[verhaal] Ik ben zijn wereld

He dames
Ik kijk al een tijdje mee op girlscene enzo maar had niet echt een acocunt, maar nu wil ik mijn verhaal hier opzetten en ja het is waargebeurd maar sommige dingen heb ik iets veranderd. (zoals bijv. de afkomst van hoofdpersoon)
Hope you like it.
(beetje lang stuk maar ik heb al vooruitgetypt vandaar)

Het gaat dus over Narimane, ze is egyptisch maar woont in nederland en gaat dus elke zomer naar haar familie. Nu was ze vorige zomer opeens heel erg close met haar neef omdat ze dingen had meegemaakt en hij leerde hoe ze moest vertrouwen maar na een jaartje NL is ze weer back. Ik wil niet teveel gaan vertellen maar als je iets niet begrijpt moet je het vragen.


Een traan rolde over mijn wangen en een glimlach verscheen op mijn gezicht. Met gemengde gevoelens was ik hierheen gekomen. Blij, onzeker, verdrietig en vooral zenuwachtig. Ik stond op van mijn bed en ging voor mijn spiegel staan. Een meisje met een betraand gezicht keek terug. Ze had lange, zwarte haren die mooi langs haar gezicht vielen en haar een beetje een sexy uitstraling geven. Haar gezicht was licht getint en ze had grote bruine ogen met lange zwarte wimpers en volle lippen. Ik kon moeilijk beseffen dat ik dat was, vroeger was ik lelijk, althans dat vond ik zelf. Ik was erg onzeker. Ik zuchtte en er viel nog een traan over mijn wangen.
‘‘Narimane?’’ riep iemand vanuit de woonkamer.
Snel veegde ik mijn tranen en uitgelopen make-up weg en zette een mooie glimlach op. Fake, dat was ik. Ik fakete dat alles goed ging en mijn vrolijkheid. Van binnen huilde ik altijd, maar niemand zag het en niemand mocht het zien.
‘‘Ja moeder?’’ zei ik terwijl ik de woonkamer inliep. Ze keek me even aan en knikte goedkeurend.
‘‘Geen strakke kleren deze zomer, het is al genoeg dat je nog steeds geen hoofddoek draagt’’
‘‘Ja moeder’’ antwoordde ik. Gehoorzaam, dat moest ik zijn en dankbaar voor het goede leven dat ik leidde.
‘‘Ga je niet naar beneden je oom en tante groeten?’’ vroeg mijn moeder. ‘‘Iedereen is al gegaan toen je sliep’’
‘‘Waar is Marouan?’’ vroeg ik, hij was mijn broer en twee jaar ouder.
‘‘Weg, ik weet niet waar’’
‘‘Oke’’ Gisternacht waren we vanuit Nederland naar Egypte gevlogen voor de vakantie, zoals elk jaar. We brachten de zeven weken dor in het familiehuis, oftewel het huis waar wij en de gezinnen van de broers van mijn vader onze vakanties doorbrachten.
Er was niet veel te groeten want van mijn vier ooms was er maar eentje en de andere drie waren nog in Nederland. Ik stapte in zwarte sleehak ballerina’s en liep de trap af naar de onderste verdieping.
Opeens stond ik stil en begon mijn hart in mijn keel te kloppen. Daar zat hij, met zijn rug naar me toe op de trap te roken. Ik beet even op mijn lip en probeerde alles van vorige zomer weer te vergeten. Ik was zestien, jong, dom en verliefd. Nu was ik zeventien, volwassen en verstandig. Tenminste dat hoopte ik.
‘‘Goedemorgen’’ glimlachte ik.
Met een ruk draaide hij zich op. Shit, zijn groene ogen, zijn gebruinde huid en zijn zwarte krulletjes. Zijn mondhoeken die krulde. ‘‘Narimane?’’ zei hij verbaasd. Hij stond op en kwam naar me toegelopen. ‘‘Ik geloof mijn ogen niet Narimane, je bent het echt’’
Ik voelde vlinders in mijn buik hoe hij alleen al mijn naam uitsprak. Hoe kon ik mijn liefde voor hem vergeten? Hij was de eerste, de eerste echte. Voorzichtig stak hij zijn hand uit en voorzichtig nam ik hem aan. ‘‘Narimane ik-’’
‘‘Shady dit is niet het goede moment’’ zei ik zacht. Ik moest hem vergeten, ik mocht niet verliefd worden. Ik probeerde hem te haten. Ik probeerde iemand te haten waarvan ik met heel mijn hart hield.

moooi!
verder! (:

mooi geschreven!! (:

Mooi stukje, alleen heb een tip, tenminste daar stoor ik me een beetje aan ;p
Tegenwoordige tijd en verleden tijd lopen door elkaar heen, als je het alleen in t.t. schrijft of alleen in v.t. leest het fijner en is het eigenlijk ook logischer! :wink:

@lovinglife
ja ik probeer in vt te schrijven maar soms heb ik een zin en dan is klinkt het echt raar dus wat er staat was in mijn ogen logisch
maar ik zal erop letten :relieved:

bedankt voor de reactie’s

leuk!

wow, je schrijft heel leuk!

Idd, en er staat in het begin een fakte, maar ik neem aan dat dat fakete moet zijn? (volgens mij is dat de goede vervoeging).
Verder heel leuk!
Ik zet dit topic bij m’n favorieten en ga het volgen :grinning:

voor de duidelijkheid; hij had dus om haar hand gevraagd omdat volgens hem andere het ook snel zouden doen dus dachten haar ouders dat ze met andere jongens ging terwijl het niet zo was en hij gwn haast had.

‘‘Ik ga de rest groeten’’ zei ik en ik trok mijn hand terug. Ik zuchtte diep en keek hem recht in zijn ogen aan. Zijn mooie groene ogen, ze keken me zielig aan. Ik wou dat hij me in zijn armen nam en alles zoals vorig jaar was. Maar hij had misbruik van de situatie gemaakt. Ik wist dat hij het niet zo bedoelde als dat ik het had opgevat, maar ik kon er niks aan doen. Ik wist dat ik alles erger maakte dan het eigenlijk was, maar voor mij was het erg.
Ik draaide me om en liep de trap verder af en toen het appartement van mijn oom in. ‘‘Salam!’’ lachend kwam ik binnengelopen.
‘‘Narimane!’’ Layla, mijn nicht, stond gillend op en kwam op me afgerend. Uitgebreid knuffelde we elkaar en ook mijn oom en tante kwamen de woonkamer ingelopen. Ik knuffelde ze ook en we praaten een beetje. Na een tijdje stond mijn oom op omdat hij een afspraak had, hij was een zakenman en aktijd druk en mijn tante verdween in de keuken.
Ik was alleen met Layla in de woonkamer. Ik hoorde iets trillen en geschrokken haalde ze haar mobieltje uit haar bh. Ik moest grinniken, al sinds onze veertiende deden we dat zodat niemand wist waneer we gebeld werden door jongens.
Met een zachte stem nam ze op, na een paar keer ‘ja’ en ‘is goed’ hing ze op. ‘‘Wil je mee? Hij wilt me zien, dit is mijn kans Narimane’’
Ik twijfelde, eigelijk wou ik dolgraag met Shady praten, ik moest gewoon weten waarom hij dat deed. ‘‘Nee lieverd ga jij maar anders ben ik de derde wiel aan het wagen. Ik regel het wel met je broer’’
‘‘Je bent een schatje!’’ ze knuffelde me en stond op. ‘‘Hoe zie ik eruit?’’
Ik bekeek haar, ze droeg een lange witte blouse met een zwarte riem op een legging. ‘‘Super, alleen die schoenen?’’ ze droeg simpele witte ballerina’s. Ik deed mijn schoenen uit en schoof ze naar haar toe. Dankbaar keek ze mij aan en stapte in mijn schoenen, zelf trok ik haar ballerina’s aan en stond op. ‘‘Nu ben ik nog kleiner’’ ik was maar een meter 56, maar zijzelf was ook maar 1 meter 59 dus samen waren we best klein.
Ze drukte een kus op mijn wang en samen liepen we de gang op. Shady zat op de trap, alweer met een sigaret en zijn mobiel in zijn handen. Hij keek op toen hij ons zag.
‘‘Layla gaat voor mij een simkaart kopen want die van vorig jaar ben ik kwijt’’ loog ik.
‘‘En jij?’’
‘‘Nee het is me te warm’’ 47 graden is niet niks, maar ik kon er gewoon tegen dat wisten we allemaal. Hij knikte omdat hij me begreep.
‘‘Totzo!’’ zei Layla en ze draaide zich om. Ik liep achter haar aan en sloot de deur achter haar. Daarna liep ik langzaam terug naar boven en stelde het moment om met hem te praten uit. Net toen ik de trap wou oplopen pakte hij mijn hand vast. ‘‘Narimane, ik wil even met je praten’’
Ik ging tegenover hem zitten en hij keek me aan. Ik keek naar de brandende sigaret die hij tussen zijn wijs- en middelvinger hield.
‘‘Rook je nog?’’ vroeg hij zacht.
Snel keek ik de andere kant op en slikte. Ja. ‘‘Nee’’
Hij legde zijn hand op de mijne. ‘‘Dat is echt goed van je’’
Ik trekte mijn hand terug. ‘‘Ja weet ik’’ Hij hoefde niet te weten dat ik nog steeds rookte.
‘‘Narimane het spijt me zo, maar dat hadden we toch afgesproken?’’ hij klonk smeekend.
‘‘Ik was zestien Shady, zestien! Weet je wel wat ik allemaal had meegemaakt? Ik kon nieteens normaal naar school, niemand vertrouwde mij thuis!’’ ik voelde de tranen prikken. ‘‘Wat ik allemaal had moeten doorstaan omdat jij geen geduld had! Ik was zestien! Denk je nou echt dat mijn ouders mij als zestienjarige laten trouwen met jou? Heb je nu je zin? Ik mag niet terug naar Nederland voor ik een verloofde heb, maar jij bent het zeker niet!’’ tranen rolde over mijn wangen.
Voorzichtig legde hij zijn hand op mijn wang om mijn tranen weg te vegen. Ik duwde zijn hand weg.
‘‘Narimane, waarom begrijp je het niet? Wil je niet begrijpen dat ik van je hou? Speel je nou spelletjes met mij ofwat?’’
‘‘Ik hield… hou echt van je, jij hebt misbruik gemaakt, van de situatie en van mij. Je wist dat ik zwak was en je wist dat ik je vertrouwde. Ik heb je alles, écht fucking álles verteld! Mijn ouders denken dat ik een hoertje ben’’
Zijn ogen werden rood maar ik lette er niet op.
‘‘Shady je hebt me kapot gemaakt, maar ik geef jou niet je zin. Ik geef niemand zijn zin. Weet je waarom niet? Ik ga niet trouwen, met niemand. Aan het einde van de zomer ben ik de eerste die weg is.’’
Ik stond op en wou de trap oprennen toen ik twee handen om mijn middel voelde. Ik draaide me om en keek recht in de ogen van Shady, hij stond een paar treden lager zodat we even lang waren.
‘‘Narimane, het spijt me, het spijt me echt’’ zijn ogen waren vochtig en hij drukte mij tegen zich aan. ‘‘Ik zweer het, ik hou echt van je. Het afgelopen jaar, elk moment dacht ik aan jou en toen Marouan mij vertelde wat er was gebeurt ging ik kapot van binnen. Narimane vergeef mij, ik heb fout gehandeld maar dat was puur uit mijn liefde voor jou, begrijp je niet dat ik mijn leven alleen met jou wil doorbrengen? Zonder jou wil ik niet leven, de dag dat jij je met een ander verbind zal de laatste uit mijn leven zijn. Als het op jou aankomt ben ik de grootste egoïst in de wereld, ik wil je niet kwijt en ik wil je met niemand delen’’
Huilend sloeg ik mijn armen om zijn nek en rustte met mijn hoofd op zijn schouders.
‘‘Ik wil je nooit zien huilen, niemand is jouw tranen waard. Zelfs ik niet’’ Hij streek met zijn handen door mijn haren. Ik voelde alle last van het hele afgelopen jaar verdwijnen en glimlachte. In zijn armen was ik het gelukkigste meisje van de wereld.

  • Hoe kun je een topic bij je favorieten zetten, want dat ga ik dan ook maar es eventjes doen (a)

echt mooi!

Ookal schrijf je in v.t., dan moet je sommige dingen nog in t.t. schrijven, zoals ‘hij was is mijn broertje’ want het blijft toch in alle tijd je broertje? (anders is hij dood)

maar verder een mooi verhaal!!

verder!!

verder!:smiley:

wow! verder (:

daarom omdat sommige dingen wel in t.t. moeten vind ik het soms wel is lastig maar ik probeer er goed op te letten.
bedankt voor alle reacties iedereen.

[i]Een week later was alles helemaal perfect. Ik was alle familie en vrienden langsgeweest en het was weer helemaal goed tussen Shady en mij. Ik dacht na met mijn ogen gericht op het plafond toen me opeens iets tebinnen schoot. Met mijn hand voelde ik op mijn nachtkastje en pakte mijn mobiel. Het was zeven uur in de ochtend. Ik stond op en liep mijn kamer uit, naar de woonkamer. Opeens viel mij op dat de deur van Marouan’s kamer open was, ik liep naar binnen en het was leeg. Ik zag mijn kans en opende zijn nachtkastje. Twee pakjes Marlboro lagen daar, glimlachend opende ik de eerste en pakte er twee uit. Daarna opende ik het tweede pakje maar zag dat die bijna leeg was dus pakte ik er eentje uit. Hier was ik drie dagen zoet mee. Snel rende ik terug naar mijn eigen kamer en verstopte ze.

Ik legde de fohn weg en smeerde nog wat serum in mijn haar. Het zat echt goed vandaag… Toen ik klaar was met mijn make-up liep ik naar mijn ouder’s kamer. Want daar bewaarde mijn moeder onze parfumcollectie. Ik pakte een willekeurig flesje en spoot wat op toen ik zag dat ook hun bed leeg was. Serieus was dit een grap ofzo? Opeens hoorde ik de huistelefoon afgaan, snel rende ik erheen en nam op.
‘‘Hallo?’’
‘‘Hé prinsesje met Shady. Ben je al wakker?’’
‘‘Ja, maar er is hier niemand. Weet je misschien waar ze zijn?’’
Het was even stil. ‘‘Kun je naar beneden komen als je klaar bent met alles? Dan kunnen we ontbijten’’
‘‘Oke ik ben al klaar ik kom zo’’
‘‘Is goed ik zie je zo’’
Ik hing op en liet me op de bank vallen. Ontweek hij mijn vraag? Er was echt iets aan de hand maar ik wist niet wat. Ik liep terug naar mijn kamer en deed een paar gouden sandaaltjes aan. Verder droeg ik een donkere jegging met een beige tuniekje. Toen viel mijn oog op mijn mobieltje en met tegenzin pakte ik het ding op. Ik bekeek de laatste sms dat ik van hem had gekregen:

Speel geen fucking spel met me. Neem op of bel me trug.

Ik toetste zijn nummer in en met een baksteen in mijn maag drukte ik op het groene knopje. Na een paar keer over laten gaan nam hij op.
‘‘Ja?’’ hij sliep waarschijnlijk nog.
‘‘Hey met mij’’ zei ik zacht.
Het was even stil. ‘‘Nari?’’
‘‘Ja, Amin, ik ben het’’
‘‘Ewa wat?’’
‘‘Wat ewa wat? Je stuurt smsjes alsof ik je play en je weet niet eens mijn kant van het verhaal en als ik je bel is het ‘ewa wat’?!’’
‘‘Is er iets gebeurt dan?’’ hij klonk bezorgd. ‘‘Sorry Nari, maar ik deed gewoon zo om mezelf te laten geloven dat je niks was overkomen’’
‘‘Ik had wat problemen met mijn familie, maar dat is voorbij. Ik mis je’’
‘‘Ik jou ook Nari, ik wil je zien’’
‘‘Hoe is het daar in Nederland?’’
Na tien minuten hing. Amin was mijn vriend in Nederland, en ik wist dat ik hem en Shady aan het lijntje hield maar ik moest weten waar ik aan toe was, en met wie. Dus ging ik naar beneden voor mijn ontbijt met Shady.[/i]

verder!!

echt zo’n leuk verhaal is dit :slightly_smiling_face:

Linksbovenin onder de topic titel zie je van die icoontjes. Als je daar met je muis over heen gaat zie je waar ze voor staan en kun je op favorieten klikken.

Echt een goed verhaal!

Verder!

Je schrijft echt leuk!:slight_smile: