen. Vlak voor me stopt hij.
Ik durf mijn gezicht niet te bewegen, bang dat ik gevaarlijk dichtbij zijn mond kom.
Dan steekt hij zijn hand uit.
“Ik ben Dan,” hij kijkt me vrolijk aan, wat een lekker ding!
“O,” ik schud verlegen zijn hand. “Ik heet Saar.”
Dan zegt dat mijn naam mooi is, maar ik hoor het nauwelijks. Alles lijkt ineens in slow motion te gaan, hoe zijn arm terug gaat naar zijn lichaam, dat briesje wat de capuchon van zijn jas laat wapperen.
“Woon je hier in de buurt?” vraag ik met een piepstem. Ik voel mijn wangen warm worden, wat sta ik hier toch te stotteren!
“Ja, ik ben hier net komen wonen,” Dan draait zich half om en ik vang een glimp op van zijn nek, hij wijst naar een huis aan de overkant wat al een tijdje te koop staat. Nu merk ik pas dat het bord met ‘‘Te Koop’’ is weggehaald. Dat is wel erg snel gegaan.
“Daar woon ik. Tegenover jouw huis.” Dan kijkt me weer aan en glimlacht.
“Cool, maar ik ga naar binnen.” Ik zet mijn voet zonder te kijken op de drempel, dan mijn andere voet, schuif achter de voordeur en steek nog even mijn hoofd om de deur.
“Oké, zie je later.”
Dan draait zich om en beent de weg over. Ik wacht nog even tot hij ook binnen is en dan laat ik de deur pas in het slot vallen.

@ manonn:

Hoi naamgenoot, haha! En bedankt!

BTW: sorry dat dit stuk zo lang duurde, ik had wel inspiratie maar moest een beetje goed nadenken over alles, haha.
(Hopelijk) Veel leesplezier bij dit stuk! Zeg me als ik verder moet gaan mensen!

ik ben nu even eten.
denk dat ik over een halfuur of iets eerder terug ben.
(ja ik weet het, we eten soms nogal very late ^^)

xoxo

Leuke stukjes :slightly_smiling_face: lijkt me een leuk verhaal ! ga verder !!

'xxxxx

dankjewel!
sorry ik was nogal lang weg!
was een film aan het kijken, hihi.

Leuk verhaal !

dankjewel! (:

*update; nieuw stukje verhaal.

Ik ijsbeer door mijn slaapkamer, nee, ik huppel haast. Ik ben zo blij! Ik ben net namelijk tot de ontdekking gekomen dat als ik door mijn slaapkamerraam kijk ik precies de kamer van Dan kan zien! Ik kan ongeveer de helft zien, een deel van zijn bed, een bureau met een oude computer erop en een kast tegen de muur. Ik dwing mezelf rustig te worden en snuif verse lucht in mijn longen. Ik ren naar de kamer van mijn moeder waarbij ik bijna over een hakschoen van mijn moeder struikel.
Ik trek de la open van haar nachtkastje. Waar is dat ding! Paniekerig trek ik het laatje eronder open. Yes! Ik grijp een klein suède doosje tussen de wirwar vandaan en schop de laatjes dicht met mijn voet.
Ik ren terug naar mijn kamer en spring op mijn bed. Mijn bruine pony wordt een moment uit mijn gezicht geblazen door mijn enthousiast sprong op bed. Ik open snel het doosje en pak er de peperdure verrekijker uit. Ik kruip als een spion naar mijn slaapkamerraam toe en zet de verrekijker voor mijn ogen. Ik draai wat aan de wieltjes en stel de lenzen scherp.
“Wauw!” Ik slaak een gil. Dit is nog beter dan ik had verwacht! Die tweehonderd euro was dit ding wel zeker waard!
Ik zie alles scherp en kan zelfs zien dat er een sok hangt over Dan’s bureaustoel. Er hangt een prikbord boven zijn computer tegen de muur en ik zie foto’s van Dan met vrienden. Kijk mij nou, ik zit op mijn knieën voor het raam. Ellebogen op het kozijn en verrekijker die net boven het raam uitsteekt. Ik zit gewoon mijn buurjongen te begluren! Jeetje, wat is er toch mis met me? Ik schud mijn gedachten weg en blijf koppig door kijken. Zijn bed is van donkerbruin hout en heeft een blauwe deken erop die half op de grond ligt. Hij heeft een oude grijze computer en als ik nog beter kijk zie ik dat hij op stand-by staat. Een windows-pictogram verplaatst zich over het scherm. Zijn muren zijn lichtblauw en er hangen wat posters. Zijn kast is spierwit en ik zie een foto er tegenaan geplakt. Bovenop de kast staat een wat nieuwere tv en wat kratten bier waarop allemaal klappers staan. Plotseling komt er beweging in de kamer, de slaapkamerdeur zwaait open en ik zie Dan naar binnen lopen. Ik duik in elkaar maar blijf toch door de verrekijker kijken. Mijn adem stokt en ik voel dat mijn hart een slag mist.
Ik zie hoe hij zijn sweater uittrekt en een wit shirt blijft over. Het witte shirt steekt geweldig af bij zijn getinte huid en een sixpack komt tevoorschijn. Dan loopt hij naar het raam, schuift het open waardoor ik nog beter naar binnen kan kijken en hem nog beter kan zien. Hij kijkt omlaag naar de stoep maar zijn hoofd draait ineens in mijn richtig. Ik schiet achteruit en ga plat op de grond liggen, de verrekijker is uit mijn hand geschoten en ik zie hem onder mijn bed liggen. De lenzen kijken mij aan en ik schuifel langzaam naar de deur. Als ik buiten zicht van het raam ben sta ik snel op en ren naar mijn moeders kamer. Ik schuif zachtjes de roze gordijnen open en ik kijk naar Dan’s slaapkamer. Hij is verdwenen en beneden in de woonkamer zie ik lampen aangaan. Ineens wordt het gordijn open geschoven en zie ik Dan weer naar mijn slaapkamerraam staren. Ik duik weg achter het gordijn. Ik hoop vurig dat Dan me niet heeft zien gluren!
Ik loop mijn moeders kamer uit en ren met twee treden tegelijk de trap af. Laat ik maar wat gaan eten, om mijn gedachten af te leiden van Dan.

ik ga nu slapen, ben moeee. :wink:

hopelijk genieten jullie nog van dit stukje en zeggen als ik verder moet hè! ook al doe ik dat pas morgen. tot morgen! (:

xoxo

Leuk stukje weer :slightly_smiling_face:

verderverderverder! :blush:

dank mensen!
nieuw stukje komt er over zo’n 10 minuutjes aan!

het levenswerk van een talentloos meisje

sorry meid, ik heb dat boek ook gelezen

Ik ben nii meer mee xD

ze bedoeld dat dit uit een boek komt ofzo maar ik heb em nog niet geleze dus jij mag lekker zelf verder gaan (A)

'xxx

mooi boek, is het niet?
je hoeft je niet te verontschuldigen hoor.
oké, ik heb een scene uit het boek overgenomen maar wel verdraaid, maar de rest wordt helemaal niet zo als dat boek hoor.
het wordt helemaal anders. (: